II SA/Wa 1590/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Kwiecińska, Sędziowie WSA Maria Werpachowska, Iwona Maciejuk (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 23 listopada 2018 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania decyzji oddala skargę. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych postanowieniem z dnia [...] marca 2018 r. dot. [...], na podstawie art. 123 § 1 i art. 113 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), zwanej dalej k.p.a., sprostował omyłkę pisarską w decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2018 r. (znak: dot. [...]) w ten sposób, że zastąpił datę wydania decyzji "dnia ... stycznia 2018 r.", datą "dnia [...] stycznia 2018 r." W uzasadnieniu wskazał, że po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego ze skargi P.M., w którym wniósł on o zbadanie legalności przetwarzania jego danych osobowych przez P. sp. z o.o. z siedzibą w W., dalej jako P., w związku ze skierowaniem do niego telefonicznie oferty objęcia ochroną ubezpieczeniową przez A. S.A., obecnie M. S.A., Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wydał decyzję z dnia [...] listopada 2014 r. (znak: [...]). Po rozpoznaniu wniosku Spółki o ponowne rozpatrzenie sprawy Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. (znak: [...]) utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2014 r. Organ podał, że pełnomocnik P. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję podniósł, że ww. decyzja Generalnego Inspektora z dnia [...] stycznia 2018 r., skierowana do Spółki nie zawierała pełnej daty jej wydania. Na dowód powyższego załączono kopię decyzji znak [...], na której brakuje daty dziennej jej wydania. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych wskazał, że popełnił oczywistą omyłkę polegającą na niewpisaniu daty dziennej wydania decyzji na egzemplarzu decyzji skierowanej do Spółki. Podał, że w aktach przedmiotowej sprawy znajduje się egzemplarz decyzji z kompletną datą jej wydania, tj. "[...] stycznia 2018 r.". Działanie to stanowiło oczywistą omyłkę organu polegającą na pominięciu daty dziennej jej wydania, tj. dnia "[...]" na egzemplarzu skierowanym do P. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych postanowieniem z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia P., na podstawie art. 138 §1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy postanowienie z dnia [...] marca 2018 r. Organ wskazał, że z dniem [...] maja 2018 r., wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1000), Biuro Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych stało się Urzędem Ochrony Danych Osobowych. Postępowania prowadzone przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych, wszczęte i niezakończone przed 25 maja 2018 r. prowadzone są przez Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, na podstawie ustawy z 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz.U. z 2016 r. poz. 922 ze zm.) zgodnie z zasadami określonymi w Kodeksie postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.). Wszelkie czynności podejmowane przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych przed 25 maja 2018 r. pozostają skuteczne (art. 160 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o ochronie danych osobowych). Organ wskazał na treść art. 113 § 1 k.p.a. Podniósł, że w decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r. Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych popełnił oczywistą omyłkę pisarską polegającą na niewpisaniu daty dziennej wydania decyzji na egzemplarzu decyzji skierowanej do P., niemniej w aktach przedmiotowej sprawy znajduje się egzemplarz decyzji z kompletną datą jej wydania, tj. "[...] stycznia 2018 r. ". W tej sytuacji brak jest wątpliwości co do daty wydania przedmiotowej decyzji, albowiem jak wynika z treści decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r. prawidłową datą wydania decyzji jest [...] stycznia 2018 r. Postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] stało się przedmiotem skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowanej przez radcę prawnego, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik zarzucił naruszenie przepisów mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie art. 113 § 1 k.p.a., polegające na tym, że organ w sposób nieprawidłowy przyjął, że brak daty wydania decyzji administracyjnej stanowi oczywistą omyłkę podlegającą sprostowaniu postanowieniem, a w efekcie organ dokonał zmiany w treści decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych ze stycznia 2018 r. znak [...] w trybie nieprzewidzianym prawem. Pełnomocnik wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości, a także poprzedzającego postanowienia Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Powołując się na wyrok WSA w Szczecinie z dnia 4 czerwca 2008 r. sygn. akt II SA/Sz 219/08 oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 1 kwietnia 2009 r. sygn. akt V SA/Wa 113/09 podniósł, że organ sprostować może wyłącznie oczywiste błędy rachunkowe czy też błędy pisarskie. Natomiast nie jest możliwe uzupełnianie treści decyzji np. o datę jej wydania. Wskazał, że w doktrynie uznaje się brak w decyzji daty jej wydania za kwalifikowaną wadę prawną, uzasadniającą konieczność wyeliminowania wadliwej decyzji z obrotu prawnego. Pełnomocnik podniósł, że dopisanie daty w brakującym polu nie jest ani błędnym użyciem wyrazu, widocznie mylną pisownią, ani wyrażeniem przez organ czegoś, co widocznie jest niezgodne jego myślą, a zostało wypowiedziane tylko przez przeoczenie, niewłaściwy dobór słowa. Ponadto wprowadzenie daty do decyzji nie będzie stanowiło również usunięcia błędu w obliczeniach czy też ustaleń. Pełnomocnik wskazał, że nieumieszczenie przez organ daty na wydanej przez siebie decyzji nie stanowi błędu w rozumieniu art. 113 § 1 k.p.a. lecz jest to naruszenie art. 107 § 1 pkt 2 k.p.a. przez co nie jest możliwe usunięcie tego naruszenia postanowieniem. Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując ustalenia zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie podlegała uwzględnieniu. Zgodnie z art. 113 § 1 k.p.a. organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez organ decyzjach. Istotną cechą błędu lub omyłki, pozwalającą na zastosowanie trybu sprostowania, jest m.in. oczywistość, którą można stwierdzić porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami. W sprawie tej jest bezsporne, że doręczony P. Sp. z o.o. egzemplarz decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2018 r. (znak: dot. [...]) nie zawierał wskazania daty dziennej wydania decyzji. W sprawie tej nie było jednakże jakichkolwiek wątpliwości co daty wydania przez GIODO wymienionej decyzji, albowiem w aktach sprawy znajduje się egzemplarz tej decyzji opatrzony datą [...] stycznia 2018 r. Okoliczność niewpisania przez organ na egzemplarzu decyzji doręczonym P. daty dziennej "[...]" nie stanowi wady istotnej decyzji. Dopuszczalne było tym samym wydanie przez GIODO postanowienia o sprostowaniu decyzji. Sprostowanie to nie stanowiło ingerencji w merytoryczną treść decyzji. Wbrew zarzutom skargi organ postanowieniem o sprostowaniu nie dokonał zmiany w treści decyzji. W trybie art. 113 § 1 k.p.a. nie można prostować wad istotnych decyzji, tj. błędów, czy omyłek istotnych, których dopuszczono się w stosowaniu prawa (v. wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OSK 579/13 orzeczenia.nsa.gov.pl). Przedmiotem sprostowania nie mogą być też mylne ustalenia faktyczne. Sytuacja taka nie zachodziła w niniejszej sprawie. Zaskarżone postanowienie nie prowadzi także do merytorycznej zmiany lub uzupełnienia treści decyzji. Sprostowanie to nie wpływa na treść decyzji. W sprawie tej organ zasadnie stwierdził, że wystąpiła oczywistość omyłki polegająca na pominięciu wpisania przez organ w egzemplarzu decyzji doręczonym P. daty dziennej decyzji z dnia [...] stycznia 2018 r. Z tych względów Sąd uznał zarzut naruszenia art. 113 § 1 k.p.a. za nietrafny. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 119 pkt 3 i art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), orzekł jak w wyroku. ----------------------- 4