III OSK 1232/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Masternak - Kubiak Sędzia del. WSA Dariusz Chaciński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1590/18 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania decyzji oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 23 listopada 2018 r. II SA/Wa 1590/18, oddalił skargę [...] Sp. z o.o. w [...] na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z [...] lipca 2018 r. w przedmiocie sprostowania decyzji. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła [...] Sp. z o.o. w [...]. Zaskarżając wyrok w całości zarzuciła mu naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 3 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 113 § 1 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie przez Sąd I instancji, że Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych miał uprawnienie do sprostowania w trybie tego przepisu decyzji ze stycznia 2018 r., znak [...] uznając, że brak daty wydania decyzji administracyjnej stanowi oczywistą omyłkę podlegającą sprostowaniu postanowieniem, co w efekcie doprowadziło do tego, że organ dokonał zmiany w treści decyzji Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych ze stycznia 2018 r., w trybie nieprzewidzianym prawem. Wobec powyższego skarżąca kasacyjnie Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i rozpoznanie skargi kasacyjnej poprzez uchylenie w całości postanowienia Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych z [...] lipca 2018 r. oraz poprzedzającego go postanowienia Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z [...] marca 2018 r., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Wniosła także o zwrot kosztów postępowania kasacyjnego, w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych oraz o przeprowadzenie rozprawy. W odpowiedzi na skargę kasacyjną Prezes Urzędu Ochrony Danych Osobowych wniósł o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329) – p.p.s.a. – skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: 1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie; 2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, albowiem zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznając sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a. w tej sprawie nie wystąpiły. Kontrolując zatem zgodność z prawem zaskarżonego wyroku w granicach skargi kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny ograniczył tę kontrolę do wskazanych w niej zarzutów. Rozpatrywana pod tym kątem skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 193 zdanie drugie p.p.s.a. uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. Zatem Naczelny Sąd Administracyjny nie przedstawia w uzasadnieniu wyroku oddalającego skargę kasacyjną opisu ustaleń faktycznych i argumentacji prawnej podawanej przez organ i Sąd I instancji. Dla lepszego zrozumienia zapadłego rozstrzygnięcia przypomnieć należy jedynie istotę sprawy. Otóż w egzemplarzu decyzji wysłanej przez GIODO do [...] Sp. z o.o. nie było daty dziennej. W dacie decyzji widniało tylko "... stycznia 2018 r." Po zapoznaniu się ze skargą na tę decyzję, GIODO ją sprostował, w trybie art. 113 § 1 k.p.a., dodając datę dzienną "[...]". Taka bowiem widniała na egzemplarzu decyzji będącej w aktach sprawy. Brak daty dziennej organ uznał za oczywistą omyłkę. Sąd I instancji oddalił skargę na postanowienie PUODO utrzymujące w mocy postanowienie GIODO o sprostowaniu decyzji. [...] Sp. z o.o. w skardze kasacyjnej od tego wyroku twierdzi, że data dzienna jest koniecznym elementem decyzji (art. 107 § 1 pkt 2 k.p.a.) i jej brak nie jest nieistotny i nie można takiej decyzji sprostować, bowiem brak daty wydania decyzji jest rażącym naruszeniem prawa. Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela stanowiska strony skarżącej kasacyjnie. Wyjść bowiem należy od tego, w jakiej postaci następuje doręczenie decyzji stronie. Przepis art. 109 § 1 k.p.a. "zobowiązuje organ administracji publicznej do doręczenia stronie decyzji na piśmie, co należy rozumieć jako obowiązek doręczenia stronie oryginału pisemnej decyzji (por. J. Borkowski [w:] Komentarz, 1996, s. 497; por. także postanowienie NSA w Gdańsku z 27.10.1998 r., II SA/Gd 1618/96, LEX nr 44208, w którym przyjęto, że: "Przepis art. 109 § 1 k.p.a. nakazuje organowi doręczyć stronie (stronom) decyzję, przez co należy rozumieć, że doręcza się oryginał. Każda «kopia» decyzji, która zostaje doręczona stronom, musi być podpisana przez osobę (osoby) upoważnioną do wydania decyzji, przez co każdy egzemplarz jest decyzją na prawach oryginału. Nie ma podstaw do uznania, że w aktach sprawy można pozostawić oryginał wydanej decyzji, a stronie (stronom) doręczyć li tylko wypis bądź odpis decyzji"). Sąd Najwyższy w wyroku z 12.12.2003 r., III RN 135/03, OSNP 2004/16, poz. 274, zajął inne stanowisko i stwierdził, że: "Organ administracji publicznej obowiązany jest z urzędu do doręczenia stronie postępowania jednego uwierzytelnionego odpisu decyzji, a nie jej oryginału (art. 109 § 1 k.p.a.)". (...) Stanowisko to jest nietrafne, w postępowaniu administracyjnym przez doręczenie decyzji należy bowiem rozumieć doręczenie jej oryginału. "Nie jest zatem tak, że jest jedna autentyczna, pierwotna wersja decyzji, a inne egzemplarze mają charakter odpisów. Przyjmuje się więc na gruncie postępowania administracyjnego, że każda kopia decyzji doręczana stronom musi być podpisana przez osobę upoważnioną do wydania decyzji, przez co każdy egzemplarz jest decyzją na prawach oryginału. Nie ma podstaw do uznania, że w aktach sprawy pozostawia się oryginał wydanej decyzji, a stronie (stronom) doręcza się tylko odpis decyzji. Z przepisu art. 109 § 1 k.p.a. wynika wprost, że stronom doręcza się decyzję, a nie jej odpis czy kopię" (wyrok NSA z 12.01.2011 r., I OSK 782/10, LEX nr 952060)" – zob. A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2022, art. 109. To ostatnie stanowisko podziela Naczelny Sąd Administracyjny orzekający w tej sprawie. W orzecznictwie przyjmuje się też, jak słusznie podniesiono w odpowiedzi na skargę kasacyjną, że "Przedmiotem sprostowania w trybie określonym w art. 113 § 1 k.p.a. mogą być wyłącznie "błędy pisarskie i rachunkowe" oraz "inne oczywiste omyłki". Błąd rachunkowy oznacza omyłkę w wykonaniu działania matematycznego, natomiast za błąd pisarski uważa się widoczne, niezamierzone niewłaściwe użycie wyrazu, mylną pisownię, czy też opuszczenie jakiegoś wyrazu (por. wyroki NSA z dnia 10 lutego 1994 r., SA/Kr 723/93, ONSA 1995/2/65, z dnia 23 kwietnia 2001 r., II SA 863/00, opublikowany zbiór Lex Nr 75522). Istotną cechą błędu stanowiącą normę dopuszczalności sprostowania jest jego oczywistość. Może ona wynikać bądź z natury samego błędu, bądź też z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, treścią wniosku, czy też innymi okolicznościami. (...) Oczywistość tego rodzaju błędu można stwierdzić, porównując treść decyzji z zawartymi w aktach sprawy dokumentami" (por. wyrok NSA z 20.07.2010 r. I OSK 323/10, LEX nr 595344). Skoro, co wyjaśniono wyżej, każdy egzemplarz jest decyzją na prawach oryginału, a w niniejszej sprawie tylko egzemplarz decyzji wysłanej do strony skarżącej kasacyjnie nie zawierał daty dziennej jej wydania, natomiast decyzja znajdująca się w aktach sprawy taką datę zawierała i był to dzień [...] stycznia 2018 r., to porównanie tych dwóch dokumentów wskazuje, że pominięcie daty dziennej w decyzji doręczonej stronie było niezamierzonym opuszczeniem i była to wada oczywista, nieistotna, podlegająca sprostowaniu w trybie art. 113 § 1 k.p.a. Mając to na uwadze, na podstawie art. 184 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o oddaleniu skargi kasacyjnej, jako pozbawionej usprawiedliwionych podstaw. Sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym w art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID - 19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2021 r., poz. 2095), wobec braku możliwości przeprowadzenia rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.