V SA/Wa 1682/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska - Urbaniak, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Protokolant st. specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi A. (...) Sp. z o.o. Sp.k. z siedzibą w S. na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia (...) kwietnia 2018 r. nr (...) w przedmiocie negatywnej oceny projektu oddala skargę. Przedmiotem skargi z dnia 7 maja 2018 r., wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez A. Sp. z o.o. Sp. k. w S. (dalej: "Skarżąca" lub "Strona"), jest informacja Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (zwany dalej: "PARP", "Instytucja Pośrednicząca", "IP", "organ") zawarta w piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr: [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym: Poprzednik prawny Skarżącej – L. B. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą F., złożył wniosek o dofinansowanie projektu pn "[...] ." w ramach Konkursu nr 1 w roku 2017 r. organizowanym w ramach Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020, Oś priorytetowa I: Przedsiębiorcza Polska Wschodnia, Działanie 1.4 Wzór na konkurencję Etap I. Pismem z dnia 7 marca 2018 r., znak [...] wnioskodawca został poinformowany, że w wyniku oceny formalnej dokonanej zgodnie z obowiązującymi kryteriami wyboru projektów, wniosek o dofinansowanie o numerze [...] został oceniony negatywnie. Jako powód odrzucenia wniosku o dofinansowanie wskazano brak spełnienia kryterium formalnego specyficznego nr 4 "Wnioskodawca przeprowadził postępowanie ofertowe i dokonał wyboru wykonawcy zgodnie z wymogami określonymi w Regulaminie Konkursu oraz podpisał z nim umowę warunkową". PARP wskazała, że wybrany wykonawca nie spełnił warunku udziału w postępowaniu (pkt D zapytania ofertowego), z uwagi na brak udokumentowanego doświadczenia w projektowaniu strategii rozwoju produktów. Komisja Oceny Projektów (KOP) uznała, że w ofercie firmy dotacje e-eu D. Ś. nie udokumentowano doświadczenia w projektowaniu strategii rozwoju produktów (wyrobów lub usług) tj. przeprowadzenia co najmniej trzech projektów w tym zakresie wraz z wdrożeniem na rynek w ostatnich pięciu latach. Przedstawione referencje za lata 2012-2015 wystawione zostały na D. Ś. oraz jego zespół w składzie J. D., B. W. Natomiast firma dotacje-eu D. Ś. rozpoczęła wykonywanie działalności gospodarczej w dniu 1 marca 2017 r. W związku z tym wniosek o dofinansowanie nie został zakwalifikowany do oceny merytorycznej. W dniu 30 marca 2018 r. A. Sp. z o.o., podmiot będący następcą prawnym wnioskodawcy złożył protest, w którym wskazał, że nie zgadza się z oceną formalną wniosku o dofinansowanie nr [...]. Skarżący szczegółowo uzasadnił swoje stanowisko. PARP nie uwzględniła protestu, o czym poinformowano Skarżącego pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. znak: [...] ("Rozstrzygnięcie"). W Rozstrzygnięciu wskazano, że ocena wniosku o dofinansowanie została przeprowadzona prawidłowo i protest nie został uwzględniony. Oceniając ponownie spełnianie kryterium formalnego specyficznego nr 4 "Wnioskodawca przeprowadził postępowanie ofertowe i dokonał wyboru wykonawcy zgodnie z wymogami określonymi w Regulaminie Konkursu oraz podpisał z nim umowę warunkową", PARP powoływał się na postanowienia części D zapytania ofertowego ogłoszonego przez wnioskodawcę w dniu 6 listopada 2017 r. Zdaniem Instytucji Pośredniczącej wybrany przez wnioskodawcę oferent D. Ś. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą dotacje-eu D. Ś. nie spełnił warunku udziału w postępowaniu, jakim było posiadanie przez niego udokumentowanego doświadczenia w projektowaniu strategii rozwoju produktów lub usług, tj. przeprowadzenie co najmniej trzech projektów w tym zakresie wraz z wdrożeniem na rynek w ostatnich pięciu latach, na potwierdzenie czego należało przedłożyć oświadczenie o spełnieniu warunków dopuszczających do udziału w postępowaniu. PARP zaznaczyła, że oświadczenie nie zostało złożone prawidłowo, bowiem wykonawca rozpoczął działalność jako podmiot gospodarczy w dniu 1 marca 2017 r., a wykaz doświadczenia dotyczy lat 2012-2015. Pismem z dnia 23 lipca 2018 r. Skarżąca wniosła skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (dalej: "ustawa wdrożeniowa") stwierdzenia, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia PARP. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, a to: - § 4 ust, 8 i 9 Regulaminu konkursu w ramach Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020, Działanie 1,4 Wzór na konkurencję I Etap, Nr konkursu: 1, Rok: 2017 (dalej: "Regulamin Konkursu") w zw. z załącznikiem nr 1 do Regulaminu Konkursu - Kryteria wyboru projektów Program Operacyjny Polska Wschodnia Działanie 1,4 Wzór na konkurencję, Etap I - Kryterium formalne specyficzne nr 4 "Wnioskodawca przeprowadził postępowanie ofertowe i dokonał wyboru wykonawcy zgodnie z wymogami określonymi w Regulaminie Konkursu oraz podpisał z nim umowę warunkową" poprzez niezasadne przyjęcie, że nie zostały one przez skarżącego spełnione; - art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające w szczególności na bezzasadnym uznaniu - w toku zarówno pierwotnej jak i ponownej weryfikacji złożonego wniosku (w wyniku rozpatrzenia protestu), że wnioskodawca nie spełnia kryterium formalnego specyficznego nr 4 "Wnioskodawca przeprowadził postępowanie ofertowe i dokonał wyboru wykonawcy zgodnie z wymogami określonymi w Regulaminie Konkursu oraz podpisał z nim umowę warunkową", co w następstwie skutkowało dokonaniem przez PARP - bezpodstawnie i w sposób nieuzasadniony - niewłaściwej wykładni ww. kryterium formalnego specyficznego, a także - w konsekwencji - z naruszeniem wynikającego z powołanych przepisów nakazu przeprowadzania procesu wyboru projektów kwalifikujących się do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny. Ponadto, Skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to naruszenie art. 58 ust. 1 pkt 1) ustawy wdrożeniowej poprzez wadliwe rozpoznanie protestu przez Polską Agencję Rozwoju Przedsiębiorczości poprzez brak odniesienia do podniesionych w proteście zarzutów i twierdzeń, niezamieszczenie w informacji o nieuwzględnieniu protestu rzeczowych odniesień do kwestii zarysowanych w proteście i uzasadnienia wskazującego powody, które zadecydowały o nieuwzględnieniu protestu. W ocenie Skarżącej, argumentacja Instytucji Pośredniczącej pozbawiona jest podstaw faktycznych i prawnych i nie sposób się z nią zgodzić. W żadnym punkcie zapytania ofertowego nr 1/1.4 POPW/2017 wnioskodawca nie postawił warunku udziału w postępowaniu, jakim miałoby być posiadanie przez oferenta statusu "podmiotu gospodarczego", "firmy", czy też "przedsiębiorcy", a tym samym posiadanie przez niego udokumentowanego doświadczenia w zakresie projektowania strategii rozwoju produktów (wyrobów lub usług), które miałby nabyć właśnie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Takie stanowisko Instytucji Pośredniczącej stanowi nadinterpretację postanowień zapytania ofertowego. Wnioskodawca chciał bowiem, aby sam oferent posiadał doświadczenie w tym zakresie, nie żądając jednocześnie, by miało ono zostać nabyte w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa. Skarżący podtrzymuje argumentację przedstawioną w proteście, wskazując, że nie sposób oddzielić wiedzy i doświadczenia, które nabył pan D. Ś. jako osoba fizyczna przed zarejestrowaniem działalności gospodarczej oraz już po jej rozpoczęciu. Przyjęcie odmiennej koncepcji, byłoby sprzeczne z zasadami logiki i doświadczenia życiowego. D. Ś. przez szereg lat nabywał doświadczenie, które jest obecnie wykorzystywane przez niego wprowadzonej działalności gospodarczej, jest ono zatem nierozerwalnie związane z jego osobą służy mu w wykonywaniu działalności jako profesjonaliście. Jest to zatem doświadczenie, które oferent nabył osobiście jako odpowiedzialny za wykonanie danych zadań. Brak jest podstaw do przyjęcia, że nie może być ono wykorzystywane przez niego i nie może się on na nie powoływać tylko z tego powodu, że rozpoczął w 2017 r. prowadzenie działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę PARP wniósł o jej oddalenie. Pismem procesowym z dnia 27 listopada 2018 r. PARP wniosła o odrzucenie skargi bądź jej oddalenie jak w odpowiedzi na skargę. Zdaniem organu, Skarżąca nie jest uprawniona do wniesienia skargi, zatem skarga jest niedopuszczalna. IP wskazała, iż strona skarżąca dokonała przekształcenia w A. sp. z o.o. Sp. k., której wspólnikami są A. sp. z o.o. (komplementariusz) oraz pozostali wspólnicy będący osobami fizycznymi, w tym pan L. B. (komandytariusze). Informacja odpowiadająca odpisowi aktualnemu z Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, numer KRS [...]. Jak wynika z powyższego Wnioskodawca dokonał przekształcenia swojej jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, a następnie w spółkę z o.o. spółkę komandytową. Organ zaznaczył, iż nie kwestionuje, że Skarżący A. Sp. z o.o. był sukcesorem działalności prowadzonej przez pana L. B., czy też. że A. sp. z o.o. sp. k. jest następcą prawnym A. sp. z o.o. Nie można jednak przyjąć, że w przedmiotowym konkursie, w którym złożony został wniosek o dofinansowanie konkretnego projektu mamy do czynienia z jednym i tym samym podmiotem, który będzie realizował w określonych warunkach zgłoszony projekt, przy czym nie chodzi tu o zmianę KRS czy REGON. Przekształcenie do jakiego doszło w przedmiotowej sprawie prowadzi do tego. iż w wyniku dopuszczenia skargi, musiałby zostać poddany procedurze oceny i wyboru projektu do dofinansowania podmiot inny aniżeli A. sp. z o.o. sp. k. który nie był wnioskodawcą, a z którym zawarto by umowę o dofinansowanie. Zatem należy stwierdzić, w przedmiotowym konkursie wniosek złożył i został dotychczas oceniony (warunki formalne) inny podmiot mający realizować projekt aniżeli Skarżący. W opinii organu, musi istnieć tożsamość podmiotu składającego wniosek oraz zawierającego umowę na podstawie tego wniosku. Niedopuszczalna jest sytuacja gdy wniosek składa inny podmiot a umowa na podstawie tego wniosku zawierana jest z zupełnie innym podmiotem, co do którego nie przeprowadzono oceny. Mając powyższe na względzie, w opinii organu przedmiotowa skarga powinna być odrzucona (bądź oddalona). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.". W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50 tej ustawy, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Praktyka sądów administracyjnych wskazuje, że przy interpretacji przepisów ustawy wdrożeniowej przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Uznać należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Kontrolując zatem legalność oceny projektu dokonanej przez PARP, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonej informacji, stwierdzić trzeba, iż odpowiadają one prawu. Na wstępnie Sąd uznaje, iż niezasadny jest wniosek organu o odrzucenie skargi z uwagi na brak legitymacji do jej wniesienia. Z akt sprawy wynika jednoznacznie, że strona skarżąca dokonała przekształcenia w A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa. Nie przeczy temu również sam organ. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdza, że chybiony jest w tym zakresie zarzut braku tożsamości podmiotowej wnioskodawcy i podmiotu, który złożył skargę. Zdaniem Sądu, jedną kwestią jest ocena prawidłowości działań PARP dokonywanych w związku ze złożonym przez Stronę protestem do czego miał prawo wnioskodawca, a drugą wskazywana przez organ kwestia ewentualnej odmowy podpisania umowy o dofinansowanie projektu w wyniku zmiany formy prawnej wnioskodawcy. W tym zakresie skład orzekający w rozpatrywanej sprawie podziela stanowisko NSA zaprezentowane w wyroku z dnia 18 stycznia 2018 r., sygn. II GSK 4067/17, iż zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, wnioskodawcą może być jedynie podmiot, który w konsekwencji nabywa status beneficjenta środków pochodzących z określonego funduszu, a zatem statusu beneficjenta nie może uzyskać podmiot niebędący wnioskodawcą. Tożsamość podmiotowa, zdeterminowana tożsamością wnioskodawcy i beneficjenta jest podstawowym - obok zakresu przedmiotowego - elementem identyfikującym i indywidualizującym dane przedsięwzięcie, daną inicjatywę gospodarczą, a zatem w sytuacji kiedy następuje w trakcie aplikowania zmiana podmiotu (wnioskodawcy), Instytucja Zarządzająca uprawniona staje się do odmowy zawarcia umowy z innym podmiotem, który nie był wnioskodawcą i nie został poddany procedurze oceny i wyboru projektu do dofinansowania. Sąd podziela stanowisko organu, iż musi istnieć tożsamość podmiotu składającego wniosek oraz zawierającego umowę na podstawie tego wniosku. Niedopuszczalna jest również taka sytuacja gdy wniosek składa inny podmiot, a umowa na podstawie tego wniosku zawierana jest z zupełnie innym podmiotem, co do którego nie przeprowadzono oceny. Należy jednakże zauważyć, iż w rozpatrywanej nie doszło do etapu odmowy podpisania umowy o dofinansowanie projektu, bowiem projekt na etapie oceny formalnej został negatywnie oceniony. Sąd bada więc jedynie prawidłowość rozstrzygnięcia w sprawie złożonego przez Skarżącą protestu. Przechodząc do oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazać należy, że ocena projektu została przeprowadzona w oparciu o Regulamin konkursu w ramach Programu Operacyjnego Polska Wschodnia 2014-2020 Oś priorytetowa 1: przedsiębiorcza Polska Wschodnia, Działanie 1.4 Wzór na konkurencję Etap I, Nr konkursu: 1, Rok: 2017. (zwany dalej: "Regulaminem konkursu"), w tym w szczególności zgodnie z § 4 ust. 8 i 9. Zgodnie z § 4 ust. 8 Regulaminu konkursu wybór wykonawcy audytu wzorniczego przez wnioskodawcę musi nastąpić przed złożeniem wniosku o dofinansowanie. Wybór wykonawcy musi zostać przeprowadzony zgodnie z art. 6c ustawy o PARP oraz Wytycznymi w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014- 2020, w szczególności w zakresie: sposobu upublicznienia zapytania ofertowego i wyniku postępowania o udzielenie zamówienia, określenia warunków udziału w postępowaniu, sposobu opisu przedmiotu zamówienia, określenia kryteriów oceny ofert i terminu ich składania. Natomiast zgodnie z postanowieniami § 4 ust. 9 Regulaminu poprawność procedury wyboru wykonawcy audytu oraz jego potencjał i zasoby podlegają ocenie zgodnie z kryteriami wyboru projektów obowiązującymi dla Etapu I działania zatwierdzonymi przez Komitet Monitorujący POPW, które są zawarte w załączniku nr 1 ("Kryteria wyboru projektów"). Trafnie w odpowiedzi na skargę PARP wskazał, iż zgodnie z ust. 8 strona skarżąca była zobowiązana do przestrzegania przepisów ustawy o PARP oraz Wytycznych w zakresie m.in. warunków udziału w postępowaniu. W przedmiotowej sprawie warunki te zostały określone w załączonym do wniosku o dofinansowanie zapytaniu ofertowym nr 1/1.4/2017 dotyczącym przeprowadzenia audytu wzorniczego i opracowania strategii wzorniczej. Z brzmienia części D tego dokumentu wynika m.in.. iż wymagane jest (rozłącznie) aby udokumentowane doświadczenie w projektowaniu strategii rozwoju produktów posiadał zarówno oferent (czyli wykonawca) (pkt 1a), jak i eksperci, którymi oferent (wykonawca) będzie się posługiwał (pkt 1b). Zgodzić się należy z PARP, że w opisie kryterium formalnego specyficznego (pkt 4. str. 8 tego dokumentu) wskazuje się, iż kryterium to jest oceniane w oparciu o informacje i dokumenty, tj. m.in. w oparciu o kopię zapytania ofertowego oraz kopię protokołu wyboru. Dokumenty są przedstawiane wraz z załącznikami, którymi są m.in. oferta, oświadczenie o spełnianiu warunków dopuszczających do udziału w postępowaniu, dokumenty rejestrowe. W opinii Sądu, dokonana przez PARP ocena przedmiotowego kryterium pod kątem spełniania warunków udziału w postępowaniu - warunków dopuszczających oferenta do udziału w postepowaniu (cz. D pkt 1 zapytania ofertowego) była zatem zasadna. Zdaniem Sądu w okolicznościach tej sprawy organ w sposób prawidłowy ustalił, że z treści Zapytania ofertowego wynika wymóg posiadania doświadczenia zarówno samego oferenta, jak i oddzielnie dla osób wyznaczonych (ekspertów). Skoro bowiem wybrany wykonawca (D. Ś. prowadzący działalność gospodarczą pod firmą "D." od dnia 1 marca 2017 r.) rozpoczął działalność jako podmiot gospodarczy po okresie, za który wskazano doświadczenie, to nie mógł on posiadać udokumentowanego doświadczenia w projektowaniu strategii rozwoju produktów (wyrobów lub usług) tj. przeprowadzone co najmniej trzy projekty w tym zakresie wraz z wdrożeniem na rynek w ostatnich pięciu latach. Sąd podziela stanowisko organu, iż istotne w tej sprawie były warunki udziału w postępowaniu określone przez wnioskodawcę w zapytaniu ofertowym, z których wynika, iż wnioskodawca oczekiwał z jednej strony spełnienia warunków udziału w postępowaniu dla oferenta jako firmy/podmiotu gospodarczego, a z drugiej strony także dla ekspertów - osób fizycznych wyznaczonych przez oferenta do realizacji zamówienia. Oferta została złożona przez przedsiębiorcę, zatem należałoby oczekiwać od tego podmiotu odpowiedniego doświadczenia. Przypomnieć należy, że firma dotacje-eu D. Ś. dołączyła wymagany Załącznik nr 2 wskazując terminy przeprowadzania audytów za lata 2012-2015. Nie można uznać jednak, iż oświadczenie złożono prawidłowo, ponieważ wykonawca rozpoczął działalność jako podmiot gospodarczy w dniu 1 marca 2017 r., a więc po okresie, za który wskazano doświadczenie. Do oferty załączono referencje za okres 2012-2015 r. dotyczące osób wyznaczonych do realizacji usługi (D. Ś., J. D. oraz B. W.). Referencji tych jednak nie można uznać jako referencji potwierdzających doświadczenie wykonawcy, wymagane w części D pkt 1a) zapytania ofertowego. Odnosząc się do argumentacji skargi opartej na tezie, iż w żadnym z postanowień zapytania ofertowego wnioskodawca nie postawił warunku udziału w postępowaniu w postaci prowadzenia przez oferenta działalności gospodarczej. Wnioskodawca chciał bowiem, aby sam oferent posiadał doświadczenie w tym zakresie, nie żądając jednocześnie, by miało ono zostać nabyte w ramach prowadzonego przedsiębiorstwa. Sąd zauważa, iż niewątpliwie D. Ś. prowadzący działalność pod firmą dotacje-eu D. Ś. wystąpił z ofertą jako przedsiębiorca, a nie jako osoba fizyczna, gdyż jego pieczątka, którą opatrzone są składane w sprawie dokumenty zawiera numer REGON i NIP. Osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej nie posługuje się takimi numerami. Ponadto, tenże oferent zawarł ze Skarżącą umowę w dniu 14 listopada 2017 r. (k. 44-50 akt sprawy), w której potwierdził, że jest czynnym podatnikiem VAT i po wykonaniu usługi będzie wystawiał faktury (czyli aktualnie prowadzi działalność gospodarczą). Tym samym wszelkie rozważania dotyczące do kogo były skierowane warunki udziału w postępowaniu są bezprzedmiotowe, gdyż niewątpliwie to podmiot gospodarczy wystąpił z ofertą, a nie osoba fizyczna. Podmiot gospodarczy, który co istotne, wskazał inne osoby fizyczne jak skład swojego zespołu. Z natury rzeczy bowiem przedsiębiorca działa w wielu przypadkach za pomocą innych osób (w tym przypadku ekspertów), i tak było też w złożonej ofercie. I te osoby, eksperci za zgodą PARP mogą być zmieniani w tym - co należy podkreślić – D. Ś. występujący w umowie również jako ekspert, którym oferent (Firma dotacje-eu D. Ś.) będzie się posługiwał (§ 6 pkt. 1 ww. umowy Skład zespołu Wykonawcy - k. 46 akt sprawy). Jednakże nie byłoby można za zgodą PARP zmienić stron umowy cywilnoprawnej z dnia [...] listopada 2017 r. tzn. zmienić Wykonawcę umowy tj. firmę dotacje-eu D. Ś. Należało więc jak to zrobił organ badać doświadczenie firmy dotacje-eu D. Ś., jako podmiotu gospodarczego, który rozpoczął działalność w dniu 1 marca 2017 r., a nie eksperta - osoby fizycznej wskazanej jednoznacznie jako członek zespołu Wykonawcy. Zatem wybór wykonawcy dokonany przez Wnioskodawcę (Skarżącą) był nieprawidłowy przez co nie był zgodny z Regulaminem konkursu, a to skutkowało, iż nie można było uznać kryterium formalnego za spełnione. Przechodząc do zarzutu naruszenia art. 37 ust. 1 i 2 w zw. pozostałymi przepisami ustawy wdrożeniowej - Sąd uznał, iż przy ocenie projektu nie doszło do naruszenia art. 37 ustawy wdrożeniowej poprzez brak zapewnienia przejrzystości i rzetelności stosowanych reguł. Należy przy tym podkreślić, że ustawa wdrożeniowa nie definiuje żadnego z tych pojęć. Zasady przejrzystości i rzetelności zostały zdefiniowane w Rozdziale 4 - Ogólne warunki wyboru projektów, pkt 1 lit. a i b Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014 - 2020, za pomocą których na podstawie art. 5 ustawy wdrożeniowej minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych. Zgodnie z Wytycznymi, przejrzystość rozumiana jest jako zapewnienie dostępu do informacji związanych z przebiegiem wyboru projektów. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez udzielanie na wniosek wnioskodawcy informacji o postępowaniu, jakie toczy się w odniesieniu do jego projektu, a także poprzez bieżące zamieszczanie na stronie internetowej instytucji organizującej konkurs informacji o etapie, na którym znajduje się dany konkurs lub innych informacji związanych z jego przebiegiem. W ramach konkursu PARP na bieżąco informuje wnioskodawców w drodze komunikatów na stronie internetowej o tym, na jakim etapie znajduje się konkurs, oraz udziela odpowiedzi na indywidualne pytania zadawane przez wnioskodawców. Zgodnie z Wytycznymi, rzetelność rozumiana jest jako obowiązek zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełniania każdego z kryteriów, które zostało ocenione negatywnie oraz w przypadku kryterium punktowego nie przyznano maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Każde uzasadnienie zawiera przynajmniej wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium lub wskazanie okoliczności uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów lub wskazanie okoliczności, które zdecydowały o negatywnej ocenie merytorycznej. Informacja dot. oceny wniosku Strony skarżącej zawiera pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełnienia spornego kryterium oraz wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnej ocenie formalnej. Tym samym informacja spełnia wymogi rzetelności określone w Wytycznych. Sąd dokonując oceny dokumentów przedłożonych przez Skarżącą: wniosku, oceny projektu, protestu oraz rozstrzygnięcia protestu, stwierdził, iż należy zgodzić się z organem, iż zapisy zawarte we wniosku potwierdzają prawidłowość przeprowadzenia oceny projektu. Dokonując oceny rozstrzygnięcia protestu pod kątem wskazanym w przepisach prawa, należy stwierdzić, iż organ odniósł się do wszystkich zarzutów, szczegółowo je opisując i odpowiadając na nie. W ocenie Sądu z przedstawionej dokumentacji projektu, która podlegała ocenie IP, na podstawie przytoczonych powyżej zapisów Regulaminu konkursu, organ wywiódł prawidłową ocenę, której nie można zarzucić dowolności i braku zasadności. Jednostka prawidłowo wskazała też, że ocena treści wniosku o dofinansowanie w kontekście spełniania określonych kryteriów odbywa się wyłącznie na podstawie jego treści (oraz załączników). Należy też zauważyć, że z Regulaminu konkursu i załączników do niego wynika, jakie kryteria będą oceniane, czemu mają one służyć i w związku z tym, co należy zamieścić we wniosku, aby dane kryterium mogło zostać pozytywnie dla wnioskodawcy ocenione. Organ w żaden sposób nie naruszył art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Postanowienia Regulaminu konkursu obowiązują w równym stopniu wszystkich beneficjentów. Nie można więc zasadnie twierdzić, aby zastosowanie wspomnianych postanowień Regulaminu konkursu względem Strony skarżącej, do czego obowiązany był organ, naruszyło powołany przepis (podobnie NSA w wyroku z 9 stycznia 2014r., sygn. akt II GSK 2322/13). Oceniając, co będzie stanowić wzorzec kontroli sądowej, uznać należy, że prawo, wedle którego oceniana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy ustawy wdrożeniowej ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego. Zatem, kontrolując zgodność z prawem dokonanej przez organ oceny projektu, sąd administracyjny ma na względzie zgodność z prawem powszechnie obowiązującym, a także z postanowieniami aktów wydanych na podstawie prawa powszechnie obowiązującego przez właściwe podmioty i w granicach ich kompetencji. Wzorzec kontroli stanowią zatem postanowienia ustawy wdrożeniowej, postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego oraz postanowienia regulaminu konkretnego konkursu. Obie informacje dotyczące oceny projektu i rozstrzygnięcia protestu muszą zawierać uzasadnienie. Uzasadnienie to musi odzwierciedlać zasadę zawartą w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowiącą, że właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Skoro ww. informacje kierowane do wnioskodawcy zgłoszonego projektu stanowią o dwustopniowym postępowaniu konkursowym kontrolowanym również przez sąd administracyjny, to nie ulega wątpliwości, że wymagane przez ustawodawcę uzasadnienie tych informacji musi spełniać element rzetelnego wyjaśnienia przyjętej oceny. Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez Instytucję Pośredniczącą, jak również legalność jego działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w zaskarżonym rozstrzygnięciu, wypada stwierdzić, że odpowiadają one prawu. W ocenie Sądu PARP tym samym nie naruszyła przepisów ustawy wdrożeniowej, zapisów Regulaminu konkursu, jak też mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa wskazanych w skardze. Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji.