II SA/Kr 397/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń (spr.) Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara-Dubiel WSA Małgorzata Łoboz Protokolant: starszy sekretarz sądowy Beata Stefańczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2017 r. sprawy ze skargi M. K. na decyzję nr: [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 9 lutego 2017 r., znak:[...] w przedmiocie nakazu przeprowadzenia kontroli i przedłożenia ekspertyzy stanu technicznego obiektu skargę oddala. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. decyzją z 23 maja 2013 r., na podstawie art. 62 ust. 3 w związku z art. 62 ust. 1 pkt. 4 ustawy z 7. 07. 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.) nakazał współwłaścicielom budynku mieszkalnego w W. przy ul. [...] - M. K. i K. P. < przeprowadzenie kontroli bezpiecznego użytkowania obiektu - budynku mieszkalnego położonego w W. przy ul. [...] na działce nr [...] obręb [...] w zakresie części wspólnych tj. elementów konstrukcyjnych jak stropy, ściany, przewody kominowe, dach, tynki, elewacja oraz w zakresie przynależnym do poszczególnych lokali mieszkalnych nr [...] i nr [...] oraz < przedłożenie ekspertyzy stanu technicznego obiektu budowlanego. Ekspertyza powinna określać stan techniczny poszczególnych elementów budynku wraz z instalacjami oraz - w razie potrzeby - wskazywać zakres i sposób wykonania robót budowlanych jakie należy wykonać w celu doprowadzenia budynku do odpowiedniego stanu technicznego. Odwołanie od decyzji wniósł M. K.. Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z 12 listopada 2013 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., art. 62 ust. 3, art. 62 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane uchylił zaskarżoną decyzję w całości i na podstawie art. 62 ust. 3 i art. 62 ust. 1 pkt 1-2 ustawy Prawo budowlane nakazał : < przeprowadzenie kontroli instalacji i elementów budynku jak stropy, ściany, przewody kominowe, dach, tynki, elewacja, narażonych na szkodliwe wpływy atmosferyczne i niszczące działania czynników występujących podczas użytkowania obiektu, przewodów kominowych oraz instalacji elektrycznej w zakresie stanu sprawności połączeń, osprzętu, zabezpieczeń i środków ochrony od porażeń, oporności izolacji przewodów oraz uziemień instalacji i aparatów w budynku mieszkalnym położonym w W. przy ul. [...] na działce nr [...] obręb [...] ewid. W. w zakresie części wspólnych tj. elementów konstrukcyjnych oraz w zakresie przynależnym do poszczególnych lokali mieszkalnych nr [...] i nr [...]; oraz < przedłożenie w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w W. ekspertyzy stanu technicznego obiektu budowlanego, sporządzonej na podstawie przeprowadzonej kontroli. Ekspertyza powinna określać stan techniczny poszczególnych elementów budynku wraz z instalacjami oraz - w razie potrzeby - wskazywać zakres i sposób wykonania robót budowlanych jakie należy wykonać w celu doprowadzenia budynku do odpowiedniego stanu technicznego. Wyrokiem z dnia 7 maja 2014 r. sygn. II SA/Kr 120/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu sprawy ze skargi M. K. uchylił opisaną wyżej decyzję MWINB i orzekł, że nie podlega ona wykonaniu. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł M. K., a Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 lipca 2016 r., sygn. II OSK 2801/14 oddalił skargę kasacyjną. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy tj. odwołania M. K. od decyzji PINB w W. z dnia 23 maja 2013 r. Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 9 lutego 2017 r., znak: [...] uchylił decyzję organu I instancji w całości i orzekł : na podstawie art. 62 ust. 3, art. 62 ust. 1 pkt 1-2 oraz art. 80 ust.2 pkt 2 i art. 83 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.) oraz art.104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) nakazuje się współwłaścicielom budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr ewidencyjny [...] obręb [...] przy ul. [...] w W. M. K. i K. P. I. przeprowadzenie kontroli o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego w budynku mieszkalnym położonym w W. przy ul. [...] na działce nr [...] obręb [...]. ewid. W., polegającej na sprawdzeniu stanu technicznego instalacji i elementów budynku jak stropy, ściany, przewody kominowe, dach. tynki, elewacja narażonych na szkodliwe wpływy atmosferyczne i niszczące działania czynników występujących podczas użytkowania obiektu oraz sprawdzeniu stanu technicznego instalacji elektrycznej i piorunochronnej w zakresie stanu sprawności połączeń, osprzętu, zabezpieczeń i środków ochrony od porażeń, oporności izolacji przewodów oraz uziemień instalacji i aparatów. Kontrola winna być przeprowadzona zarówno w zakresie części wspólnych obiektu jak i w zakresie przynależnym do poszczególnych lokali mieszkalnych nr [...] i nr [...] obiekcie. II. przedłożenie w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w W. stanu technicznego tego budynku mieszkalnego, sporządzonej na podstawie przeprowadzonej kontroli, o której mowa w pkt I niniejszej decyzji. Ekspertyza powinna określać stan techniczny poszczególnych elementów budynku wraz z instalacjami oraz — w razie potrzeby - wskazywać zakres i sposób wykonania robót budowlanych jakie należy wykonać w celu doprowadzenia budynku do odpowiedniego stanu technicznego. W uzasadnieniu decyzji MWINB opisał szczegółowo dotychczasowy przebieg postępowania, toczącego się od 2010 roku, powołując w szczególności wiążące wskazania wynikające z prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016r. poz.718 ze zm.). Mając na względzie konieczność ustalenia aktualnego stanu faktycznego prowadzonego ponownie postępowania (czy poprawie nie uległ istniejący w roku 2013 nieprawidłowy stan techniczny w/w budynku mieszkalnego), MWINB w K. w dniu 16 listopada 2016r. wydał postanowienie nr [...] znak: [...], którym zlecił w oparciu o przepis art.136 k.p.a. organowi I instancji uzupełnienie materiału dowodowego sprawy w zakresie przeprowadzenia oględzin budynku mieszkalnego przy ul. [...] w W. celem wyjaśnienia w/w wątpliwości. Pracownicy PINB w W. w dniu 16 grudnia 2016r. przeprowadzili oględziny w/w budynku mieszkalnego stwierdzając, że nadal znajduje się on w niewłaściwym stanie technicznym mogącym powodować zagrożenie dla życia i zdrowia jego użytkowników oraz bezpieczeństwa mienia. Tym samym organ I instancji potwierdził, że w niniejszym przypadku nadal istnieją przesłanki, o których mowa w art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego, stanowiącym podstawę prawną zaskarżonej decyzji PINB. W przepisie tym organy nadzoru budowlanego zostały upoważnione do wydawania nakazu przeprowadzenia kontroli, (o której mowa w art. 62 ust. 1 Pr. bud.) obiektu budowlanego, którego stan techniczny może spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska. Uprawnienie do nakazania przeprowadzenia w/w kontroli stanu technicznego jest niezależne od tego, czy właściciel (zarządca) obiektu przeprowadzał tego typu kontrole oraz kiedy była przeprowadzona ostatnia taka kontrola. Dla wydania nakazu przeprowadzenia kontroli nie musi istnieć stan zagrożenia. Wystarczające jest stwierdzenie przez właściwy organ, że nieodpowiedni stan obiektu budowlanego lub jego części może spowodować zagrożenie któregokolwiek z wymienionych dóbr. Jak wskazano powyżej, zebrany w sprawie materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że budynek na działce nr [...] obręb [...] przy ul. [...] w W. jest w nieodpowiednim stanie. W stosunku do budynku toczyło się odrębne postępowanie prowadzone przed PINB w W. pod znakiem [...], które z uwagi na stwierdzone zagrożenie zdrowia i życia ludzkiego w związku z niesprawnymi przewodami dymowymi, zakończone zostało decyzją MWINB w K. z dnia 14.02.2013r. nr [...] znak: [...], którą na podstawie art. art. 66 ust. 2 w związku z art. 66 ust. 1 pkt 1-2 Prawa budowlanego zakazano K. P. i M. K. użytkowania przewodów dymowych w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w W. do czasu wyjaśnienia przyczyn i usunięcia nieprawidłowości w/w przewodów dymowych. Ponadto o złym stanie budynku świadczą również wyniki przeprowadzonych w dniu 17 kwietnia 2013 r. czynności kontrolnych (MWINB przytoczył fragmenty protokołu). W protokole kontroli z dnia 16 grudnia 2016r. organ I instancji potwierdził, że stwierdzone w roku 2013 nieprawidłowości stanu technicznego obiektu budowlanego nadal istnieją (nie przeprowadzono skutecznych remontów mających na celu poprawę przedmiotowego stanu budynku), a współwłaściciele budynku nie posiadają aktualnych protokołów kontroli stanu technicznego obiektu, o których mowa w art.62 ust. 1 Prawa budowlanego. Powyższe skutkuje zdaniem organu I instancji istnieniem zagrożenia życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska. W niniejszym przypadku zdaniem organu odwoławczego spełnione zostały przesłanki wynikające z art. 62 ust.3 Prawa budowlanego, a w związku z tym zasadnym było wydanie przez organ I instancji skarżonej decyzji (prawidłowość w/w stanowiska organu odwoławczego potwierdził WSA w Krakowie w przytoczonym powyżej wyroku z dnia 07.05.2014r. sygn. akt II SA/Kr 120/14). Wyniki nakazanych do przeprowadzenia skarżoną decyzją kontroli przedmiotowego obiektu budowlanego, jak też wnioski wypływające z nakazanej do wykonania ekspertyzy jego stanu technicznego, pozwolą bowiem PINB w W. na jednoznaczne stwierdzenie, czy i jakie dalsze czynności należy w stosunku do w/w budynku podjąć, aby zapewnić jego bezpieczne i zgodne z prawem użytkowanie. Nadmieniono, że właściciele budynku przy ul. [...] w W. w pismach kierowanych do organów nadzoru budowlanego wzajemnie oskarżają się o doprowadzenie do złego stanu technicznego budynku. Nie ma to jednak żadnego znaczenia dla zasadności wydania niniejszego rozstrzygnięcia. MWINB w K. zauważył jednak, że w sentencji zaskarżonej decyzji z dnia 23 maja 2013r. nr [...] znak: [...] PINB w W. powołał normę art. 62 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego, co było nieuprawnione. MWINB w K. w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił w całości zaskarżoną decyzję organu I instancji i orzekł w sprawie na nowo w oparciu o przepis art. 62 ust. 3, w związku z art. 62 ust. 1 pkt 1-2 Prawa budowlanego. Zreformowany w powyższym zakresie obowiązek nie narusza art. 139 k.p.a., gdyż zakres nałożonej kontroli i ekspertyzy nie ulega zmianie. W dalszej części uzasadnienia decyzji organ odwoławczy odniósł się do zarzutów odwołania, a mianowicie: < podnoszona przez skarżącego sytuacja materialna i zdrowotna stron postępowania nie ma wpływu na wynik rozstrzygnięć wydawanych przez organy nadzoru budowlanego < organy nadzoru budowlanego nie są także właściwe do rozstrzygania sporów o charakterze cywilno-prawnym pomiędzy współwłaścicielami budynku mieszkalnego przy ul. [...] w W. < obowiązek przeprowadzania kontroli stanu technicznego obiektów budowlanych wynika wprost z treści art. 62 Prawa budowlanego. < postępowania prowadzone pod znakami: [...], [...] oraz [...] dotyczyły budynku mieszkalnego przy ul. [...] w W., a nie budynku przy ul. [...] w W., ani też budynku gospodarczo-garażowego - zarzuty i wnioski dotyczące innych obiektów i nieruchomości nie mogą być w tym postępowaniu rozpoznawane < co do wniosków M. K., które wpłynęły MWINB w trakcie postępowania odwoławczego, w których strona zwraca się do MWINB w K., aby z urzędu powiadomił Prokuraturę cyt.: "o podejrzeniu popełnienia przestępstwa" - wyjaśniono, że skarżący już zawiadomił Prokuraturę o swoich podejrzeniach; z treści pism Komendy Powiatowej Policji w W. z dnia 31.10.2013 r. oraz Prokuratury Rejonowej w W. z dnia 21.10.2013 r. nie wynika jednak, aby w/w organy kontroli państwowej prowadziły postępowania dotyczące pracowników PINB w W. < w sprawie zarzutu M. K. dotyczącego niezabezpieczonej puszki elektrycznej w lokalu nr [...] wskazano, że w żaden sposób nie wpływa on na wynik niniejszego rozstrzygnięcia, gdyż niewłaściwy stan budynku mieszkalnego położonego w W. przy ul. [...] jednoznacznie został wykazany w zgromadzonym materiale dowodowym, co uzasadnia przeprowadzenie kontroli stanu technicznego w/w obiektu i sporządzenia jego ekspertyzy technicznej < na treść rozstrzygnięcia nie mają także żadnego wpływu podnoszone przez skarżącego w odwołaniu oraz w pismach wpływających w trakcie postępowania odwoławczego subiektywne odczucia krzywdy i zarzuty dotyczące toku prowadzonego postępowania < w kwestii zarzutu błędnego ustalenia kręgu stron prowadzonego przez PINB postępowania (brak przyznania statusu strony J. P. - mężowi K. P.) MWINB w K. wskazał, iż stronami postępowania administracyjnego dotyczącego stanu technicznego dowolnego obiektu budowlanego (tak jak w niniejszym przypadku) są wyłącznie jego właściciel (współwłaściciele) oraz zarządca; Zgodnie z treścią księgi wieczystej nr [...] obejmującej działkę nr [...] obr. 3 W., na której zlokalizowany jest przedmiotowy budynek mieszkalny w obiekcie tym wyodrębnione zostały dwa lokale mieszkalne, których właścicielami są M. K. (lokal mieszkalny nr [...] - księga wieczysta nr [...]) oraz K. P. (lokal mieszkalny nr [...] - księga wieczysta nr [...]). Prawidłowość tego stanowiska organów nadzoru budowlanego potwierdził zarówno WSA w Krakowie jak i NSA w w/w wyrokach zapadłych w niniejszej sprawie < odpowiadając na wniosek skarżącego "o uznanie wszystkich czynności wykonanych przez PINB W. do sprawy [...] dn. 16 grudnia 2016r. (w budynku przy ul. [...] w W.) za nieważnych albowiem czynności te zostały wykonane przez osobę (insp. S. S.), która powinna być wyłączona z tych czynności" (vide: pismo z dnia 31.12.2016r. k.332 akt WINB) wskazano, że przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. PINB w W., jako organ właściwy nie dokonał wyłączenia wymienionego pracownika organu I instancji od udziału w niniejszej sprawie, a swoje stanowisko w tym zakresie wyraził w piśmie skierowanym do skarżącego z dnia 29.11.2016 r. Opisaną wyżej decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. K., wnosząc o jej uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia MWINB w K., a także o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucił. 1. naruszenie prawa poprzez błędne przyjęcie, że J. P. nie jest właścicielem/współwłaścicielem budynku przy ul. [...] w W. i tym samym pominięcie go w zaskarżonej decyzji, jako strony postępowania administracyjnego i osoby obowiązanej do wykonania obowiązków nałożonych tą decyzją. 2. bezzasadne pominięcie w decyzji obowiązku nakazania sporządzenia J. P. dokumentacji dot. stanu technicznego (oraz protokołu kontroli okresowej) instalacji gazowej, która zasila mieszkanie nr [...] w gaz ziemny, a która należy do J. P., który mam spisaną umowę w tym zakresie z dostawcą gazu ziemnego oraz nie ujęcie i nie nakazanie sporządzenia dokumentacji technicznej w tym protokołu kontroli okresowej dot. stanu technicznego instalacji gazowej, która zasila gazem ziemnym nr [...] w budynku przy ul. [...] w W., którego właścicielami są J. P. i K. P.; 3. bezzasadne domaganie się od skarżącego, aby to on sporządził i dostarczył dokumentację techniczną dot. stanu technicznego całego budynku - w sytuacji, gdy skarżący jest jedynie współwłaścicielem budynku centralnego bez dobudówki, kto stanowi wyłączną własności J. P. i K. P. a do której skarżący nie ma wstępu; 4. wydanie zaskarżonej decyzji na podstawie materiałów, które zostały sporządzone z naruszeniem art. 24 § 1 pkt. 5 i pkt. 6 k.p.a., 5. wydanie tej decyzji na podstawie materiałów, które zostały sporządzone z naruszeniem art. 10 § 1 k.p.a. oraz 9 k.p.a.; 6. wydanie tej decyzji na podstawie materiałów, które zostały przeinaczone (częściowo zatajone) przez inspektor S. S., która nie wskazała, że w mieszkaniu znajduje się instalacja gazowa w tym przewody kominowe wentylacyjne i spalinowe gazowe a usytuowane w dobudówce przylegającej do głównej bryły budynku 7. wydanie tej decyzji na podstawie niekompletnego materiału dowodowego, albowiem kontrola - oględziny budynku przy ul. [...] w W. nie objęła wszystkich pomieszczeń, o czym skarżący informował PINB W. pismem "załącznik do protokołu oględzin z dn. 16 grudnia 2016 r." 8. bezzasadne obostrzenie w zaskarżonej decyzji w zakresie pkt 1 tj. - sprawdzenia stanu technicznego instalacji elektrycznej poprzez domaganie się sprawdzenia instalacji piorunochronnej i innych - jest to bezpodstawne zaostrzenie decyzji w stosunku do pierwotnego (w zakresie instalacji elektrycznej) 9. błędne ustalenie, iż w budynku są wspólne instalacje elektryczne i bezzasadne żądanie, aby strony solidarnie dokonywały ekspertyzy w tym zakresie. 10. błędne ustalenie, że to skarżący ma sporządzać ekspertyzę w zakresie przewodów kominowych spalinowych - w zaskarżonej decyzji nie wskazano jak ma on wykonać ekspertyzę w zakresie przewodów kominowych skoro nie ma dojścia do lokalu nr [...] (garażu gdzie jest piec centralnego ogrzewania i do pomieszczeń na parterze budynku a przez które przebiegają przewody kominowe dymowe) oraz nie wskazano, dlaczego to skarżący ma wykonywać ekspertyzę dot. przewodów kominowych spalinowych skoro on ich nie użytkuje; przecież podczas kontroli ustalono, że jest jedno palenisko piec centralnego ogrzewania, który jest podłączony do tych przewodów kominowych a ów piec jest zlokalizowany w garażu przynależnym do lokalu nr [...] - K. i J. P.. W odpowiedzi na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) - dalej "p.p.s.a." ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Stosownie do art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. W pierwszej kolejności należało, więc ustalić zakres związania organów administracji publicznej oraz Sądu wydanymi w sprawie prawomocnymi wyrokami NSA i WSA w Krakowie. W niniejszej sprawie zostały wydane dwa wyroki: Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 maja 2014 r., sygn. II SA/Kr 120/14 (uchylający zaskarżoną decyzję organu II instancji) oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lipca 2016 r., sygn. II OSK 2801/14. Wojewódzki Sąd Administracyjny w prawomocnym wyroku przesądził następujące kwestie: 1) przyczyną uchylenia zaskarżonej decyzji było pominięcie w sentencji jej adresatów 2) w decyzji wydanej w trybie art. 62 ust. 3 ustawy Prawo budowlane obowiązek z przedstawienia ekspertyzy stanu technicznego obiektu lub jego części musi być połączony z obowiązkiem przeprowadzenia kontroli stanu technicznego, o jakim mowa w ust. 1 3) uprawnienie do nałożenia obowiązku przeprowadzenia kontroli i przedstawienia ekspertyzy bynajmniej nie wymaga stwierdzenia, że stan techniczny obiektu powoduje zagrożenie wskazanych w art. 62 ust. 3 dóbr; wystarczy, gdy organ stwierdzi, że stan techniczny obiektu może stanowić , a nie ," że stanowi" takie zagrożenie 4) przedmiotowy budynek znajduje się w złym stanie technicznym mogącym stanowić zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi, mienia i środowiska, co uprawnia organy nadzoru budowlanego do żądania od współwłaścicieli przedmiotowego budynku przeprowadzenia kontroli w wymaganym zakresie oraz przedłożenie ekspertyzy stosownie do nałożonego obowiązku 5) zakres kontroli i ekspertyzy został ustalony stosownie do poczynionych przez organ ustaleń w czasie kontroli przeprowadzonej w przedmiotowym budynku 6) nie zasługuje na uwzględnienie zarzut, że stroną postępowania oprócz współwłaścicieli tj. K. P. i M. K. powinien być również mąż K. P. 7) nie mają znaczenia dla sprawy wzajemne relacje zachodzące między stronami, które wzajemnie się oskarżają o zaniedbania i spowodowanie złego stanu przedmiotowego budynku, ani stan zdrowia strony skarżącej 8) organ odwoławczy prawidłowo wskazał, że w sprawie znajduje zastosowanie art. 62 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego, a nie - jak wskazano w decyzji organu I instancji - art. 62 ust. 1 pkt 4 Prawa budowlanego. Naczelny Sąd Administracyjny, wydając wyrok w niniejszej sprawie, związany był zarzutami skargi kasacyjnej (biorąc z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania - której w niniejszej sprawie nie stwierdzono) i tylko w tym zakresie mógł rozważać prawidłowość zaskarżonego wyroku. Zarówno w zakresie zarzutów uznanych przez Sąd II instancji za bezzasadne, jak i w zakresie, w jakim NSA się nie wypowiedział, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pozostaje wiążący dla organów prowadzących później sprawę, jak i dla WSA przy rozpoznawaniu niniejszej skargi. Z prawomocnego wyroku NSA wynika, że: a) za bezzasadny uznano zarzut, że organy nakazując przeprowadzenie kontroli oraz przedłożenia ekspertyzy obowiązki te nałożyły w niewłaściwej formie, tj. w formie decyzji a nie postanowienia b) nie uwzględniono również zarzutu naruszenia art. 62 ust. 3 Prawa budowlanego w zw. z art. 11 K.p.a., w jakiej podważa możliwość nałożenia zaskarżoną decyzją równolegle dwóch obowiązków - przeprowadzenia kontroli oraz przedstawienia ekspertyzy; w niektórych sytuacjach wystarczające będzie przeprowadzenie jedynie kontroli, w innych natomiast konieczne będzie także przedstawienie ekspertyzy c) nie mógł odnieść zamierzonego skutku zarzut dowolnego przyjęcia, że stan techniczny budynku może spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska d) zarzut naruszenia art. 28 w zw. z art. 10 K.p.a., w zw. z art. 61 Prawa budowlanego poprzez zaakceptowanie zaniechania ustalenia właściwego kręgu stron postępowania administracyjnego oraz brak wnikliwego ustalenia osób objętych dyspozycją art. 61 Prawa budowlanego - także uznano za nieusprawiedliwiony, powołując się przy tym na wypis z ewidencji gruntów znajdującym się w aktach administracyjnych, z którego wynika, że nieruchomości zabudowana przedmiotowym budynkiem stanowi współwłasność skarżącego w [...] części oraz K.. P. w 102/176 części. Z dokumentu tego nie wynika, aby udział 102/176 był objęty wspólnością małżeńską. e) również zarzuty naruszenia pozostałych przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 24 § 3 K.p.a. oraz art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a., nie zasługują na uwzględnienie. Jeśli chodzi o wyłączenie wymienionych osób od udziału w postępowaniu, tj. piastuna organu oraz jego zastępcy (art. 24 § 3 K.p.a.), to wniosek ten sformułowany został dopiero w odwołaniu, czyli po zakończeniu postępowania przez organ powiatowy reprezentowany przez te osoby. Zatem przedmiotowy wniosek na tym etapie postępowania w żadnym wypadku nie miał wpływu na wynik sprawy, jeśli wynikiem tym jest wydana wcześniej niż wniosek, decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.. Z opisanych wyżej prawomocnych i wiążących w tej sprawie wyroków WSA w Krakowie i NSA wynika zarówno to, jaka powinna być podstawa prawna zaskarżonej decyzji (art. 62 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 62 ust. 3 ustawy Prawo budowlane), jak i określenie adresatów decyzji wydanej w tym trybie. Przesądzono również, że przedmiotowy budynek jest w złym stanie technicznym i zachodzą przesłanki do nałożenia obowiązków przeprowadzenia jego kontroli i przedłożenia ekspertyzy. W istocie obecnie rozpoznawana skarga M. K. stanowi w znacznej części powtórzenie zarzutów podniesionych w skardze wniesionej na poprzednią decyzję MWINB, a które zostały prawomocnym wyrokiem uznane za bezzasadne. Po zakończeniu poprzedniego postępowania sądowego i zwrocie akt Inspektor Nadzoru Budowlanego uzupełniono postępowanie administracyjne o wydruk z elektronicznego systemu ksiąg wieczystych na dzień 15 listopada 2016 r. odnośnie do księgi wieczystej prowadzonej dla gruntu i części wspólnych przedmiotowego budynku - KW nr [...], a także ksiąg wieczystych dla każdego z wyodrębnionych lokali - KW nr [...] oraz [...] Wydruki te potwierdzają, że aktualność zachowuje stan faktyczny przyjęty w wyrokach WSA w Krakowie i NSA w zakresie ustalenia kręgu współwłaścicieli przedmiotowego budynku i w konsekwencji adresatów obowiązków nałożonych w zaskarżonej decyzji. Prawidłowo MWINB uczynił nimi skarżącego M. K. oraz K. P., a nie nałożył żadnych obowiązków i nie uznał za stronę postępowania J. P., który nie jest właścicielem ani zarządcą przedmiotowego budynku. MWINB prawidłowo również uznał za konieczne poczynienie ustaleń w zakresie aktualnego stanu technicznego przedmiotowego budynku. Biorąc pod uwagę, że poprzednie ustalenia zostały dokonane na podstawie kontroli z dnia 17 kwietnia 2013 r., a od tego czasu do zwrotu akt administracyjny z sądu minęło niemal trzy i pół roku, istotnym elementem stanu faktycznego, niewątpliwie mającym wpływ na wynik sprawy było ustalenie, czy stan techniczny budynku będącego przedmiotem postępowania nie zmienił się. W tym celu zlecono organowi I instancji uzupełnienie postępowania dowodowego w trybie art. 136 k.p.a. poprzez przeprowadzenie oględzin, co nastąpiło w dniu 16 grudnia 2016 r. W trakcie tej czynności procesowej ustalono, że stwierdzone w roku 2013 nieprawidłowości stanu technicznego obiektu budowlanego nadal istnieją (nie przeprowadzono skutecznych remontów mających na celu poprawę przedmiotowego stanu budynku), a współwłaściciele budynku nie posiadają aktualnych protokołów kontroli stanu technicznego obiektu, o których mowa w art.62 ust. 1 Prawa budowlanego. Skoro kontrolując poprzednio wydaną w sprawie decyzję MWINB z 12 listopada 2013 r. WSA w Krakowie zakwalifikował ustalony wówczas stan techniczny budynku jako zły i dający podstawę do zastosowania art. 62 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, a obecnie nie stwierdzono poprawy stanu technicznego budynku, to należało dojść do wniosku ,że w dalszym ciągu istnieje możliwość spowodowania zagrożenia życia lub zdrowia ludzi i bezpieczeństwa mienia złym stanem budynku. W zaskarżonej decyzji wykonano również wskazania WSA w Krakowie, który wytknął wadliwość uchylonej poprzednio decyzji polegającą na braku określenia w sentencji decyzji adresatów nałożonych obowiązków. W sentencji kontrolowanego obecnie rozstrzygnięcia organu odwoławczego jednoznacznie wskazano, że obowiązek nakłada się na M. K. oraz K. P.. Prawidłowo określono podstawę prawną decyzji, uwzględniając wskazania WSA w Krakowie, który zaaprobował ustalenie, iż decyzja PINB w W. została wydana z powołaniem niewłaściwej podstawy prawnej i zasadne jest wydanie w tym zakresie decyzji reformatoryjnej. Również pozostałe zarzuty skargi należy uznać za bezzasadne. Zarzut wydania zaskarżonej decyzji na podstawie materiałów, które zostały sporządzone z naruszeniem art. 24 § 1 pkt. 5 i pkt. 6 k.p.a. odnosi się obecnie do oględzin przeprowadzonych 16 grudnia 2016 r. przez pracownika PINB w W. S. S., niemniej jednak był on już wcześniej zawarty w poprzedniej skardze M. K. do WSA i skardze kasacyjnej do NSA i został uznany za bezzasadny. W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę ani fakt brania przez pracownika PINB udziału w wydaniu decyzji I instancji, ani też okoliczność, że jedna ze stron postępowania dwa lata wcześniej złożyła zawiadomienie o możliwości popełnienia przestępstwa przez tego pracownika - nie wyłącza tej osoby od przeprowadzania czynności procesowych w ramach postępowania odwoławczego, na podstawie art. 136 k.p.a. i nie czyni takich czynności procesowych wadliwymi. Trzeba również zgodzić się ze stwierdzeniem zawartym w poprzednio wydanym przez WSA w Krakowie wyroku, że : "Dla sprawy nie mają znaczenia wzajemne relacje zachodzące między stronami, które wzajemnie się oskarżają o zaniedbania i spowodowanie złego stanu przedmiotowego budynku, ani stan zdrowia strony skarżącej". Podsumowując, Sąd całkowicie podziela zarówno ustalenia faktyczne, jak i ocenę prawną dokonaną w zaskarżonej decyzji, uznając je za prawidłowe i zgodne z wiążącymi w niniejszej sprawie prawomocnymi wyrokami sądów administracyjnych. Żadne zarzuty skargi nie potwierdziły się. Z tych względów orzeczono jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 p.p.s.a.