II SA/Kr 634/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik - Dobosz Sędziowie : Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 września 2017 r. sprawy ze skargi W. K. i K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2017 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i nałożenia obowiązku opracowania raportu oddziaływania na środowisko skargę oddala. Burmistrz Miasta B. postanowieniem z dnia 20.01.2017 r., na podstawie art. 63, 64, 65, 66 i 68 ustawy z dnia 3.10.2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 353 ze zm.) oraz w związku z § 3 ust. 1 pkt 60 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9.11.2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz.1397), ustalił obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i opracowania raportu dla przedsięwzięcia określonego jako: "Połączenie drogowe ul. [...] z łącznikiem autostradowym w B." w pełnym zakresie odpowiadającym wymaganiom określonym w art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t. j. Dz. U. z 2016 póz. 353 ze zm.), ze szczególnym uwzględnieniem: - wpływu planowanego przedsięwzięcia, zarówno na etapie realizacji jak i eksploatacji: na powietrze (emisja zanieczyszczeń), oddziaływanie hałasowe, oddziaływanie na w ody podziemne i powierzchniowe, gospodarką ściekami (w tym opadowymi i komunalnymi) oraz gospodarką odpadami, z uwzględnieniem zagrożenia, jakie przedsięwzięcie może stworzyć dla życia i zdrowia ludzi, - ocenę oddziaływania należy przeprowadzić dla proponowanego wariantu II przedsięwzięcia, - w raporcie należy uwzględnić kumulowanie się oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia i łącznika autostradowego A-4 z drogą krajową nr [...], należy ponadto dokonać oceny wpływu realizacji planowanej inwestycji na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, w myśl art. 81 ust. 3 ww. ustawy. W uzasadnieniu organ podał, że postępowanie zostało wszczęte na wniosek Gminy Miasta B. z dnia 25.07.2016 r. Planowana do realizacji inwestycja polegać będzie na budowie drogi o długości około 1,9 km od ulicy [...] do węzła autostradowego przy ulicy [...] w B., która będzie stanowić połączenie drogi wojewódzkiej nr [...] z łącznikiem autostradowym [...] B.", przy drodze powiatowej nr [...] B. - [...] w B.. Projektowana droga zlokalizowana będzie w północnej i północno - wschodniej części miasta B., w bezpośrednim sąsiedztwie osiedla S. (biegnąc po jego północnej stronie) i będzie łączyć ulicę [...] z ulicą [...] (dołączenie do skrzyżowania). W najbliższym otoczeniu projektowanej drogi występują tereny rolne, zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna oraz obszary zieleni nieurządzonej. Najbliższe istniejące budynki mieszkalne zlokalizowane są: od strony północnej istniejące osiedla domów jednorodzinnych, zlokalizowanych głównie przy ulicach [...]; od strony zachodniej zabudowa mieszkalna i zagrodowa zlokalizowana przy ulicy [...], a od strony południowej tereny przemysłowe oraz zabudowa mieszkaniowa. W opinii z dnia 24.08.2016 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Analogiczne stanowisko przedstawił Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. w opinii z dnia 03.08.2016 r., wyrażając opinię, że przedsięwzięcie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz sporządzenia raportu. Uprzednio wydanym postanowieniem z dnia 15.09.2016 r. organ ustalił, że przedsięwzięcie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz stwierdził konieczność opracowania raportu. Postanowienie to zostało uchylone przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze (postanowieniem z dnia 15.12.2016 r.) a sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia. Podczas ponownego rozpatrywania sprawy, ze względu na protesty mieszkańców, organ wybrał do realizacji wariant alternatywny - II, w związku z czym wskazano na konieczność sporządzenia raportu dla tego wariantu. Jednocześnie, w dniu 11.01.2017 r. karta informacyjna przedsięwzięcia została uzupełniona w zakresie opisu początkowej trasy inwestycji w obu wariantach. Ze względu na zmianę wariantu inwestycji zmianie uległ wykaz stron postępowania. Burmistrz Miasta B. podał następnie w uzasadnieniu rozstrzygnięcia, że przedsięwzięcie może negatywnie oddziaływać na środowisko w związku z emisją gazów i pyłów do powietrza powstającą podczas procesu budowy i eksploatacji drogi, emisją hałasu do środowiska spowodowaną pracą maszyn i urządzeń podczas budowy drogi oraz jej eksploatacją, odprowadzaniem wód opadowo - roztopowych i możliwością zanieczyszczenia gleby oraz wód podziemnych, możliwością zaistnienia sytuacji awaryjnej, która może spowodować między innymi skażenie gleby, powstawaniem odpadów oraz sposobami postępowania z odpadami oraz oddziaływaniem inwestycji na zabudowę mieszkaniową zlokalizowaną w sąsiedztwie planowanej drogi. Przedsięwzięcie będzie powodowało oddziaływanie na środowisko zarówno na etapie realizacji, jak i eksploatacji. Oddziaływanie na etapie realizacji zaniknie po zakończeniu robót, natomiast oddziaływanie na etapie eksploatacji (emisja hałasu, zanieczyszczeń do powietrza, odpady oraz ścieki opadowe) będzie oddziaływaniem trwałym. Ponieważ trasa projektowanej drogi przebiega w pobliżu terenów mieszkaniowych, jej niekorzystne oddziaływanie będzie miało wpływ nie tylko na środowisko, ale również na zdrowie i warunki życia ludzi. Na postanowienie zażalenie złożyli W. i K. K. wskazując, że po uzyskaniu informacji o wydaniu zaskarżonego postanowienia, udali się do organu celem uzyskania informacji o przebiegu planowanej inwestycji. Otrzymali tam kserokopie wydanego w sprawie postanowienia, a na żądanie wydania wszystkich załączników (także graficznych) uzyskali informacje, że postanowienie to nie posiada załączników. Skarżący zarzucili, że w związku z brakiem możliwości zapoznania się z przebiegiem wariantów opisanych w postanowieniu trudno im określić czy są stroną w tym postępowaniu, ponieważ nie wiedzą jaki będzie przebieg projektowanego łącznika. Ponadto zarzucili, że miasto B. nie ma jeszcze wiążącego studium uwarunkowań, a zatem do jego uchwalenia wydawanie jakichkolwiek decyzji jest bezcelowe. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z 28.02.2017 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj.: Dz. U. z 2016 r., poz. 23), art. 59 ust. 1 pkt 2, art. 63 ust. 1 i ust. 4, art. 66 ust. 1, art. 68 ust. 2 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko uchyliło zaskarżone postanowienie w całości i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu organ II instancji przeanalizował, czy organ I instancji zastosował się do jego zaleceń wydanych w postanowieniu z dnia 15.12.2016 r. Stwierdził, że zgodnie z tymi zalecaniami Burmistrz Miasta B. nakazał dokonanie oceny wpływu realizacji planowanej inwestycji na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, jak również wyjaśnił rozbieżność w zakresie opisu obu wariantów przebiegu początkowej części trasy projektowanego połączenia drogowego, załączając aktualny opis przebiegu: wariantu l i wariantu II planowanego przedsięwzięcia z uwzględnieniem aktualnego kilometrażu projektowanej drogi. Dalej kolegium uznało, że wbrew wyrażonemu wcześniej stanowisku, organ I instancji ustalił, że ocenę oddziaływania należy przeprowadzić dla proponowanego wariantu II przedsięwzięcia. Tymczasem, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku (...) raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać opis wariantów uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania, w tym: a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, b) racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska - wraz z uzasadnieniem ich wyboru. Raport powinien zawierać zatem przestawienie trzech wariantów. Niedopuszczalne jest więc ustalenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i opracowania raportu wyłącznie dla proponowanego wariantu II przedsięwzięcia. Kolegium nadmieniło, że powyższe uchybienie mogłoby zostać konwalidowane na etapie postępowania odwoławczego, jednak zaskarżone postanowienia zawiera również inne wady. W postanowieniu kasacyjnym 15.12.2016 r. wytknięto organowi l instancji, że winien wprost wskazać działki ewidencyjne objęte wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia. Działki te powinny zostać również wymienione w postanowieniu ponownie rozstrzygającym obowiązek sporządzenia raportu. Pomimo powyższego, jednoznacznego w swej treści wskazania Kolegium, wydane w toku ponownego rozpatrzenia sprawy postanowienie Burmistrza Miasta B., rozstrzygające o obowiązku sporządzenia raportu, nadal nie wymienia działek objętych projektowanym połączeniem drogowym. W tym też zakresie zarzuty zawarte w zażaleniu W. i K. K. w części odnoszącej się do trudności z ustaleniem przebiegu projektowanego łącznika są zasadne. Powyższe uchybienie wiąże się również z kolejnym sygnalizowanym już uchybieniem – brakiem prawidłowego określenia kręgu stron postępowania. Ani we wniosku wszczynającym postępowanie, ani w zawiadomieniu o wszczęciu tego postępowania, ani też w kontrolowanym obecnie postanowieniu stwierdzającym obowiązek sporządzenia raportu, nie wymieniono numerów ewidencyjnych działek objętych projektowanym połączeniem drogowym ulicy [...] z łącznikiem autostradowym. Uniemożliwia to dokonanie kontroli instancyjnej co do prawidłowości ustalenia kręgu stron w prowadzonymi postępowaniu. Powyższego nie zmienia okoliczność, że z załączonych do wniosku map obrazujących przebieg obu wariantów przedsięwzięcia istnieje możliwość ustalenia przez jakie działki przebiega objęte wnioskiem połączenie drogowe w wariancie l i lI. Kolegium zwróciło uwagę, że przymiot stron przysługuje nie tylko podmiotom mającym tytuł prawny do nieruchomości, przez które przebiega wnioskowany przez inwestora wariant przedsięwzięcia, ale i podmiotom będącym właścicielami nieruchomości na których planowany jest wariant alternatywny, który może zostać wskazany w decyzji kończącej postępowanie w sprawie. Wobec powyższego działanie organu zmieniające krąg stron postępowania "ze względu na zmianę wariantu inwestycji", uznać należy za wadliwe. W toku ponownego przeprowadzenia z udziałem prawidłowo określonego kręgu stron postępowania i wydania postanowienia stwierdzającego obowiązek sporządzenia raportu, organ winien zastosować się do treści art. 63 ust. 5 ustawy. Organ odwoławczy uznał, że nie mógł odnieść skutku zarzut dotyczący ewentualnego naruszenia zapisów studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta B., gdyż dopiero na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, stosownie do art. 80 ust. 2 ustawy, badaniu podlega zgodność lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Co więcej, przepis ten obliguje organ wydający decyzję do stwierdzenia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z planem miejscowym (jeżeli plan ten został uchwalony), nie zaś z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, co wynika z charakteru studium. Wobec tego, że w karcie informacyjnej przedsięwzięcia wnioskodawca powoływał się jednak na zgodność przebiegu planowanego połączenia drogowego z zapisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (Uchwała Nr [...] Rady Miasta B. z 28.12.2012 r.), dla porządku, w postanowieniu kasacyjnym 15.12.2016 r. nakazano przesądzenie, czy uchwała ta nadal obowiązuje. Pomimo tego, w zaskarżonym postanowieniu nie odniesiono się do powyższej kwestii. W. K. i K. K. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego domagając się jego uchylenia jako wydanego z naruszeniem prawa. W ocenie skarżących, organ II instancji nie ustosunkował się do ich zarzutów opisanych w zażaleniu. Zarzucili, że organ zasugerował, że badanie zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego odbywa się dopiero po zatwierdzeniu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jednak nie sprecyzował co dzieje się w sytuacji, gdy do uchwalenia takiego planu nie dojdzie lub dojdzie w wersji odmiennej od studium, którego również nie ma. Zdaniem skarżących, priorytetem jest opracowanie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i dopiero wtedy można wydawać decyzje środowiskowe w tak istotnych dla lokalnej społeczności sprawach. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi i podtrzymało swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z treścią art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy). Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wskazać również należy, że zgodnie z przepisem art. 133 § 1 p.p.s.a. Sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, iż sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, że "skoro wyrok wydawany jest na podstawie akt sprawy, to tym samym badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd ocenia jej zgodność z prawem materialnym i procesowym w aspekcie całości zgromadzonego w postępowaniu administracyjnym materiału dowodowego" ( wyrok NSA W-wa z dnia 9.07.2008 r., sygn. II OSK 795/07, LEX nr 483232). Ponieważ podstawą prawną zaskarżonego postanowienia był przepis art.138 § 2 k.p.a., ocenić należało, czy zostały spełnione przesłanki do wydania rozstrzygnięcia na podstawie tego przepisu. Stosownie do jego treści organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, gdy decyzja ta została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, a konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie. Przekazując sprawę, organ ten powinien wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Zastosowanie tego przepisu wtedy będzie zatem zgodne z prawem, gdy łącznie spełnione zostaną dwie przesłanki: nastąpi stwierdzenie naruszenia przepisów postępowania oraz zostanie wykazane, że "konieczny do wyjaśnienia zakres sprawy ma istotny wpływ na jej rozstrzygnięcie". Należy przyjąć, że stwierdzenie "koniecznego do wyjaśnienia zakresu sprawy" jest równoznaczne z nieprzeprowadzeniem przez organ pierwszej instancji postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części, co uniemożliwia rozstrzygnięcie sprawy przez organ odwoławczy zgodnie z zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Podzielić należy pogląd organu odwoławczego, że przymiot stron przysługuje nie tylko podmiotom mającym tytuł prawny do nieruchomości, przez które przebiega wnioskowany przez inwestora wariant przedsięwzięcia, ale i podmiotom będącym właścicielami nieruchomości na których planowany jest wariant alternatywny, który może zostać wskazany w decyzji kończącej postępowanie w sprawie. Uznać zatem należy, że zasadne jest ustalenie organu II instancji, że Burmistrz Miasta B. nie określił prawidłowo stron postępowania. Takie uchybienie, ze względu na zasadę dwuinstancyjności, już musiało prowadzić do wydania postanowienia kasacyjnego. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko wyrażone przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 2 grudnia 2013 r. (sygn. akt II SA/Kr 1126/13, LEX nr 1406983), zgodnie z którym w myśl "art. 79 ust. 1 ustawy społeczeństwo ma zagwarantowany udział w tych postępowaniach, w których przeprowadzana jest ocena oddziaływania na środowisko. Oznacza to, że w postępowaniach, dla których przeprowadzenie oceny ma charakter fakultatywny, społeczeństwo będzie miało zagwarantowany udział dopiero od momentu wydania postanowienia ustalającego konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania. O ile można też zgodzić się z informacją, że do momentu wydania decyzji organ pierwszej instancji ma prawo modyfikować (w tym rozszerzać) krąg stron postępowania, to należy zauważyć, że wszystkie strony winny i mają prawo brać udział w postępowaniu już na wstępie, gdy określeniu podlega zakresu raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko". Dlatego też należało uznać, że organ odwoławczy zasadnie nakazał ustalić prawidłowo krąg stron postępowania. Powyższe uwagi należy również odnieść odpowiednio do konieczności jednoznacznego wskazania przez organ I instancji w postanowieniu stwierdzającym obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, działek ewidencyjnych objętych wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia pn. "Połączenie drogowe ul. [...] z łącznikiem autostradowym w B.". Prawidłowa jest również ocena SKO w T., że postanowienie rozstrzygające o obowiązku sporządzenia raportu powinno wymieniać numery ewidencyjne działek objętych projektowanym połączeniem drogowym ulicy [...] z łącznikiem autostradowym. Rzeczywiście, analiza akt administracyjnych wskazuje, że ani we wniosku o wydanie decyzji środowiskowej, ani w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania, ani w obwieszczeniu, jak i postanowieniu, którym ustalono obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i opracowania raportu - w nazwie inwestycji nie wyszczególniono działek, na których inwestycja jest planowana. Nie bez znaczenia dla dokonanej oceny jest fakt, że strony w niniejszej sprawie zawiadamiane są w drodze obwieszczenia. Rodzi to po stronie organu obowiązek szczególnej dbałości w określeniu zasięgu inwestycji, w taki sposób, aby wszystkie zainteresowane osoby mogły po zapoznaniu się z treścią obwieszczenia podjąć działania mające na celu ochronę przysługujących im praw. Możliwość rekonstrukcji przebiegu drogi na podstawie karty informacyjnej i dołączonych do wniosku dokumentów jest niewystarczające. Skoro stronom postępowania przysługuje prawo zaskarżenia postanowienia stwierdzającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i opracowania raportu, to nazwa inwestycji podana w obwieszczeniu, jak i treść tego postanowienia powinna pozwalać na poczynienie podstawowych ustaleń odnośnie przebiegu planowanej inwestycji (por. wyrok WSA w Krakowie z dnia 20 czerwca 2017 r., sygn.II SA/Kr 260/17, publikowane w bazie cbois). Nadto, odnosząc się do meritum sprawy, rozważania rozpocząć należy od przytoczenia przepisów prawa mających zastosowanie w rozpoznawanej sprawie. Stosownie do art.59 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U.2016.353 t.j.) przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja następujących planowanych przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko: 1) planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Przepis art.60 ustawy stanowi delegację ustawową dla Rady Ministrów do wydania rozporządzenia określającego: 1) rodzaje przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; 2) rodzaje przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko; 3) przypadki, gdy zmiany dokonywane w obiektach są kwalifikowane jako przedsięwzięcia, o których mowa w pkt 1 i 2. Na tej podstawie w dniu 9 listopada 2010 r. wydane zostało rozporządzenie w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U.2016.71 t.j.), które w § 3 pkt 60) określiło, że do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się drogi o nawierzchni twardej o całkowitej długości przedsięwzięcia powyżej 1 km. W myśl art.61 ust.1 pkt 1) ustawy ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przeprowadza się w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Zgodnie z art.63 ust.1 ustawy obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając m.in.: rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu, powiązań z innymi przedsięwzięciami, emisji i występowania innych uciążliwości, zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym wynikającego z emisji, jak również usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego. W postanowieniu tym organ określa jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Ponieważ organ I instancji nakazał opracowanie raportu w pełnym zakresie odpowiadającym wymaganiom określonym w art. 66 ustawy, niezbędnym jest przytoczenie, adekwatnych dla rozpoznawanej sprawy, unormowań tego przepisu. I tak, w myśl art.66 ust.1 pkt 5) ustawy raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać opis wariantów uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania, w tym: a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, b) racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska. Powinien także zawierać określenie przewidywanego oddziaływania analizowanych wariantów na środowisko (art.66 ust.1 pkt 6), porównanie oddziaływań analizowanych wariantów według kryteriów wymienionych w podpunktach od a) do g) art. 66 ust.1 pkt 6a, jak również uzasadnienie proponowanego przez wnioskodawcę wariantu, z uwzględnieniem informacji, o których mowa w pkt 6 i 6a (pkt 7). Zauważyć także należy, że stosownie do art.68 ust.2 pkt 2) ustawy organ, określając zakres raportu może wskazać rodzaje wariantów alternatywnych wymagających zbadania, co absolutnie nie oznacza ograniczenia zakresu raportu do jednego wariantu, tylko ewentualnie obowiązek zbadania dodatkowego alternatywnego wariantu, wskazanego przez organ. W rozpatrywanym przypadku tym bardziej jest to oczywiste, gdyż organ stwierdził konieczność sporządzenia raportu w pełnym zakresie, co oznacza konieczność zastosowania się do wymagań określonych w art.66 ust.1 pkt 6 ustawy. Powyższe przesądza o prawidłowości oceny dokonanej przez organ odwoławczy, że niedopuszczalne jest w niniejszej sprawie ustalenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i opracowania raportu wyłącznie dla proponowanego wariantu II przedsięwzięcia.. Prawidłowe jest również stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego, że niezasadny był zarzut żalących się, dotyczący ewentualnego naruszenia zapisów studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta B.. Jak słusznie organ wyjaśnił, zgodność lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony, badana jest dopiero na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Przepis art.80 ust.2 ustawy obliguje bowiem organ wydający decyzję do stwierdzenia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z planem miejscowym (jeżeli plan ten został uchwalony), nie zaś z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Dodatkowo zauważyć należy, że zgodnie z treścią art. 80 ust. 2 zdanie pierwsze u.u.i.ś. właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Tym samym, obowiązek poczynienia takich ustaleń staje się aktualny dopiero na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, nie zaś na etapie wydawania postanowienia stwierdzającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, i co istotne - tylko wówczas, gdy plan taki został uchwalony. Poza tym, co jest najistotniejsze w aspekcie zarzutów skargi, wymóg zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (przy założeniu, że plan ten został uchwalony), nie dotyczy między innymi decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej (art. 80 ust. 2 zdanie drugie ustawy). Tak więc kwestia zgodności przedsięwzięcia z planem miejscowym w ogóle nie będzie badana. W oparciu o powyższe skargę, jako niezasadną, na podstawie art.151 p.p.s.a. należało oddalić.