II SA/Kr 260/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W.K. i K.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 15 grudnia 2016 r., znak: [...] w przedmiocie ustalenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i nałożenia obowiązku opracowania raportu oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia skargę oddala Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 15 grudnia 2016 r. (znak: [...]) na podstawie: - art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 23 z późn. zm. – dalej jako: k.p.a.) oraz - art. 59 ust. 1 pkt 2, art. 63 ust. 1 i 4, art. 66 ust. 1, art. 68 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 353 z późn. zm. – dalej jako: u.u.i.ś. lub ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku), po rozpatrzeniu zażalenia W. K. i K. K., M. S., A. H., J. S., H. S., J. S., D. K., A. S., T. Z., M. S., K. S., Z. G., A. D., K. W. i K. W., na postanowienie Burmistrza Miasta B. z dnia 15 września 2016 r. (znak: [...]) w przedmiocie ustalenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i nałożenia na wnioskodawcę obowiązku opracowania raportu oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn. "Połączenie drogowe ul. [...] z łącznikiem autostradowym w B.", uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wnioskiem z dnia 22 lipca 2016 r. Gmina Miasta B., reprezentowana przez L. R. C., zwróciła się do Burmistrza Miasta B. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia pn. "Połączenie drogowe ul. [...] z łącznikiem autostradowym w B." w obrębie [...] w B., w zakresie oznaczonym na załączonej mapie ewidencyjnej w skali 1:2000. Wskazano, że jak wynikało z załączonej do wniosku karty informacyjnej przedsięwzięcia, inwestycja polegać będzie na budowie drogi od ul. [...] do węzła autostradowego przy ul. [...] w B. w celu połączenia drogi wojewódzkiej nr [...] z łącznikiem autostradowym A4 "Węzeł B." przy drodze powiatowej nr [...] w B.. Podkreślono, że głównym celem projektowanej trasy ma być odciążenie centrum miasta od ruchu samochodowego, w tym samochodów ciężkich, które dzięki realizacji przedsięwzięcia będą mogły kierować się bezpośrednio z drogi wojewódzkiej nr [...] projektowaną drogą w kierunku węzła autostradowego A4, z pominięciem centrum miasta (droga o kategorii Z). Zaznaczono przy tym, że szczegółowy zakres przedsięwzięcia obejmować będzie budowę drogi o szerokości jezdni wynoszącej 7m wraz z kanalizacją deszczową, oświetleniem, chodnikiem i ścieżką rowerową, zabezpieczenie w niezbędnym zakresie lub przebudowę urządzeń obcych kolidujących z budowaną drogą, wykonanie oznakowania poziomego i pionowego, budowę urządzeń bezpieczeństwa ruchu. Dodano przy tym, że projektowana droga zlokalizowana będzie w północnej i północno-wschodniej części miasta B., w bezpośrednim sąsiedztwie osiedla [...] (biegnąc po jego północnej stronie) i będzie łączyć ul. [...] z ul. [...] (dołączenie do skrzyżowania). Dodatkowo, w najbliższym otoczeniu projektowanej drogi będzie można wyróżnić głównie tereny rolne, zabudowę mieszkaniową jednorodzinną oraz obszary zieleni nieurządzonej. Podano również, że najbliższe istniejące budynki mieszkalne zlokalizowane są: od strony północnej – istniejące osiedla domów jednorodzinnych, zlokalizowane głównie przy ulicach [...], [...]; od strony zachodniej – zabudowa mieszkalna i zagrodowa zlokalizowana przy ul. [...], zaś od strony południowej – tereny przemysłowe oraz zabudowa mieszkaniowa. Ponadto wskazano, że dla projektowanej trasy przebiegu drogi, gmina Miasto B. częściowo posiada obowiązujące miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego (tj. uchwałę Nr [...] Rady Miasta B. z dnia 28 listopada 2013 r. terenu "[...] uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w B. z dnia 12 sierpnia 2005 r. terenu "[...]" w B.), a dla pozostałej części obowiązuje studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (tj. uchwała Nr [...] Rady Miasta B. z dnia 28 grudnia 2012 r. "Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego"). Podkreślono także, że zgodnie z ww. uchwałami Rady Miasta B. teren inwestycji oznaczony został symbolem KDZ – ulica zbiorcza, przy czym projektowana droga przebiegać będzie głównie wzdłuż terenów o przeznaczeniach: ZR/ZU – tereny zieleni urządzonej; ZR/M – tereny zabudowy o przeważającej funkcji mieszkaniowej jednorodzinnej; ZR/MU – tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej; ZR/PU – tereny przemysłowo-usługowe; ZR/W – tereny infrastruktury technicznej – wodociągi; U – tereny koncentracji zabudowy usługowej. Zaznaczono, że projektowany odcinek drogi od km 0+000 do skrzyżowania z łącznikiem autostradowym (ul[...] otrzymał zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, kategorię drogi publicznej (KDZ), a w związku z tym na odcinku tym nie będzie obowiązywało ograniczenie w ruchu pojazdów ciężkich i dostawczych. Wskazano przy tym, że przewidywana wielkość dobowego natężenia ruchu nie przekroczy 5000 pojazdów, przy wysokim udziale pojazdów dostawczych i ciężkich, natomiast dla projektowanej drogi na odcinku od km 0+000 do km 1+910, założono strukturę ruchu stosownie, do której pojazdy osobowe stanowić mają 60%, pojazdy dostawcze – 30%, zaś pojazdy ciężarowe – 10%. Dodano również, że dla wykonania robót drogowych przyjęto zmechanizowaną technologię z dowozem gotowych mieszanek mineralno-asfaltowych ze stacjonarnych wytwórni mas bitumicznych oraz z wykorzystaniem wielkogabarytowych rozściełaczy mieszanek asfaltowych. Zaznaczono przy tym, że dla dróg o dużych obciążeniach przewidziano typowy układ konstrukcji nawierzchni drogowej, tj. warstwę ścieralną, warstwę wiążącą, podbudowę zasadniczą, podbudowę pomocniczą z kruszywa stabilizowaną mechanicznie, warstwę wzmacniającą z kruszywa, geosiatkę o sztywnych węzłach, warstwę wzmacniająco-odsączającą z kruszywa łamanego, geosiatkę o sztywnych węzłach, geowłókninę separacyjno-filtracyjna. Ponadto wskazano, że zaproponowane zostały dwa alternatywne warianty przebiegu projektowanej drogi, z których wariant l przewidywał trasę o długości ok. 1,91 km, przebiegającą głównie wzdłuż terenów oznaczonych symbolami: ZR/MU (tereny zabudowy mieszkaniowo-usługowej), ZR/ZU (tereny zieleni urządzonej) oraz infrastruktury technicznej (wodociągi). Zgodnie z tym wariantem, ww. trasa będzie miała swój początek przy skrzyżowaniu ulic [...]. Podano, że w pierwszej fazie projektowana arteria (w km od 0+000 – 1+380) biegnąć ma w terenach użytkowanych rolniczo oraz nieużytkach rolnych w odległości ponad 70 m od zabudowań mieszkalnych, zaś w dalszej kolejności przecinać się będzie z drogą powiatową [...] w km ok. 1+780. Jednocześnie w miejscu włączenia projektowanej drogi zostanie wybudowane rondo, a następnie pobiegnie ona drogą gminną – ul. [...] od skrzyżowania z ul. [...] do skrzyżowania z ul. [...] w B.. Z kolei w II z zaproponowanych wariantów przewidziano, że trasa o długości 1,97 km będzie przebiegać głównie wzdłuż terenów mieszkaniowo-usługowych (początkowa część trasy), zieleni urządzonej, usługowych oraz terenów infrastruktury technicznej (wodociągi). Zaznaczono, że jej początek zaplanowany został podobnie jak w wariancie l, jednak w ok. km 1+220 arteria biegnąć ma w kierunku północnym przecinając drogę powiatową [...] w km ok. 1+920, zaś w dalszej kolejności przechodzić będzie przez potok [...], a następnie prowadzić wzdłuż wałów rzeki [...] i włączać się do drogi wojewódzkiej (ul. [...] Podsumowując wskazano, że przez większość trasy arterie przebiegać będą w pasie terenów niezabudowanych (pola uprawne i nieużytki) zlokalizowanym pomiędzy strefą zabudowy mieszkaniowej usytuowanej wzdłuż ulic [...]. Podkreślono przy tym, że realizacja planowanego przedsięwzięcia wymagać będzie wykorzystania podstawowych surowców i produktów w odpowiedniej ilości, tj. beton asfaltowy – 1000 m3, krawężniki betonowe – 3900 m3, kruszywo – 2600 m3, podsypki cementowo-piaskowe – 1300m3, ziemia i humus do nawiezienia – 2500 m3. Ponadto podano, że projektowana inwestycja będzie wymagać zaopatrzenia w wodę tylko w trakcie budowy, podczas której będzie ona pobierana z hydrantów, a dodatkowo w trakcie budowy wystąpi zapotrzebowanie na energię elektryczną dla celów budowlanych, pokrywane z prowizorycznych przyłączy (baza budowy) lub z mobilnych urządzeń prądotwórczych. Pismem z dnia 26 lipca 2016 r. organ I instancji zawiadomił strony o wszczęciu postępowania w sprawie, występując równocześnie o wydanie opinii, co do konieczności sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko ww. zamierzenia inwestycyjnego do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. Wydział Spraw Terenowych w T. oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B.. Opinią sanitarną nr [...] z dnia 3 sierpnia 2016 r. (znak: [...]), Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i opracowania raportu w zakresie zgodnym z art. 66 ust. 1 u.u.i.ś., ze szczególnym uwzględnieniem wpływu planowanego przedsięwzięcia, zarówno na etapie realizacji, jak i eksploatacji, na powietrze (emisja zanieczyszczeń), oddziaływanie hałasowe, oddziaływanie na wody podziemne i powierzchniowe, gospodarkę ściekami (w tym opadowymi i komunalnymi) oraz gospodarkę odpadami – z uwzględnieniem zagrożenia, jakie przedsięwzięcie może stworzyć dla życia i zdrowia ludzi. Dodano, że zakres oddziaływania należy przedstawić również w formie graficznej, zaś samą ocenę oddziaływania należy przeprowadzić dla proponowanych wariantów realizacji przedsięwzięcia (ze wskazaniem przewidzianego do realizacji wariantu). Podkreślono przy tym, że konieczne jest uwzględnienie w raporcie kumulowania się oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia i łącznika autostradowego A-4 B. z drogą krajową nr [...]. Podobnie, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K., opinią z dnia 24 sierpnia 2016 r. (znak: [...]) stwierdził potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia pn. "Połączenie drogowe ul. [...] z łącznikiem autostradowym w B.", którego inwestorem jest Gmina Miasta B.. Wskazano, że dla przedmiotowej inwestycji raport oddziaływania na środowisko powinien zawierać wszystkie elementy wymienione w art. 66 ust. 1 u.u.i.ś. Stwierdzono również, że konieczne jest ponadto dokonanie oceny wpływu realizacji planowanej inwestycji na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, w myśl art. 81 ust. 3 u.u.i.ś. Postanowieniem z dnia 15 września 2016 r. (znak: [...]), Burmistrz Miasta B. ustalił obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i opracowania raportu oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia określonego jako "Połączenie drogowe ul. [...] z łącznikiem autostradowym w B." w pełnym zakresie, odpowiadającym wymaganiom określonym w art. 66 ust. 1 u.u.i.ś., ze szczególnym uwzględnieniem wpływu planowanego przedsięwzięcia, zarówno na etapie realizacji, jak i eksploatacji, na powietrze (emisja zanieczyszczeń), oddziaływanie hałasowe, oddziaływanie na wody podziemne i powierzchniowe, gospodarkę ściekami (w tym opadowymi i komunalnymi) oraz gospodarkę odpadami – z uwzględnieniem zagrożenia, jakie przedsięwzięcie może stworzyć dla życia i zdrowia ludzi. Organ I instancji wskazał, że zakres oddziaływania należy przedstawić również w formie graficznej, zaś samą ocenę oddziaływania należy przeprowadzić dla proponowanych wariantów realizacji przedsięwzięcia, ze wskazaniem przewidzianego do realizacji wariantu. Dodano również, że w raporcie konieczne będzie uwzględnienie kumulowania się oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia i łącznika autostradowego A4 z drogą krajową nr [...]. Zażalenie na ww. postanowienie wnieśli W. K. i K. K., M. S., A. H. i M. H., J. S., H. S., J. S., D. K., A. S., T. Z., M. S., K. S., Z. G., A. D., I. W. i G. W., K. W. i K. W., J. M. i K. K.. K. S., A. S., T. Z., J. S., H. S., J. S., D. K., M. S., K. W., K. W., I. W., G. W., A. H., M. H., J. M., K. K., Z. G., którzy podnieśli, iż od szeregu lat bezskutecznie wnoszą postulaty i wnioski w sprawie przebiegu połączenia drogowego ul. [...] (przy wale rzeki [...]), tj. w miejscu oddalonym od zabudowań, w terenach niezagospodarowanych i w związku z tym nie powodujących powstawania konfliktów z mieszkańcami, jak również w miejscu korzystniejszym z punktu widzenia ochrony środowiska. Podkreślili, że jako właściciele nieruchomości przy ul. [...] obawiają się negatywnego oddziaływania połączenia drogowego na środowisko i jego uciążliwości w zwartej zabudowie ul. [...], która w planach miała być jedynie ulicą osiedlową. Ponadto zarzucili oni wadliwe powiadomienie o wydaniu zaskarżonego postanowienia wskazując, że zamieszczone zostało tylko jedno ogłoszenie o wydaniu tego aktu na słupie nieopodal III bramy wjazdowej do Huty, a więc w miejscu nieuczęszczanym przez zainteresowanych mieszkańców ul. [...]. Zdaniem ww. żalących, informacja o wydaniu postanowienia powinna była być zamieszczona w pierwszej części ul. [...] od strony ul. [...]. Z kolei W. K. i K. K. oraz A. D. podnieśli, że nie wiedzieli o jakim połączeniu drogowym z łącznikiem autostradowym była mowa. W ich ocenie, Miasto B. nie miało bowiem jeszcze wiążącego studium uwarunkowań do planu miejscowego, gdyż zostało ono przekazane do poprawek i dopiero będzie przeprowadzane nad nim głosowanie. Podkreślili, że na dzień składania zażalenia nie było wiadomo, jaki przyjmie ostateczny kształt i czy znajdzie się w nim ww. połączenie drogowe. Zdaniem tych żalących się – wbrew temu co napisano w zaskarżonym postanowieniu – studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, jeszcze zatem nie obowiązywało. Ponadto nie zgodzili się oni również z sugestią Burmistrza [...], że wymienione w skardze z dnia 4 sierpnia 2016 r. postulaty będą mogli podnosić dopiero przed wydaniem pozwolenia na budowę. W ich ocenie, było to celowe wprowadzanie w błąd, w celu wyeliminowania protestów na tym etapie postępowania. Żalący się wskazali także, że przed podjęciem tej jakże ważnej – według nich – dla mieszkańców B. decyzji, nie przeprowadzono żadnych konsultacji społecznych. Dodali przy tym, że na ich nieruchomości wpływa już negatywnie droga wojewódzka nr [...], zaś wybudowanie dodatkowo łącznika z Powiatową Strefą Gospodarczą przy ul. [...], zwielokrotni to niekorzystne oddziaływanie. W treści zażalenia zaznaczono, że żalący się wnieśli o rozważenie możliwość bezkolizyjnego, akceptowanego przez większość mieszkańców, przebiegu drogi nad Rabą. Wskazali, że po raz kolejny, Burmistrz Miasta B. lekceważy wolę społeczeństwa, przedkładając interes dwóch-trzech osób nad dobro społeczeństwa. Zdaniem żalących się, skandalicznie był również prowadzony cały proces administracyjny, który zmierzał do usankcjonowania kolejnego bubla prawnego za wszelką cenę. Podkreślono, że projektowana inwestycja nie jest jedyną, która wiązać się będzie z budową łącznika autostradowego w B.. W ich ocenie, w obydwu przypadkach, dochodziło do nadużyć władzy i stanowiska wobec mieszkańców, co miało zostać potwierdzone m.in. przez stanowisko Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W., który uchylił decyzję środowiskową ze względu na lekceważący stosunek władz miasta B. do jego mieszkańców. Nadmieniono, że decyzja zapadła bez wiedzy tych drugich w całkowitej sprzeczności z prawem. Podniesiono również, że z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynikało, że przedsięwzięcie będzie powodowało oddziaływanie na środowisko, zarówno na etapie realizacji jak i eksploatacji, które to będzie oddziaływaniem trwałym. Ponadto M. S. zarzucił, iż: w punkcie II dokumentu (str. 4), brak było informacji, czy dane dotyczą tylko działek, przez które ma przebiegać droga, czy też objęto nimi również strony postępowania, przy czym w przypadku objęcia nimi również stron, przy której będzie realizowana inwestycja, wskazano, że lista była niekompletna, gdyż brak było np. dz. nr: [...], [...], [...]; w punkcie IV (str. 10): dla wariantu l brak było opisu, że obecne ograniczenie tonażu do 3,5Mg zostanie zniesione, początkowa część trasy zarówno dla wariantu l i II była taka sama jednak opis był zupełnie inny, gdyż w odniesieniu do wariantu l opis ten stanowił, że: "W pierwszej fazie projektowana arteria (w km od 0+000-1+ 380) biegnie w terenach użytkowanych rolniczo oraz nieużytkach rolnych w odległości ponad 70 m od zabudowań mieszkalnych", a w przypadku wariantu II: "Trasa o długości 1,97 km będzie przebiegać głównie wzdłuż terenów mieszkaniowo-usługowych (początkowa część trasy)", w opisie wariantu l wspomniano, że w początkowej fazie trasa biegnie ponad 70 m od zabudowań mieszkalnych, natomiast brak było opisu, że w drugiej części trasy biegnie od zabudowań mieszkalnych w odległości od 10 do 20 m, wariant II powinien być brany pod uwagę jako wariant l, gdyż omijał on ul. [...] i największe zagęszczenie pod względem ilości domów jednorodzinnych na tej ulicy. wariant II był bardziej przyszłościowy, gdyż mógłby być dalszym ciągiem komunikacyjnym ze strefą na ul. [...] i być połączony z planowana drogą wzdłuż rzeki [...] wariant II przez większość trasy biegnie w pasie terenów niezabudowanych, przez co byłby mniej uciążliwy dla obecnych mieszkańców ul. [...], gdzie obowiązuje ograniczenie tonażu do 3,5Mg, brak było informacji w opisie tras oraz w ewidencji działek ile działek musi być wykupionych oraz ile budynków rozebranych, w punkcie VII (str. 14) widniało wyraźne ukierunkowanie dla wariantu l, przy czym brak było wzmianki o długości trasy wariantu II: "Ze względu na krótki odcinek projektowanej drogi (całkowita długość projektowanej drogi wyniesie około 1,91 km) przewiduje się, że prace prowadzone będą poszczególnymi etapami", w punkcie l (str. 1), planowana budowa drogi ma mieć 7 m, natomiast brak było w dalszej części dokumentu informacji o tym, że obecna szerokość drogi – ul. [...] to 6 m oraz o tym czy będzie poszerzana, aby przystosować ją do drogi kategorii Z czy też nie, celem projektowanej drogi nie może być odciążenie centrum miasta od samochodów ciężkich, powyżej 3,5Mg i przerzucenie ruchu na drogę z zakazem wjazdu pojazdów o rzeczywistej masie całkowitej ponad 3,5Mg przy wariancie l, jak wspomniano w punkcie IV (str. 9). Dodano, że celem powinno być dobro każdego mieszkańca nie tylko mieszkającego w centrum, przez które i tak nie odbywa się ruch samochodów ciężkich powyżej 3,5Mg (gdyż trzeba posiadać zezwolenie na ruch po centrum miasta dla samochodów ciężkich powyżej 3,5Mg), celom projektowania tras nie powinna przyświecać idea robienia dróg na skróty i wykorzystywania dróg istniejących jak miało to miejsce przy wariancie l, ale rozbudowa siatki dróg dla przyszłych planowanych inwestycji, czego przykładem był wariant II. Postanowieniami z dnia 17 listopada 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wezwało J. M., K. K., I. W., G. W., M. H. oraz A. S., T. Z., J. S., H. S., J. S., D. K., K. W. i K. W. do przedłożenia dowodów na okoliczność, iż są właścicielami bądź użytkownikami wieczystymi działek, na których zlokalizowana ma zostać objęta wnioskiem inwestycja, bądź działek sąsiednich, albo do wykazania w inny sposób interesu prawnego uzasadniającego udział w postępowaniu przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym – w terminie 7 dni od daty otrzymania tego postanowienia – pod rygorem umorzenia postępowania zażaleniowego, przedłużając równocześnie termin załatwienia sprawy do dnia 16 grudnia 2016 r. W dniu 29 listopad 2016 r. A. S., T. Z., J. S., H. S., J. S. i D. K. przesłali pismo, w którym wyjaśnili, iż są następcami prawnymi zmarłego w dniu 16 października 1984 r. W. S., uznanego przez organ l instancji za stronę prowadzonego postępowania. Na dowód powyższego przedłożyli oni kopię postanowień Sądu Rejonowego w B. z dnia 1 października 1991r. (sygn. akt l NS [...]) i z dnia 25 czerwca 1998 r. (sygn. akt l NS [...]) stwierdzających nabycie spadku odpowiednio po W. S. i jego żonie A. S.. W zakreślonym terminie również K. W. i K. W. przesłali pismo opatrzone datą – 24 listopada 2016 r., w którym wyjaśnili, iż są właścicielami m.in. dz. nr [...] przy ul. [...] w B.. Z. J. M., K. K., I. W., G. W. i M. H., tj. osób, które w zakreślonym terminie nie przedłożyły żądanych dowodów bądź nie wykazały interesu prawnego uzasadniającego udział w postępowaniu, rozpatrzone zostały w odrębnych postępowaniach. Rozpoznając ponownie sprawę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze przytoczyło w pierwszej kolejności treść art. 59 ust. 1 pkt 2 u.u.i.ś., a następnie wskazało, że opisane we wniosku Gminy Miasta B. z dnia 22 lipca 2016 r. przedsięwzięcie inwestycyjne, zgodnie § 3 ust. 1 pkt 60 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 71 – dalej jako: rozporządzenie z dnia 9 listopada 2010 r.) kwalifikuje się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, dla której sporządzenie raportu może być wymagane. W dalszej kolejności organ odwoławczy przytoczył treść art. 61 ust. 1 pkt 1 i ust. 2, art. 62 ust. 1, art. 63 ust. 1, ust. 2 i ust. 4-6, art. 64 ust. 1 pkt 1 i 2 i art. 65 ust. 1-3 u.u.i.ś. oraz podał, że po przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w kontekście ww. przepisów prawnych w pełni podziela ocenę organu I instancji o potrzebie przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla wnioskowanego przedsięwzięcia. Organ II instancji podkreślił, że wydanie przez Burmistrza Miasta B. postanowienie z dnia 15 września 2016 r., stosownie do brzmienia art. 64 ust. 1 u.u.i.ś. zostało poprzedzone uzyskaniem opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia 3 sierpnia 2016 r. (znak: [...]) oraz opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia 24 sierpnia 2016 r. (znak: [...]). Podkreślono przy tym, że oba organy opiniujące, tj. zarówno Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B., jak i Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K., zgodnie uznały za zasadne przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko i sporządzenie raportu oddziaływania na środowisko w pełnym, wymaganym treścią art. 66 u.u.i.ś. zakresie. Organ odwoławczy zaznaczył, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. w opinii sanitarnej nr [...] z dnia 3 sierpnia 2016 r. (znak: [...]), stwierdzając potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i opracowania raportu w zakresie zgodnym z art. 66 ust. 1 u.u.i.ś., w szczególności nakazał uwzględnianie w raporcie "wpływu planowanego przedsięwzięcia, zarówno na etapie realizacji jak i eksploatacji, na powietrze (emisja zanieczyszczeń), oddziaływanie hałasowe, oddziaływanie na wody podziemne i powierzchniowe, gospodarkę ściekami (w tym opadowymi i komunalnymi) oraz gospodarkę odpadami - z uwzględnieniem zagrożenia, jakie przedsięwzięcie może stworzyć dla życia i zdrowia ludzi. Zakres oddziaływania należy przedstawić również w formie graficznej. Ocenę oddziaływania należy przeprowadzić dla proponowanych wariantów realizacji przedsięwzięcia (ze wskazaniem przewidzianego do realizacji wariantu). W raporcie należy uwzględnić kumulowanie się oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia i łącznika autostradowego A-4 B. z drogą krajową nr [...]". Podobnie, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska, stwierdzając potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w zakresie zgodnym z art. 66 ust. 1 u.u.i.ś., nakazał ponadto dokonać oceny wpływu realizacji planowanej inwestycji na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, w myśl art. 81 ust. 3 u.u.i.ś. [...] jednak, w ocenie organu odwoławczego, element ten nie został uwzględniony przez Burmistrza Miasta B., który wydając w dniu 15 września 2016 r. kwestionowane postanowienie stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, określił jego zakres zgodnie z brzmieniem art. 66 u.u.i.ś. i wydaną w sprawie opinią Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia 3 sierpnia 2016 r., pomijając jednakże bez żadnego uzasadnienia, wskazane przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska dokonanie w raporcie "oceny wpływu realizacji planowanej inwestycji na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, w myśl art. 81 ust. 3 ustawy". W tym zakresie organ odwoławczy powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazał, że elementy, które powinien zawierać raport wskazane są w art. 66 u.u.i.ś., natomiast z treści art. 68 u.u.i.ś. wynika, że określając zakres raportu organ uwzględnia stan wiedzy współczesnej i metod badań oraz istniejące możliwości techniczne i dostępność danych oraz może kierując się usytuowaniem, charakterem i skalą oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wskazać rodzaje oddziaływań oraz elementy wymagające szczegółowej analizy. Tym samym, zestawiając ze sobą postanowienia art. 63 ust. 4 u.u.i.ś. (uprawniającego do określenia zakresu raportu) z postanowieniami art. 66 ust. 1 u.u.i.ś. (określającym jakie elementy powinny być zawarte w raporcie oddziaływania na środowisko), może pojawić się wątpliwość związana z zakresem ewentualnej modyfikacji zakresu raportu opracowywanego w konkretnej sprawie. Dodano przy tym, że dla uniknięcia związanych z powyższym wątpliwości interpretacyjnych, w art. 68 u.u.i.ś. wprowadzono rozwiązania doprecyzowujące granice swobody działania organu administracji w procesie ustalania zakresu raportu (możliwości jego modyfikacji), które zostały usystematyzowane w dwóch grupach. Wskazano przy tym, że do pierwszej z nich można zaliczyć możliwość odstąpienia od pewnych obowiązków, natomiast w drugiej grupie należy uwzględnić modyfikacje raportu wskazane w art. 68 ust. 2 pkt 2 u.u.i.ś., tj. odnoszące się m.in. do możliwości wskazania rodzajów wariantów alternatywnych wymagających zbadania w raporcie. Tymczasem, zdaniem organu II instancji, w postanowieniu z dnia 15 września 2016 r., w jego uzasadnieniu, nie odniesiono się w ogóle do celowości wskazania przy określaniu zakresu raportu, rodzajów wariantów alternatywnych wymagających zbadania w raporcie (który nakazano wykonać), zwłaszcza w sytuacji, gdy wniosek dotyczy konkretnego wariantu oznaczonego nr l, ale istnieje jeszcze inny, alternatywny wariant przebiegu objętego wnioskiem połączenia drogowego (wariant II). Podkreślono przy tym, że dla zapewnienia organowi możliwości jak najpełniejszej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, ustawodawca przewidział obowiązek wskazania w raporcie opisu analizowanych wariantów, co daje organowi możliwość porównania, a nawet wyboru innego, niż zaproponowany przez inwestora, wariantu, co wynika wprost z art. 81 u.u.i.ś. Organ odwoławczy dodał również, że znaczenie wariantowania w ocenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika z art. 68 ust. 2 u.u.i.ś., zgodnie z którym organ, określając zakres raportu, może kierując się usytuowaniem, charakterem i skalą oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wskazać m.in. rodzaje wariantów alternatywnych wymagających zbadania. Ponadto Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że zakończone postanowieniem Burmistrza Miasta B. z dnia 15 września 2016 r. postępowanie było kwalifikowanie wadliwe, z uwagi na naruszenie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., a to wobec pozbawienia spadkobierców uznanego za stronę prowadzonego postępowania właściciela dz. nr [...] w B. – W. S., A. S., D. K., T. Z., H. S. i J. S., udziału w przeprowadzonym postępowaniu. Według organu odwoławczego, podobne naruszenie miało miejsce w odniesieniu do K. W. i K. W., właścicieli dz. nr [...], obok nieruchomości których również przebiegać ma objęte wnioskiem połączenie drogowe, a którzy nie zostali uwzględnieni w sporządzonym przez organ "Wykazie stron postępowania" (k. 2 akt organu l instancji). Organ II instancji zaznaczył przy tym, że w orzecznictwie sądowym ugruntował się pogląd, zgodnie z którym, w przypadku stwierdzenia zaistnienia jednej z przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania (m.in. ww. z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.), konieczne jest uchylenie zaskarżonego aktu administracyjnego, a w związku z tym uwzględnienie skargi niezależnie od tego czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy, nawet jeżeli dotyczy to takiej przesłanki, która może być podstawą wznowieniową tylko na wniosek strony, a zatem przesłanki wymienionej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Jednocześnie, zdaniem organu odwoławczego, wyjaśnienia wymaga również prawidłowość uznania za stronę prowadzonego postępowania A. S., a to wobec tego, iż w przesłanych aktach sprawy brak było wypisu z ewidencji gruntów potwierdzającego, że ww. jest właścicielem bądź użytkownikiem wieczystym jednej z działek objętych wnioskiem, bądź działki sąsiedniej. Mając na uwadze powyższe Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że w toku ponownego rozpatrzenia sprawy organ l instancji powinien w pierwszej kolejności w prawidłowy sposób określić krąg stron postępowania, gdyż treść art. 74 ust. 3 ustawy nie zwalniała z obowiązku precyzyjnego ustalenia, kto posiadał przymioty strony w konkretnym postępowaniu, co zarazem pozwala ustalić, kto zdaniem organu prowadzącego postępowanie brał w nim udział jako strona. Ponadto wskazano, że zawiadamiając o wszczęciu postępowania, jak również w postanowieniu rozstrzygającym kwestię obowiązku sporządzenia raportu, organ powinien także wprost wskazać działki ewidencyjne objęte wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia pn. "Połączenie drogowe ul. [...] z łącznikiem autostradowym w B.". W ocenie organu odwoławczego, działki te powinny zostać również wymienione w postanowieniu ponownie rozstrzygającym obowiązek sporządzenia raportu. W tym zakresie organ II instancji uznał za zasadną argumentację żalącego się M. S., zgodnie z którą w postanowieniu Burmistrza Miasta B. z dnia 15 września 2016 r. nie wymieniono działek objętych projektowanym połączeniem drogowym, a z pkt. II załączonej w poczet materiału dowodowego sprawy Karty informacyjnej przedsięwzięcia, nie wynikało jednoznacznie, czy zawarte tam dane dotyczyły tylko działek przez które ma przebiegać projektowana droga, czy także działek sąsiednich, obejmując tym samym wszystkie strony postępowania, bowiem przy przyjęciu ostatniego ze wskazanych zakresów należało uznać, że lista jest niekompletna (brak np. dz. nr [...], nr [...], nr [...]). Ponadto, według organu odwoławczego, w sytuacji ponownego przeprowadzenia z udziałem prawidłowo określonego kręgu stron postępowania i wydania postanowienia stwierdzającego obowiązek sporządzenia raportu, organ powinien zastosować się do treści art. 63 ust. 5 u.u.i.ś., stosownie do którego, jeśli organ stwierdzi obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zobowiązany (a nie uprawniony) będzie do zawieszenia postępowania, do czasu przedłożenia przez wnioskodawcę raportu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Dodatkowo organ odwoławczy podkreślił, że wobec zarzutów K. S., A. S., T. Z., J. S., H. S., J. S., D. K., M. S., K. W., K. W., A. H. i Z. G. wskazujących na zamieszczanie ogłoszeń o podejmowanych w sprawie rozstrzygnięciach na słupie nieopodal III bramy wjazdowej do [...], w miejscu nieuczęszczanym przez zainteresowanych mieszkańców ul. [...], kolejne zawiadomienia o czynnościach organów, w tym wydawanych postanowieniach i decyzji, organ prowadzący postępowanie powinien zamieścić w pierwszej części ul. [...] od strony ul. [...]. Odnosząc się do kolejnego z zarzutów zawartego w zażaleniu M. S., organ II instancji wskazał, że jego zdaniem zasadnie podniesiono, iż pomimo, że początkowy przebieg projektowanej drogi zarówno w wariancie l, jak i wariancie II został określony w taki sam sposób, to w punkcie IV na str. 10 karty informacyjnej przedsięwzięcia w opisie początkowej części trasy dla wariantu l wskazano, że: "W pierwszej fazie projektowana arteria (w km od 0+000-1+ 380) biegnie w terenach użytkowanych rolniczo oraz nieużytkach rolnych w odległości ponad 70 m od zabudowań mieszkalnych", aby następnie w opisie początkowej części trasy dla wariantu II stwierdzić, iż "Trasa (...) będzie przebiegać głównie wzdłuż terenów mieszkaniowo-usługowych (początkowa część trasy)". Dlatego też, w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, karta informacyjna przedsięwzięcia wymaga w tym zakresie uzupełnienia. Jednocześnie odnosząc się do pozostałych zarzutów sformułowanych w zażalenia M. S. organ odwoławczy przytoczył treść art. 3 ust. 1 pkt 5 u.u.i.ś., w którym określono podstawowe informacje, jakie powinna zawierać karta informacyjna planowanego przedsięwzięcia oraz art. 66 ust. 1 pkt 5 u.u.i.ś., gdzie wskazano, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać szczegółowy opis analizowanych wariantów. Podkreślono przy tym, że warianty realizacji przedsięwzięcia stanowią jeden z najważniejszych środków oceny oddziaływania na środowisko, dlatego też inwestor w sytuacji stwierdzenia obowiązku sporządzania raportu obowiązany będzie przedłożyć taki raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, w którym zostanie rzetelnie przedstawiona analiza wszystkich wariantów, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5 u.u.i.ś., w tym wariantu najkorzystniejszego dla środowiska, a nie tylko wariantu, którym inwestor jest bardziej zainteresowany. W ocenie organu odwoławczego, nie był również zasadny zarzut dotyczący ewentualnego naruszenia zapisów studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta B., które zdaniem W. K. i K. K. oraz A. D., nie obowiązywało. Zaznaczono bowiem, że kwestionowane przez nich postanowienie z dnia 15 września 2016 r. dotyczyło tylko kwestii wpadkowej, a zatem stanowiło wyłącznie jeden z etapów postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań. Podano, że na tym etapie właściwy organ bada konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, obowiązek przedłożenia raportu oraz ustala zakres takiego raportu, natomiast stosownie do treści art. 80 ust. 2 u.u.i.ś., dopiero na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach badaniu podlegać będzie zgodność lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Dodano przy tym, że ww. przepis obliguje organ wydający decyzję do stwierdzenia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z planem miejscowym, nie zaś z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, co wynika z charakteru studium, które nie jest aktem prawa miejscowego i nie może stanowić podstawy wydawania decyzji administracyjnej, a ma znaczenie tylko przy sporządzaniu planu miejscowego. Tym samym, organ odwoławczy nadmienił, że wobec tego, że w karcie informacyjnej przedsięwzięcia wnioskodawca powoływał się jednak na zgodność przebiegu planowanego połączenia drogowego z zapisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (uchwała Nr [...] Rady Miasta B. z dnia 28 grudnia 2012 r.) dla porządku, w toku ponownego rozpatrzenia sprawy przesądzenia wymagać będzie, czy uchwała ta nadal obowiązuje. Odnosząc się z kolei do kolejnego zarzutu zawartego w zażaleniu W. K. i K. K. oraz A. D., organ II instancji wyjaśnił, że w postępowaniach, dla których przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko ma – tak jak w rozpoznawanym sprawie – charakter fakultatywny, społeczeństwo będzie miało zagwarantowany udział dopiero od momentu wydania postanowienia ustalającego konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko. Stąd też wnioski i uwagi społeczeństwa wnoszone w oparciu o art. 34 u.u.i.ś. (taką podstawę wskazano we wniosku W. K. i K. K. z dnia 4 sierpnia 2016 r.) będą mogły być przedmiotem analizy dopiero po wydaniu ostatecznego postanowienia stwierdzającego obowiązek sporządzenia raportu. Zaznaczono przy tym, że z uwagi na fakt, iż W. K. i K. K. są jednak stronami postępowania, jako strony powinny i mają prawo brać czynny udział w postępowaniu już na wstępie, gdy określeniu podlega konieczność sporządzenia i zakres raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Dlatego też według organu odwoławczego, sformułowane przez strony postępowania W. K. i K. K. w dnia 4 sierpnia 2016 r. wnioski do opracowania pn. Karta informacyjna, powinny zostać rozpatrzone już na etapie wydawania postanowienia w przedmiocie stwierdzania obowiązku sporządzenia raportu. Skargę na ww. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący – W. K. i K. K., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości, jako wydanego z naruszeniem prawa. W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że dla terenu planowanego przedsięwzięcia inwestycyjnego nie został jeszcze opracowany plan miejscowy, bez którego – zdaniem skarżących – wydawanie jakichkolwiek decyzji jest bezcelowe. Podkreślili przy tym, że w kwalifikacji zamierzenia budowlanego w postępowaniu w przedmiocie oceny oddziaływania na środowisko szczególnie istotne jest kryterium zgodności z lokalnym przeznaczeniem terenu. Skarżący przywołali ponownie treść art. 80 ust. 2 u.u.i.ś., podnosząc, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach można wydać po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu, o ile został on uchwalony. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 z późn. zm.) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego wyżej przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. – dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ocenie Sądu przedmiotowa skarga nie zasługuje na uwzględnienie i jako taka podlega oddaleniu. Organ odwoławczy wydając zaskarżone postanowienie nie naruszył bowiem przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie, co mogłoby uzasadniać uwzględnienie skargi i uchylenie kwestionowanego postanowienia. Przedmiotem kontroli Sądu w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 15 grudnia 2016 r. (znak: [...]) uchylające w całości postanowienie Burmistrza Miasta B. z dnia 15 września 2016 r. (znak: [...]), którym ustalono obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i opracowania raportu dla przedsięwzięcia określonego jako: "Połączenie drogowe ul. [...] z łącznikiem autostradowym w B." w pełnym zakresie odpowiadającym wymaganiom określonym w art. 66 u.u.i.ś. i przekazującej sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżone postanowienie, z uwagi na swój kasatoryjny charakter, nie rozstrzyga zatem w sposób merytoryczny o uprawnieniach lub obowiązkach strony, a jedynie obliguje organ I instancji do ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego w koniecznym do wyjaśnienia zakresie, który ma istotny wpływ na rozstrzygnięcie rozpoznawanej sprawy. Kwestionowane w niniejszej sprawie postanowienie zostało wydane w oparciu o przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko w brzmieniu obowiązującym na dzień wydawania zaskarżonego postanowienia. I tak, zgodnie z treścią art. 59 ust. 1 ww. ustawy ocenę oddziaływania na środowisko przeprowadza się obligatoryjnie w przypadku planowania przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, a w przypadku gdy planowane przedsięwzięcie może potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, ocenę tą przeprowadza się tylko wtedy, jeżeli obowiązek jej przeprowadzenia został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 tej ustawy, tj. przez organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, który wydając w tym względzie stosowne postanowienie zobligowany jest uwzględnić łącznie określone w art. 63 ust. 1 u.u.i.ś. uwarunkowania, w tym m.in. rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do ww. uwarunkowań. Należy w tym miejscu podkreślić, że uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 u.u.i.ś. mają charakter ogólny i choć organ musi je wszystkie przeanalizować to nie oznacza jeszcze, że przy każdej planowanej inwestycji one faktycznie zaistnieją. Nie każde bowiem przedsięwzięcie będzie związane z wykorzystaniem zasobów naturalnych, czy też będzie powodowało ryzyko wystąpienia jego awarii. Dlatego też należy przyjąć, że pomimo sformułowania nakazującego "uwzględnić łącznie" wskazane w ww. przepisie uwarunkowania, ich ocena ograniczać się będzie tylko do tych, które realnie występują w danej sprawie. Oczywistym jest zatem, że dla wydania postanowienia nakładającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, wystarczy stwierdzenie możliwości znaczącego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko w jakimkolwiek ze wskazanych w tym przepisie aspektów i niekoniecznie we wszystkich łącznie (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 września 2010 r., sygn. akt IV SA/Wa 1404/10, LEX nr 758785 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 grudnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 1065/12, LEX nr 1235417). Dodać również należy, że stosownie do treści art. 63 ust. 4 u.u.i.ś., w postanowieniu stwierdzającym obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, organ określa jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, którego elementy zostały określone w art. 66 ust. 1 u.u.i.ś., a przy tym stosuje przepisy art. 68 ww. ustawy. Organ ten jest zatem zobligowany uwzględnić stan współczesnej wiedzy i metod badań oraz istniejące możliwości techniczne i dostępność danych (art. 68 ust. 1 u.u.i.ś.). [...] jednak, kierując się usytuowaniem, charakterem i skalą oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, może on odstąpić od wymagań co do zawartości raportu, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 4, 13, 15 i 16 u.u.i.ś., przy czym nie dotyczy to dróg publicznych oraz linii kolejowych – będących przedsięwzięciami mogącymi zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (art. 68 ust. 2 pkt 1 u.u.i.ś.) albo też wskazać rodzaje wariantów alternatywnych wymagających zbadania, rodzaje oddziaływań oraz elementy środowiska wymagające szczegółowej analizy, czy też zakres i metody badań (art. 68 ust. 2 pkt 2 u.u.i.ś.). Ponadto postanowienie w sprawie obowiązku przeprowadzenia oceny o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko właściwy organ administracji wydaje po zasięgnięciu opinii właściwego regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz właściwego organu państwowej inspekcji sanitarnej (art. 64 ust. 1 w zw. z art. 78 u.u.i.ś.), którymi w rozpoznawanej sprawie byli Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. oraz Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B.. Organy te, uwzględniając łącznie uwarunkowania, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy, wydają opinię, co do potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a w przypadku stwierdzenia takiej potrzeby – co do zakresu raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko (art. 64 ust. 3 u.u.i.ś.). Wymaga w tym miejscu wyjaśnienia, iż co prawda organom opiniującym, o których mowa w art. 64 ust. 1 u.u.i.ś. przyznano – w przypadku stwierdzenia potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko – uprawnienie do wypowiedzenia się co do zakresu raportu oddziaływania na środowisko, to jednak w praktyce zakres opracowywanego raportu ustalany jest w postanowieniu wydawanym na podstawie art. 63 ust. 1 u.u.i.ś. przez organ ustalający obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (art. 63 ust. 4 u.u.i.ś.). W tym względzie może pojawić się jednak pewna wątpliwość związana z zakresem ewentualnej modyfikacji zakresu raportu opracowywanego w konkretnej sprawie, a to z uwagi na brzmienie, z jednej strony art. 63 ust. 4 u.u.i.ś. uprawniającego do określenia zakresu raportu, a z drugiej strony art. 66 ust. 1 u.u.i.ś. określającego, jakie elementy powinny być zawarte w każdym raporcie oddziaływania na środowisko. Dlatego też w celu uniknięcia wątpliwości interpretacyjnych w art. 68 u.u.i.ś. – przywołanym powyżej – wprowadzono rozwiązania doprecyzowujące granice swobody działania organu administracji w procesie ustalania zakresu raportu, jaki ma być opracowany. Możliwości modyfikacji zakresu raportu, wynikające z art. 68 u.u.i.ś., mogą być zatem usystematyzowane w dwie grupy. Do pierwszej z nich należy zakwalifikować możliwość odstąpienia od obowiązków, o których mowa w art. 66 ust. 1 pkt 4, 13, 15 i 16 u.u.i.ś. W drugiej grupie należy natomiast uwzględnić modyfikacje raportu wskazane w art. 68 ust. 1 i 2 pkt 2 u.u.i.ś. odnoszące się do zakresu sporządzanego raportu. Tym samym, skoro zakres przedmiotowy raportu nie może podlegać zmianom w szerszym zakresie niż wynikające z art. 68 ust. 2 pkt 1 u.u.i.ś., to należy przyjąć, że modyfikacje zakwalifikowane do drugiej grupy będą polegać na dostosowaniu przez organ administracji zakresu raportu do potrzeb postępowania w konkretnej sprawie przez wskazanie, jakie dodatkowe elementy powinny być uwzględnione w konkretnym raporcie spośród tych wymienionych w art. 68 ust. 1 i 2 pkt 1 u.u.i.ś. Określając zakres raportu, oczywiście również w tym przypadku, organ orzekający o obowiązku przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko może położyć nacisk tylko na niektóre zagadnienia wymienione w tym przepisie (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 11 maja 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 110/12, LEX nr 1257935). Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, że w kontrolowanej sprawie bezsporny pozostawał fakt, iż planowane przedsięwzięcie określone jako: "Połączenie drogowe ul. [...] z łącznikiem autostradowym w B." zostało przez organy obu instancji zaliczone do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. W myśl § 3 ust. 1 pkt 60 rozporządzenia z dnia 9 listopada 2010 r., do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko zalicza się drogi o nawierzchni twardej o całkowitej długości przedsięwzięcia powyżej 1 km inne niż wymienione w § 2 ust. 1 pkt 31 i 32 oraz obiekty mostowe w ciągu drogi o nawierzchni twardej, z wyłączeniem przebudowy dróg oraz obiektów mostowych, służących do obsługi stacji elektroenergetycznych i zlokalizowanych poza obszarami objętymi formami ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Jak wynika bowiem z Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia o nazwie "Połączenie drogowe ul. [...] z łącznikiem autostradowym w B." (str. 8 Karty), aktualnie analizie poddawane mają być dwa, alternatywne warianty przebiegu projektowanej drogi – pierwszy o długości ok. 1,91 km (wariant I) oraz drugi o długości ok. 1,97 km (wariant II). Tym samym, w obu rozważanych wariantach, długość planowanego przedsięwzięcia przekraczać będzie 1 km, a przy tym mając na uwadze przeznaczenie (droga o dużych obciążeniach) oraz materiały, z których ma zostać wykonana projektowana droga, niewątpliwie będzie się ona zaliczać do dróg o nawierzchni twardej. Taka zaś kwalifikacja ww. przedsięwzięcia nakłada na inwestora obowiązek uzyskania przed wydaniem decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację inwestycji. O istnieniu tego obowiązku przesądza treść art. 71 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 72 ust. 1 pkt 10 u.u.i.ś. Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, zaś przeprowadzenie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (w tym orzeczenie o obowiązku przeprowadzenia tej oceny) stanowi część postępowania – jeden z etapów – w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 u.u.i.ś. (art. 61 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 u.u.i.ś.). Ocena ta pozwala bowiem organom odpowiedzialnym za stan środowiska naturalnego zorientować się, jakie ewentualne zagrożenia dla tego dobra publicznego mogą wystąpić w związku z wykonaniem planowanego przedsięwzięcia, gdyż w jej ramach określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na: środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, krajobraz, w tym krajobraz kulturowy, wzajemne oddziaływanie między elementami, o których mowa powyżej, dostępność do złóż kopalin, a nadto możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, czy też wymagany zakres monitoringu (art. 62 ust. 1 u.u.i.ś.). Ponadto sporządzony w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko jest następnie przedmiotem oceny organu właściwego w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, a zawarte w nim ustalenia mają wpływ na wydanie ww. decyzji (art. 80 ust. 1 pkt 2 u.u.i.ś.). Oznacza to zatem, że zaskarżone w przedmiotowej sprawie postanowienie stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i opracowania raportu dla przedsięwzięcia określanego jako: "Połączenie drogowe ul. [...] z łącznikiem autostradowym w B." dotyczy tylko i wyłącznie kwestii wpadkowej, a mianowicie – jak słusznie zauważył organ odwoławczy – jest ono jedynie jednym z etapów postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań. Stąd też, w ocenie Sądu, nie zasługuje na uwzględnienie zasadniczy zarzut skarżących o braku zgodności planowanego przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, czy tym bardziej z postanowieniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie bowiem z treścią art. 80 ust. 2 zdanie pierwsze u.u.i.ś. właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli plan ten został uchwalony. Tym samym, obowiązek poczynienia takich ustaleń staje się aktualny dopiero na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, nie zaś na etapie wydawania postanowienia stwierdzającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, które stanowi przedmiot rozpoznania w kontrolowanej sprawie i co istotne tylko wówczas, gdy plan taki został uchwalony. Co jednak przy tym istotne, wymóg zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (przy założeniu, że plan ten został uchwalony), nie dotyczy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej (art. 80 ust. 2 zdanie drugie ab initio u.u.i.ś.). Mając na uwadze powyższe, zdaniem Sądu, Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie podniosło, że organ wydający decyzję środowiskową nie ma zatem obowiązku stwierdzenia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, a w związku z tym nie jest on tym bardziej do tego zobligowany na etapie wydawania postanowienia stwierdzającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, co niewątpliwie związane jest z charakterem studium, które – w przeciwieństwie do planu miejscowego – nie jest aktem prawa miejscowego i nie może stanowić podstawy wydania decyzji administracyjnej. Ponadto, oceniając zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, Sąd uznał, że organ odwoławczy należycie i trafnie odniósł się do podniesionych w licznych zażaleniach argumentów, nie zaniedbując skontrolowania całego postanowienia organu I instancji, czego efektem było właśnie uchylenie postanowienia Burmistrza Miasta B. z dnia 15 września 2016 r. (znak: [...]) z uwagi na dostrzeżone naruszenia przepisów postępowania. Organ II instancji zauważył bowiem m.in., że wydanie kwestionowanego postanowienia Burmistrza Miasta B. zostało prawidłowo poprzedzone zasięgnięciem opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia 3 sierpnia 2016 r. (znak: [...]) i Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia 24 sierpnia 2016 r. (znak: [...]), co do obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Oba te organy stwierdziły przy tym konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania omawianej inwestycji na środowisko. Należy przy tym wskazać, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w B. w opinii sanitarnej nr [...] z dnia 3 sierpnia 2016 r. (znak: [...]), stwierdzając potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i opracowania raportu w zakresie zgodnym z art. 66 ust. 1 u.u.i.ś., w szczególności nakazał uwzględnienie w raporcie "wpływu planowanego przedsięwzięcia, zarówno na etapie realizacji jak i eksploatacji, na powietrze (emisja zanieczyszczeń), oddziaływanie hałasowe, oddziaływanie na wody podziemne i powierzchniowe, gospodarkę ściekami (w tym opadowymi i komunalnymi) oraz gospodarkę odpadami – z uwzględnieniem zagrożenia, jakie przedsięwzięcie może stworzyć dla życia i zdrowia ludzi. Zakres oddziaływania należy przedstawić również w formie graficznej. Ocenę oddziaływania należy przeprowadzić dla proponowanych wariantów realizacji przedsięwzięcia (ze wskazaniem przewidzianego do realizacji wariantu). W raporcie należy uwzględnić kumulowanie się oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia i łącznika autostradowego A-4 B. z drogą krajową nr [...]". Podobnie, Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K., stwierdzając potrzebę przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w zakresie zgodnym z art. 66 ust. 1 u.u.i.ś., nakazał ponadto dokonanie oceny wpływu realizacji planowanej inwestycji na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, w myśl art. 81 ust. 3 u.u.i.ś. [...] jednak, jak słusznie dostrzegł organ odwoławczy, element ten nie został uwzględniony przez Burmistrza Miasta B., który wydając w dniu 15 września 2016 r. postanowienie stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia nałożył na inwestora obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, określił jego zakres zgodnie z brzmieniem art. 66 u.u.i.ś. i wydaną w sprawie opinią Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia 3 sierpnia 2016 r., pomijając jednakże bez żadnego uzasadnienia, wskazaną przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. konieczność dokonania w raporcie "oceny wpływu realizacji planowanej inwestycji na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, w myśl art. 81 ust. 3 ustawy". Wymaga przy tym podkreślenia, że chociaż zasięgnięcie opinii ww. organów współdziałających jest obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie, to jednak wydane opinie nie wiążą tego organu (art. 64 ust. 1 u.u.i.ś.). Nie oznacza to jednak, że organ ten może bez żadnego uzasadnienia w tym zakresie pominąć stanowisko wyrażone w takiej opinii. Wręcz przeciwnie wydaje się, że opinia organu współdziałającego ma zasadnicze znaczenie w procesie stwierdzenia potrzeby nałożenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz określenia zawartości raportu, w nawiązaniu do wymagań określonych w art. 63 ust. 1 ww. ustawy, ponieważ stanowi wypowiedź organu wyspecjalizowanego, posiadającego wymaganą wiedzę w zakresie ochrony środowiska oraz uwarunkowań niezbędnych do jego ochrony. Oczywiście, opinie te powinny być oceniane przez organ prowadzący postępowanie główne w świetle okoliczności faktycznych sprawy oraz w nawiązaniu do uwarunkowań określonych w art. 63 ust. 1 u.u.i.ś. Dlatego też należało przyjąć, że ewentualne odstąpienie od nich w jakimkolwiek zakresie – tak jak miało to miejsce w rozpoznawanej sprawie w odniesieniu do opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. stwierdzającej konieczność dokonania w raporcie "oceny wpływu realizacji planowanej inwestycji na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, w myśl art. 81 ust. 3 ustawy" – wymaga w tym względzie stosownego uzasadnienia organu prowadzącego postępowania, czego w niniejszej sprawie zabrakło, pomimo, że na konieczność odniesienia się do tej kwestii może wskazywać również fakt, iż planowana inwestycja zlokalizowana jest w miejscowości B. w zlewniach [...] Dodatkowo organ odwoławczy słusznie zaznaczył, że z uwagi na występujące rozbieżności w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia (strona 10 pkt IV) odnoszące się do początkowego odcinka przebiegu projektowanej drogi wspólnego dla obu mających podlegać analizie wariantów, a dotyczące przeznaczenia gruntów wzdłuż, których ma ona przebiegać, konieczne jest uzupełnienie w tym zakresie przedmiotowej Karty. W opisie wariantu I wskazano bowiem, że początkowa część trasy biegnie "w terenach użytkowanych rolniczo oraz nieużytkach rolnych w odległości ponad 70 m od zabudowań mieszkalnych", podczas gdy w wariancie II podano, że początkowa część trasy przebiegać będzie "głównie wzdłuż terenów mieszkaniowo-usługowych", natomiast z kopii mapy ewidencyjnej załączonej do wniosku wynika, że przebieg planowanej drogi w jej początkowej fazie dla obu wariantów został wyznaczony identycznie. W takiej natomiast sytuacji, w której początek projektowanej trasy został wyznaczony wspólnie dla obu mających podlegać analizie wariantów, nie jest możliwe różne określenie przeznaczenia (tych samych) terenów wzdłuż, których przebiegać ma planowana droga – raz jako "tereny użytkowane rolniczo oraz nieużytki rolne w odległości ponad 70 m od zabudowań mieszkalnych" (wariant I), a innym razem jako "tereny głównie o przeznaczeniu mieszkaniowo-usługowym". W ramach dokonanej kontroli, Sąd stwierdza, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie wskazało również na konieczność uwzględnienia przy określaniu zakresu raportu, rodzajów wariantów alternatywnych wymagających zbadania w raporcie, w szczególności z uwagi na fakt, że przedmiotowy wniosek dotyczył dwóch alternatywnych wariantów przebiegu projektowanego połączenia drogowego (wariant I i wariant II). Tym samym, inwestor w sytuacji stwierdzenia obowiązku sporządzenia raportu obowiązany będzie przedłożyć, taki raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, w którym zostanie rzetelnie przedstawiona analiza wszystkich wariantów. Obowiązek wskazania w raporcie opisu analizowanych wariantów, ma bowiem zapewnić organowi możliwość jak najpełniejszej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, porównania analizowanych wariantów, a nawet wyboru innego niż zaproponowany przez inwestora wariant (art. 81 ust. 1 u.u.i.ś.). Ponadto, odnosząc się do wskazania organu odwoławczego dotyczącego konieczności ustalenia w prawidłowy sposób kręgu stron postępowania przez organ I instancji w ponownie prowadzonym postępowaniu, Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko wyrażone w tym zakresie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie a wyroku z dnia 2 grudnia 2013 r. (sygn. akt II SA/Kr 1126/13, LEX nr 1406983), zgodnie z którym w myśl "art. 79 ust. 1 ustawy społeczeństwo ma zagwarantowany udział w tych postępowaniach, w których przeprowadzana jest ocena oddziaływania na środowisko. Oznacza to, że w postępowaniach, dla których przeprowadzenie oceny ma charakter fakultatywny, społeczeństwo będzie miało zagwarantowany udział dopiero od momentu wydania postanowienia ustalającego konieczność przeprowadzenia oceny oddziaływania. O ile można też zgodzić się z informacją, że do momentu wydania decyzji organ pierwszej instancji ma prawo modyfikować (w tym rozszerzać) krąg stron postępowania, to należy zauważyć, że wszystkie strony winny i mają prawo brać udział w postępowaniu już na wstępie, gdy określeniu podlega zakresu raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko". Dlatego też należało uznać, że organ odwoławczy zasadnie nakazał ustalić prawidłowo krąg stron postępowania i uwzględnić już na tym etapie przedkładane wnioski do Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia. Powyższe uwagi należy również odnieść odpowiednio do konieczności jednoznacznego wskazania przez organ I instancji w postanowieniu stwierdzającym obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, działek ewidencyjnych objętych wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach na realizację przedsięwzięcia pn. "Połączenie drogowe ul. [...] z łącznikiem autostradowym w B.". Jak bowiem słusznie zauważył organ odwoławczy, przychylając się do jednego z podniesionych zarzutów zażalenia, w wydanym postanowieniu z dnia 15 września 2016 r. (znak: [...]), Burmistrz Miasta B. nie wymienił działek objętych projektowanym połączeniem drogowym, zaś z punktu II załączonej w poczet materiału dowodowego sprawy Karty Informacyjnej Przedsięwzięcia, nie wynikało jednoznacznie, czy zawarte tam dane dotyczą tylko działek, przez które ma przebiegać projektowana droga, czy też również działek sąsiednich, obejmując tym samym wszystkie strony postępowania. Jak bowiem wskazał organ odwoławczy, jeżeliby przyjąć, że obejmują one także działki (a w następstwie tego określone strony), przy których będzie realizowana inwestycja, to lista ta powinna zostać uznana za niekompletną, jako że brak w niej np. dz. nr [...], czy też [...]. Okoliczność ta nie wynikała również w sposób jednoznaczny z zamieszczonego na k. 2 akt administracyjnych organu I instancji "Wykazu stron postępowania". Dodatkowo, Samorządowe Kolegium Odwoławcze słusznie dostrzegło, że wobec licznych zarzutów ze strony wnoszących zażalenie dotyczących zamieszczania ogłoszeń w formie obwieszczeń odnośnie podejmowanych w sprawie rozstrzygnięć na słupie nieopodal III bramy wjazdowej do [...], a więc w miejscu nieuczęszczanym przez zainteresowanych mieszkańców ul. [...], dla uniknięcia w przyszłości wynikłych z tego powodu nieporozumień zasadne będzie, aby kolejne zawiadomienia o czynnościach organów w ramach prowadzonego ponownie postępowania, w tym o wydawanych postanowieniach i decyzji, były zamieszczane w pierwszej części ul. [...] od strony ul. [...]. W ocenie Sądu, organ odwoławczy zgodnie z prawem wskazał również, że w przypadku ponownego przeprowadzenia z udziałem prawidłowo określonego kręgu stron postępowania i wydania postanowienia stwierdzającego obowiązek sporządzenia raportu, Burmistrz Miasta B. powinien zastosować się do treści art. 63 ust. 5 u.u.i.ś., stosownie do którego, jeśli organ stwierdzi obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, zobowiązany (a nie uprawniony) będzie do zawieszenia postępowania, do czasu przedłożenia przez wnioskodawcę raportu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Tym samym, Samorządowe Kolegium Odwoławcze zasadnie podniosło, że ewentualna konieczność zawieszenia postępowania wynikać będzie w przedmiotowej sprawie z uwagi na stwierdzenie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 63 ust. 5 u.u.i.ś.), a nie ze względu na nieukończenie procedury uchwalania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Tym bardziej, że – jak zostało to już wyżej zaznaczone – obowiązek poczynienia stosownych ustaleń w przedmiocie zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami planu miejscowego staje się aktualny dopiero na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i to przy założeniu, że plan ten został w ogóle uchwalony, nie zaś na etapie wydawania postanowienia stwierdzającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Ponadto z uwagi na treść art. 80 ust. 2 zdanie drugie ab initio u.u.i.ś. wymóg ten nie będzie jednak dotyczył decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydawanej dla drogi publicznej, a więc nie będzie się on odnosił do planowanego w niniejszej sprawie przedsięwzięcia pn. "Połączenie drogowe ul. [...] z łącznikiem autostradowym w B.". Nadmienić w tym miejscu należy, że organ odwoławczy, dostrzegając brak obowiązku stwierdzenia zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, jedynie dla porządku, tj. w celu informacyjnym, uchylając postanowienie Burmistrza Miasta B. z dnia 15 września 2016 r. (znak: [...]), nakazał w toku ponownego rozpatrzenia sprawy ustalić również, czy uchwała Rady Miasta B. z dnia 28 grudnia 2012 r., Nr [...] w sprawie studium uwarunkowania i kierunków zagospodarowania przestrzennego, na której zgodność z zapisami przebiegu planowanego połączenia drogowego powołuje się w Kracie Informacyjnej Przedsięwzięcia wnioskodawca, nadal obowiązuje. Tym samym okoliczność ta, jako niemająca bezpośredniego wpływu na zapadłe w sprawie rozstrzygnięcie, nie może zostać oceniona przez Sąd negatywnie, a zatem nie może ona uzasadniać uwzględnienia skargi i uchylenia z tego powodu kwestionowanego w sprawie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Dlatego też, mając na uwadze powyższe ustalenia w zakresie stanu prawnego i faktycznego, zdaniem Sądu I instancji, zaskarżone postanowienie należało uznać za uzasadnione w swych podstawach prawnych i zgodne z prawem. Mając zatem na względzie wskazane powyżej okoliczności, Sąd I instancji działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.