II OSK 522/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Barbara Adamiak Sędzia del. WSA Piotr Korzeniowski Protokolant: starszy inspektor sądowy Elżbieta Maik po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej S. sp. z o. o. z siedzibą w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 października 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 1104/16 w sprawie ze skargi S. sp. z o. o. z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...],[...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 25 października 2016 r. sygn. akt II SA/Kr 1104/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w K. uchylił postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...],[...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę kasacyjną wniosła S. Sp. z o.o. z siedzibą w K. podnosząc zarzuty naruszenia: 1) art. 141 § 4 P.p.s.a. w zw. z art. 153 P.p.s.a. poprzez sporządzenie uzasadnienia wyroku w sposób nieodpowiadający wymogom wskazanym w art. 141 § 4 P.p.s.a. polegające na braku pełnego wyjaśnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia oraz niespójność przyjętej podstawy prawnej rozstrzygnięcia z zaleceniami co do dalszego postępowania, 2) art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez brak jego zastosowania pomimo istnienia ku temu podstaw, 3) art. 3 § 1 P.p.s.a. polegające na przeprowadzeniu niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej, 4) art. 7 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy oraz wskazania szczegółowych wytycznych organom administracji. Zdaniem skarżącej kasacyjnie Spółki uzasadnienie zaskarżonego wyroku jest niepełne, nie zawiera oceny prawnej rozstrzygnięcia oraz szczegółowych wyczerpujących wytycznych co do dalszego postępowania przed organem administracji. W ocenie skarżącej kasacyjnie Spółki, uzasadnienie wyroku nie zawiera wyjaśnienia przyjętego przez Sąd sposobu wykładni i zastosowania przywołanych przez Sąd przepisów. Skarżąca kasacyjnie Spółka stwierdziła, że uzasadnienie wyroku powinno umożliwić stronom postępowania, a także w przypadku kontroli instancyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, prześledzenie toku rozumowania sądu i poznanie racji, które stały za rozstrzygnięciem o zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Zdaniem Spółki, Sąd I instancji zbagatelizował kwestię oceny prawnej dokonanej przez organ II instancji, a także wskazań co do dalszego postępowania. Celem wskazań jest zapobieżenie w przyszłości błędom stwierdzonym przez sąd administracyjny w trakcie kontroli zaskarżonego orzeczenia i wytyczenie kierunku działalności organów przy ponownym rozpatrywaniu sprawy. Odnośnie do zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Spółka stwierdziła, że na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego istniały podstawy do stwierdzenia, że postanowienie Prezydenta Miasta Krakowa z dnia [...] czerwca 2016 r. zostało wydane z naruszeniem prawa. W ocenie Spółki, wskazania Sądu I instancji zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 25 października 2016 r. są zbyt ogólnikowe, aby zapobiec w przyszłości błędom stwierdzonym przez sąd administracyjny w trakcie kontroli zaskarżonego orzeczenia i wytyczyć kierunek działalności organów przy ponownym rozpatrywaniu sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako P.p.s.a.)), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnymi jej podstawami, określonymi w art. 174 P.p.s.a. Nadto, zgodnie z treścią art. 184 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, jeżeli zaskarżone orzeczenie mimo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu. Nadto stwierdzić należy, że zgodnie z treścią art. 193 P.p.s.a. zdanie drugie uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalającego skargę kasacyjną ogranicza się do oceny zarzutów skargi kasacyjnej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarga kasacyjna wniesiona przez S. Sp. z o. o. z siedzibą w K. nie ma usprawiedliwionych podstaw. Podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty w istocie sprowadzają się do ogólnikowych stwierdzeń bez wskazania argumentów, które pozwoliłyby ustalić na czym miałoby polegać naruszenie przez Sąd I instancji wymienionych w skardze kasacyjnej przepisów. Bezpodstawny jest zarzut naruszenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny art. 141 § 4 P.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że uzasadnienie wyroku powinno zawierać zwięzłe przedstawienie stanu sprawy, zarzutów podniesionych w skardze, stanowisk pozostałych stron, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz jej wyjaśnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uzasadnienie zaskarżonego wyroku spełnia wymogi wynikające z tego przepisu. Przedstawione w uzasadnieniu wyroku argumenty pozwalają na odtworzenie motywów, którymi Sąd kierował się wydając zaskarżony wyrok oraz ocenę prawidłowości zajętego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny stanowiska. Niezrozumiały jest podniesiony przez Spółkę zarzut niespójności przyjętej przez Sąd I instancji podstawy prawnej rozstrzygnięcia z zaleceniami co do dalszego postępowania. Podstawą prawną uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonego postanowienia był art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie i uchyla je w całości lub w części, gdy stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, przy czym nie są to naruszenia przepisów prawa, które dają podstawę do wznowienia postępowania. Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd I instancji uznał, że organ odwoławczy naruszył mające odpowiednie zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym art. 7 K.p.a., art. 77 K.p.a., art. 107 K.p.a. Naruszenie tych przepisów nie mogłoby być podstawą wznowienia postępowania, co oznacza, że mogły one być przesłanką uchylenia zaskarżonego postanowienia tylko z przyczyny wymienionej w art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Wbrew twierdzeniom skarżącej kasacyjnie Spółki w ustalonym przez Sąd I instancji stanie faktycznym przepis ten miał więc zastosowanie. Z art. 145 § 1 pkt 3 P.p.s.a. wynika, że sąd administracyjny uwzględniając skargę uchyla zaskarżoną decyzję lub postanowienie. Uprawnienie do uchylenia decyzji lub postanowienia wydanego przez organ I instancji wynika z art.135 P.p.s.a. Aby Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając skargę kasacyjną mógł ocenić, czy istniała konieczność uchylenia nie tylko zaskarżonego postanowienia ale również postanowienia organu I instancji w skardze kasacyjnej powinien być podniesiony zarzut naruszenia art. 135 P.p.s.a. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie zarzut naruszenia tego przepisu nie został podniesiony. Treść art. 7 K.p.a., art. 77 K.p.a., art. 107 K.p.a. jest na tyle zrozumiała, że przedstawianie przez Sąd I instancji w uzasadnieniu wyroku ich wykładni było zbędne. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca Spółka twierdzi, że uzasadnienie wyroku winno umożliwiać prześledzenie toku rozumowania sądu i poznanie racji, które stały za rozstrzygnięciem o zgodności z prawem zaskarżonego aktu. Stawianie takiego wymogu uzasadnieniu zaskarżonego wyroku byłoby zasadne, gdy Sąd I instancji oddalił skargę uznając, że zaskarżone postanowienie jest prawidłowe jednakże w niniejszej sprawie Sąd uznał, że postanowienie to naruszało prawo i w konsekwencji uwzględniając skargę postanowienie to uchylił. Nieporozumieniem jest domaganie się od Sądu I instancji by wyjaśnił dlaczego uznał za zgodne z prawem zaskarżone postanowienie w sytuacji, gdy Sąd wyraził pogląd odmienny. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny zawarł wskazania co do dalszego postępowania przez organ administracji stwierdzając, że organ powinien uwzględnić faktyczną treść zarzutów skarżącej Spółki oraz ustalić prawidłowo stan faktyczny. Nie ma żadnej niespójności między stwierdzonymi przez Sąd I instancji uchybieniami organu odwoławczego a wskazaniami skierowanymi do organu administracji. Zarzut naruszenia art. 3 § 1 P.p.s.a. nie mógł być podstawą uwzględnienia skargi kasacyjnej. Naruszenie art. 3 § 1 P.p.s.a. ma miejsce w sytuacji, gdy sąd rozpoznający skargę uchyla się od obowiązku wykonania kontroli, o której mowa w tym przepisie, a okoliczność, że autor skargi kasacyjnej nie zgadza się z wynikiem kontroli sądowej, nie oznacza naruszenia tego przepisu – wyrok NSA z dnia 23 listopada 2018 r. sygn. akt I OSK 188/17 – http://orzeczenia.nsa.gov.pl. Pogląd ten należy w pełni podzielić. Ma on zastosowanie również w niniejszej sprawie. Podstawą uwzględnienia skargi kasacyjnej nie mógł być również zarzut naruszenia art. 7 K.p.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie stosował tego przepisu tylko kontrolował prawidłowość jego zastosowania przez organ administracji i uznając, że organ administracji przepis ten naruszył, uchylił zaskarżone postanowienie. Odnośnie do wskazań Sądu dla organu administracji, jak to zostało już wcześniej wskazane są one prawidłowe i brak jest podstaw do ich kwestionowania. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.