I SA/Gd 642/18

Dnia 30 lipca 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2018 roku na posiedzeniu niejawnym skargi W.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 rok postanawia: odrzucić skargę W.P. reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 3 stycznia 2018 r., w przedmiocie ustalenia wysokości łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 rok. Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2018 roku pełnomocnik strony został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na zarządzenie pełnomocnik powołał się na pełnomocnictwo szczególne, złożone w trakcie postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej w skrócie p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi wskazanego w zarządzeniu z dnia 4 lipca 2018 roku i pouczony o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. W ocenie Sądu, powołanie się przez pełnomocnika na fakt złożenia pełnomocnictwa do akt postępowania administracyjnego, nie czyni zadość wymogowi uzupełnienia braku formalnego skargi. Jak stanowi z art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Należy podkreślić, że postępowanie sądowoadministracyjne jest nowym postępowaniem w stosunku do postępowania administracyjnego. Dlatego od obowiązku dołączenia przy pierwszej czynności procesowej do akt sprawy pełnomocnictwa nie zwalnia złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania strony w postępowaniu administracyjnym (por. wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2016 r., II GSK 241/15). Treść przepisu art. 37 § 1 p.p.s.a., jednoznacznie wskazuje, że pełnomocnik już przy dokonaniu pierwszej czynności procesowej w imieniu strony, organu lub przedstawiciela ustawowego ma obowiązek dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis. Obowiązek ten potwierdza art. 46 § 3 p.p.s.a., z którego wynika, że pełnomocnik wnoszący pismo dołącza do niego pełnomocnictwo, jeśli przedtem go nie złożył. Nie można utożsamiać wskazanej w art. 37 § 1 p.p.s.a. pierwszej czynności procesowej z czynnością dokonaną przed organami podatkowymi, czy też dokonaną przed sądem, ale w innym, zakończonym postępowaniu. Wspomniana w art. 37 § 1 p.p.s.a. regulacja dotyczy postępowania sądowego, tak samo jak zawarty w art. 46 § 3 p.p.s.a. obowiązek pełnomocnika dołączania pełnomocnictwa. Nie powinno budzić wątpliwości, że oba te przepisy odnoszą się do postępowania przed sądami administracyjnymi i oba dotyczą akt sądowych danej sprawy. Poza tym, gdyby intencją ustawodawcy było zwolnienie pełnomocnika skarżącego z przedkładania pełnomocnictwa w sytuacji, gdy znajduje się ono w aktach administracyjnych lub zostało dołączone w innej, zakończonej sprawie danego podatnika, to regulację taką w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi by niewątpliwie zawarł (por. postanowienia NSA z dnia 11 lutego 2014 r. II FSK 3769/13, z dnia 22 maja 2014 r. I FSK 490/14). Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdza, że brak formalny skargi nie został uzupełniony w wymaganym terminie. W związku z powyższym Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł o odrzuceniu skargi. .