III SA/Gl 636/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędziowie Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury, Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2016 r. przy udziale - sprawy ze skargi W. D. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; 2) zasądza od Ministra Finansów na rzecz strony skarżącej kwotę 697 zł (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi jest indywidualna interpretacja prawa podatkowego nr [...] z dnia [...] r. wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w L. z upoważnienia Ministra Finansów w zakresie skutków podatkowych w zkaresie podatku dochodwego od osób fizycznych co do otrzymania przez skarżącego środków pieniężnych tytułem podatku VAT należnego w związku z wniesieniem wkładu niepieniężnego do spółki komandytowej. W dniu [...] r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. W [...] r. Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej, zakładając przedsiębiorstwo. Podstawowym przedmiotem działalności przedsiębiorstwa jest PKD: 10.11.Z - przetwarzanie i konserwacja mięsa z wyłączeniem mięsa z drobiu. Pozostałe PKD m.in. to: 10.12.Z, 10.13.Z., 10.85.Z. 46.32.Z, 47.22.Z, 47.24.Z i inne. W skład przedsiębiorstwa wchodzą w szczególności: nieruchomości, ruchome środki trwałe, w tym środki transportu (samochody osobowe i ciężarowe), wartości niematerialne i prawne, urządzenia, zapasy towarów i materiałów, półproduktów i wyrobów gotowych, wierzytelności, licencje i zezwolenia, koncesje, zespół osobowy, klientela, kontrakty handlowe, zorganizowana sieć sprzedaży w postaci sklepów własnych lub w miejscach dzierżawionych lub w postaci stoisk w punktach handlowych, tajemnice przedsiębiorstwa, księgi i dokumenty, a także zobowiązania, należności związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa. Przedsiębiorstwo działa zarówno w obiektach stanowiących aktywa i środki trwałe przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, jak i stanowiących własność osób trzecich na podstawie umów najmu, dzierżawy. W dniu [...] r. została zarejestrowana w KRS pod numerem [...] spółka komandytowa działająca pod firmą "A" w Z. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem. Spółka komandytowa jest spółką osobową - określoną w ustawie z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030, z późn. zm.), dalej zwanej K.s.h. - mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki odpowiada co najmniej jeden wspólnik bez ograniczenia - komplementariusz, a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika - komandytariusza jest ograniczona do wysokości sumy komandytowej. W Spółce komandytowej o nazwie "A" w Z. Sp. z o.o. sp.k (skrót dla potrzeb zapytania) jest czterech wspólników: 3 komandytariuszy - osoby fizyczne i jeden komplementariusz - osoba prawna tj. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Zgodnie z zapisami umowy Spółki, zawartej w formie aktu notarialnego, wkłady do Spółki mogą mieć formę pieniężną i niepieniężną (w postaci wkładu rzeczowego - aportu). Wnioskodawca niektóre ze składników prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa, zwłaszcza poszczególne środki trwałe, w szczególności te związane z planowaną operacyjną działalnością Spółki komandytowej (tzw. maszyny i urządzenia produkcyjne, jak też urządzenia tzw. działu technicznego), środki transportu, planuje wnieść do Spółki w formie rzeczowego aportu pojedynczych składników majątkowych, niestanowiących przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym Z tytułu transakcji wniesienia aportu Wnioskodawca wystawi fakturę VAT, w której wymieniona zostanie wartość netto wnoszonego aportu oraz kwota podatku VAT. Zapłatą, jaką Wnioskodawca otrzyma w zamian za aport, będą prerogatywy, jakie przysługują wspólnikowi spółki osobowej, w szczególności prawo do zysku spółki osobowej, natomiast kwota VAT należnego z tytułu omawianej transakcji, wynikająca z odpowiedniej faktury VAT wystawionej przez Wnioskodawcę, uregulowana zostanie przez Spółkę komandytową na rzecz Wnioskodawcy w formie pieniężnej. Podatek należny VAT ustalony przez Wnioskodawcę od przekazania aportu, zostanie ujawniony w deklaracji podatkowej VAT-7, złożonej za miesiąc powstania obowiązku podatkowego w związku z tą czynnością i rozliczony z właściwym urzędem skarbowym. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy kwota otrzymana przez Wnioskodawcę od Spółki komandytowej w formie pieniężnej, tytułem VAT należnego z tytułu transakcji wniesienia aportu poszczególnych składników majątkowych do Spółki komandytowej, niestanowiących przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, będzie stanowiła przychód podatkowy Wnioskodawcy? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest m.in. pozarolnicza działalność gospodarcza. Stosownie do art. 14 ust. 1 tej ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Wniesienie aportu jest uznawane za odpłatną dostawę towarów i usług, od której naliczany jest przez dostawcę należny podatek VAT. Tak więc wniesienie aportu opodatkowane jest VAT należnym na analogicznych zasadach, jak dostawa towarów lub świadczenie usług. W przypadkach tych nabywca płaci na rzecz dostawcy cenę obejmującą również podatek należny od towarów i usług, który jest przekazywany przez dostawcę na rachunek właściwego urzędu skarbowego. Faktura VAT jest wystarczającym i koniecznym warunkiem żądania całej określonej w niej kwoty. Celem dochodzenia należnego podatku VAT określonego w fakturze, jej wystawca nie jest zobowiązany do zawierania jakichkolwiek odrębnych umów, jednocześnie jednak jest zobowiązany do jej ujęcia w stosownej ewidencji prowadzonej dla celów podatku VAT. Okoliczność zawarcia umowy między stronami w przedmiocie sposobu (formy) przekazania tej kwoty jest zagadnieniem z punktu widzenia klasyfikowania podatkowego tej kwoty zagadnieniem obojętnym. W konsekwencji, kwota podatku należnego wynikająca z faktury dokumentującej wniesienie aportu do Spółki będzie stanowiła podatek należny, który nie stanowi przychodu, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych. Reasumując, Wnioskodawca uważa, że wartość netto aportu będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a jednocześnie będzie korzystała ze zwolnienia przedmiotowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 50b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast kwota VAT należnego przekazana Wnioskodawcy przez Spółkę komandytową otrzymującą aport nie spowoduje powstania przychodu do opodatkowania podatkiem dochodowym. Przyjęcie innego stanowiska w takiej sytuacji naruszałoby zasadę neutralności VAT, wyrażoną w Dyrektywie UE 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Kwota należnego VAT nie stanowi bowiem dla Wnioskodawcy definitywnego przysporzenia majątkowego, gdyż musi zostać przekazana do właściwego urzędu skarbowego. Tym samym, należny podatek od towarów i usług, jako obciążający bezpośrednio Spółkę komandytową (w związku z wniesieniem do niej aportu na pokrycie obejmowanych udziałów) pozostaje dla Wnioskodawcy neutralny dla celów rozliczenia podatku dochodowego. Organ interpretacyjny w wydanej interpretacji indywidualnej z [...]r nr [...] stwierdził iż Stanowisko Wnioskodawcy nie jest prawidłowe. Po przywołaniu treści art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), zgodnie z którym opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, art. 10 ust. 1 pkt 3 gdzie stwierdzono iż jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza wskazał na regulacje z art. 14.Przywołał jego treść wskazując iż za przychód z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Co do zasady, do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej należy zaliczyć wszelkie korzyści uzyskane (otrzymane) w związku z tą działalnością, za wyjątkiem przychodów wymienionych w art. 14 ust. 3 ww. ustawy. Stosownie zaś do art. 21 ust. 1 pkt 50b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są przychody z tytułu przeniesienia własności składników majątku będących przedmiotem wkładu niepieniężnego (aportu) wnoszonych do spółki niebędącej osobą prawną, w tym wnoszonych do takiej spółki składników majątku otrzymanych przez podatnika w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną bądź wystąpienia z takiej spółki. Przy czym, stosownie do treści art. 5a pkt 26 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną oznacza to spółkę niebędącą podatnikiem podatku dochodowego. Organ wskazał, iż wniesienie wkładu niepieniężnego do spółki osobowej, powoduje przeniesienie własności rzeczy lub prawa, będącego przedmiotem wkładu na spółkę, a tym samym niewątpliwie stanowi ich odpłatne zbycie. W zamian za wniesienie wkładu niepieniężnego wspólnik przystępujący do spółki uzyskuje udział w spółce, stosownie do wartości wniesionego aportu. Zatem, wspólnik wnoszący wkład niepieniężny do spółki osobowej osiąga przychód, gdyż wniesienie wkładu niepieniężnego wiąże się z odpłatnym zbyciem składnika majątku w zamian za udziały (akcje) w spółce osobowej. Przychód będący konsekwencją ww. czynności prawnej jest jednak zwolniony z opodatkowania tym podatkiem, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 50b ww. ustawy. Organ stwierdził iż z treści art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że (co do zasady) do przychodów nie zalicza się należnego podatku od towarów i usług. Jednakże należy mieć na uwadze okoliczność, że w opisanym zdarzeniu przyszłym środki pieniężne przekazane przez Spółkę komandytową na rzecz wnoszącego aport Wnioskodawcy nie będą miały charakteru podatku. Nie budzi bowiem wątpliwości, że pod pojęciem "podatek" w rozumieniu tego przepisu należy rozumieć - zgodnie z definicją ustawową "podatku" zawartą w art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, zpóźn. zm.), publicznoprawne, nieodpłatne, przymusowe oraz bezzwrotne świadczenie pieniężne na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu lub gminy, wynikające z ustawy podatkowej. Kwotę stanowiącą równowartość należnego podatku od towarów i usług Wnioskodawca otrzyma na podstawie ustaleń ze Spółką komandytową w zakresie rozliczenia wniesionego wkładu niepieniężnego do tej Spółki. Należność ta nie jest zatem zarówno nieodpłatnym, przymusowym oraz bezzwrotnym świadczeniem pieniężnym na rzecz Skarbu Państwa, jak i nie została nałożona w drodze ustawy. Tym samym, otrzymane przez Wnioskodawcę środki pieniężne w wysokości równowartości należnego podatku od towarów i usług, wynikającego z faktury VAT, potwierdzającej wniesienie aportu, nie są podatkiem, o którym mowa w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odnosząc się do skutków podatkowych otrzymania przez Wnioskodawcę środków pieniężnych tytułem należnego podatku od towarów i usług w związku z wniesieniem wkładu niepieniężnego do Spółki komandytowej Minister Finansów zauważył, że w następstwie tej czynności prawnej Wnioskodawca uzyska przychód podatkowy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Ww. środki pieniężne nie są bowiem przychodem z tytułu przeniesienia składników majątku w drodze aportu do Spółki komandytowej i z tego powodu nie mogą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 50b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Otrzymanie tychże środków ma wprawdzie związek z wniesieniem aportu, ale nie stanowi jego istoty. Innymi słowy, w wyniku wniesienia aportu w postaci poszczególnych składników majątku niestanowiących przedsiębiorstwa, Wnioskodawca otrzyma prawo do udziału w zysku Spółki komandytowej oraz sumę pieniężną tytułem podatku VAT należnego w związku z tą transakcją. Jednakże tylko w takim zakresie w jakim czynność ta wiąże się z objęciem udziałów w Spółce, jest zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 50b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast w takim zakresie w jakim wiąże się ona z otrzymaniem środków pieniężnych, nie korzysta ze zwolnienia, generując przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten jest przy tym przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej, bowiem wniesienie wkładu niepieniężnego dotyczy czynności mającej związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą i dotyczy składników majątku tej działalności. W konsekwencji, zdaniem Ministra Finansów otrzymane przez Wnioskodawcę od Spółki komandytowej środki pieniężne w kwocie odpowiadającej podatkowi od towarów i usług należnemu z tytułu wniesienia wkładu niepieniężnego do tej spółki będą przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej, nie podlegającym zwolnieniu z opodatkowania. Zatem stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać za nieprawidłowe. Po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa strona wywiodła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w której zarzuciła: 1. naruszenie prawa materialnego, tj. art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz w związku z ustawą o podatku VAT, w szczególności: art. 2 pkt 22, art. 7 ust 1, art. 29a ust 1 i ust 6 przez błędne uznanie, iż wykazana na fakturze i otrzymana w ramach transakcji, polegającej na wniesieniu aportu niestanowiącego przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa do spółki komandytowej, kwota podatku należnego VAT, nie stanowi kwoty podatku VAT w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, a co za tym idzie stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. 2. Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 121 § 1 w zw. z art. 14h ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa przez rażące naruszenie zasady zaufania do organów podatkowych, tj. uznanie, że dla celów kalkulacji podatku dochodowego podatek należny VAT otrzymany w formie pieniężnej w związku z wniesieniem aportu nie stanowi kwoty podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w zw. z art. 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa przy przyjęciu przeciwnego poglądu w równolegle wydanej interpretacji dotyczącej podatku VAT i wniosła o uchylenie interpretacji indywidualnej nr [...] z daty [...] r. w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Na wstępie należy podkreślić, iż zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 § 1 i § 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270.) - w skrócie ppsa. Powyższe oznacza, że zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. "Sąd, uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt lub interpretację albo stwierdza bezskuteczność czynności. - art. 146 § 1 ppsa. W tak określonym zakresie kognicji Sąd ocenił, iż zaskarżona interpretacja narusza prawo. Istota sporu sprowadza się do oceny, na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kwoty podatku należnego VAT wykazanego w fakturze dokumentującej wniesienia do spółki aportu w postaci niepieniężnej innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część. Należy podkreślić, że wbrew ocenie Ministra Finansów, z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, że mamy do czynienia z kwotą podatku należnego wynikającą z faktury, a nie z "równowartością VAT należnego wynikającą z umowy cywilnoprawnej zawartej pomiędzy tymi podmiotami". Strona wskazuje bowiem wyraźnie i jednoznacznie, że w związku z wniesieniem aportu wystawi fakturę, w której m. in. będzie określona wartość netto wkładu niepieniężnego oraz należny od tej transakcji podatek VAT. Zgodnie z art. 10. ust.1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są: m.in. pozarolnicza działalność gospodarcza. W myśl natomiast art. 14. ust. 1 za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Zarówno ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych jak również ustawa o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia "należnego podatku od towarów i usług". W ocenie Sądu, analizując ustawę o podatku od towarów i usług, można i należy przyjąć, że podatek należny jest to kwota podatku VAT określona w fakturze wystawionej przez podatnika. Jest to podatek obliczany od wartości sprzedanych towarów i usług, który należy odprowadzić do urzędu skarbowego. Podatnik ma jednak prawo pomniejszyć to zobowiązanie o podatek naliczony. Zgodnie z art. 106b ustawy o podatku od towarów i usług podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą: sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Obowiązkowe elementy faktury normuje natomiast art. 106 e tej ustawy. Nie można więc utożsamiać w sposób bezpośredni, jak czyni to Minister Finansów, podatku należnego od towarów i usług z podatkiem w rozumieniu art. 6 Ordynacji podatkowej. Podatek należny jest swoistą konstrukcją ustawy o podatku od towarów i usług i znaczenie tego pojęcia należy ustalać przede wszystkim na gruncie tej ustawy. Odnotować przy tym należy, że faktura VAT jest wystarczającym i koniecznym warunkiem żądania całej określonej w niej kwoty. Celem dochodzenia należnego podatku VAT określonego w fakturze, jej wystawca nie jest zobowiązany do zawierania jakichkolwiek odrębnych umów, jednocześnie jednak jest zobowiązany do jej ujęcia w stosownej ewidencji prowadzonej dla celów podatku VAT. Okoliczność zawarcia umowy między stronami w przedmiocie sposobu (formy) przekazania tej kwoty jest zagadnieniem z punktu widzenia klasyfikowania podatkowego tej kwoty zagadnieniem obojętnym. W konsekwencji nie może budzić wątpliwości, że kwota podatku należnego wynikająca z faktury dokumentującej wniesienie aportu do spółki będzie stanowiła podatek należny, który nie stanowi przychodu zgodnie z art. 14 ust.1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przedstawiony pogląd Sądu koresponduje z jedną z podstawowych zasad podatku od towarów i usług tj. zasadą neutralności tego podatku. Wskazać przy tym należy, że kwestia określenia podstawy opodatkowania i wysokości podatku należnego w sytuacji wniesienia aportu przez W.D. była przedmiotem odrębnej interpretacji wydanej 23.11.2015r. przez Ministra Finansów i w tym zakresie skarżąca korzysta z ochrony przewidzianej w art. 14k Ordynacji podatkowej. Niezależnie od przedstawionych wyżej uwag, dokonując oceny zaskarżonej interpretacji indywidualnej należy dostrzec i wytknąć dalece idąca powściągliwość, wręcz lakoniczność uzasadnienia. Organ przede wszystkim nie wyjaśnił na jakiej podstawie i w oparciu o jakie przesłanki przyjął, że kwota podatku należnego obliczona i wykazana w fakturze VAT, nie jest podatkiem należnym VAT ale jest kwotą "stanowiącą równowartość podatku należnego VAT". Taka klasyfikacja nie znajduje uzasadnienia w przedstawionym we wniosku strony zdarzeniu przyszłym. Organ interpretujący nie wskazał także przepisu, z którego ewentualnie wynikałoby, że jeżeli przedmiotem dostawy jest aport składnika majątkowego nie będącego przedsiębiorstwem lub zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa do spółki to kwotę podatku należnego określoną w fakturze należy traktować nie jako kwotę podatku należnego ale jako jego równowartość, a podstawą ustalenia tej kwoty jest odrębna umowa między kontrahentami. W ocenie Sądu nie ma żadnych podstaw do czynienia różnic pomiędzy fakturą dokumentującą "zwykłą" sprzedaż, a fakturą dokumentującą wniesienia aportu a w konsekwencji brak jest podstaw aby w sposób odmienny traktować kwotę podatku należnego określoną w każdej z tych faktur. Uznanie zasadności zarzutu naruszenia art. 14 ust.1 ustawy o podatku od osób fizycznych czyni zbędnym odnoszenie się do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze. Minister Finansów dokonując ponownej oceny wniosku Spółki o wydanie interpretacji indywidualnej uwzględni ocenę prawną wyrażoną w niniejszym wyroku. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd uchylił na podstawie art. 146 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zaskarżoną interpretację. ----------------------- Sygn. akt III SA/GI 636/16 Sygn. akt III SA/GI 636/16 4 1 Sygn. akt III SA/GI 636/16 Sygn. akt III SA/GI 636/16 10 9 Sygn. akt III SA/G1636/16 5