II SA/Wa 1687/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Konrad Łukaszewicz, Sędzia WSA Danuta Kania (spr.), Sędzia WSA Janusz Walawski, Protokolant specjalista Wiesława Jesiotr, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi M. C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia prawa do wypłaty 100% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim oddala skargę. Komendant Główny Policji (dalej: "KGP", "organ odwoławczy") decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r., poz. 1257), dalej: "k.p.a.", utrzymał w mocy decyzję Komendanta [...] Policji (dalej: "[...]", "organ I instancji") z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia wobec M. C. (dalej: "wnioskodawczyni", "skarżąca") prawa do wypłaty 100% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od dnia [...] sierpnia 2014 r. do dnia [...] lutego 2015 r. Powyższa decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: Raportem z dnia [...] lipca 2014 r. wnioskodawczyni zwróciła się do [...] z prośbą o wypłatę całości przysługującego jej uposażenia za okres, w którym przebywała na zwolnieniu lekarskim, tj. od dnia [...] lipca 2014 r. do dnia [...] sierpnia 2014 r. Podniosła, że choroba, na którą się leczy, znajduje się w wykazie chorób powstałych w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby. Wnioskiem z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] ww. została skierowana do komisji lekarskiej w celu ustalenia związku choroby ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby oraz ustalenia prawa do wypłaty 100% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od dnia [...] lipca 2014 r. do dnia [...] sierpnia 2014 r. - zgodnie z art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687 ze zm.). Raportem z dnia [...] listopada 2014 r. wnioskodawczyni zgłosiła wystąpienie ze służby z dniem [...] lutego 2015 r. w związku z nabyciem prawa do świadczenia emerytalnego. Jednocześnie zwróciła się o skierowanie na komisję lekarską w celu oceny stanu zdrowia. Rozkazem personalnym z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] [...] zwolnił M. C. ze służby w Policji z dniem [...] lutego 2015 r. - na podstawie art. 41 ust. 3 ustawy o Policji. Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] ww. została skierowana do komisji lekarskiej w celu przeprowadzenia komisyjnych badań lekarskich i wydania orzeczenia o stanie zdrowia policjanta przy przejściu na emeryturę. Orzeczeniem z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] Wojewódzka Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...] (dalej: "WKL") rozstrzygnęła, iż wnioskodawczyni jest niezdolna do służby w Policji oraz zdolna do pracy, co daje podstawę do orzeczenia III grupy inwalidzkiej. Inwalidztwo pozostaje w związku ze służbą w Policji, gdyż schorzenie pierwsze (zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane), będące jego podstawą, spełnia kryteria określone w punkcie 11 załącznika nr 2 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 29 września 2005 r. w sprawie wykazu schorzeń i chorób pozostających w związku ze służbą w Policji, Straży Granicznej, Biurze Ochrony Rządu i Państwowej Straży Pożarnej (Dz.U. z 2005 r. Nr 206, poz. 1723), dalej: "rozporządzenie MSWiA z dnia 29 września 2005 r.". Jednocześnie WKL stwierdziła, że schorzenie drugie (dyskopatia szyjna) nie pozostaje w związku ze służbą. Ponadto wskazała, że inwalidztwo nie powstało wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby, ani choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. Pismem z dnia [...] marca 2016 r. M. C. zwróciła się o ponowne skierowanie na komisję lekarską celem orzeczenia o ustaleniu związku choroby ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby w celu ustalenia prawa do wypłaty 100% uposażenia za okres zwolnień lekarskich od dnia [...] lipca 2014 r. do dnia [...] lutego 2015 r. Ponadto wniosła o określenie stopnia uszczerbku na zdrowiu powstałego wskutek choroby pozostającej w związku ze szczególnymi właściwościami i warunkami służby, z tytułu których przysługuje świadczenie odszkodowawcze. W wyniku wnoszonych przez stronę odwołań od kolejnych orzeczeń komisji lekarskich, orzeczeniem z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] Centralna Komisja Lekarska w [...] (dalej: "CKL") uchyliła orzeczenie [...] Rejonowej Komisji Lekarskiej w [...] (dalej: "[...]RKL") z dnia [...] listopada 2015r. nr [...] i orzekła, że schorzenie wymienione w rozpoznaniu, będące przyczyną zwolnień lekarskich w okresie od dnia [...] lipca 2014r. do dnia [...] sierpnia 2014 r., nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, gdyż nie spełnia wymogów określonych w załączniku nr 1 do rozporządzenia MSWiA z dnia 29 września 2005 r. oraz w pozycji 27 załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie ustalania uszczerbku na zdrowiu funkcjonariuszy Policji, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Biura Ochrony Rządu (Dz. U. poz. 866), dalej: "rozporządzenie MSW z dnia 26 czerwca 2014 r.". Jednocześnie CKL stwierdziła, że uszczerbek na zdrowiu powstały wskutek choroby, a także czasowa niezdolność do służby z powodu choroby, nie pozostają w związku ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby. Pismem z dnia [...] maja 2016 r. M. C. złożyła odwołanie od ww. orzeczenia CKL do Sądu Rejonowego [...][...], który postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2017 r., sygn. akt [...]: (1) odrzucił odwołanie w zakresie ustalenia związku choroby ze szczególnymi właściwościami i warunkami służby, w celu ustalenia prawa do wypłaty 100% uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego od dnia [...] lipca 2014 r. do dnia [...] sierpnia 2014 r., (2) przekazał sprawę w pozostałym zakresie, tj. wniosku wymienionej o ustalenie związku choroby ze szczególnymi właściwościami i warunkami służby w celu ustalenia prawa do wypłaty 100% uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego od dnia [...] sierpnia 2014 r. do dnia [...] lutego 2015 r. oraz ustalenia procentowego stopnia uszczerbku na zdrowiu - do Komendanta [...] Policji. Postanowienie to stało się prawomocne. Decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] [...] odmówił M. C. ustalenia prawa do wypłaty 100% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od dnia [...] lipca 2014 r. do dnia [...] sierpnia 2014 r. W dniu [...] sierpnia 2017 r. [...] wydał wobec M. C. skierowanie nr [...] do [...]RKL w celu ustalenia związku choroby ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby dla ustalenia prawa do wypłaty 100% uposażenia za okres zwolnień lekarskich od dnia [...] lipca 2014 r. do dnia [...] lipca 2014 r. oraz od dnia [...] sierpnia 2014 r. do dnia [...] lutego 2015 r., a także ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu doznanego wskutek wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby albo choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. [...]RKL orzeczeniem z dnia [...] października 2017 r. [...] rozstrzygnęła, że schorzenie uwidocznione w rozpoznaniu (neurastenia) nie jest uwzględnione w załączniku nr 1 do rozporządzenia MSWiA z dnia 26 czerwca 2014 r., zawierającym wykaz chorób pozostających w związku z pełnieniem służby. Stwierdziła również brak podstaw do przyznania uszczerbku na zdrowiu zgodnie z załącznikiem nr 2 do ww. rozrządzenia oraz do wypłaty 100% uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego od dnia [...] sierpnia 2014 r. do dnia [...] lutego 2015 r. - stosownie do art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji. Ponadto, [...]RKL decyzją z dnia [...] października 2017 r. nr [...] umorzyła postępowanie w związku ze skierowaniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r. wydanym przez [...] w części dotyczącej: (1) ustalenia stanu zdrowia oraz ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej funkcjonariusza do służby oraz związku poszczególnych chorób ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby; (2) ustalenia stopnia uszczerbku na zdrowiu funkcjonariusza doznanego wskutek choroby pozostającej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby - w odniesieniu do schorzenia będącego przyczyną zwolnienia lekarskiego w okresie od dnia [...] lipca 2014 r. do dnia [...] lipca 2014 r. Na skutek odwołania M. C. od ww. orzeczenia [...]RKL w [...] z dnia [...] października 2017 r. [...], CKL orzeczeniem z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie. Pismem z dnia [...] marca 2018 r. ww. wystąpiła do [...] o ustalenie w drodze decyzji administracyjnej: (1) prawa do wypłaty 100% uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego od dnia [...] sierpnia 2014 r. do dnia [...] lutego 2015r., (2) prawa do świadczenia odszkodowawczego w związku ze stwierdzonym uszczerbkiem na zdrowiu. [...] decyzją z dnia [...] marca 2018 r. nr [...] odmówił M. C. ustalenia prawa do wypłaty 100% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od dnia [...] sierpnia 2014 r. do dnia [...] lutego 2015 r. W odwołaniu od powyższej decyzji M. C. wniosła o jej zmianę poprzez przyznanie prawa do wypłaty 100% uposażenia za ww. okres pobytu na zwolnieniach lekarskich. W uzasadnieniu obszernie odniosła się do uchybień, które - jak podniosła - miały miejsce na etapie prowadzonego postępowania przed poszczególnymi komisjami lekarskimi, a także nierzetelnej i niewłaściwej oceny dokumentów świadczących o związku schorzenia ze służbą, a także ze szczególnymi warunkami i właściwościami służby. KGP nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania. Motywując wymienioną na wstępie decyzję z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] powołał art. 121b ust. 1 i 5 ustawy o Policji. Wskazał, iż bezspornym jest, że od dnia [...] sierpnia 2014 r. do dnia [...] lutego 2015 r. M. C. przebywała na zwolnieniu lekarskim. Tym samym we wskazanym okresie była zwolniona od zajęć służbowych z powodu choroby w rozumieniu art. 121b ust. 2 pkt 1 ww. ustawy. Organ odwoławczy stwierdził, że CKL ostatecznym orzeczeniem z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] utrzymała w mocy orzeczenie [...]RKL z dnia [...] października 2017 r. nr [...]. CKL stwierdziła, że schorzenie uwidocznione w rozpoznaniu nie jest zawarte w załączniku nr 1 do rozporządzenia MSW z dnia 26 czerwca 2014 r. zawierającym wykaz chorób pozostających w związku z pełnieniem służby, a także stwierdziła brak podstaw do przyznania uszczerbku na zdrowiu z załącznika nr 2 ww. rozporządzenia oraz do wypłaty 100% uposażenia za okres zwolnienia lekarskiego - zgodnie z art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji. Organ odwoławczy podkreślił, iż treść ww. orzeczenia pozwala ustalić w sposób niebudzący wątpliwości, że za okres zwolnienia lekarskiego, z którego korzystała policjantka (od dnia [...] sierpnia 2014 r. do dnia [...] lutego 2015 r.), nie należy się 100% uposażenia. KGP zaznaczył również, że orzeczenia komisji lekarskich: z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] oraz z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] i z dnia [...] października 2017 r. nr [...] - nie są rozstrzygnięciami odnoszącymi się do tego samego przedmiotu. W pierwszym z nich organ orzekł o trwalej niezdolności do służby w Policji i zaliczeniu do III grupy inwalidzkiej i jednocześnie o związku tego inwalidztwa ze służbą w Policji, z uwagi na fakt, iż schorzenie to spełniło kryteria określone w punkcie 11 załącznika nr 2 do rozporządzenia MSWiA z dnia 29 września 2005 r. Natomiast podstawę do wyrównania uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim stanowi wyłącznie orzeczenie komisji lekarskiej ustalające związek choroby ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby, wydane na podstawie rozporządzenia MSW z dnia 26 czerwca 2014 r. Tylko ustalenie, iż dane schorzenie zostało zamieszczone w załączniku nr 1 do ww. rozporządzenia pozwala na ustalenie przez organ, iż policjantowi przysługuje prawo do 100% uposażenia za okres, w którym pozostawał na zwolnieniu lekarskim. KGP wskazał, iż okres absencji w służbie M. C. nie spełnia kryteriów wskazanych w art. 121b ust. 5 i ust. 6 ustawy o Policji. Jak bowiem stwierdziła komisja lekarska, zwolnienia lekarskie jakie przedkładała skarżąca za okres od dnia [...] sierpnia 2014 r. do dnia [...] lutego 2015 r., a także pozostała dokumentacja zgromadzona w sprawie, nie potwierdziły jej nieobecności w służbie z powodu choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby. Tym samym brak jest podstaw do ustalenia, że zachowuje ona prawo do 100% uposażenia za ww. okres przebywania na zwolnieniu lekarskim. Organ odwoławczy podkreślił, iż treść ostatecznego orzeczenia CKL nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. determinuje rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Decyzja w tym zakresie ma charakter związany, co oznacza, że nie jest zależna od uznania przełożonego właściwego w sprawach osobowych. Niezasadne są wobec tego zarzuty podniesione w odwołaniu, które dotyczą uchybień wynikłych w toku postępowania przed komisją lekarską. Postępowanie to ma bowiem odrębny charakter. Organ Policji nie może ingerować w tok tego postępowania, ani weryfikować ustaleń zawartych w orzeczeniach mających charakter ostateczny. Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. M. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższą decyzję KGP z dnia [...] lipca 2018 r. zarzucając organowi naruszenie art. 77 § 1 w zw. z art. 80 k.p.a., które to normy prawa obligują organ do zebrania i oceny całokształtu materiału dowodowego. W związku z powyższymi zarzutami skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz utrzymanej nią w mocy decyzji organu I instancji w całości, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W motywach skargi skarżąca wskazała, że służbę w Wydziale Techniki Operacyjnej [...] pełniła w okresie od dnia [...] czerwca 1995 r. do dnia [...] lutego 2015 r. Właściwy opis wykonywanych obowiązków na zajmowanych przez skarżącą stanowiskach wskazuje, że przez wieloletni okres służby miała przyznawany płatny urlop dodatkowy w wymiarze 9 dni za pracę w warunkach ciągłego napięcia i koncentracji przy nagrywaniu i odtwarzaniu zapisów magnetycznych w styczności ze zmiennym natężeniem i zakresem fal dźwiękowych, a także przy nasłuchu radiowym - zgodnie z § 11 ust. 1 pkt. 1 lit. g rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2002 r. w sprawie urlopów policjantów i płatnego urlopu dodatkowego (Dz. U. Nr 81, poz. 740 ze zm.). Skarżąca podniosła, że w toku postępowania przed komisją lekarską pracodawca powinien był przedstawić opis całego przebiegu służby, szczególnie w okresie przed ujawnieniem się schorzenia, co miało miejsce w 2010 r. Właściwy opis został sporządzony po ponad 2-miesięcznym okresie zwłoki i przekazany CKL dopiero w kwietniu 2016 r., a więc już po wydaniu ostatecznego orzeczenia, które było powodem odwołania do Sądu Rejonowego dla [...] (sygn. akt [...]). Z tego względu komisja lekarska nie miała wiedzy o szczególnych warunkach lub właściwościach służby będących przyczyną choroby. Skarżąca zaznaczyła, że WKL orzeczeniem z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] wykluczyła zdolność do służby w Policji i orzekła III grupę inwalidzką w związku ze służbą w Policji. Rozpoznanie schorzenia według terminologii klinicznej to "[...]" (§ 78 p3 r5C). Schorzenie to jest zawarte w załączniku nr 1 do rozporządzenia MSW z dnia 26 czerwca 2014 r. jako pozostające w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. W ostatecznym orzeczeniu CKL z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] nastąpiła zmiana kwalifikacji na "neurastenię". Można zatem wnioskować, że komisje lekarskie stosują różną terminologię oraz różne wykazy chorób w zależności od potrzeb orzeczniczych. Skarżąca podniosła, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie wadliwego orzeczenia komisji lekarskiej, zatem powinna zostać uchylona. KGP nie wziął bowiem pod uwagę nieprawidłowości w badaniach komisji, w szczególności nieprawdziwych danych organu kadrowego oraz niewłaściwej kwalifikacji schorzenia. W odpowiedzi na skargę KGP wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko jak w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia [...] października 2018 r. skarżąca podtrzymała zarzuty i wnioski skargi przedstawiając dodatkową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.), dalej: "p.u.s.a." oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (§ 2). Skarga oceniana w świetle powyższych kryteriów nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia wobec M. C. prawa do wypłaty 100% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim od dnia [...] sierpnia 2014 r. do dnia [...] lutego 2015 r. - nie narusza prawa. Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 121b ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 czerwca 2014 r. (wprowadzonym art. 1 ustawy z dnia 24 stycznia 2014 r. o zmianie ustawy o Policji (...) - Dz. U. poz. 502), zgodnie z którym w okresie przebywania na zwolnieniu lekarskim policjant otrzymuje 80% uposażenia (ust. 1). Zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym policjant jest zwolniony od zajęć służbowych m.in. z powodu choroby, w tym niemożności wykonywania zajęć służbowych z przyczyn określonych w art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (ust. 2 pkt 1). Stosownie do art. 121b ust. 5 ww. ustawy, jeżeli zwolnienie lekarskie obejmuje okres, w którym policjant jest zwolniony od zajęć służbowych z powodu: (1) wypadku pozostającego w związku z pełnieniem służby; (2) choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby; (3) wypadku w drodze do miejsca pełnienia służby lub w drodze powrotnej do służby; (4) choroby przypadającej w czasie ciąży; (5) poddania się niezbędnym badaniom lekarskim przewidzianym dla kandydatów na dawców komórek, tkanek i narządów oraz poddania się zabiegowi pobrania komórek, tkanek i narządów; (6) oddania krwi lub jej składników w jednostkach organizacyjnych publicznej służby krwi lub z powodu badania lekarskiego dawców krwi - zachowuje prawo do 100% uposażenia. Prawo do 100% uposażenia przysługuje również wtedy, gdy policjant został zwolniony od zajęć służbowych: (1) podczas oddelegowania do pełnienia służby poza granicami państwa w kontyngencie policyjnym, o którym mowa w art. 145a ust. 1 pkt 1-3; (2) w wyniku popełnienia przez inną osobę umyślnego czynu zabronionego w związku z wykonywaniem przez policjanta czynności służbowych, stwierdzonego orzeczeniem wydanym przez uprawniony organ; (3) na skutek czynów o charakterze bohaterskim dokonanych w szczególnie niebezpiecznych warunkach, z wykazaniem wyjątkowej odwagi, z narażeniem życia lub zdrowia, w obronie prawa, nienaruszalności granic państwowych, życia, mienia lub bezpieczeństwa obywateli (ust. 6). Jak wynika z akt niniejszej sprawy, [...] Rejonowa Komisja Lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych w [...], na podstawie skierowania [...] nr [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., w dniu [...] października 2017 r. wydała orzeczenie nr [...], mocą którego rozpoznała u skarżącej zaburzenia [...] (F. 48. wg ICD10). Stwierdziła ponadto, że nie istnieje związek schorzenia ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby. Wskazała, że schorzenie uwidocznione w rozpoznaniu nie jest uwzględnione w załączniku nr 1 do rozporządzenia MSW z dnia 26 czerwca 2014 r., zawierającym wykaz chorób pozostających w związku z pełnieniem służby w Policji (część A pkt 11 - 14 orzeczenia). [...]RKL stwierdziła również brak podstaw do przyznania uszczerbku na zdrowiu zgodnie z załącznikiem nr 2 do ww. rozporządzenia. Rozstrzygnęła, że czasowa niezdolność do służby z powodu choroby w dniach: [...] sierpnia 2014 r. - [...] września 2014 r.; [...] września 2014 r. - [...] października 2014 r.; [...] października 2014 r. - [...] listopada 2014 r.; [...] listopada 2014 r. - [...] lutego 2015 r. nie pozostaje w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby (część B pkt 2 i 4 orzeczenia). W uzasadnieniu (część F orzeczenia) [...]RKL wskazała, że dokonała dokładnej analizy dokumentacji dotyczącej okresu zwolnieniowego wymienionego w pkt 4 części B orzeczenia. Na tej podstawie stwierdziła, że przyczyną zwolnień od pracy w ww. okresie, wystawionych przez lekarza [...], są zaburzenia [...] (F.48. według międzynarodowej statystycznej klasyfikacji chorób i problemów zdrowotnych ICD-10), które nie zostały uwidocznione w załączniku nr 1 do rozporządzenia MSW z dnia 26 czerwca 2014 r. Brak jest zatem podstaw do wypłaty 100% wynagrodzenia za wymieniony okres zwolnieniowy zgodnie z art. 121b ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji. Powyższe orzeczenie, na skutek odwołania skarżącej, zostało utrzymane w mocy orzeczeniem Centralnej Komisji Lekarskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2018r. nr [...] wydanym na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia [...] listopada 2014 r. o komisjach lekarskich podległych ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych (Dz. U. poz. 1822 ze zm.). W uzasadnieniu ww. orzeczenia CKL wskazała, że zapoznała się ze zgromadzoną dokumentacją orzeczniczą oraz z odwołaniem. Stwierdziła, że zwolnienia od zajęć służbowych w terminie od dnia [...] sierpnia 2014 r. do dnia [...] lutego 2015 r. wystawione zostały przez lekarza [...] B. P., a ich przyczyną było schorzenie według ICD-10 F48.0 - "[...]". Natomiast, jak wynika z dokumentacji medycznej, przyczyną wcześniejszego leczenia w Poradni Zdrowia [...] był: "epizod [...]" - według ICD-10 F32.1. Zmiana rozpoznania z F32.1 na F48.0 według ICD-10 nastąpiła ze względu na przewlekanie się zaburzeń i dołączenie nowych. Schorzenie będące przyczyną obecnego procedowania - [...] ([...] F48.0 ICD-10) nie pozostaje w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby. Nie zostało bowiem wyszczególnione w załączniku nr 1 do rozporządzenia MSW z dnia 26 czerwca 2014 r. Zatem, jak podkreśliła CKL, czasowa niezdolność do służby w ww. okresie nie pozostaje z powodu choroby powstałej w związku ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby. W dalszej części uzasadnienia CKL ustosunkowała się do zarzutów odwołania wskazując, iż komisja lekarska - procedując w sprawie związku schorzenia (będącego przyczyną absencji chorobowej) ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby w celu ustalenia prawa do 100% uposażenia - orzeka na podstawie analizy dokumentacji medycznej i nie zachodzi konieczność badania przez komisję i ustalania aktualnego stanu zdrowia skarżącej. Komisja analizuje opis stanowiska służby i dokumentację obrazującą przebieg dotychczasowego leczenia schorzenia. Komisja podkreśliła również, że klasyfikacja schorzenia (jego rozpoznania) będącego przyczyną absencji chorobowej skarżącej, uległa zmianie zgodnie z dokumentacją medyczną leczenia psychiatrycznego prowadzonego przez [...] B. P. w [...]. W świetle powyższego, podzielić należy stanowisko organów Policji, iż treść ww. ostatecznego orzeczenia CKL pozwala ustalić w sposób niebudzący wątpliwości, że za okres zwolnienia lekarskiego, z którego korzystała skarżąca (od dnia [...] sierpnia 2014 r. do dnia [...] lutego 2015 r.), nie należy się 100% uposażenia. Przedmiotowy okres absencji skarżącej w służbie nie spełnia kryteriów określonych w art. 121b ust. 5 i ust. 6 ustawy o Policji. Zwolnienia lekarskie jakie przedkładała skarżąca za ww. okres, a także pozostała dokumentacja zgromadzona w tej sprawie, jak uznała komisja lekarska, nie potwierdzały jej nieobecności w służbie z powodu choroby powstałej w związku ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby w rozumieniu art. 121b ust. 5 pkt 2 ustawy o Policji. Takiej bowiem choroby komisja lekarska nie stwierdziła. Trafne jest stanowisko KGP, że treść ostatecznego orzeczenia CKL nr [...] z dnia [...] stycznia 2018 r. determinuje rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Decyzja w tym zakresie ma bowiem charakter związany, co oznacza, że orzeczenie ostateczne, przesądzające o istnieniu (bądź braku istnienia) związku choroby ze szczególnymi właściwościami lub warunkami służby jest wiążące dla organu Policji. Organ ten, jako że nie posiada specjalistycznej wiedzy medycznej, nie może ingerować w ustalenia zawarte w orzeczeniu właściwej komisji lekarskiej, ani tym bardziej samodzielnie dokonywać ustaleń w tym zakresie. Również sąd administracyjny nie jest władny, aby rozważać kwestie medyczne (por. wyroki WSA w Warszawie: z dnia 28 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Wa 1365/17; z dnia 14 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Wa 654/14; publ. CBOSA). Tym samym, Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie jest uprawniony do kwestionowania, czy też zmiany dokonanego przez komisję lekarską rozpoznania, czego w istocie oczekuje skarżąca. Bez wpływu na podjęte w niniejszej sprawie rozstrzygnięcie pozostaje okoliczność, że skarżąca została uznana za niezdolną do służby oraz zaliczona do III grupy inwalidzkiej (orzeczenie WKL z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...]) w oparciu o przepisy rozporządzenia MSWiA z dnia 29 września 2005 r. Tylko bowiem ustalenie, że dane schorzenie zostało wymienione w załączniku nr 1 do rozporządzenia MSW z dnia 26 czerwca 2014 r. pozwala na stwierdzenie przez organ, że policjantowi przysługuje prawo do 100% uposażenia za okres przebywania na zwolnieniu lekarskim. Nie może być nim jedna z chorób lub schorzeń objęta rozporządzeniem MSWiA z dnia 29 września 2005 r. Choroby i schorzenia wymienione w załączniku do rozporządzenia MSWiA z dnia 29 września 2005 r. uprawniają komisje lekarskie do ustalenia inwalidztwa, związku tego inwalidztwa ze służbą oraz grupy inwalidzkiej. Jest to orzeczenie wydane w innym i szerszym aspekcie aniżeli orzeczenie ustalające związek choroby wskazanej w zwolnieniu lekarskim ze szczególnymi warunkami lub właściwościami służby (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 3 lutego 2017 r., sygn. akt ll SA/Wa 1572/16; publ. CBOSA). Konkludując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, zaś zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie. W sprawie niniejszej nie doszło bowiem do naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, ani powołanych przez skarżącą przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Organ bowiem podjął wszelkie czynności niezbędne do rozpatrzenia sprawy, ustalił okoliczności faktyczne kluczowe dla podjęcia rozstrzygnięcia i dokonał ich oceny w oparciu o obowiązujące przepisy prawa - stosownie do art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. Swe stanowisko organ należycie uzasadnił czyniąc zadość wymogom zawartym w art. 107 § 3 k.p.a. W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.