II SAB/Rz 119/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Elżbieta Mazur - Selwa Sędziowie WSA Magdalena Józefczyk /spr./ WSA Ewa Partyka Protokolant specjalista Anna Mazurek - Ferenc po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 30 marca 2017 r. sprawy ze skargi A. w W. na bezczynność Dyrektora Szpitala A. w [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej -skargę oddala- Stowarzyszenie S. z/s w [.] wystąpiło ze skargą na bezczynność Dyrektora Szpitala [.] w [.] w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Z uzasadnienia skargi wynika, że skarżący w dniu 29 czerwca 2016 r. zwrócił się z wykorzystaniem środków komunikacji elektrycznej – e.mail, do ww. podmiotu z wnioskiem o udostępnienie sprecyzowanych we wniosku informacji publicznych. Żądanie ponowiono 16 sierpnia 2016 r. Obejmowało ono udostępnienie umów zawieranych przez szpital z ordynatorami, informacji na temat udostępniania przez szpital, użyczania, wynajmowania lub wydzierżawiania pomieszczeń placówki. Szpital jest zaś podmiotem zobowiązanym do udostepnienia informacji, a żądane informacje stanowiły informacje publiczne, ponieważ związane są z funkcjonowaniem szpitala. Do dnia wniesienia skargi skarżący nie otrzymał żądanych informacji. W odpowiedzi na skargę Szpital [.] sp. z o.o. spółka komandytowa w [.] wniósł o umorzenie postępowania albo o oddalenie skargi i obciążenie kosztami postępowania skarżącego. Jak wyjaśniono, udzielono skarżącemu żądanej informacji drogą e.mailową w zakresie informacji mających charakter publicznych i odmówiono w pozostałym zakresie, w jakim wniosek nie dotyczył takich informacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W sprawach ze skarg na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej kluczowe znaczenie ma ustalenie, czy żądana informacja jest informacją publiczną. Jeśli ustalenie to jest pozytywne to zastosowanie w sprawie znajdą przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1764 z późn. zm.) zwana dalej jako "u.d.i.p.", regulująca sposób i terminy udostępnienia informacji publicznej (art. 13 i art. 14), przesłanki uniemożliwiające jej udostępnienie (art. 5), przesłanki wydania decyzji administracyjnej odmownej i umarzającej postępowanie (art. 16). Ustawa ta nie znajduje natomiast zastosowania w przypadku informacji, które nie są "informacjami o sprawach publicznych" w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. W takim przypadku właściwą formą poinformowania wnioskodawcy o tym, że żądana informacja nie spełnia "kryterium publiczności" jest pismo zawierające takie wskazanie i ewentualnie przytoczenie argumentacji podmiotu pytanego. Skład orzekający w sprawie niniejszej podziela tym samym stanowisko orzecznictwa, zgodnie z którym w przypadku gdy zażądana informacja nie jest informacją publiczną należy o tym poinformować wnioskodawcę w formie zwykłego pisma procesowego (vide np. wyrok z dnia 24 listopada 2016 r., IV SAB/Po; z dnia 20 grudnia 2016 r., II SAB/Bk 116/16; z dnia 19 stycznia 2017 r., II SAB/Go 170/16; z dnia 6 lipca 2016 r., II SAB/Kr 99/16, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, powoływanej dalej w skrócie jako CBOSA). Dodać należy, że zastosowanie w takim przypadku formy decyzji administracyjnej (art. 16 u.d.i.p.) byłoby równoznaczne z jej wydaniem bez podstawy prawnej w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.) zwana dalej w skrócie "k.p.a.". Obowiązek wydania decyzji administracyjnej ustawodawca przewidział tylko w takich przypadkach, gdy żądana informacja jest informacją publiczną, lecz organ odmawia jej udostępnienia (gdy istnieją ustawowe podstawy do odmowy udostępnienia informacji publicznej np. ze względu na dane osobowe - art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p), bądź zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania (zob. art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Przedmiotem wniosku skarżącego z dnia 29 czerwca 2016 r. w sprawie niniejszej były informacje o: 1) zatrudnieniu na oddziale ginekologiczno - położniczym psychologa, a jeśli jest zatrudniony to w jakim wymiarze czasu pracy, a jeżeli nie jest zatrudniony psycholog, to ile razy w 2015 r. był wzywany psycholog lub psychiatra w celu konsultacji; 2) liczbie porodów na oddziale ginekologiczno - położniczym w 2015 r.; 3) liczbie porodów od lipca do grudnia 2015 r.; 4) liczbie porodów w 2015 r., w których zastosowano znieczulenie zewnątrzoponowe; 5) liczbie porodów od lipca do grudnia 2015 r., w których zastosowano znieczulenie zewnątrzoponowe; 6) liczba porodów zakończona drogą cesarskiego cięcia; 7) czy szpital udostępnia, użycza, wynajmuje tudzież dzierżawi pomieszczenia lub sprzęty medyczne szpitala innym osobom lub podmiotom, a jeśli tak - to udostępnienie skanów umów z ordynatorami, pracującymi w szpitalu na dzień wniesienia wniosku; 8) udostępnienia informacji o szkoleniach i kursach, w których uczestniczył personel oddziału ginekologiczno - położniczego w latach 2013-2015 (informacja o imionach i nazwiskach uczestników szkolenia, informacja o imieniu i nazwisku prowadzącego, informacji o zakresie merytorycznym szkoleń, przesłania skanów umów o przeprowadzeniu tych szkoleń); 9) adresie www strony podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej (BIP) szpitala; 10) adresie www strony podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej (BIP) szpitala, pod którym znajduje się dokumentacja przebiegu i efektów kontroli oraz wystąpienia, stanowiska, wnioski i opinie podmiotów ją prowadzących - w odniesieniu do wszystkich kontroli, zarówno wewnętrznych jak i zewnętrznych, które miały miejsce w latach 2003 -2015; 11) treści skarg złożonych przez pacjentów oddziału ginekologiczno - położniczego w latach 2013 - 2015 r. Zgodnie z art. 1 ust. 1 u.d.i.p. informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych. W orzecznictwie wskazuje się, że chodzi w szczególności o każdą wiadomość wytworzoną lub odnoszoną do władz publicznych, a także wytworzoną lub odnoszoną do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Zatem informacją publiczną jest treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego organem administracji publicznej, związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich. Informacją publiczną jest zarówno treść dokumentów bezpośrednio przez te podmioty wytworzonych jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań nawet, jeżeli nie pochodzą wprost od nich. Zauważyć należy, że aby konkretna informacja posiadała walor informacji publicznej musi się odnosić do sfery faktów (vide np. wyrok z dnia 17 stycznia 2017 r., I OSK 2107/16; z dnia 19 sierpnia 2016 r., II SAB/Wa 166/16, CBOSA). W literaturze przedmiotu wskazuje się, że sprawą publiczną jest działalność zarówno organów władzy publicznej, jak i samorządów gospodarczych i zawodowych oraz osób i jednostek organizacyjnych w zakresie wykonywania zadań władzy publicznej oraz gospodarowania mieniem publicznym, czyli mieniem komunalnym lub Skarbu Państwa. Sprawami publicznymi nie są zatem konkretne indywidualne sprawy danej osoby, zwłaszcza o charakterze prywatnym, lub podmiotu niebędącego władzą publiczną lub innym podmiotem wykonującym zadania publiczne, o jakich mowa w art. 4 ust. 1 u.d.i.p. (vide I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, Warszawa 2016 oraz wyrok z dnia 31 stycznia 2017 r., I OSK 1690/15, CBOSA). W kontekście powyższego zwrócić należy uwagę, że aktualnie funkcjonujący Szpital [.] w [.] powstał w 2015 r. z przekształcenia Spółki Jawnej Szpital T. [.], Z. [.] i wspólnicy. Zatem szpital ten nie jest podmiotem, o którym mowa w art. 6 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1638 ze zm.), gdyż organem założycielskim nie jest Skarb Państwa reprezentowany przez ministra, centralny organ administracji rządowej albo wojewoda (ust. 1), ani jednostka samorządu terytorialnego (ust. 2). Zatem status podmiotu, do którego występuje się o udzielenie informacji publicznej, ze względu na zakres środków publicznych, które do zadysponowania otrzymał prywatny podmiot leczniczy determinuje treść udzielonej odpowiedzi. Bezczynność w udzieleniu informacji publicznej dotyczy zatem tej części działalności, która może być związana z wydatkowaniem środków publicznych. W dniu 25 listopada 2016 r. udzielono odpowiedzi w zakresie pytań zawartych ww. pkt od 1 do 6 natomiast odmówiono informacji w pozostałym zakresie, gdyż Szpital [.] Sp. z o.o. spółka komandytowa w [.] nie spełnia kryterium z art. 1 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, bo jest prywatnym przedsiębiorcą prowadzącym działalność leczniczą. Treść pytania o udostępnianie, użyczenie, wynajem, dzierżawę sprzętu medycznego lub pomieszczeń szpitala jest bardzo ogólna i dlatego nie można uznać odpowiedzi Szpitala, za niewystarczającą. Z tych samych względów za wystarczającą Sąd uznał odpowiedź o udział w szkoleniach i kursach. Sąd za prawidłowe uważa stanowisko Szpitala, że nie ciąży na nim obowiązek udostępniania informacji na stronie Biuletynu Informacji Publicznej stosownie do art. 8 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Zgodzić też należy się ze stanowiskiem Szpitala, że żądanie udostępnienia treści skarg złożonych przez pacjentów oddziału ginekologiczno-położniczego w latach 2013-2015 nie dotyczy informacji publicznej (patrz: wyrok WSA w Szczecinie z dnia 22 grudnia 2016 r. II SA/Sz 1158/16). W wyroku tym Sąd zwrócił uwagę, że informacji publicznej nie stanowią wszelkiego rodzaju dokumenty prywatne, które podmiot prywatny kieruje do organu administracji publicznej. Nie jest przy tym istotne, jakiego rodzaju postępowanie wszczyna dokument prywatny (administracyjne, skargowo - wnioskowe czy inne) i czy w ogóle wszczyna, bądź też, jakiej czynności organu oczekuje podmiot, składając dokument prywatny. Fakt, że dokument prywatny trafia do organu i służy realizacji powierzonych prawem zadań organu, nie oznacza, że przez to nabiera on cech dokumentu urzędowego. Dokument skierowany do organu administracji publicznej przez podmiot prywatny nigdy nie stanie się dokumentem urzędowym tylko dlatego, że został doń zaadresowany i znajduje się w jego posiadaniu. Nie nabierze zatem cech dokumentu urzędowego, w rozumieniu przedmiotowej ustawy (nawet, gdy jego forma miałaby postać oficjalnego wzoru). Formą skargi jest również pozew do sądu. W stanie faktycznym sprawy Sąd doszedł do przekonania, że informacja, której domagał się skarżący, została udzielona, a zatem Dyrektor Szpitala nie pozostawał w zarzucanej bezczynności. Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.