I SA/Wr 872/17

Wrocław, dnia 20 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Łoboda po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A spółka z o.o. z siedzibą we W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu zwrotu kwoty podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2016 r. postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 zł (słownie sto złotych). Skarżący – A spółka z o.o. z siedzibą we W., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...]. W odpowiedzi na przedmiotową skargę organ podniósł, że zaskarżone postanowienie, zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 czerwca 2017 r. Skarga została przesłana przez skarżącego w wersji elektronicznej przez ePUAP w dniu 24 lipca 2017 r. (godz. 23:21) na adres Delegatury Urzędu Celno-Skarbowego, który z kolei przekazał skargę organowi – Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w dniu 25 lipca 2017 r. Organ zaznaczył, że w świetle przyjętych zasad dotyczących trybu wnoszenia skargi do sądu administracyjnego przedmiotowa skarga wniesiona została w dacie otrzymania jej przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. W związku z powyższym, wezwano pełnomocnika skarżącego do nadesłania dowodu lub dokumentu potwierdzenia odbioru przez organ administracji skargi datowanej na dzień 24 lipca 2017 r. W odpowiedzi na przedmiotowe wezwanie, pełnomocnik skarżącego przedłożył urzędowe poświadczenie przedłożenia. Z dokumentu niniejszego wynika, że adresatem dokumentu, którego dotyczy przedmiotowe poświadczenie jest Delegatura Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we W., zaś sam dokument został doręczony Delegaturze Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we W. dnia 24 lipca 2017 r. Nadto, Sąd wezwał organ administracji do nadesłania dowodu lub dokumentu potwierdzenia odbioru przez pełnomocnika strony skarżącej postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. W odpowiedzi na wezwanie organ podniósł, że zaskarżone postanowienie, z uwagi na problemy techniczne, zostało przesłane w dniu 13 czerwca 2017 r. pełnomocnikowi strony w wersji papierowej wraz z pismem przewodnim znak sprawy [...] (UNP: [...]) informującym o braku możliwości doręczenia przedmiotowego postanowienia za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej, przesyłką poleconą o numerze [...], która została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 23 czerwca 2017 r. w placówce pocztowej FUP [...]. Organ wskazał ponadto, że zwrotne potwierdzenie odbioru o numerze [...] odnosi się do przesyłki w której organ przesłał jednocześnie dwa dokumenty tj. zaskarżone postanowienie oraz pismo przewodnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - dalej "p.p.s.a." - skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., odrzuca skargę wniesioną po upływie tego terminu. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi może nastąpić postanowieniem na posiedzeniu niejawnym. Do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego konieczne jest zatem zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz wniesienie skargi za pośrednictwem właściwego organu administracji. Zgodnie z przyjętym w orzecznictwie i doktrynie poglądem, jeżeli strona wniesie skargę bezpośrednio do sądu lub do niewłaściwego organu administracji publicznej, który następnie skargę tę przekaże do właściwego organu pocztą albo przez uprawnionego pracownika celem nadania jej biegu, termin do wniesienia skargi zachowany będzie jedynie wówczas, gdy sąd bądź organ niewłaściwy otrzymaną skargę zdoła nadać na adres właściwego organu przed upływem 30-dniowego terminu. Ryzyko przekroczenia tego terminu a także związane z tym skutki procesowe, polegające na ewentualnym odrzuceniu skargi, obciążają wnoszącego skargę, który nie zastosował się do pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji lub postanowieniu. Podkreślić należy, że powstałe na gruncie art. 54 § 1 p.p.s.a. orzecznictwo sądów administracyjnych jest jednoznaczne w swojej wymowie stwierdzając, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi do niewłaściwego organu w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2008 r. sygn. akt II FSK 1724/06; postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 31 marca 2008 r. sygn. akt I SA/GL 155/08; postanowienie WSA w Warszawie z dnia 18 maja 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 290/07, CBOSA). Z akt sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] czerwca 2017 r. (nr [...]) doręczono pełnomocnikowi Skarżącej w dniu 23 czerwca 2017 r. Zawierało ono prawidłowe pouczenie o prawie, terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia - skargi do sądu administracyjnego. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, rozpoczął bieg 24 czerwca 2017 r. i upłynął 24 lipca 2017 r. (poniedziałek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 p.p.s.a. Skoro zatem skarga wniesiona do organu niewłaściwego - Delegatury Dolnośląskiego Urzędu Celno-Skarbowego we W. w dniu 24 lipca 2017 r., została przekazana organowi właściwemu – Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej we W. w dniu 25 lipca 2017 r., to za datę wniesienia skargi, należy uznać dzień 25 lipca 2017 r. Powyższe oznacza, że Skarżący złożył skargę z uchybieniem 30-dniowego terminu, przewidzianego w art. 53 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego od skargi wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.