IV SA/Po 195/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Bąk - Marciniak Sędzia WSA Józef Maleszewski (spr.) Asesor sądowy WSA Maria Grzymisławska - Cybulska Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Kujawa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi P.P.H.U. E. - B. s. c. J. R. A. R. na decyzję Wojewody z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zamiaru budowy oddala skargę Starosta P. decyzją z dnia [...] września 2018 r. nr [...], działając na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 i pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 – dalej p.b.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (j.t. Dz. U. z 2017 r. poz. 1257, obecnie j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 – dalej k.p.a.), po rozpatrzeniu zgłoszenia A. R. i J. R. prowadzących działalność gospodarczą PPHU E.-B. S.C. z dnia 10 września 2018 r., wniósł sprzeciw w sprawie zamiaru budowy instalacji zbiornikowych na gaz płynny z pojedynczym zbiornikiem o pojemności do 7 m3 przeznaczonym do zasilania instalacji gazowych w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych w K. przy ul. [...] dz. nr ewid. [...], [...] obręb K. gm. C.. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że budowa instalacji zbiornikowych na gaz płynny z pojedynczym zbiornikiem o pojemności do 7 m3, przeznaczonych do zasilania instalacji gazowych w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 19 p.b., nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę a w myśl art. 30 ust. 1 pkt 1 p.b. podlega zgłoszeniu właściwemu organowi. W analizowanej sprawie inwestorzy dokonali zgłoszenia jednego zbiornika o pojemności 4,85 m3 w centralnej części działki, z którego planuje się wyprowadzić rurę gazową doprowadzającą gaz do czterech budynków mieszkalnych. W ocenie Starosty przedmiotowe zamierzenie posiada cechy sieci gazowej i służy do zasilania wielu budynków co pozwala na zakwalifikowanie do sieci gazowej zasilanej gazem płynnym wymagającej uzyskania pozwolenia na budowę. Starosta zwrócił również uwagę na fakt, że zamierzenie jest niezgodne z decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] znak [...] VIII zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazowej, która zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci gazowej z dnia 15 listopada 2017 r. znak [...] wydanymi przez [...] Spółkę Gazownictwa Sp. z o.o. Oddział Zakład Gazowniczy w P. stanowiącymi podstawę do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę wewnętrznej instalacji gazowej przewidywała zasilanie instalacji gazowych gazem z sieci. Przedmiotowe zamierzenie stoi również w sprzeczności z § 157 ust. 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (j.t. Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm. – dalej rozporządzenie), zgodnie z którym zabrania się stosowania w jednym budynku gazu płynnego i gazu z sieci gazowej. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli A. i J. R. prowadzący działalność gospodarczą PPHU E.-B. S.C., wskazując na naruszenie przepisu art. 29 p.b. poprzez nałożenie na inwestora obowiązku złożenia wniosku o pozwolenie na budowę, w przypadku kiedy charakter planowanej inwestycji wymaga zgłoszenia zgodnie z procedurą określoną w art. 30 p.b., a także naruszenie art. 7 k.p.a. poprzez orzekanie w oparciu o przewidywania lub przypuszczenia organu sprowadzające do błędnych wniosków dopuszczenia się przez inwestora naruszenia przepisów § 157 ust. 6 rozporządzenia, poprzez to że inwestor równocześnie zastosuje w jednym budynku gaz płynny i gaz z sieci gazowej w przypadku, kiedy budynki nie są zasilane gazem z sieci. Wojewoda po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję w części dyspozytywnej, przywołującej jako podstawę prawną art. 30 ust. 6 pkt 1 p.b., a w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał się w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy powołując się na treść § 2 pkt 27 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r. poz. 640) oraz art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (j.t. Dz. U. z 2018 r. poz. 755) stwierdził, że przedmiotowa instalacja nie należy do przedsiębiorstwa energetycznego. Organ odwoławczy nie podzieli zatem stanowiska Starosty, że przedmiotowe zamierzenie budowlane posiada cechy sieci gazowej. Powyższe stanowiło podstawę uchylenia decyzji organu I instancji w części dyspozytywnej, przywołującej podstawę prawną art. 30 ust. 6 pkt 1 p.b. Organ odwoławczy zaaprobował jednak stanowisko Starosty odnoszące się do niezgodności przedmiotowej inwestycji z przepisami rozporządzenia. Jak wskazał Wojewoda słusznie zwrócono uwagę, że decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] znak: [...] VIII zatwierdzono projekt budowlany i udzielono skarżącym pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazowej w 39 budynkach mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej (35 budynków typu A, 2 budynki typu B i 2 budynki typu C) na działce nr [...] przy ul. [...] w K., która zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci gazowej z dnia 15 listopada 2017 r., wydanymi przez [...] Spółkę Gazownictwa Sp. z o. o. przewidywała zasilanie instalacji gazowej gazem z sieci. Jak wynika z pkt 6.1 i 8.1 ww. warunków przyłączeniowych miejsce włączenia do czynnej sieci gazowej to gazociąg średniego ciśnienia dn 63 mm w projektowanej drodze dojazdowej na terenie działki nr [...] o długości ok. 255 m od istniejącego gazociągu średniego ciśnienia dn 63 mm w ul. [...]. Warunki przyłączeniowe nie przewidują innej możliwości przyłączenia do sieci gazowej, jak tylko do istniejącego gazociągu średniego ciśnienia w ul. [...] w K.. Inwestor nie przedłożył również żadnych innych warunków przyłączeniowych, ani nie zrezygnował w żaden sposób z pozwolenia na budowę z dnia [...] lipca 2018 r. odnoszącego się do wewnętrznej instalacji gazowej w budynkach objętych również zgłoszeniem z dnia 10 września 2018 r. Zdaniem organu odwoławczego inwestycja wyraźnie narusza zatem § 156 ust. 1 rozporządzenia wskazujący, że zaopatrzenie budynków w gaz oraz instalacje gazowe powinny odpowiadać potrzebom użytkowym i warunkom wynikającym z własności fizykochemicznych gazu oraz warunkom technicznym przyłączenia do sieci gazowej, określonym przez dostawcę gazu. Ponadto przyjęcie zgłoszenia przez Starostę wyraźnie naruszałoby § 157 ust. 6 rozporządzenia, zgodnie z którym zabrania się stosowania w jednym budynku gazu płynnego i gazu z sieci gazowej, ponieważ inwestor miałby możliwość korzystania z obu źródeł jednocześnie. A. R. i J. R. prowadzący działalność gospodarczą PPHU E.-B. S.C., kwestionując powyższą decyzję wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu żądając zmiany zaskarżonej decyzji w zaskarżonej części poprzez wydanie zaświadczenia na podstawie art. 30 ust. 5aa p.b stwierdzającego, że na zgłoszenie nie wniesiono sprzeciwu i zostało ono przyjęte; przeprowadzenie dowodu z dokumentu stanowiącego projekt budynku typ A, B i C na okoliczność stwierdzenia, że budynki są o zabudowie niskiej mieszczącej się w zakresie § 8 rozporządzenia; względnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi wskazano, że nie wytrzymują krytyki twierdzenia organów jakoby Inwestor dopuścił się naruszenia postanowień § 157 ust. 6 rozporządzenia poprzez równocześnie stosowanie w jednym budynku gazu płynny i gazu z sieci gazowej. Skarżący wskazali, że zgodnie z § 157 ust. 7 rozporządzenia w budynku niskim, mającym w mieszkaniach instalację zasilaną gazem płynnym, dopuszcza się usytuowanie kotłowni gazowej zasilanej z sieci gazowej. Skarżący wskazali, że pobudowane budynki są trzykondygnacyjne i mieszczą się w rozumieniu postanowień § 8 rozporządzenia. W związku z powyższym chybionym staje się zarzut naruszenia § 156 ust 1 rozporządzenia bowiem zaopatrzenie budynków w gaz oraz instalacje gazowe odpowiadają potrzebom i warunkom wynikającym z własności fizykochemicznym gazu oraz warunkom technicznym przyłączenia do sieci gazowej określonym przez dostawcę gazu stałego, a z kolei gaz płynny zostanie dostarczony zgodnie z projektem objętym zgłoszeniem. Końcowo wyjaśniono, że w oczywisty sposób instalacja zasilania budynków w gaz płynny jest tymczasowym rozwiązaniem do czasu przyłączenia budynków przez PSG S.A. do sieci gazowej. Wojewoda w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Stanowisko wyrażone w skardze zostało podtrzymane przez skarżących w piśmie procesowym z dnia 22 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 - dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Ewentualne stwierdzenie uchybień w działaniu administracji publicznej obliguje sąd do uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności, bądź też stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 P.p.s.a.). Sąd administracyjny, kontrolując działalność administracji publicznej, pozostaje zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. związany granicami sprawy, a nie granicami skargi. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody uchylająca decyzję Starosty [...] w części dyspozytywnej, przywołującej jako podstawę prawną art. 30 ust. 6 pkt 1 p.b., a w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymująca w mocy. Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowił zatem przepis art. 30 ust. 6 pkt 2 p.b., zgodnie z którym właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli: 1. zgłoszenie dotyczy budowy lub wykonywania robót budowlanych objętych obowiązkiem uzyskania pozwolenia na budowę; 2. budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy; 3. zgłoszenie dotyczy budowy tymczasowego obiektu budowlanego, o którym mowa w art. 29 ust. 1 pkt 12, w miejscu, w którym taki obiekt istnieje. Przepis art. 30 ust. 6 p.b przewiduje zatem obowiązek wniesienia sprzeciwu w ściśle określonych sytuacjach. Ustawowe określenie "wnosi sprzeciw" oznacza bowiem, że rozstrzygnięcie w tym zakresie nie jest pozostawione uznaniu organu, lecz jest on zobligowany do wniesienia sprzeciwu w sytuacji, gdy wystąpi przynajmniej jedna z okoliczności wymienionych w art. 30 ust. 6 p.b. (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 16 stycznia 2019r. sygn. II SA/Łd 887/18; wyrok WSA w Opolu z 18 września 2012 sygn. II SA/Op 286/12, wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 września 2015 r. sygn. VII SA/Wa 711/15 dostępne http://orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA). W przedmiotowej sprawie zgłoszenie w przedmiocie zamiaru budowy instalacji zbiornikowych na gaz płynny w pojedynczym zbiornikiem o poj. do 7 m3 przeznaczonych do zasilania instalacji gazowych w budynkach mieszkaniowych jednorodzinnych nastąpiło dnia 10 września 2018 r. Zgodnie z art. 30 ust. 5 p.b., organ administracji architektoniczno-budowlanej wnosi sprzeciw w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia. Ustawodawca w art. 30 ust. 6a p.b. wskazał, że za dzień wniesienia sprzeciwu uznaje się dzień nadania decyzji w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 1481 oraz z 2018 r. poz. 106, 138 i 650) albo w przypadku, o którym mowa w art. 391 k.p.a., dzień wprowadzenia do systemu teleinformatycznego. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowy sprzeciw ogłoszono decyzją z dnia 28 września 2018 r. nadaną w tym dniu na poczcie. Z powyższego wynika, że w przedmiotowej sprawie sprzeciw został wniesiony z zachowaniem terminu. Istota sprawy sprowadza się zatem do rozważenia, czy zasadnym jest stwierdzone przez organy orzekające w sprawie naruszenia § 156 ust. 6 rozporządzenia. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, że co do zasady zaopatrzenie budynków w gaz oraz instalacje gazowe powinny odpowiadać potrzebom użytkowym i warunkom wynikającym z własności fizykochemicznych gazu oraz warunkom technicznym przyłączenia do sieci gazowej, określonym przez dostawcę gazu (§ 156 ust. 1 rozporządzenia). Wśród wymogów dotyczących instalacji gazowej ustawodawca wskazał m.in., że: . instalacje gazowe zasilane gazem płynnym mogą być wykonywane tylko w budynkach niskich (§ 157 ust. 5 rozporządzenia), . zabrania się stosowania w jednym budynku gazu płynnego i gazu z sieci gazowej (§ 157 ust. 6 rozporządzenia), . w budynku niskim, mającym w mieszkaniach instalację zasilaną gazem płynnym, dopuszcza się usytuowanie kotłowni gazowej zasilanej z sieci gazowej (§ 157 ust. 7 rozporządzenia). W sprawie bezsporne jest, że budynki mieszkalne jednorodzinne w K. przy ul. [...] dz. nr ewid. [...], [...], których dotyczy dokonane przez skarżących zgłoszenie dotyczące zamiaru budowy instalacji zbiornikowych na gaz płynny z pojedynczym zbiornikiem o pojemności do 7 m3 przeznaczonym do zasilania instalacji gazowych w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych są budynkami niskimi w rozumieniu § 8 pkt 1 rozporządzenia. W sprawie istotne jest, że inwestor decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] uzyskał pozwolenie na budowę wewnętrznej instalacji gazowej w 39 budynkach mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej (35 budynków typu A, 2 budynki typu B i 2 budynki typu C), która zgodnie z warunkami przyłączenia do sieci gazowej wydanymi przez PSG Sp. z o.o. przewiduje zasilanie instalacji gazowej gazem z sieci. Inwestycja objęta zgłoszeniem przewiduje jednak zasilanie instalacji gazowej z instalacji zbiornikowych na gaz płynny z pojedynczym zbiornikiem o poj. do 7 m3. Powyższe oznacza oczywistą sprzeczność z wcześniej wydanym pozwoleniem na budowę wewnętrznej instalacji gazowej, która zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci gazowej z dnia [...] listopada 2017 r., wydanymi przez [...] Spółkę Gazownictwa Sp. z o. o. stanowiącymi podstawę do wydania tej decyzji przewidywała zasilanie instalacji gazowej gazem z sieci. Jak wynika z pkt 6.1 i 8.1 ww. warunków przyłączeniowych miejsce włączenia do czynnej sieci gazowej to gazociąg średniego ciśnienia dn 63 mm w projektowanej drodze dojazdowej na terenie działki nr [...] o długości ok. 255 m od istniejącego gazociągu średniego ciśnienia dn 63 mm w ul. [...]. Warunki przyłączeniowe określone w prawomocnej decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę wewnętrznej instalacji gazowej w zespole budynków mieszkalnych jednorodzinnych nie przewidują innej możliwości przyłączenia, jak tylko do istniejącego gazociągu średniego ciśnienia w ul. [...] w K.. W tym miejscu wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy inwestycja polegająca na budowie budynków mieszkalnych jednorodzinnych w K. przy ul. [...] dz. nr ewid. [...], [...] obręb K. gm. C. realizowana jest na podstawie decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę z dnia [...] kwietnia 2008 r. nr [...] wydanej przez Starostę P. . Projekt budowlany w pkt 2.2 przewiduje wyposażenie budynków w instalację elektryczną, wodną, kanalizacyjną, centralnego ogrzewania, wentylacyjną i gazową (docelowo wg. odrębnej dokumentacji). Decyzja z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] wydana na wniosek skarżących stanowi więc uzupełnienie wydanej wcześniej decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę w zakresie instalacji gazowej. Nie oceniając decyzji z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę instalacji gazowej stanowiącej element zamierzenia budowlanego polegającego na budowie budynku mieszkalnego (powyższe wykracza poza zakres sprawy), wskazać należy, że fakt wprowadzenia przez ustawodawcę możliwości budowy instalacji zbiornikowych na gaz płynny z pojedynczym zbiornikiem o pojemności do 7 m3, przeznaczonych do zasilania instalacji gazowych w budynkach mieszkalnych jednorodzinnych z zachowaniem trybu zgłoszenia zamiaru realizacji takich robót budowlanych (art. 30 ust. 1 pkt 1 i 1a p.b. w związku z art. 29 ust. 1 pkt 19 p.b.) nie oznacza możliwości składania zgłoszenia na każdym etapie inwestycji. Tryb zgłoszenia należy bowiem co do zasady stosować w przypadku, gdy zamiarem inwestora jest zapewnienie uzbrojenia terenu działki zanim przystąpi do budowy obiektu budynku jednorodzinnego albo w sytuacji zmiany dotychczasowego sposobu zaopatrzenia już istniejącego obiektu budowlanego w wodę, energię elektryczną, energię cieplną i paliwa, czy też sposobu usuwania ścieków i wody opadowej (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 15 grudnia 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 1186/15 – CBOSA). Jak wynika z mapy do celów projektowych załączonej do przedłożonego wraz ze zgłoszeniem projektu budowlanego przyłącza i instalacji zbiornikowej na gaz płynny z pojedynczym podziemnym zbiornikiem o poj. 4,85 m3 zespół budynków jest w trakcie budowy, co na tym etapie wyklucza możliwość skutecznego złożenia zgłoszenia. Powyższe w swej istocie doprowadziłoby również do zmiany ostatecznej decyzji z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę instalacji gazowej. W ocenie Sądu stanowisko skarżących nie może znaleźć oparcia w treści § 157 ust. 7 rozporządzenia. Regulacja tego przepisu dopuszcza sytuowanie kotłowni zasilanej z sieci gazowej (zgłoszenie dotyczy natomiast zamiaru budowy instalacji zbiornikowych na gaz płynny) w budynku mającym w mieszkaniach instalację zasilaną gazem płynnym (podczas gdy zgłoszenie dotyczy budynków, co do których pozwolenie na budowę przewiduje instalację gazową zasilaną gazem z sieci). Z powyższych względów Sąd uznając wniesienie przez organ sprzeciwu w sprawie zamiaru budowy instalacji zbiornikowych na gaz płynny z pojedynczym zbiornikiem o pojemności do 7 m3 za zasadne, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.