IV SA/Wr 48/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska Protokolant Aleksandra Markiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2019 r. sprawy skargi A. S. na decyzję Rektora A z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy studentów oddala skargę w całości. Uzasadnienie: Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] Rektor A ( dalej organ II instancji, organ odwoławczy) na podstawie art. 138 §1 pkt.1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096);art. 108 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. 2 2018r. poz. 1668) § 43 ust. 2 pkt 1 Uchwały Nr [...] Senatu A w sprawie Regulaminu studiów w A z dnia 25 marca 2015r. utrzymał w mocy decyzję Nr [...] z dnia [...] października 2018r. Dziekana Wydziału B ( dalej organ I instancji )w sprawie skreślenia A. S. (dalej skarżący, strona) z listy studentów [...] roku [...] semestru niestacjonarnych studiów [...] stopnia na kierunku [...] na Wydziale B z powodu stwierdzenia braku postępów w nauce. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji wskazał, że stosownie do uregulowań zawartych w § 38 ust.2 Regulaminu studiów w A, student musi uzyskać określoną przez Radę Wydziału minimalną liczbę punktów kredytowych, aby otrzymać zgodę na powtórny wpis na kolejny rok studiów. Jak wynika z dotychczasowego przebiegu studiów, skarżący nie zaliczył [...] semestru studiów, w wyniku czego został czterokrotnie wpisany na ten sam semestr studiów. Wskazane fakty świadczą o braku postępów w nauce oraz nie rokują terminowego i pomyślnego ukończenia studiów. W konsekwencji podjęta decyzja, jest faktycznie i prawnie zasadna. Skarżący w ustawowym terminie złożył odwołanie od decyzji organu I instancji. Zarzucając naruszenie art. 7, 77, 80 , 8, i 11 oraz 107 §3 i 10 §1 k.p.a. Organ odwoławczy utrzymując w mocy decyzję organu I instancji wskazał, że w toku wnikliwie prowadzonego postępowania odwoławczego stwierdzono, że skarżący nie zaliczył po raz kolejny [...] semestru w wyniku czego był już czterokrotnie wpisywany na ten sam semestr, powtarzając go trzykrotnie. Zdaniem organu biorąc pod uwagę zgromadzaną w sprawie dokumentację przebiegu studiów wykazana powyżej historia kształcenia skarżącego jednoznacznie pokazuje, że organ I instancji stwarzał szereg możliwości i dawał wielokrotnie szanse studentowi Stan nieuzyskiwania postępów w nauce ma z perspektywy czasu charakter trwały. Wedle stanowiska organu odwoławczego, mimo wielokrotnie dawanej szansy powtórzeń semestru skarżący jedynie przedłuża okres odbywania studiów, co zasadniczo nie przekłada się na poczynione postępy edukacyjne. Zwócono uwagę, że podstawowym obowiązkiem studenta jest postępowanie zgodne z treścią ślubowania, Regulaminem studiów i innymi przepisami obowiązującymi w Uczelni, a w szczególności wytrwałe zdobywanie wiedzy i umiejętności przewidzianych programem kształcenia, a także uczestniczenie w zajęciach dydaktycznych, terminowe uzyskiwanie zaliczeń i składanie egzaminów oraz wypełnianie wszelkich obowiązków ujętych planie studiów i programie studiów. Zatem student winien tak zorganizować sobie czas, by godzić swoje obowiązki z planem studiów i terminowo realizować przyjęty program. Zdaniem organu postępowanie poprzedzające wydanie decyzji zostało przeprowadzone w sposób zgodny obowiązującymi przepisami, w tym przy zachowaniu odpowiedniego stosowania przepisów kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie do art. 10 §1 k.p.a. strona w dniu 26 września 2018r. została poinformowana o tym, że przygotowywana jest decyzja o skreśleniu z listy studentów z powodu niezadowalających wyników w nauce i że istnieje możliwość wglądu do dokumentacji w tej sprawie. Skarżący tego uprawnienia nie skorzystał. Dodatkowo organ powołując się na zasadę wyrażoną w art. 80 k.p.a. wskazał, że przedstawione fakty świadczą o braku postępów w nauce oraz nie rokują terminowego i pomyślnego ukończenia studiów. Nadto jak wskazano, mając na względzie uznaniowość decyzji w przypadku skreślenia z listy studentów z powodu braku postępów w nauce , organ dokonał wyboru treści rozstrzygnięcia, przy czym wybór ten nie był dowolny. Został bowiem podyktowany dokonaną oceną przebiegu studiów- okolicznością czterokrotnego wpisu na [...] semestr, w którym w dalszym ciągu skarżący nie zaliczył egzaminów z [...], [...] oraz [...]. Organ II instancji wyraził stanowisko, że A nie może tolerować takiego postępowania studentów, tym bardziej, że w rozpatrywanym przypadku brak postępów nie jest spowodowany okolicznościami losowymi, czy też przesłankami natury obiektywnej np. długotrwałą chorobą, która uniemożliwiałby terminowe ukończenie studiów. Fakty te, w związku z § 43 ust. 2 pkt 1 i w związku z § 37 ust. 7 Regulaminu studiów , a także § 2 ust 1 ) Uchwały Rady Wydziału B nr [...] stanowią podstawę decyzji podjętej przez Dziekana i nie wymagają dodatkowego uzasadniania. Stosownie do § 38 Regulaminu studiów w A Student, który nie spełnia warunków zaliczenia semestru (roku) może być powtórnie wpisany na ten sam semestr (rok). Rada wydziału określa minimalną liczbę punktów ECTS oraz dopuszczalny sumaryczny deficyt, jaki student musi uzyski aby otrzymać zgodę na powtórny wpis na semestr. Niespełnienie tego warunku traktowane będzie jako brak postępów w nauce. Powołując się na Uchwałą Rady Wydziału B nr [...] w sprawie zasad warunków zaliczania semestru (roku) na jednolitych studiach magisterskich, studiach pierwszego i drugie stopnia oraz innych sprawach dydaktycznych na Wydziale B minimalna liczba punktów ECTS konieczna dla uzyskania zgody na powtórny wpis na semestr/rok studiów powinna wynosić 14 punktów a student, który nie spełnia warunków zaliczenia okresów zaliczeniowych i nie uzyskał minimalnej liczby punktów ECTS zostaje skreślony. Jednocześnie jak podkreślił organ odwoławczy zgodnie z powoływaną wyżej Uchwałą student może być wpisany na ten sam semestr/rok na studiach niestacjonarnych tylko trzy razy, zatem skarżący wykorzystał liczbę możliwych powtórzeń. W świetle powyższego, jak wskazano, organ prawidłowo ustalił stan faktyczny tj: stwierdził brak postępów w nauce, które nie rokują terminowego ukończenia studiów i na podstawie art. 108 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018r. poz.1668) podjął decyzję o skreśleniu z listy studentów. Końcowo organ II instancji powołując się na interes społeczny, w tym interes A, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji wskazując, że nie ma podstaw aby osoby nierokujące zakończenia pomyślnie studiów nie absorbowały ograniczonych środków uczelni, możliwych do spożytkowania wobec studentów, którzy w sposób właściwy realizują obowiązki wynikające z toku studiów. Skarżący reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł w ustawowym terminie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisaną decyzję organu II instancji wnosząc o jej uchylenie w całości oraz decyzji organu I instancji z uwagi na naruszenie prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów postępowania i umorzenie przedmiotowego postępowania. Ponadto strona wniosła zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych oraz przeprowadzenie dowodów z załączonej do skargi dokumentacji w postaci karty przebiegu studiów na okoliczność uzyskania kolejnych zaliczeń oraz dobrych ocen w toku studiów, wydruku pracy magisterskiej pt. [...]" . W skardze zawarto także wniosek o zwrócenie się do A o informację czy skarżący uczęszczał na [...] i jaką ocenę z tego przedmiotu otrzymał oraz o przesłuchanie skarżącego na okoliczność braku podstaw do skreślenia z listy studentów, osiągniętych postępów w nauce, okoliczności niepoinformowania o wszczęciu postępowania i niemożności obrony swych praw . Zaskarżonej decyzji autor skargi zarzucił naruszenie: art. 10 k.p.a. - a to poprzez niepoinformowanie skarżącego o wszczęciu, zamknięciu, trybie oraz etapie postępowania, i możliwych środkach dowodowych, tym samym uniemożliwiając mu wzięcie czynnego udziału oraz wypowiedzenie się w sprawie oraz obronę swych praw; art. 8 k.p.a. a to poprzez sporządzenie nienależytego, nieprzekonującego oraz niemającego pokrycia w zaistniałym stanie faktycznym uzasadnienia decyzji oraz poprzez naruszenie zasady proporcjonalności poprzez wykreślenie skarżącego z listy studentów na ostatnim semestrze studiów, pomimo istnienia rokowań na pomyślne zakończenie studiów, a tym samym zamykając skarżącemu drogę do wyuczonego zawodu; naruszenie zasady bezstronności i równego traktowania studentów; naruszenie zasady informowania stron, tj. zasady sprecyzowanej w art. 9 k.p.a., zgodnie z którą organy są obowiązane do zapewnienia stronom należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych – w zaistniałym stanie faktycznym należy stwierdzić, iż organ nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku i wbrew temu co zostało zawarte w uzasadnieniu decyzji nie poinformował skarżącego o toczącym się postępowaniu oraz możliwości wypowiedzenia się w sprawie, uniemożliwiając skarżącemu obronę swoich praw. Ponadto w skardze wywiedziono zarzut naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 77 par 1 k.p.a. poprzez brak zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w sposób wyczerpujący oraz art. 7 k.p.a. poprzez błędne niepodjęcie przez organ wszelkich czynności niezbędnych do załatwienia sprawy z uwzględnieniem interesu społecznego i słusznego interesu obywateli polegającego na uniemożliwieniu skarżącemu wypowiedzenia się w sprawie. Zdaniem strony organ nie uwzględnił okoliczności przemawiających za stanowiskiem skarżącego gdyby bowiem organ należycie przeprowadził postępowanie dowodowe doszedłby do słusznych wniosków, że "niepoczynienie postępów w nauce" istotnie nie miało miejsca lecz było jedynie przejawem dyskryminacji studentów studiów [...] [...] stopnia. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie w całości, wskazując na niezasadność zarzutów skargi. Na rozprawie w dniu 16 kwietnia Sąd oddalił wnioski dowodowe zawarte w skardze. Wojewódzki Sąd Administracyjny We Wrocławiu zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W ramach kontroli działalności administracji publicznej sąd uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, określającego prawa i obowiązki stron oraz prawa procesowego, regulującego postępowanie przed organami administracji publicznej. Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia aktów organów administracji, w rozpoznawanej sprawie sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Przedmiot kontroli sądu stanowi decyzja Rektora utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w sprawie skreślenia skarżącego z listy studentów [...] roku [...] semestru niestacjonarnych studiów [...] stopnia na kierunku [...] na Wydziale B z powodu stwierdzenia braku postępów w nauce. Na wstępie należy wskazać, że podstawę materialnoprawną skreślenia skarżącego z listy studentów w kontrolowanej sprawie stanowiły wbrew mylnemu powołaniu przez oba organy orzekające w sprawie przepisy art. 190 ust. 2 pkt 1, art. 207 ust. 1 ustawy z 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym nie zaś przepis nowej ustawy tj art. 108 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2018r. poz. 1668) która weszła w życie z dniem 1 października 2018 r. W tym miejscu wskazać należy, że przepisy starej ustawy z 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym miały zastosowanie w sprawie stosownie do art. 276 ustawy z 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j Dz. U. z 2018 r. poz. 1669), zgodnie z którym postępowania w sprawie skreślenia z listy studentów, które zostały wszczęte przed dniem wejścia w życie ustawy z 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce do dnia wejścia jej w życie nie zostały zakończone, prowadzi się na zasadach dotychczasowych. Tymczasem jak wynika z akt administracyjnych tej sprawy, należało przyjąć, że postępowanie w tej sprawie bezsprzecznie zostało wszczęte przed 1 października 2018 r. Organ I w drodze korespondencji mailowej z dnia 26 września 2018 r. zawiadomił skarżącego o toczącym się postępowaniu w sprawie skreślenia z listy studentów a decyzję wdał w dniu [...] października 2018 r.. Stwierdzone uchybienie nie miało jednak wpływu na wynik sprawy bowiem obecne brzmienie przepisów dotyczących skreślenia studenta z listy studentów jest niemalże identyczne w zakresie zamkniętego wyliczenia przyczyn zarówno obligatoryjnego jak i fakultatywnego skreślenia studenta z listy studentów uczelni. Przepis art. 108 nowej ustawy nie wskazuje natomiast podmiotu uprawnionego do dokonania tej czynności. Wskazać należy, że w powołanym art. 190 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym określone zostały przesłanki obligatoryjne i fakultatywne skreślenia z listy studentów. Zgodnie z art. 190 ust. 1 tej ustawy kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej skreśla studenta z listy studentów, w przypadku: 1) niepodjęcia studiów; 2) rezygnacji ze studiów; 3) niezłożenia w terminie pracy dyplomowej lub egzaminu dyplomowego; 4) ukarania karą dyscyplinarną wydalenia z uczelni. Stosownie natomiast do art. 190 ust. 2 ustawy kierownik podstawowej jednostki organizacyjnej może skreślić studenta z listy studentów, w przypadku: 1) stwierdzenia braku postępów w nauce; 2) nieuzyskania zaliczenia semestru lub roku w określonym terminie; 3) niewniesienia opłat związanych z odbywaniem studiów; 4) niepodpisania przez studenta przedłożonej przez uczelnię umowy o warunkach odpłatności za studia lub usługi edukacyjne. Jednocześnie kwestie skreślenia z listy studentów doprecyzowuje szczegółowo, prawidłowo wskazany w tej sprawie Regulamin studiów, ustalony odrębnie dla każdej uczelni. W okolicznościach niniejszej sprawy skarżącego obowiązywał Regulamin Studiów w A, oraz powołana w decyzji Uchwała Rady Wydziału B nr [...]. Wskazany Regulamin w § 38 przewiduje, że student, który nie spełnia warunków do zaliczenia semestru ( roku) może być powtórnie wpisany na ten sam semestr (rok). Rada wydziału określa minimalną liczbę punktów ECTS oraz dopuszczalny sumaryczny deficyt, jaki student musi uzyski aby otrzymać zgodę na powtórny wpis na semestr. Zgodnie zaś z powołaną w zaskarżonej decyzji Uchwałą Rady Wydziału B nr [...] w sprawie zasad warunków zaliczania semestru (roku) na jednolitych studiach magisterskich, studiach pierwszego i drugie stopnia oraz innych sprawach dydaktycznych na Wydziale B minimalna liczba punktów ECTS konieczna dla uzyskania zgody na powtórny wpis na semestr/rok studiów powinna wynosić 14 punktów, a student, który nie spełnia warunków zaliczenia okresów zaliczeniowych i nie uzyskał minimalnej liczby punktów ECTS zostaje skreślony. Jednocześnie student może być wpisany na ten sam semestr/rok na studiach niestacjonarnych tylko trzy razy. Stosownie do treści prawidłowo powołanego w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji § 43 ust. 2 pkt 1 Regulaminu Dziekan może skreślić studenta z listy studentów w przypadku stwierdzenia braku postępów w nauce. Tymczasem jak wynika ze złożonych wraz z odpowiedzią na skargę akt administracyjnych tej sprawy skarżący w toku edukacji na A, na etapie [...] roku [...] semestru studiów magisterskich [...] stopnia wykorzystał już limit powtórzeń nadal nie zaliczając przedmiotów, z powodu których doszło do powtórzeń semestru. Skarżący był już bowiem czterokrotnie z tych samych przyczyn wpisywany na ten sam semestr. Co wymaga podkreślenia problemy skarżącego z zaliczeniem owych trzech przedmiotów jak wynika z ustaleń organów nie wiązały się z przyczynami losowymi w postaci np. długotrwałej choroby czy problemów rodzinnych. W konsekwencji organ zasadnie stwierdził brak postępów w nauce, skoro strona mimo czterokrotnego powtarzania V semestru, wielokrotnego przywracania terminu na zaliczenie przedmiotów w dalszym ciągu nie przezwyciężyła trudności w zaliczeniu owych trzech przedmiotów. Zaznaczyć należy, że skarżący w chwili przyjęcia na studia zaakceptował warunki obowiązujące studentów na A. Oświadczył, że zapoznał się z obowiązującymi w uczelni zasadami przyjęć i organizacji studiów. Skarżący zobowiązał się tym samym do przestrzegania przepisów obowiązujących na uczelni. Podsiadał zatem wiedzę o ciążących na nim obowiązkach związanych z odbywaniem toku studiów. Jednym z podstawowych obowiązków studenta jest zaś zdawanie egzaminów przewidzianych w planie studiów. W związku z tym, zasadnie uznały organy obu instancji, że spełniona została przesłanka określona w 190 ust. 2 pkt 1 ustawy odpowiednik art. 108 ust.2 pkt. 2 nowej ustawy, uprawniająca organ do skreślenia skarżącego z listy studentów. Prawidłowo zatem w podstawie prawnej kontrolowanych decyzji organy wskazały przepis § 43 Regulaminu studiów. W sprawie jak wyżej wskazano zaistniały bowiem przesłanki określone ust. 2 pkt 1 wskazanego paragrafu Regulaminu studiów. W kontekście wyartykułowanych zarówno na etapie postępowania odwoławczego jak i w skardze zarzutów naruszenia przepisów postępowania administracyjnego należy podkreślić, że do decyzji podejmowanej w przedmiocie skreślenia z listy studentów stosownie do art. 207 ust. 1 ustawy stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 listopada 2016 r., sygn. akt I OSK 925/16 (wszystkie orzeczenia powołane w uzasadnieniu dostępne są na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl) podkreślił, że zapis art. 207 ust. 1 ustawy oznacza, że w postępowaniach prowadzonych przez szkoły wyższe odpowiednie stosowanie przepisów k.p.a. w sprawach skreślenia z listy studentów, ma zapewnić tylko minimum procedury, niezbędnej do załatwienia sprawy i zachowania uprawnień strony, przy uwzględnieniu specyfiki szkoły wyższej i przyjętych w niej zasad komunikowania o rozstrzygnięciach organów uczelni. W ramach tej odpowiedniości nie można oczekiwać, aby szkoła wyższa działała tak jak organ administracji publicznej, gdyż została powołana do zupełnie innych zadań, których zakres wynika z art. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym. To oznacza, że analizując zarzuty naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w dotyczącym studenta postępowaniu rozstrzyganym decyzją indywidualną Sąd musi uwzględniać specyfikę szkoły wyższej (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 listopada 2000 r., SK 18/99, OTK 2000, nr 7, poz. 258). Innymi słowy, decyzje organów uczelni, w kontekście wyrażonej w art. 70 ust. 5 Konstytucji RP i potwierdzonej w art. 4 ust. 1 ustawy zasady autonomii szkół wyższych, nie muszą spełniać tak surowych kryteriów, jak decyzja organu administracji publicznej. Dlatego zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art. 8, art. 7 i art. 77 k.p.a. oraz art. 107 k.p.a. należy uznać za nieusprawiedliwiony. Ze zgromadzonego przez organy materiału dowodowego sprawy wynika, że skarżący mimo czterokrotnego powtarzania tego samego semestru ([..]) studiów magisterskich [...] stopnia, licznych wniosków o przywrócenie terminu do zaliczenia przedmiotów, nadal nie zaliczył trzech przedmiotów z powodu których doszło do wielokrotnego powtarzania. Bezsprzecznie wyczerpał także limit wpisów na ten sam semestr ( §2 ust. 12 powołanej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Uchwały nr [...]). Zasadnie zatem organ uznał korzystając z zasady swobodnej oceny dowodów ( art. 80 k.p.a.) uznając, że przedstawione fakty świadczą o braku postępów skarżącego w nauce i nie rokują pomyślnego skończenia studiów. Zaznaczyć bowiem jeszcze raz wypada, że student, jako strona postępowania administracyjnego w sprawach wymienionych w art. 207 ust. 1 ustawy jest jednocześnie uczestnikiem zakładu administracyjnego, jakim jest uczelnia wyższa, przyjęcie go w poczet uczestników danej uczelni uwarunkowane jest m.in. złożeniem ślubowania, w którym kandydat na studenta przyrzeka w szczególności przestrzegać postanowień regulaminu studiów. Z tego względu podstawę prawną decyzji kierowanych do studentów stanowią nie tylko przepisy powszechnie obowiązujące, ale również wydane na podstawie delegacji ustawowych akty normatywne właściwych organów szkoły wyższej (por. powołany już wyżej wyrok NSA o sygn. akt I OSK 925/16). W niniejszej sprawie skarżący jako student niewątpliwie aż czterokrotnie korzystał z możliwości powtórnego wpisu na ten sam semestr zatem nawet poza limit określony w §2 ust. 12 ,nie wywiązał się jednak z obowiązków warunkujących zaliczenie [...] semestru, które określone zostały w Regulaminie studiów i powołanej Uchwale Rady Wydziału nr [...]. W konsekwencji stosownie do § 43 ust. 2 pkt 1 Regulaminu został skreślony z listy studentów. W przekonaniu Sądu, w sprawie nie doszło również do naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Przepis ten wskazuje standardy, jakie powinno spełniać uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji administracyjnej, które jednak mogą znaleźć jedynie odpowiednie zastosowanie do decyzji wydawanych przez organy uczelni. Uzasadnienie decyzji o skreśleniu z listy studentów powinno odpowiadać dwóm kryteriom, a mianowicie pozwolić studentowi na obronę jego interesu prawnego, zaś sądowi administracyjnemu na przeprowadzenie skutecznej kontroli sądowoadministracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 14 maja 2018 r., sygn. akt I OSK 2956/17). Niewątpliwie uzasadnienia ocenianych decyzji odpowiadają tym podstawowym wymogom. Organy obu instancji wyjaśniły przyczyny skreślenia z listy studentów podając, że skarżący nie uzyskał czterokrotnie zaliczenia trzech egzaminów [...] semestru studiów. Przy czym organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów odwołania znacząco uzupełnił uzasadnienie faktyczne i prawne podjętego rozstrzygnięcia w sposób pełny wyjaśniając na czym polegał stwierdzony w zaskarżonej decyzji brak postępów w nauce biorąc pod uwagę szeroko pojęte wymogi jakościowego kształcenia oraz sytuację osobistą studenta. Organ orzekający powołał przy tym okoliczności faktyczne niekwestionowane przez stronę. Nie ulega bowiem wątpliwości, że stwierdzenie braku postępów w nauce, stanowić może podstawę do skreślenia z listy studentów, jeżeli studentowi nie przysługuje już prawo zaliczenia danych przedmiotów w innym terminie w tym przypadku poprzez wpisanie na ten sam semestr. Zauważyć również trzeba, w kontekście nie mogącej odnieść zamierzonego skutku argumentacji skargi sprowadzającej się do " dyskryminacji studentów [...] stopnia" przejawiającej się w braku obiektywizmu w ocenianiu skarżącego oraz braku uwzględnienia jego dobrych ocen z innych przedmiotów, czy też faktu napisania pracy dyplomowej odnoszącej się do [...], że co prawda decyzja organu uczelni o skreśleniu z listy studentów w zakresie fakultatywnych przesłanek podejmowana na podstawie ustawy jest wydawana w ramach uznania administracyjnego. Powyższe oznacza jednak, że sądowa kontrola decyzji uznaniowych obejmuje zbadanie, czy wydanie decyzji poprzedzone zostało prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem, tzn. czy organ w sposób wyczerpujący zebrał materiał dowodowy i rozważył wszystkie okoliczności mogące mieć wpływ na wybór rozstrzygnięcia o skreśleniu z listy studentów. Ocenie sądu nie podlegają natomiast kryteria słuszności, czy celowości podjętego rozstrzygnięcia do których wydaje się odwoływać skarżący konstruując swoją argumentację pozaprawną. Orzeczenie uznaniowe może być przez sąd uchylone w wypadkach stwierdzenia, że zostało wydane z takim naruszeniem przepisów prawa o postępowaniu lub prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. Zdaniem sądu w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, organ rozpoznając sprawę skreślenia skarżącego z listy studentów nie przekroczył granic uznania administracyjnego wydając zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzję. Podjął bowiem wystarczające kroki do wyjaśnienia sprawy, prawidłowo ocenił materiał dowodowy stanowiący podstawę rozstrzygnięcia i uzasadnił swoje decyzje nie naruszając przy tym art. 107 § 3 k.p.a. w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie uwzględnił również zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a., mimo braku w aktach administracyjnych dowodu skutecznego doręczenia stronie w drodze mailowej zawiadomienia z dnia 26 września 2018 r. Należy bowiem wyjaśnić, że przywołany przez stronę przepis art. 10 §1 k.p.a. statuuje zasadę czynnego udziału strony w postępowaniu administracyjnym. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się jednak , że podnosząc naruszenie tej zasady przez organ koniecznym jest wykazanie przez stronę, jakiej konkretnie czynności procesowej nie mogła ona dokonać, jakiego dowodu w sprawie nie mogła przedstawić i jaki wpływ na wynik sprawy mogło mieć to naruszenie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lipca 2010 r., II OSK 881/10, Lex nr 746920 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 października 2010 r. II OSK 1279/09, Lex nr 746442). Dopiero wykazanie przez stronę, że naruszenie przez organ wspomnianej zasady uniemożliwiło jej podjęcie konkretnie wskazanej czynności procesowej (najczęściej w sferze postępowania dowodowego), a także wykazanie, że uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, daje podstawy do przyjęcia, że doszło do naruszenia powołanego przepisu. Takiego zaś wpływu braku efektywnego powiadomienia z art. 10 § 1 kpa na wynik sprawy skarżący nie wykazał. Podsumowując stwierdzić trzeba, że przed wydaniem decyzji o skreśleniu z listy studentów organ sposób właściwy zebrał i dokonał oceny materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie. W ocenie sądu zaskarżone rozstrzygnięcie ze względu na swoją specyfikę mieści się w zakresie wyznaczonym przepisami powszechnie obowiązującego prawa, jak też zachowuje proporcje pomiędzy interesem strony i interesem społecznym. W motywach rozstrzygnięcia organ w sposób dostateczny wskazał przyczyny, z powodu których postanowił o skreśleniu skarżącego z listy studentów. Decyzja organu nie nosi zatem znamion dowolności wyboru rozstrzygnięcia, jak również nie zawiera naruszeń prawa procesowego, które miałyby istotny wpływ na wynik sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sąd uznał, że skarga w całości nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji