I OSK 1786/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Elżbieta Kremer Sędziowie: Sędzia NSA Maciej Dybowski Sędzia del. WSA Agnieszka Miernik (spr.) Protokolant st. asystent sędziego Maciej Kozłowski po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2019 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej R. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 1 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Go 961/16 w sprawie ze skargi R. W. na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z dnia [...] r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...] im. [...] oddala skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim wyrokiem z 1 marca 2017 r. sygn. akt II SA/Go 961/16 oddalił skargę R. W. na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z [...] r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...] im. [...] w[...]. W uzasadnieniu Sąd przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy: Zarząd Powiat [...] uchwałą nr [...] z [...] r. unieważnił konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...] im. [...] w[...]. Na uchwałę skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim wniosła R. W. W dniu 20 lipca 2016 r. Zarząd Powiatu [...] podjął uchwałę nr [...] o ponownym ogłoszeniu konkursu na to stanowisko. O zamiarze ogłoszenia ponownego konkursu Zarząd Powiatu powiadomił R. W. w piśmie z 7 lipca 2016 r. znak [...] (data doręczenia skarżącej 12 lipca 2016 r.). Uchwałą nr [...] z [...] r. Zarząd Powiatu[...] , działając na podstawie art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. u. z 2016 r. poz. 814) w związku z art. 36a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r. poz. 2156), powoływanej dalej jako "u.s.o.", oraz § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz.U. nr 60 poz. 373), zatwierdził konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr[...] im. [...] (§ 1). Wykonanie uchwały powierzono Staroście [...] (§ 2). Uchwała weszła w życie z dniem podjęcia, tj. [...]r. (§ 3). Uchwałą nr [...] z [...] r. Zarząd Powiatu [...] powierzył stanowisko dyrektora na okres od 1 września 2016 r. do 31 sierpnia 2017 r. (§ 1) R. S. R. W. - uczestniczka postępowania konkursowego na powyżej wskazane stanowisko w dniu 12 września 2016 r. wezwała Zarząd Powiatu [...] do usunięcia naruszenia prawa polegającego na ogłoszeniu 21 lipca 2016 r. konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] w [...], przeprowadzeniu tego konkursu przez komisję konkursową w dniu [...] r. oraz zatwierdzeniu przez Zarząd Powiatu [...] jego wyniku uchwałą z [...] r. nr[...]. W odpowiedzi na wezwanie Zarząd Powiatu [...] w piśmie z 21 września 2016 r. nr [...] wskazał, że nie doszło do naruszenia prawa, gdyż konkurs na dyrektora szkoły został przeprowadzony zgodnie z art. 36a u.s.o. oraz przepisami rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. Powołanie komisji konkursowej do wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora szkoły należy do wyłącznej kompetencji organu prowadzącego. Komisja jest powoływana dla każdego z konkursów odrębnie. Do przeprowadzenia ponownego konkursu nie mógł być powołany ten sam skład komisji co do poprzedniego konkursu, gdyż instytucje zewnętrzne, w tym Rada Pedagogiczna Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] w [...] w uchwale nr [...] z [...] r., wskazały innych przedstawicieli. W związku z udzieleniem votum nieufności dla M. B., jako przedstawiciela Rady Pedagogicznej, do komisji konkursowej na stanowisko dyrektora wybrano nowego przedstawiciela Rady - E. N. R. W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę, w której zaskarżyła w całości "czynności (działanie) Zarządu Powiatu [...] polegające na: - przeprowadzeniu w dniu [...] r. konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] w [...] przez Komisję Konkursowa; - zatwierdzeniu przez Zarząd Powiatu [...] uchwałą nr [...] z dnia [...] r. wyniku tego konkursu." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, działając na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", wyłączył z akt sprawy skargę R. W. na uchwałę Zarządu Powiatu [...] nr [...] z [...] r. wydaną w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] w [...] i zarejestrował ją pod sygnaturą II SA/Go 961/16. R. W. w skardze na uchwałę zarzuciła naruszenie: - § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. przez przeprowadzenie konkursu przez komisję konkursową w sytuacji, gdy nie istniała rzeczowa potrzeba jego przeprowadzenia, gdyż Zarząd Powiatu z naruszeniem powyższego przepisu unieważnił konkurs przeprowadzony w dniu 20 czerwca 2016 r., pomimo braku przesłanek do takiego działania, - § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. polegające na zatwierdzeniu przez Zarząd Powiatu [...] uchwałą Nr [...] z [...] r. wyniku konkursu z 25 sierpnia 2016 r. w sytuacji, w której w trakcie konkursu doszło do nieprawidłowości mających wpływ na wynik konkursu polegających na wywieraniu wpływu przez członka Zarządu Powiatu na członka komisji konkursowej w celu niewybrania skarżącej na dyrektora szkoły, co daje podstawę do twierdzenia, że nie tylko jeden z członków komisji był poddawany takiej formie nacisku; tym bardziej, że członkowie komisji powołani do przeprowadzenia pierwszego konkursu zostali w znacznej części zastąpieni innymi osobami powołanymi do drugiej komisji. Skarżąca wniosła o usunięcie skutków naruszenia prawa poprzez uchylenie zaskarżonych czynności, w szczególności uchwały Zarządu Powiatu [...] z [...] r. o zatwierdzeniu wyniku ogłoszonego w dniu 21 lipca 2016 r. konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] w [...] i unieważnienie tego konkursu, jako wadliwie ogłoszonego i przeprowadzonego; ewentualnie o zarządzenie ponownego przeprowadzenia konkursu ogłoszonego w dniu 12 maja 2016 r., począwszy od ponownej oceny formalnej kandydatury skarżącej w związku z jego unieważnieniem. Ponadto skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do podjęcia wszelkich innych koniecznych czynności niezbędnych do usunięcia naruszenia prawa w zakresie objętym skargą oraz zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Zarząd Powiatu [...] wniósł o jej oddalenie bądź odrzucenie wskazując, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. skarżąca kwestionuje zasadność unieważnienia konkursu na podstawie uchwały nr [...] z [...] r. Z tej okoliczności skarżąca wywodzi skutki prawne, które miały wpływ na zgodność z prawem przeprowadzonego konkursu na dyrektora w dniu [...] r. oraz na uchwałę o zatwierdzeniu tego konkursu nr [...] r. z [...] r. W przypadku uchylenia uchwały nr [...] wyniknie potrzeba przeprowadzenia ponownie konkursu bądź dokończenie konkursu poprzednio wszczętego. Natomiast z bezspornego stanu faktycznego wynika, że konkurs już przeprowadzono, dlatego może wyniknąć potrzeba uchylenia również tych czynności, by ewentualny wyrok w tym zakresie był wykonalny. Skarżąca wszczęła postępowanie już w tej sprawie. Jest ona prowadzona przez WSA w Gorzowie Wielkopolskim pod sygnaturą II SA/Go 847/16. Wnosząc o ewentualne oddalenie skargi organ wyjaśnił, że sporządzony przez komisję konkursową protokół z [...] r. posiada niezbędne informacje o: członkach Komisji, kandydatach, podjęciu uchwały o dopuszczeniu obu kandydatów, przeprowadzeniu rozmowy, przebiegu głosowania oraz kandydacie, który wygrał konkurs. Zdaniem organu, przepis ten można jedynie naruszyć przez sporządzenie w sposób nieprawidłowy protokołu. Natomiast ewentualne wadliwe sporządzenie protokołu nie jest samo w sobie przesłanką do uchylenia czynności, skoro strona nie kwestionuje w ogóle prawidłowości przebiegu konkursu. Dlatego też, ewentualne naruszenie, którego zdaniem organu nie ma, nie miało żadnego wpływu na czynności podjęte przez Komisję i Zarząd Powiatu, jak również na wynik konkursu. W zakresie naruszenia § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. organ stwierdził, że z przedstawionego oświadczenia członka Komisji nie wynika, aby na niego wywierano naciski. W oświadczeniu E. N. wskazała, że członek Zarządu zapytał ją czy będzie głosować zgodnie z opinią Rady Pedagogicznej, co potwierdziła. Nie spowodowało to odwołania jej ze składu komisji. Zadanie pytania nie można interpretować jako próby wywierania nacisków. Poza tym ewentualny wpływ nie odniósł skutku, gdyż E. N. głosowała za kandydaturą skarżącej, zatem rozmowa nie miała wpływu na wynik konkursu. Skarżąca nie udowodniła twierdzenia dotyczącego wywierania wpływu na innego – niewymienionego z imienia i nazwiska – członka komisji. Odnosząc się natomiast do twierdzeń skarżącej o nieposiadaniu przez R. S. odpowiednich kwalifikacji i doświadczenia, organ wskazał, że przepisy nie regulują sposobu oceny kandydata na dyrektora ani kryteriów, którymi należy się kierować. Ustawodawca jedynie określił w art. 36a ust. 1e u.s.o. minimalne wymagania, które powinien spełniać kandydat na stanowisko dyrektora. Obie kandydatki spełniły te kryteria i zostały dopuszczone do konkursu. Okoliczność ta wynika wprost ze złożonych ofert i nie jest kwestionowana przez skarżącą. Dlatego też nie zaistniała przesłanka wykluczenia żadnego z kandydatów z konkursu ani unieważnienia konkursu. Wyrokiem z 14 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Go 847/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę R. W. na uchwałę Zarządu Powiatu [...] z [...] r. nr [...] w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...] im.[...]. Wyrok ten stał się prawomocny dnia 16 lutego 2017 r. Wskazanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim oddalił skargę. Sąd wskazał, że - zgodnie z art. 170 P.p.s.a. - jest związany oceną zawartą w prawomocnym wyroku z 14 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Go 847/16. Sąd w tej sprawie uznał, że zaskarżona uchwała Zarządu Powiatu [...] jest zgodna z § 8 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. Zatem w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dane zagadnienie, nie może być już ono ponownie badane. Sąd uznał, że brak było podstaw do odrzucenia skargi oraz poza kognicją Sądu pozostawała kontrola merytorycznej oceny kandydatów dokonana w ramach przeprowadzonego konkursu. Granice oceny zaskarżonej uchwały wyznacza treść art. 36 a u.s.o. oraz § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r., które w sposób wyczerpujący określają przyczyny unieważnienia postępowania konkursowego i dotyczą prawidłowości tego postępowania, a nie merytorycznych ocen kandydatów. Granice nadzoru organu prowadzącego szkołę lub placówkę nad postępowaniem konkursowym wyznaczył ustawodawca w art. 36a ust. 12 u.s.o. formułując wytyczne co do treści rozporządzenia w przedmiocie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej. Granice te są wiążące także dla sądów administracyjnych.,. Przedmiotem oceny zarówno przez organ, jak i przez sąd administracyjny, mogło być zatem jedynie spełnienie przez kandydatów wymagań określonych w art. 36a ust. 1 e u.s.o. Te wymagania zostały spełnione przez obie kandydatki. Oznacza to, że zarzuty skarżącej dotyczące merytorycznej oceny kandydatów, w tym argument dotyczący wyższych kwalifikacji czy też posiadania własnej koncepcji funkcjonowania i rozwoju szkoły, pozostają poza zakresem oceny, tak Zarządu Powiatu [...] (uprawnionego jedynie do zatwierdzenia wyniku postępowania konkursowego przeprowadzonego przez komisję konkursową, lub jego unieważnienia w ściśle określonych prawem przypadkach), jak również poza zakresem oceny dokonywanej w sprawie przez Sąd. W ocenie Sądu na uwzględnienie nie zasługiwały również zarzuty podniesione w skardze odnoszące się do poprawności przeprowadzonego postępowania. Komisja powołana w sprawie na podstawie art. 36 a ust. 6 u.s.o., składała się z trzech przedstawicieli organu prowadzącego szkołę (uchwała nr [...] z [...] r. – (art. 36a ust. 6 pkt 1 lit. a), dwóch przedstawicieli kuratorium oświaty (art. 36a ust. 6 pkt 1 lit. b), jednego przedstawiciela rady pedagogicznej ( art. 36a ust. 6 pkt 2 lit. a), jednego przedstawiciela rady rodziców (art. 36a ust. 6 pkt 2 lit. b), jednego przedstawiciela Komisji Międzyzakładowej Wolnego Związku Zawodowego[...], jednego przedstawiciela ZNP Oddział w [...], jednego przedstawiciela [...] (art. 36a ust. 6 pkt 3). Zachowana została proporcja o której mowa w art. 36a ust. 7 u.s.o., zaś liczba członków komisji była zgodna z art. 36a ust. 6 u.s.o. Podmioty zewnętrzne zgłosiły swoich przedstawicieli zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zaistniałe zmiany – w stosunku do poprzednio powołanej komisji w konkursie ogłoszonym 12 maja 2016 r. – wynikały z decyzji podmiotów uprawnionych do delegowania swoich przedstawicieli, w co organ prowadzący nie ma kompetencji ingerować. Odnosząc się do naruszenia zasady bezstronności komisji oraz wywierania nacisków na członków komisji, Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała na poparcie swych twierdzeń żadnych okoliczności, które mogłyby mieć wpływ na wynik konkursu. Zarzut ten – w ocenie Sądu - skarżącą opiera na niekorzystnym dla siebie wyniku głosowania, co jest niewystarczające do podważania wyników konkursu, tym bardziej, że w toku dotychczasowego postępowania takich zarzutów nie formułowała. Sąd nie potraktował jako wywieranie wpływu na komisję konkursową działania członka Zarządu Powiatu [...] A. O. opisane w załączonym do skargi oświadczeniu E. N. z 26 września 2016 r. Wypowiedzi zachęcające nauczycieli do kandydowania na stanowisko dyrektora, nie mogą być bowiem uznane za wpływanie na komisję konkursową. Istota postępowania konkursowego polega na udziale wielu kandydatów, co umożliwia przedstawienie różnych koncepcji prowadzenia szkoły. Dlatego działania mające na celu zapewnienie wielości i różnorodności uczestników było działaniem mieszczącym się w granicach prawa. Również próba wysondowania E.N., jeszcze przed rozpoczęciem prac komisji konkursowej co do tego, czy będzie kierowała się przy wyborze dyrektora stanowiskiem rady pedagogicznej, które zresztą nie było jeszcze znane, trudno uznać za wywieranie nacisku na komisję konkursową. Nie sposób też na podstawie tego przypadku konstruować domniemania, że na innych członków wywierano podobne naciski. Przyjęcie nawet, że powyższe pytania były odbierane przez E. N., jako forma nacisku, to mając na uwadze rozkład głosów (7 za R. S., 3 za skarżącą) - abstrahując z powodu tajności głosowania od tego jak zgłosowała wyżej wymieniona - nie zmieniłoby to ostatecznie wyniku konkursu. Trudno zatem doszukiwać się związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy powyżej przedstawioną rozmową na kilka dni przed konkursem, czy też namawianiem do udziału w konkursie, a podjętym rozstrzygnięciem komisji konkursowej. Skarżąca nie wykazała, aby opisane sytuacje stanowiły jedyną przyczynę, która zdecydowała o wyniku konkursu, a zatem nie wykazała, aby mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Brak było więc podstaw do uznania, że w sprawie doszło do ziszczenia się przesłanki, o której mowa w § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r., dającej podstawę organowi prowadzącemu szkołę do unieważnienia konkursu. Nie wystąpiły w sprawie również inne wskazane w § 8 ust. 2 tego rozporządzenia przesłanki unieważnienia konkursu. R. W., reprezentowana przez radcę prawnego J. P., złożyła od powyższego wyroku skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, zaskarżając w go w całości. Sądowi I instancji zarzuciła, na podstawie art. 174 pkt 1 P.p.s.a., naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. polegające na zatwierdzeniu przez Zarząd Powiatu [...] uchwałą Nr [...] z [...] r. wyniku konkursu przeprowadzonego 25 sierpnia 2016 r., w sytuacji, gdy w trakcie konkursu doszło do nieprawidłowości mających wpływ na wynik konkursu polegających na niedozwolonym wpływie przez członka Zarządu Powiatu na członka komisji konkursowej mającego na celu zapobieżenie wyboru skarżącej na dyrektora szkoły, a co daje podstawę do twierdzenia, że nie tylko jeden z członków komisji był poddawany takiej formie nacisku. Powyższe jest tym bardziej uzasadnione, że członkowie komisji powołani do przeprowadzenia pierwszego konkursu zostali w znacznej części zastąpieni innymi osobami, które to osoby zostały powołane do drugiej komisji. Ze wskazanego przepisu wynika jednoznacznie, że konkurs musi być przeprowadzony przez niezależnych członków komisji konkursowej - a więc takich, którzy nie poddają się wpływom osób, które powołały ich do tej komisji. Skarżąca kasacyjnie wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku i orzeczenie reformatoryjne w trybie art. 188 P.p.s.a., uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji, a także zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania. W niniejszej sprawie żadna z przesłanek wymienionych w art. 183 § 2 P.p.s.a. nie wystąpiła, stąd też kontrola instancyjna ograniczona została do zbadania zasadności zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej, a poza kontrolą pozostała zgodność orzeczenia z innymi przepisami prawa. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionej podstawy. Skarga kasacyjna oparta została na zarzucie naruszenia prawa materialnego przez błędną wykładnię § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej. Zgodnie z § 8 ust. 2 wskazanego rozporządzenia organ prowadzący publiczne przedszkole, publiczną szkołę lub publiczną placówkę zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs na stanowisko dyrektora publicznego przedszkola, publicznej szkoły lub publicznej placówki i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia: 1) nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego; 2) przeprowadzenia przez komisję postępowania konkursowego bez wymaganego udziału 2/3 jej członków; 3) naruszenia tajności głosowania, z zastrzeżeniem § 4 ust. 1; 4) innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię polega na mylnym rozumieniu treści określonej normy prawnej. Sąd I instancji uznał uchybienia przy powoływaniu komisji konkursowej za takie, które mieszczą się w zakresie pojęciowym normy prawnej § 8 ust. 2 pkt 4 ww. rozporządzenia. Sąd wskazał bowiem w uzasadnieniu, że niewątpliwie ewentualne nieprawidłowości w wyborze komisji konkursowej mogą mieć wpływ na końcowy wynik konkursu. Co więcej, uznał, że nie do zaakceptowania z punktu widzenia praworządności byłoby przeprowadzenie konkursu przez komisję mającą w składzie członków, co do których istnieją wątpliwości dotyczące ich obiektywizmu i bezstronności. Stanowisko Sądu I instancji jasno więc wskazuje, że podejrzenie braku obiektywizmu członka komisji konkursowej zostało zakwalifikowane do innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu zgodnie z normą zawartą w § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia. Sąd I instancji dokonał zatem prawidłowej wykładni tego przepisu. Argumentacja powołana na poparcie zarzutu naruszenia prawa materialnego pozwala przyjąć jednakże, że naruszenie prawa polega na niewłaściwym zastosowaniu tego przepisu w wyniku błędnej oceny Sądu I instancji dokonanych w sprawie ustaleń faktycznych. Błędne określenie formy naruszenia prawa materialnego nie dyskwalifikuje samej skargi kasacyjnej i nie może prowadzić do merytorycznego nierozpoznania jej zarzutów. Niekwestionowane w sprawie ustalenia faktyczne wskazują, że członek zarządu Powiatu [...] zwrócił się z pytaniem do członka komisji konkursowej E. N., czy będzie głosować zgodnie z opinią Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] im.[...] , tj. za kandydaturą skarżącej. Oświadczenie to nie zostało ocenione przez Sąd I instancji jako dokument potwierdzający próbę wywierania nacisków na członka komisji. Sąd przy tym stwierdził, że nawet gdyby uznać tę okoliczność jako próbę wywierania wpływu na członka komisji, to w rezultacie nie miała ona wpływu na wynik konkursu. Świadczy o tym choćby rozkład głosów – 3 głosy oddane na skarżącą wobec 7 głosów oddanych na kontrkandydatkę skarżącej. Z oceną Sądu należy zgodzić się. Nie można uznać wskazanych okoliczności jako takie uchybienia przy wyłanianiu komisji konkursowej, które miały wpływ na wynik konkursu. Podkreślenia wymaga bowiem, że w przypadku "innych nieprawidłowości", o których mowa w § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia dla unieważnienia konkursu konieczne jest istnienie związku funkcjonalnego pomiędzy stwierdzonymi nieprawidłowościami w postępowaniu konkursowym (innymi niż wymienione w pkt 1-3), a ich wpływem na wynik konkursu. Nieprawidłowości muszą zatem być tego rodzaju i w takim zakresie, że zdeterminowały wynik konkursu w stopniu nakazującym jego unieważnienie. W konsekwencji samo stwierdzenie nieprawidłowości nie przesądza o podstawie do unieważnienia konkursu. Skarżąca kasacyjnie nie przedstawiła przy tym innych dowodów wskazujących, że na pozostałych członków komisji konkursowej wywierano wpływ. Takie dowody nie znajdują się również w aktach sprawy. W tej sytuacji rację należy przyznać Sądowi I instancji, że oświadczenie E.N. nie może stanowić dowodu w sprawie na okoliczność wywierania wpływu na innych członków komisji konkursowej. Jest to wyłącznie domniemanie, co wskazuje także sama skarżąca kasacyjnie w uzasadnieniu skargi pisząc, że skoro wywierano wpływ na jedna osobę, to takie działania mogły być podjęte co do wszystkich osób. Sama możliwość zaistnienia takiej okoliczności, nie poparta żadnym dowodem, nie może być jednak podstawą do stwierdzenia nieważności uchwały o zatwierdzeniu konkursu. Powyższe daje asumpt do przyjęcia, że nie została spełniona przesłanka, o której mowa w § 8 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia, tj. nie zaistniał związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy brakiem obiektywności członków komisji konkursowej a podjętym rozstrzygnięciem komisji konkursowej, tj. wyborem kandydata na stanowisko dyrektora. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzekł jak sentencji.