II SA/Go 961/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński Sędziowie Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski (spr.) Sędzia WSA Grażyna Staniszewska Protokolant st. sekr. sąd. Monika Walentynowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 marca 2017 r. sprawy ze skargi R.W. na uchwałę Zarządu Powiatu z dnia [...] r. nr [...] w sprawie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...] oddala skargę. Uchwałą nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. Zarząd Powiat unieważnił konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...]. Na powyższą uchwałę R.W. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Z kolei uchwałą z dnia [...] lipca 2016r nr [...] Zarząd Powiatu podjął decyzję o ponownym ogłoszeniu konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...]. O zamiarze ogłoszenia ponownego konkursu Zarząd Powiatu powiadomił R.W. pismem z dnia [...] lipca 2016r. znak [...] (data doręczenia skarżącej 12 lipca 2016 r.) Uchwałą nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. Zarząd Powiatu, powołując się na przepis art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. u. z 2016 r. poz. 814) w zw. z art. 36a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r. poz. 2156 – określanej dalej jako u.s.o.) oraz § 8 ust. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 8 kwietnia 2010 r. w sprawie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora publicznej szkoły lub publicznej placówki oraz trybu pracy komisji konkursowej (Dz.U. nr 60 poz. 373 – określanego dalej jako r.r.k.), zatwierdził konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] (§ 1 uchwały). Wykonanie uchwały powierzono Staroście (§ 2 uchwały). Uchwała weszła zaś w życie z dniem podjęcia, tj. [...] sierpnia 2016 r. (§ 3 uchwały). Z kolei uchwałą nr [...] Zarządu Powiatu z dnia [...] sierpnia 2016r. powierzono R.S.–D. stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] na okres od dnia [...] września 2016 r. do dnia [...] sierpnia 2017 r. ( § 1 uchwały). W dniu 12 września 2016 r. do organu wpłynęło złożone przez R.W. (uczestnika postępowania konkursowego), wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jakie nastąpiło poprzez ogłoszenie w dniu [...] lipca 2016.r (uchwała Zarządu z dnia [...] lipca 2016 r.) przez Zarząd Powiatu konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...], przeprowadzonego w dniu [...] sierpnia 2016r., przeprowadzenie tego konkursu przez komisję konkursową oraz zatwierdzenie przez Zarząd Powiatu uchwałą z dnia [...] sierpnia 2016 r.nr [...] jego wyniku. W odpowiedzi na to wezwanie Zarząd Powiatu pismem z dnia [...] września 2016 r. ([...]) stwierdził, że w jego ocenie nie doszło do naruszenia prawa w podejmowanych decyzjach w sprawie konkursu na dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...]. Organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w udzielonej skarżącej pismem z dnia [...] sierpnia 2016r., znak [...] odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia [...] lipca 2016r., złożone w związku z uchwałą nr [...] z dnia [...] lipca 2016r., w tym stanowisko dot. zarzutów dotyczących unieważnionego tą uchwałą postępowania konkursowego. Podkreślił ponadto, że w zakresie uchwały nr [...] Zarządu Powiatu z dnia [...] lipca 2016 r. i ogłoszenia o konkursie strona złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, który rozpatrzy stawiane przez nią zarzuty. Wskazał dalej, że konkurs na dyrektora szkoły został przeprowadzony zgodnie z art. 36a u.s.o. oraz przepisami r.r.k. Skład komisji konkursowej powołany został zgodnie z art. 36a ust. 6 u.s.o. Powołanie komisji konkursowej do wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora szkoły należy do wyłącznych kompetencji organu prowadzącego i jest ona powoływana dla poszczególnych konkursów odrębnie, przy czym organ zaznaczył, że do przeprowadzenia ponownego konkursu nie mógł być powołany ten sam skład komisji, gdyż instytucje zewnętrzne, w tym również Rada Pedagogiczna Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] uchwałą nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. wskazały innych przedstawicieli. W związku z udzieleniem votum nieufności dla M.B., jako przedstawiciela Rady Pedagogicznej, do komisji konkursowej na stanowisko dyrektora wybrano nowego przedstawiciela Rady – E.N.. Dnia 16 listopada 2016r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skarga, w której profesjonalny pełnomocnik, działający w imieniu R.W. – uczestniczki postępowania konkursowego - zaskarżył w całości "czynności (działanie) Zarządu Powiatu polegające na: - przeprowadzeniu w dniu [...] sierpnia 2016 r. konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] przez Komisję Konkursowa; - zatwierdzeniu przez Zarząd Powiatu uchwałą nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. wyniku tego konkursu." Na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.- określanej dalej jako p.p.s.a.) z akt sprawy wyłączono i zarejestrowano pod nową sygnaturą ( II SA/Go 961/16) sprawę ze skargi R.W. na uchwałę nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016r. Zarządu Powiatu wydaną w przedmiocie zatwierdzenia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] i ta uchwała była przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. Pod sygnaturą II SA/Go 960/16 pozostawiono sprawę ze skargi R.W. na czynność Zarządu Powiatu polegającą na przeprowadzeniu w dniu [...] sierpnia 2016 r. konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] przez Komisję Konkursową Prawomocnym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r. wydanym w sprawie II SA/Go 960/16 odrzucono skargę. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd wskazał, iż z punktu widzenia formalnego konkurs na stanowisko dyrektora szkoły jest procesem złożonym, na który składa się wiele kolejnych czynności materialno - technicznych, tak ogólne określenie przedmiotu jak "przeprowadzenie w dniu [...] sierpnia 2016 r. konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] przez Komisję Konkursową" jest niewystarczającym doprecyzowaniem przedmiotu zaskarżenia. Zatem przeprowadzenie konkursu, jako cały złożony proces (ciąg czynności), nie podlega odrębnemu zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W powyższej skardze R.W. zarzuciła naruszenie: - § 8 ust. 2 r.k.k. przez przeprowadzenie konkursu przez komisję konkursową w sytuacji, gdy nie istniała rzeczowa potrzeba jego przeprowadzenia, gdyż Zarząd Powiatu z naruszeniem powyższego przepisu unieważnił konkurs przeprowadzony w dniu [...] czerwca 2016 r., pomimo braku przesłanek do takiego działania, - § 8 ust. 2 pkt 4 r.k.k. polegające na zatwierdzeniu przez Zarząd Powiatu uchwałą Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. wyniku konkursu z dnia [...] sierpnia 2016 r. w sytuacji, w której w trakcie konkursu doszło do nieprawidłowości mających wpływ na wynik konkursu polegających na naciskach przez członka Zarządu Powiatu na członka komisji konkursowej mającego na celu zapobieżenie wyboru skarżącej na dyrektora szkoły, co daje podstawę do twierdzenia, że nie tylko jeden z członków komisji był poddawany takiej formie nacisku, tym bardziej, że członkowie komisji powołani do przeprowadzenia pierwszego konkursu zostali w znacznej części zastąpieni innymi osobami, które to osoby zostały powołane do drugiej komisji. W oparciu o tak sformułowane zarzuty skarżąca wniosła o usunięcie skutków naruszenia prawa poprzez uchylenie zaskarżonych czynności, w szczególności uchwały Zarządu Powiatu z dnia [...] sierpnia 2016 r. o zatwierdzeniu wyniku ogłoszonego w dniu [...] lipca 2016 r. konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] (przeprowadzonego w dniu [...] sierpnia 2016 r.) i unieważnienie tego konkursu, jako wadliwie ogłoszonego i przeprowadzonego.; ewentualnie o zarządzenie ponownego przeprowadzenia konkursu ogłoszonego w dniu [...] maja 2016r. począwszy od ponownej oceny formalnej kandydatury skarżącej w związku z jego unieważnieniem uchwałą z dnia [...] lipca 2016 r. Ponadto skarżąca wniosła o zobowiązanie organu do podjęcia wszelkich innych koniecznych czynności niezbędnych do usunięcia naruszenia prawa w zakresie objętym skargą oraz zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, iż przystąpiła do ogłoszonego przez Starostę konkursu na dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...] i złożyła całą wymaganą przez prawo dokumentację. Komisja konkursowa na posiedzeniu w dniu [...] czerwca 2016 r. na podstawie § 4 ust. 1 i 2 r.r.k. podjęła uchwałę o niedopuszczeniu skarżącej do udziału w konkursie na dyrektora. O tym fakcie powiadomiono ją pismem nr [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., wskazując jako przyczynę niedopuszczenia do konkursu braki formalne, a mianowicie brak podpisu skarżącej na przedłożonym przez nią "curriculum vitae". Następnie Zarząd Powiatu pismem z dnia [...] lipca 2016 nr [...], poinformował ją o podjęciu w dniu [...] lipca 2016 r. uchwały o unieważnieniu konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...] przeprowadzonego w dniu [...] czerwca 2016r. i zarządzeniu przeprowadzenia nowego konkursu. W dniu [...] lipca 2016 r. Zarząd Powiatu uchwałą Nr [...] z [...] lipca 2016 r. ogłosił konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...]. Zdaniem skarżącej naruszenie prawa przez Zarząd Powiatu polega m.in. na tym, że w sytuacji niedopuszczenia skarżącej przez Komisję Konkursową w dniu [...] czerwca 2016 r. (przy braku innych kandydatów) do dalszego postępowania w konkursie na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...], ogłoszonym w dniu [...] maja 2016r., z powodu uchybienia formalnego, tj. niepodpisania przez nią dokumentu "curriculum vitae", Zarząd Powiatu powinien był zarządzić wezwanie jej przed komisję konkursową do uzupełnienia braku formalnego w postaci braku podpisu na dokumencie "curriculum vitae" i dalsze procesowanie konkursu z jej udziałem. Brak podpisu, o którym mowa powyżej, stanowi bowiem brak nieistotny, podlegający uzupełnieniu, który komisja winna uzupełnić poprzez wezwanie skarżącej do podpisania tego dokumentu. W tej sytuacji Zarząd Powiatu nie mógł w dniu [...] lipca 2016 r. podejmować uchwały nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. o ogłoszeniu kolejnego konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...] i ogłaszać tego konkursu. Wobec tego konkurs wskazany na wstępie ogłoszony i przeprowadzony został - już z tego powodu - wadliwie. Stąd brak jest podstaw do zatwierdzenia jego wyniku. Zdaniem skarżącej o wadliwości konkursu ogłoszonego uchwałą Zarządu Powiatu z dnia [...] lipca 2016 r. przesądzają nieprawidłowości w pracy komisji konkursowej oraz nacisk wywierany na jej członków, jak również fakt doboru członków komisji nieżyczliwych dla skarżącej. Przed przeprowadzeniem ponownie ogłoszonego konkursu doszło do wymiany członków komisji konkursowej na osoby nieżyczliwe skarżącej lub wręcz dyspozycyjne wobec Zarządu Powiatu, który już w chwili zamknięcia zgłaszania kandydatur do (pierwszego) konkursu ogłoszonego w dniu [...] maja 2016 r. powziął zamiar niedopuszczenia do tego, aby skarżąca została dyrektorem Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr [...]. Zdaniem skarżącej miała to być kara za sprzeciwienie się planom Zarządu Powiatu, zmierzającego do likwidacji powyższego Zespołu Szkół. W rezultacie doprowadzono do ogłoszenia kolejnego konkursu, wymieniono skład komisji konkursowej oraz wybrano inną osobę, która wystartowała w kolejnym, ogłoszonym w lipcu 2016 r. konkursie z inspiracji Zarządu Powiatu. Jednocześnie wywierano naciski na członków komisji konkursowej wskazując, że to nie skarżąca ma zostać wybrana, o czym skarżąca uzyskała wiedzę od członka komisji konkursowej, na którego nacisk taki był wywierany. Jako dowód przedłożono oświadczenie członka Komisji Konkursowej E.N. z dnia [...] września 2016 r. W rezultacie tych działań Zarządu nie może być mowy o przeprowadzeniu konkursu przez niezależną, bezstronną i nieuprzedzoną komisję konkursową. Koniecznym jest natomiast wskazanie, że doszło do wypaczenia wyników konkursu, w rezultacie którego powierzono stanowisko osobie nieposiadającej żadnego doświadczenia w kierowaniu placówką oświatową, bez wizji jej rozwoju, a deklarującej pełną akceptację zamierzeń organu prowadzącego (w domyśle akceptację planów likwidacji Zespołu Szkół). To w ocenie skarżącej kolejna nieprawidłowość polegająca na wyborze przez komisję konkursową nie kandydata legitymującego się najwyższymi kwalifikacjami i przedstawiającego najciekawszą wizję funkcjonowania szkoły, ale kandydata deklarującego pełną dyspozycyjność wobec dążeń Zarządu Powiatu do likwidacji Zespołu Szkół. Skarżąca podkręśliła, że to nie Zarząd Powiatu jest w tym zakresie organem właściwym, bowiem to Rada Powiatu władna jest podjąć decyzję w sprawie likwidacji placówki, a ta wyraziła już swoje stanowisko - zgodne zresztą ze stanowiskiem lokalnej społeczności - nie godząc się na likwidację. W odpowiedzi na skargę Zarząd Powiatu wniósł o jej oddalenie bądź odrzucenie wskazując, iż zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 4 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Ze sporządzonej skargi wynika, że skarżąca kwestionuje zasadność unieważnienia konkursu, która to czynność została podjęta na podstawie uchwały nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. Z tej okoliczności skarżąca wywodzi skutki prawne, które miały wpływ na zgodność z prawem przeprowadzonego konkursu na dyrektora w dniu [...] sierpnia 2016 r. oraz na uchwałę o zatwierdzeniu tego konkursu nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016r. Organ zaznaczył, że w przypadku uchylenia uchwały nr [...] wyniknie potrzeba przeprowadzenia ponownie konkursu bądź dokończenie poprzednio wszczętego. Natomiast z bezspornego stanu faktycznego wynika, że konkurs już przeprowadzono, dlatego może wyniknąć potrzeba uchylenia również tych czynności, by ewentualny wyrok w tym zakresie był niejako wykonalny (odniósł skutek prawny). Skarżąca wszczęła postępowanie już w tej sprawie. Jest ona prowadzona przez WSA w Gorzowie Wlkp. pod sygnaturą II SA/Go 847/16. Skarżąca powinna uzupełnić wniosek skargi o uchylenie czynności podjętych w tej sprawie, tj. konkursu i uchwały, które są przedmiotem tej skargi. Fakt ten wynika z art. 135 p.p.s.a., który stanowi, że Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Niemniej, w przypadku uwzględnienia skargi w sprawie II SA/Go 847/16, sąd mając wiedzę w przedmiocie kolejnych czynności z urzędu by je uchylił. Wnosząc natomiast o ewentualne oddalenie skargi organ, odnosząc się do zrzutu naruszenia § 8 ust. 2 r.r.k. wyjaśnił, że protokół sporządzony przez komisję konkursową z dnia [...] sierpnia 2016 r. posiada wszystkie niezbędne informacje wskazane w wyżej przytoczonym przepisie. W protokole zostali wymienieni wszyscy członkowie Komisji z imienia i nazwiska, określono kandydatów, podjęto uchwałę o dopuszczeniu obu kandydatów, opisano przeprowadzone rozmowy, wskazano jak przebiegało głosowanie oraz który kandydat wygrał konkurs. Zdaniem organu, przepis ten można jedynie naruszyć poprzez sporządzenie w sposób nieprawidłowy protokołu, który jest tylko dokumentem stwierdzającym pewne czynności. Natomiast ewentualne wadliwe sporządzenie protokołu nie jest samo w sobie przesłanką do uchylenia czynności, skoro strona nie kwestionuje w ogóle prawidłowości jego przebiegu. Dlatego też, ewentualne naruszenie, którego zdaniem organu nie ma, nie miało żadnego wpływu na czynności podjęte przez Komisję i Zarząd Powiatu, jak również na wynik konkursu. W zakresie naruszenia § 8 ust. 2 pkt 4 r.r.k. organ stwierdził, że z przedstawionego oświadczenia członka Komisji nie wynika, aby na niego wywierano jakieś naciski. W oświadczeniu E.N. wskazała, że członek Zarządu zapytał się jej czy będzie głosować zgodnie z opinią Rady Pedagogicznej, co potwierdziła. Nie spowodowało to odwołania jej z komisji. Zdaniem organu zadania pytania nie można interpretować jako próby wywierania nacisków. Przy czym organ zwrócił uwagę, że ewentualny wpływ nie odniósł skutku, bowiem powyższy członek Komisji zagłosował za kandydaturą skarżącej zatem ewentualna rozmowa, opisana wyżej, nie miała wpływu na wynik konkursu, dlatego też brak jest podstaw do unieważnienia konkursu. Skarżąca natomiast nie udowodniła twierdzenia dotyczącego wywierania wpływu na innego – niewymienionego z imienia i nazwiska – członka komisji. Odnosząc się natomiast do stwierdzenia, że skarżąca posiadała lepsze kwalifikacje bądź, że R.S.-D. nie posiadała wymaganego doświadczenia, organ wskazał, że przepisy nie regulują sposobu oceny kandydata na dyrektora ani kryteriów, którymi należy się kierować, wybór jest nieweryfikowalny. Ustawodawca jedynie określił minimalne wymagania, które powinien spełniać kandydat na stanowisko dyrektora. Kwestię tę reguluje art. 36a ust. 1e u.s.o. Obie kandydatki spełniły te kryteria i zostały dopuszczone do konkursu. Okoliczność ta wynika wprost ze złożonych ofert. Niemniej, okoliczność ta nie jest kwestionowana przez skarżącą. Dlatego też, nie zaistniała przesłanka wykluczenia żadnego z kandydatów ani do unieważnienia konkursu. W dniu 14 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wydał wyrok (sygn. akt II SA/Go 847/16), którym oddalił skargę R.W. na uchwałę Zarządu Powiatu z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...]. Wyrok ten stał się prawomocny dnia 16 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. zważył co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej Zgodnie natomiast z art. 3 § 1 w zw. z § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a. zakres kontroli administracji publicznej obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego oraz inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego. Sąd uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6 p.p.s.a., stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności (art. 147 § 1 p.p.s.a.). Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli jest uchwała Zarządu Powiatu nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. zatwierdzająca konkurs na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...] Powyższy akt stanowi inny akt niż akt prawa miejscowego podejmowany w sprawie z zakresu administracji publicznej, podlegający kontroli przez sąd administracyjny na podstawie art. 3 § 2 pkt 6 ( por. wyrok NSA z dnia 5 sierpnia 2010 r., I OSK 41/10). Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Na sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalaniu tożsamości sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Skutkuje to tym, że granice zaskarżenia aktu lub czynności nie zawsze się pokrywają z granicami rozpoznania sprawy przez sąd, zaś kontrola dokonywana przez sąd obejmuje nie tylko sam zaskarżony akt, ale także wszystkie czynności i akty wydane w danej sprawie administracyjnej, niezależnie od tego, w jakim stadium postępowania i w jakim trybie zostały podjęte, które do wydania zaskarżonego aktu doprowadziły (por. B. Adamiak, glosa do wyroku NSA z dnia 23 stycznia 1998 r., I SA/Gd 654/96, OSP 1999, z. 1, s. 51, A. Kabat, /w/ P.p.s.a. Komentarz, Wolters Kluwer 2016, tezy do art. 134, wyrok NSA z dnia 15 listopada 2006 r., II OSK 1353/05). W pierwszej kolejności należy wyjaśnić, iż kwestionowana w skardze poprawność postępowania komisji konkursowej w zakresie konkursu ogłoszonego dnia [...] maja 2016 r., a zakończonego uchwałą nr [...] Zarządu Powiatu pozostaje poza granicami niniejszej sprawy w rozumieniu wyżej przedstawionym, a zatem poza granicami oceny dokonywanej przez sąd w niniejszej sprawie. Postępowanie to stanowiło odrębną sprawę administracyjnoprawną, która stanowiła również przedmiot odrębnego postępowania sądowego, które zakończyło się wydaniem prawomocnego wyroku z dnia 14 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Go 847/16 oddalającego skargę R.W. na uchwałę Zarządu Powiatu z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w sprawie unieważnienia konkursu na stanowisko dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych Nr [...]. Sąd w tej sprawie uznał, że zaskarżona uchwała Zarządu Powiatu odpowiada przepisom prawa, w tym § 8 ust. 2 pkt 1 r.r.k.. Jak bowiem wynika z treści § 8 ust. 2 pkt 1 r.r.k. w przypadku nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego organ prowadzący szkołę obowiązany jest unieważnić konkurs i zarządzić ponowne jego przeprowadzenie. Nie jest władny do zarządzenia uzupełnienia przez komisję konkursową postępowania konkursowego np. poprzez nakazanie dopuszczenia danego kandydata do dalszego etapu konkursu czy też umożliwienie kandydatowi uzupełnienie stwierdzonego braku formalnego, przeprowadzenie z jego udziałem dalszych czynności konkursowych i wyłonienia kandydata na stanowisko dyrektora. Biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy u.s.o. i r.r.k. Sąd przyjął, że wskazana przez ustawodawcę procedura konkursowa na stanowisko dyrektora szkoły publicznej lub placówki stanowi zamknięty ciąg czynności organu prowadzącego szkołę publiczną lub placówkę i komisji jako organu pomocniczego, które to czynności kończą się wraz z wydaniem przez organ prowadzący szkołę rozstrzygnięcia w postaci zarządzenia o zatwierdzeniu konkursu albo o jego unieważnieniu i zarządzeniu przeprowadzenia ponownego konkursu (§ 8 ust. 2 r.r.k.), po wcześniejszym przedstawieniu mu przez przewodniczącego komisji wyników konkursu wraz z dokumentacją postępowania konkursowego (§ 8 ust. 1 r.r.k.). Organ prowadzący szkołę publiczną ma uprawnienia do zatwierdzenia lub unieważnienia konkursu w powyższym rozumieniu, a nie poszczególnych czynności składających się na konkurs. Brak jest podstaw do przyjęcia przy tak zdefiniowanym pojęciu "konkurs", uprawnienia organu prowadzącego szkołę do unieważnienia poszczególnych tylko czynności składających się na postępowanie konkursowe i nakazanie komisji konkursowej kontynuowania tego postępowania. Sąd był związany tą ocenę zgodnie z art. 170 p.p.s.a., który stanowi, iż prawomocny wyrok wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Rozstrzygnięcie zawarte w prawomocnym orzeczeniu stwarza stan prawny taki, jaki z niego wynika. Sądy rozpoznające między tymi samymi stronami inny spór muszą przyjmować, że dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak przyjęto w prawomocnym, wcześniejszym wyroku. Stanowisko przeciwne uznające możliwość czynienia ustaleń sprzecznych z treścią prawomocnego orzeczenia sądu, jest nie do pogodzenia z wypływającą z art. 2 Konstytucji RP zasadą demokratycznego państwa prawnego oraz określoną w art. 7 Konstytucji RP zasadą legalizmu. Inaczej zagrożone byłoby ratio legis art. 170 p.p.s.a. polegające na zagwarantowaniu spójności i logiki działania organów państwa oraz na zapobieżeniu współistnieniu w obrocie prawnym orzeczeń nie do pogodzenia w całym systemie sprawowania władzy. Zatem w kolejnym postępowaniu, w którym pojawia się dane zagadnienie, nie może być już ono ponownie badane ( por. wyrok NSA z dnia 25 marca 2013 r., II GSK 2322/11, wyrok NSA z dnia 19 maja 1999 r., IV SA 2543/98, LEX nr 48643, Glosa W. Piątka do wyroku NSA z dnia 25 marca 2013 r., II GSK 2322/11, OSP 2015, nr 9, s. 1301–1305). Przy czym wbrew zarzutom organu brak było podstaw do odrzucenia skargi, gdyż w niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia i badania legalności była uchwała Zarządu Powiatu nr [...], co do której nie zachodził stan zawisłości sprawy bądź prawomocnego osądzenia. Zważyć bowiem należy, iż podnoszona przez skarżącą kwestia prawidłowości poprzedniego konkursu, unieważnionego uchwałą nr [...] z dnia [...] lipca 2016r miała jedynie charakter przesłankowy dla oceny ważności konkursu zakończonego uchwałą nr [...] i to jedynie w przekonaniu skarżącej, która czyni wywody sprzeczne z tymi, które wynikają z powołanego wyroku z dnia 14 grudnia 2016r. Mając bowiem na uwadze ocenę dokonaną we wspomnianym wyroku, nie istniała możliwość stwierdzenia nieważności czynności niedopuszczenia skarżącej do dalszego postępowania konkursowego, ogłoszonego w dniu [...] maja 2016r. i jego kontynuowania. Stąd też niezasadne są zarzuty skarżącej sprowadzające się do bezpodstawności ogłoszenia kolejnego konkursu uchwałą Zarządu Powiatu z dnia [...] lipca 2016 r. Poza kognicją sądu rozpoznającego niniejszą skargę, pozostaje także kontrola merytorycznej oceny kandydatów dokonana w ramach przeprowadzonego konkursu Granice oceny zaskarżonej uchwały wyznacza treść art. 36 a u.s.o. oraz § 8 ust. 2 r.r.k.. Zgodnie z § 8 ust. 2 r.r.k.organ prowadzący publiczną szkołę zatwierdza konkurs albo unieważnia konkurs i zarządza ponowne jego przeprowadzenie w razie stwierdzenia: 1) nieuzasadnionego niedopuszczenia kandydata do postępowania konkursowego; 2) przeprowadzenia przez komisję postępowania konkursowego bez wymaganego udziału 2/3 jej członków; 3) naruszenia tajności głosowania, z zastrzeżeniem § 4 ust. 1; 4) innych nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Wskazany przepis w sposób wyczerpujący określa przyczyny unieważnienia postępowania konkursowego, z których wszystkie dotyczą prawidłowości tego postępowania, a nie merytorycznych ocen kandydatów, którzy przystąpili do konkursu. Takie granice nadzoru organu prowadzącego szkole lub placówkę nad postępowaniem konkursowym wyznaczył ustawodawca w art. 36a ust. 12 u.s.o. formułując wytyczne co do treści rozporządzenia w przedmiocie regulaminu konkursu na stanowisko dyrektora szkoły lub placówki i trybu pracy komisji konkursowej (por. wyrok NSA z dnia 5 sierpnia 2010 r., sygn. akt I OSK 41/10). Granice te wiążą także sądy administracyjne, które badają co do zasady wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa, obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu, do zaistniałego stanu faktycznego, jak również trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość przyjętej procedury, nie będąc uprawnionymi do brania pod uwagę argumentów natury słusznościowej czy celowościowej, czy jak w niniejszej sprawie ingerencji w merytoryczną ocenę kwalifikacji uczestników konkursu. Przedmiotem oceny zarówno przez organ, jak i przez sąd administracyjny, mogło być jedynie spełnienie przez kandydatów wymagań określonych w art. 36a ust. 1 e u.s.o. Te jednak zostały spełnione przez obie kandydatki, co zresztą nie było kwestionowane przez skarżącą. W konsekwencji zarzuty skarżącej dotyczące merytorycznej oceny kandydatów, w tym argument dotyczący wyższych kwalifikacji czy też posiadania własnej koncepcji funkcjonowania i rozwoju szkoły, pozostają poza zakresem oceny tak Zarządu Powiatu (uprawnionego jedynie do zatwierdzenia wyniku postępowania konkursowego przeprowadzonego przez komisję konkursową, lub jego unieważnienia w ściśle określonych prawem przypadkach), jak również poza zakresem oceny dokonywanej w niniejszej sprawie przez Sąd. W ocenie Sądu na uwzględnienie nie zasługiwały również zarzuty podniesione w skardze odnoszące się do poprawności przeprowadzonego postępowania. Zgodnie z art. 36a ust. 6 u.s.o. (w brzmieniu obowiązującym w dacie przeprowadzenia konkursu) w celu przeprowadzenia konkursu organ prowadzący szkołę lub placówkę powołuje komisję konkursową w składzie: 1) trzech przedstawicieli organu prowadzącego szkołę lub placówkę; 2) dwóch przedstawicieli organu sprawującego nadzór pedagogiczny; 3) po jednym przedstawicielu: a) rady pedagogicznej, b) rady rodziców, c) zakładowych organizacji związkowych, przy czym przedstawiciel związku zawodowego nie może być zatrudniony w szkole lub placówce, której konkurs dotyczy - z zastrzeżeniem ust. 7. Łączna liczba przedstawicieli organów, o których mowa w ust. 6 pkt 1, nie może być mniejsza niż łączna liczba przedstawicieli, o których mowa w ust. 6 pkt 2 i 3 (art. 36a ust. 7 u.s.o.). Jeżeli w składzie komisji konkursowej łączna liczba przedstawicieli organów, o których mowa w ust. 6 pkt 1, byłaby mniejsza niż łączna liczba przedstawicieli, o których mowa w ust. 6 pkt 2 i 3, liczbę przedstawicieli tych organów zwiększa się proporcjonalnie, tak aby ich łączna liczba nie była mniejsza niż łączna liczba przedstawicieli, o których mowa w ust. 6 pkt 2 i 3 (art. 36a ust. 8 u.s.o.). Komisja powołana w niniejszej sprawie na podstawie art. 36 a ust. 6 u.s.o., składała się z trzech organu prowadzącego szkołę ( uchwała nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r. – (art. 36a ust. 6 pkt 1 lit. a), dwóch przedstawicieli kuratorium oświaty (art. 36a ust. 6 pkt 1 lit. b), jednego przedstawiciela rady pedagogicznej ( art. 36a ust. 6 pkt 2 lit. a), jednego przedstawiciela rady rodziców (art. 36a ust. 6 pkt 2 lit. b), jednego przedstawiciela Komisji Międzyzakładowej Wolnego Związku Zawodowego "Solidarność – Oświata", jednego przedstawiciela ZNP Oddział, jednego przedstawiciela NSZZ "Solidarność" (art. 36a ust. 6 pkt 3). Zachowana została proporcja o której mowa w art. 36a ust. 7 u.s.o., zaś liczba członków komisji odpowiada ściśle regulacji art. 36a ust. 6 u.s.o. Podmioty zewnętrzne zgłosiły swoich przedstawicieli zgodnie z obowiązującymi przepisami. Zaistniałe zmiany – w stosunku do poprzednio powołanej komisji w konkursie ogłoszonym dnia [...] maja 2016r. – wynikały z decyzji podmiotów uprawnionych do delegowania swoich przedstawicieli, w co organ prowadzący nie ma kompetencji ingerować. Skarżąca wskazuje również na naruszenie zasady bezstronności powołanej komisji oraz na wywieranie nacisków na jej członków, czego dowodem ma być rozmowa przeprowadzona przez członka Zarządu Powiatu A.O. z jednym z członków komisji konkursowej – E.N.. W ocenie skarżącej stanowi to o uchybieniu, które w świetle § 8 ust. 2 pkt 4 r.r.k. powinno skutkować unieważnieniem przeprowadzonego konkursu. Unieważnienie konkursu na podstawie § 8 ust. 2 pkt 4 r.r.k. winno nastąpić, jeżeli : po pierwsze stwierdzono nieprawidłowości (inne niż wymienione w pkt.1-3) w szeroko rozumianym postępowaniu konkursowym, także co do zasady z powodu uchybień przy wyłanianiu komisji konkursowej, a po drugie ustalono, że nieprawidłowości te mogły mieć wpływ na wynik konkursu. Obie te przesłanki muszą przy tym zachodzić jednocześnie ( por. wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2011r., sygn. akt I OSK 559/11). Ustalenia czy takie okoliczności miały miejsce i ich ocena należą do organu prowadzącego szkołę przy zatwierdzaniu konkursu i nie mogą mieć one charakteru dowolnego i arbitralnego. Powinny być one szczegółowo wywiedzione i należycie uargumentowane w uzasadnieniu uchwały (zarządzenia) o unieważnieniu konkursu (por. wyrok NSA z dnia 15 czerwca 2016 r., sygn. akt I OSK 278/16, wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 559/11 ). Do okoliczności uzasadniających unieważnienie zalicza się podejrzenie o brak obiektywizmu członka komisji konkursowej, albowiem do niezaakceptowania jest z punktu widzenia zasad praworządności przeprowadzenia konkursu przez komisję, mającą w swoim składzie członków, co do których w świetle dokumentów istnieją wątpliwości co do ich obiektywizmu i bezstronności (por. wyrok NSA z dnia 25 listopada 2014 r., sygn. akt I OSK 2121/14, LEX nr 1749159). Wskazuje się przy tym, że oceny bezstronności członków komisji należy dokonywać na podstawie konkretnych okoliczności, określonego postępowania konkursowego O nieprawidłowościach przy wyłonieniu komisji mającej przeprowadzić konkurs można by mówić jedynie wtedy, gdyby organ powołał do komisji osobę, co do której sam miałby wątpliwości co do jej bezstronności, albo mimo uzasadnionego wniosku zgłoszonego w tym zakresie przez inne zainteresowane podmioty (por. wyrok NSA z dnia 17 czerwca 2011r., sygn. akt I OSK 559/11). Skarżąca formułując powyższy zarzut bezstronności członków komisji konkursowej w żaden nie wykazała, a nawet nie poprała żadnymi konkretnymi okolicznościami, które mogłyby takie twierdzenie choćby uprawdopodobniać. W istocie zarzut ten skarżącą buduje na podstawie niekorzystnego dla siebie wyniku głosowania, co jest niewystarczające dla podważania wyników konkursu, tym bardziej, iż na etapie samego postępowania takich zarzutów nie formułowała. Komisja Konkursowa nie powinna również podlegać naciskom zewnętrznym. Za takie naciski nie sposób uznać działania członka Zarządu Powiatu A.O., wynikające z oświadczenia E.N. z dnia [...] września 2016 r, załączonego do skargi. Przede wszystkim należy zauważyć, iż wskazywane w tym oświadczeniu zachęcanie nauczycieli do kandydowanie na stanowisko dyrektora, nie może być w żadnym wypadku uznane za wpływanie na komisję konkursową. Niewątpliwie bowiem wielość kandydatów umożliwia przedstawienia różnych koncepcji prowadzenie szkoły. Ponadto istota postępowania konkursowego polega na udziale wielu uczestników. Stąd działania organu prowadzącego mające na celu zapewnienie wielości i różnorodności uczestników było działaniem mieszczącym się w granicach prawa. Również próba wysondowania E.N., jeszcze przed rozpoczęciem prac komisji konkursowej co do tego, czy będzie kierowała się przy wyborze dyrektora stanowiskiem rady pedagogicznej, które zresztą nie było jeszcze znane, trudno uznać za wywieranie nacisku na komisję konkursową, a już na pewno nie sposób na podstawie tego jednostkowego przypadku konstruować – jak to czyni skarżąca - domniemania, iż również na innych członków wywierano podobne naciski. Przyjęcie nawet, iż powyższe pytania były odbierane przez E.N., jako forma nacisku, to mając na uwadze rozkład głosów (7 za R.S.-D., 3 za skarżącą) - abstrahując z powodu tajności głosowania od tego jak zgłosowała wyżej wymieniona - nie zmieniłoby to ostatecznie wyniku konkursu. Trudno zatem doszukiwać się związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy powyżej przedstawioną rozmową na kilka dni przed konkursem, czy też namawianiem do udziału w konkursie, a podjętym rozstrzygnięciem komisji konkursowej. Skarżąca nie wykazała, aby opisane sytuacje stanowiły jedyną przyczynę, która zdecydowała o wyniku konkursu, a zatem nie wykazała, aby mogły mieć wpływ na wynik konkursu. W zaistniałych okolicznościach brak zatem podstaw do uznania, iż w sprawie doszło do ziszczenia się przesłanki, o której mowa w § 8 ust. 2 pkt 4 r.r.k., dający podstawę organowi prowadzącemu szkołę do unieważnienia konkursu. Brak nieprawidłowości, które mogły mieć wpływ na wynik w postępowaniu konkursowym, w rozumieniu § 8 ust. 2 pkt 4 r.r.k. wyklucza możliwość unieważnienia konkursu przez organ prowadzący. W niniejszej sprawie Sąd nie doszukał się - działając z urzędu w ramach kompetencji wynikającej z art. 134 § 1 p.p.s.a. – aby zaistniały również inne niepodniesione przez skarżącą, a wskazane w przepisie § 8 ust. 2 r.r.k. przesłanki unieważnienia konkursu. Tym samym kontrolowaną uchwałę, wydaną - na podstawie § 8 ust. 2 ab initio r.r.k. - o zatwierdzeniu konkursu, należało uznać za zgodną z prawem. Stąd Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.