II SA/Bk 178/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, sędzia WSA Małgorzata Roleder, Protokolant referent stażysta Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 maja 2017 r. sprawy ze skargi Z. P. na decyzję PGE Dystrybucja SA Oddział B. w B. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie informacji publicznej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję PGE Dystrybucja SA Oddział B. w B. z dnia [...] stycznia 2017 roku numer [...]; 2. zasądza od PGE Dystrybucja SA Oddział B. w B. na rzecz skarżącej Z. P. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wnioskiem z dnia [...] września 2016 r. Z. P. (powoływana dalej jako "Skarżąca") zwróciła się do P. SA Oddział w B. (dalej: "Spółka") o wydanie jej kopii oświadczenia właścicieli do dysponowania nieruchomościami o nr [...] oraz [...] położonymi w K., dotyczące sprawy [...]. Z uwagi na brak odpowiedzi Skarżąca pismem z dnia [...] listopada 2016 r. wystąpiła do Spółki o przyśpieszenie wydania kopii oświadczenia żądanego pismem z dnia [...] września 2016 r. P. SA w L. Oddział w B. decyzją z dnia [...] stycznia 2017 r. nr [...], postanowił odmówić udostępnienia oświadczenia zawierającego zgody właścicieli nieruchomości o nr [...] oraz [...] położonych w K. na wybudowanie urządzeń infrastruktury elektroenergetycznej na podstawie art. 17 ust 1 w zw. z art. 16 ust 1, 2 oraz art. 5 ust 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) z uwagi na fakt, iż wskazane dokumenty stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa zgodnie z Zarządzeniem Nr [...] Prezesa Zarządu P. S.A. z dnia [...].10.2015r. w sprawie wprowadzenia do stosowania Procedury ochrony tajemnicy przedsiębiorcy P. S.A. Pismem z dnia [...] lutego 2017 r. Skarżąca wniosła odwołanie od powyższej decyzji zarzucając jej naruszenie: (-) art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez nieudostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni, (-) art. 17 w zw. art. 16 ust. 2 pkt. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej - poprzez niewskazanie w uzasadnieniu decyzji o odmowie udostępnienia informacji imion, nazwisk i funkcji osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, (-) art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez błędne zakwalifikowanie żądanych dokumentów do dokumentów naruszających tajemnicę przedsiębiorstwa, (-) art. 35 § 2 k.p.a. poprzez niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie. Po ponownym rozpoznaniu sprawy, P. SA w L. Oddział w B. decyzją z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...], odmówił udostępnienia oświadczenia zawierającego zgody właścicieli nieruchomości o nr [...] oraz [...] położonych w K. na wybudowanie urządzeń infrastruktury elektroenergetycznej na podstawie art. 17 ust 1 w zw. z art. 16 ust 1, 2 oraz art. 5 ust 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) z uwagi na fakt, iż wskazane dokumenty stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa zgodnie z Zarządzeniem Nr [...] Prezesa Zarządu P. S.A. z dnia [...].10.2015r. w sprawie wprowadzenia do stosowania Procedury ochrony tajemnicy przedsiębiorcy P. S.A. W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że brak jest podstaw dla udostępnienia wnioskowanych informacji z uwagi na okoliczność, że informacje w tym przedmiocie stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, która jest z mocy ustawy o dostępie do informacji publicznej wyłączona od obowiązku udostępnienia. Zgodnie z art. 5 ust 2 oraz art. 2 ust 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo dostępu do informacji publicznej doznaje ograniczenia w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych, jak również prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Natomiast w myśl art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 wskazanej ustawy, podmiot, wobec którego skierowano wniosek odmawia udostępnienia informacji publicznej wydając decyzję w tym przedmiocie. Dalej organ wyjaśnił, że w myśl art. 11 ust. 4 ustawy z 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności, co dotyczy żądanych informacji w sprawie. Informacje, których żąda Skarżąca stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa energetycznego. W stosunku do tych informacji Spółka uznaje je za tajemnicę przedsiębiorstwa, w tym podejmując określone czynności wewnętrzne oraz organizacyjne w celu ich ochrony przed ich udostępnianiem osobom trzecim. W tym są to takie dokumenty, które w tym celu są przechowywane w archiwach Spółki, z ograniczonym do nich dostępem wąskiego grona uprawnionych pracowników Spółki. Udostępnienie dokumentacji wskazanej w pkt 1 jest sprzeczne z obowiązującym w Spółce Zarządzeniem Nr [...] Prezesa Zarządu P. SA z dnia [...] października 2015 r. w sprawie wprowadzenia do stosowania Procedury ochrony tajemnicy przedsiębiorcy P. S.A. Zdaniem organu tajemnica wynika też z faktu, iż materiały te dotyczą sieci elektroenergetycznej, w przedmiocie której realizowane są zadania przedsiębiorstwa w zakresie funkcjonowania sytemu elektroenergetycznego i bezpieczeństwa dostaw energii elektrycznej o istotnym znaczeniu dla wykonywania zadań operatora sytemu dystrybucyjnego. Konieczność zachowania we wnioskowanym zakresie tajemnicy wynika również z faktu znaczenia materiałów dla prawidłowości funkcjonowania sieci także dla Państwa, tj. wobec okoliczności, że P. SA objęta jest (cz. ll Załącznika, pod poz. 1) treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 października 2010 r. w sprawie wykazu przedsiębiorców o szczególnym znaczeniu gospodarczo-obronnym (Dz. U. Nr 198, poz. 1314) - względy te potwierdzają tajemnicę oraz słuszność konieczności ochrony tej tajemnicy Spółki. Ponadto organ wyjaśnił, że wniosek dotyczył decyzji administracyjnych, a więc aktów podlegających udostępnieniu w trybie określonym kodeksem postępowania administracyjnego zgodnie z art. 73 k.p.a., tj. przez właściwy organ administracji publicznej stronie danego postępowania administracyjnego. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku złożyła Skarżąca zarzucając jej naruszenie: - art. 13 ustawy o dostępie do informacji publicznej - poprzez nieudostępnienie informacji publicznej w terminie 14 dni, - art. 17 w zw. art. 16 ust. 2 pkt. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej - poprzez niewskazanie w uzasadnieniu decyzji nr [...] z [...].02.2017r. oraz poprzedzającej jej decyzji nr [...] z [...].01.2017r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej imion, nazwisk i funkcji osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, - art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej - poprzez błędne zakwalifikowanie żądanych dokumentów do dokumentów naruszających tajemnicę przedsiębiorstwa; - art. 35 § 2 k.p.a. poprzez niezałatwienie sprawy w ustawowym terminie. W oparciu o powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o zasądzenie od P. S.A. grzywny z uwagi na nieudostępnienie informacji publicznej, wbrew ciążącemu na Spółce obowiązkowi. W uzasadnieniu skargi Skarżąca opisała przebieg korespondencji z Zakładem i stwierdziła, że nie zgadza się z argumentacją przedstawioną przez organ w decyzjach jakoby żądane dokumenty stanowiły tajemnicę przedsiębiorstwa i podlegały ograniczeniu prawa do informacji publicznej. Dalej Skarżąca wyjaśniła, że żądane informacje nie stanowią tajemnicy przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. Nie są to bowiem informacje techniczne, technologiczne czy też organizacyjne przedsiębiorstwa. Ponadto zdaniem Skarżącej ma ona prawo jako współwłaścicielka nieruchomości, na których zlokalizowane są urządzenia przesyłowe, do informacji, czy do zajęcia mojej nieruchomości doszło w sposób legalny, tj. z zachowaniem wszelkich przepisów dotyczących ochrony własności. Konkludując Skarżąca wskazała, że wniosek o udostępnienie kopii oświadczeń wszystkich współwłaścicieli, rozstrzygających o rokowaniach w trybie art. 124 ustawy o gospodarce nieruchomościami, które Spółka winna dołączyć do ewentualnego późniejszego wniosku o rozstrzygnięcie sprawy w trybie art. 124 ust. 1 tej ustawy, nie kwalifikuje się do odmowy udostępnienia w trybie art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej (po dokonaniu niezbędnej anonimizacji). Spółka w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie i podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko faktyczne oraz prawne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Natomiast stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.- dalej " p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Dokonując tak rozumianej kontroli zaskarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2017 r. oraz - na mocy art. 135 p.p.s.a. - poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] stycznia 2017 r. odmawiającej udostępnienia wnioskowanych przez Skarżącą informacji publicznych, Sąd doszedł do przekonania, że wniesiona skarga jest uzasadniona i jako taka zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie Skarżąca wnioskiem z dnia [...] września 2016 r. zwróciła się do Spółki o wydanie kopii oświadczenia zawierającego zgody właścicieli nieruchomości o nr [...] oraz [...] położonych w K. na wybudowanie urządzeń infrastruktury elektroenergetycznej. Po rozpatrzeniu powyższego wniosku Spółka odmówiła udzielenia wnioskowanych informacji powołując się na art. 5 ust.2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2058, z późn. zm., dalej: "u.d.i.p.") - tajemnicę przedsiębiorstwa. Przechodząc do merytorycznej oceny skargi w pierwszej kolejności należy podkreślić, że w niniejszej sprawie poza sporem pozostaje, że adresat wniosku, tj. P. S.A. oraz działający w jej strukturach Oddział w B. jest jednostką organizacyjną przedsiębiorstwa energetycznego, stanowiącego przedsiębiorstwo użyteczności publicznej, wykonujące zadania publiczne, które jest podmiotem zobowiązanym do udzielenia informacji publicznej (tak m.in. wyrok NSA z dnia 18 sierpnia 2010 r., I OSK 851/10, dostępny w CBOSA). Zasadniczy spór w sprawie sprowadza się natomiast do oceny, czy odmowa udostępnienia informacji publicznej w zakresie wydanie kopii oświadczeń zawierających zgodę właścicieli nieruchomości o nr [...] oraz [...] położonych w K. na wybudowanie na tych działkach urządzeń infrastruktury elektroenergetycznej, z powołaniem na przepis art. 5 ust. 2 u.d.i.p., była uzasadniona. W ocenie składu orzekającego należy przychylić się do zarzutów Skarżącej co do braku podstaw uznania żądanych przez nią informacji za tajemnicę przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 5 ust.2 u.d.i.p. prawo do informacji ulega ograniczeniu m.in. ze względu na tajemnicę przedsiębiorcy. Definicja legalna pojęcia tajemnicy przedsiębiorstwa zawarta w art. 11 ust.4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003r. Nr 153, poz. 1503 z późn. zm.), zgodnie z którym przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia z dnia 10 stycznia 2014 r., sygn. I OSK 2143/13 (Lex nr 1505074) tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi poufna informacja posiadająca wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna (por. Michalak "Komentarz do art. 11 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji" w: M. Zdyb (red.), A. Michalak, M. Mioduszewski, J. Raglewski, J. Rasiewicz, M. Sieradzka, J. Sroczyński, M. Szydło Marek, M. Wyrwiński, "Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz"; LEX nr 93420). Podobnie w tej kwestii wypowiedział się również Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 7 marca 2003 r. sygn. I CKN 89/01 (Lex nr 583717). Innymi słowy na tajemnicę przedsiębiorstwa składają się takie informacje należące do tegoż podmiotu, których przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie albo nabycie od osoby nieuprawnionej zagraża lub narusza interes przedsiębiorcy. Warunkiem respektowania tej tajemnicy jest uprzednie złożenie w odniesieniu do konkretnych informacji zastrzeżenia, że nie mogą być one ogólnie udostępnione. Jednakże samo zastrzeżenie nie jest przesłanką wystarczającą, jeżeli informacja nie spełnia kryterium posiadającej waloru wartości gospodarczej, technologicznej czy organizacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny w cytowanym wcześniej wyroku w sprawie I OSK 2143/13 wskazał, że niewystarczającym jest powołanie się jedynie na tajemnicę przedsiębiorcy, bez szczegółowego rozwinięcia, w jakim aspekcie tajemnicę tę należałoby oceniać. Podobnie w wyroku z dnia 10 stycznia 2014r., sygn. akt I OSK 2112/13, NSA orzekł, że aby określone informacje mogły zostać objęte tajemnicą przedsiębiorcy muszą, ze swojej istoty dotyczyć kwestii, których ujawnianie obiektywnie mogłoby negatywnie wpłynąć na sytuację przedsiębiorcy (informacje takie muszą mieć choćby minimalną wartość) z wyłączeniem informacji, których upublicznienie wynika np. z przepisów prawa. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że z wniosku Skarżącej nie wynika, aby domagała się ona udzielenia informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. W szczególności nieuprawnione jest uznanie za tajemnicę przedsiębiorstwa podstaw prawnych wybudowania urządzeń elektroenergetycznych na nieruchomości należącej do Skarżącej i jej poprzedników prawnych. Dane powyższe nie mają wartości o znaczeniu gospodarczym, technologicznym. Co do zasady zaś dokumentacja związana z procesami inwestycyjnymi, zwłaszcza decyzje administracyjne i inne dokumenty z nim związane noszą cechy informacji publicznej, do której dostęp gwarantuje u.d.i.p.. Dane wrażliwe w tych dokumentach podlegają bowiem anonimizacji. Informacja o podstawie prawnej wybudowania urządzeń elektroenergetycznych jest dostępna stronom postępowania administracyjnego. Jeżeli toczyło się zatem postępowanie administracyjne w sprawie realizacji spornych urządzeń elektroenergetycznych, właściciele nieruchomości winni brać w nim udział. Tyle tylko, że żądanie Skarżącej dotyczy zdarzeń i postepowań z przeszłości, w których ona nie uczestniczyła, co wyklucza zapewne możliwość ubiegania się przez nią o uzyskanie informacji w trybie przewidzianym w kodeksie postepowania administracyjnego, który przewiduje dostęp stron do akt postępowania. Tym samym powołanie się przez Spółkę w uzasadnieniu odmowy na treść art. 73 § 1 k.p.a., jako przepisu regulującego właściwy dla skarżącego tryb dostępu do wnioskowanych dokumentów – należy uznać za wadliwe. Trzeba bowiem zauważyć, że w niniejszej sprawie nie zostało wykazane, by Skarżąca lub jej poprzednicy prawni byli stronami postępowania w sprawie, w której została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę linii energetycznej napowietrznej n.n. i przyłącza energetycznego m.in. na działkach [...] i [...], co umożliwiałoby jej dostęp do tych orzeczeń na podstawie powołanej przez Spółkę regulacji. Ewentualna zaś możliwość zwrócenia się przez Skarżącą o udostępnienie tych dokumentów do jakiegokolwiek innego podmiotu, również w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej, nie wyłącza uprawnienia do zwrócenia się z tym wnioskiem do Spółki, skoro jest ona podmiotem objętym regulacją tej ustawy. Dodatkowo należy zwrócić też uwagę, że przepis art. 11 ust.4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji z istoty swej wyklucza objęcie tajemnicą informacji, które można uzyskać w zwykłej formie. Jeżeli zatem są to dokumenty wytworzone w toku postepowania administracyjnego w związku z realizacją inwestycji, były dostępne w zwykłej formie. Zatem, jeżeli sporne urządzenie energetyczne wybudowane zostało zgodnie z prawem, inwestor i aktualny właściciel urządzenia obowiązani są do udostępniania dokumentacji w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, z wyłączeniem informacji mających wartość gospodarcza, technologiczną. Przy tym nie sposób uznać, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi wskazanie tytułu prawnego do realizacji inwestycji i dokumentacji pozwalającej na weryfikację legalności działań inwestora, czy podanie wymogów bezpieczeństwa, informacji, w jaki sposób istniejąca linia energetyczna ogranicza uprawnienia właściciela nieruchomości (tak też m.in. WSA w Łodzi z dnia 6 czerwca 2015 r. II SA/Łd 748/15 oraz WSA w Lublinie w wyroku z dnia 24 lutego 2015r. II Sa/Lu 1099/14, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Na ocenę Sądu w zakresie braku podstaw prawnych do zakwalifikowania żądanych przez Skarżących informacji do tajemnicy przedsiębiorstwa nie ma wpływu fakt objęcia wnioskowanej informacji zarządzeniem nr [...] Prezesa Zarządu Spółki z dnia [...] października 2015 r. w sprawie wprowadzenia do stosowania procedury ochrony tajemnicy przedsiębiorcy P. S.A. Należy bowiem podkreślić, że z uwagi na przedmiot działalności Spółki, treść dokumentów stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii oraz urządzeń energetycznych na nieruchomości Skarżącej nie stanowi zasadniczo informacji wymagających zaufania poufności, zwłaszcza, że dotyczyć one mają wyłącznie działki Skarżącej. W ocenie Sądu nie stanowi też uzasadnionej odmowy udzielenia informacji okoliczność, że dokumenty zostały zarchiwizowane w miejscu, do którego dostęp posiada ograniczona liczba pracowników. Jak wskazano we wcześniejszych rozważaniach, istotny jest aspekt merytoryczny - wykazanie, jakie elementy żądanej informacji mają walor poufności. Z uwagi na powyższe należy uznać, że brak było podstaw do uznania, iż żądane przez Skarżącą informacje stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa i tym samym do odmowy udzielenia żądanej informacji na podstawie art. 5 ust.2 u.d.i.p. Analogiczne stanowisko w stosunku do Spółki zajął tutejszy Sąd w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 422/16 i skład rozpoznający niniejszą sprawę w pełni ten pogląd podziela. Dodatkowo należy podkreślić, że z mocy art. 16 ust. 2 u.d.i.p., do decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej stosuje się przepisy k.p.a. Z art. 138 § 1 k.p.a. wynika zaś, jakie rozstrzygnięcia może wydać organ odwoławczy. Pośród nich nie ma możliwości ponownego rozstrzygnięcia co do istoty sprawy bez wcześniejszego uchylenia zaskarżonej decyzji, jak to uczynił organ II instancji w niniejszej sprawie (art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.). Organowi, jak widać z uzasadnienia jego decyzji, chodziło raczej o orzekanie na mocy art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., ale w tym przypadku winien on utrzymać zaskarżoną decyzję w mocy. Już zatem powyższe naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. stanowi samodzielną przesłankę do uchylenia decyzji organu II instancji z dnia [...] lutego 2017 r., z uwagi na fakt, że naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit.c) p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy skarżoną decyzję oraz poprzedzająca jej wydanie należało uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi, o czym orzeczono jak w pkt 1 sentencji. Rozpoznając sprawę ponownie Spółka uwzględni wszystkie przedstawione wyżej uwagi, a zwłaszcza dokonaną przez Sąd wykładnię przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. O kosztach postępowania orzeczono w pkt 2 na mocy art. 200 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt. 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz.U. z 2015r., poz. 1800). Na zasądzone koszty składają się wpis sądowy w kwocie 200 zł, koszty zastępstwa procesowego w kwocie 480 zł oraz opłata skarbowa od udzielonego pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.