III SA/Kr 455/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 maja 2019 r. sprawy ze skargi P. M. na uchwałę Rady Miejskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej z dnia 26 marca 2019 r. Nr VI/51/2019 w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: odrzucić skargę. Rada Miejska w Kalwarii Zebrzydowskiej podjęła uchwałę z dnia 26 marca 2019r. Nr VI/51/2019 w przedmiocie rozpatrzenia wniosku. Uchwała została podjęta na podstawie art. 241, art. 242 § 1 w zw. z art. 247 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.; powoływanej dalej jako "k.p.a."). Zgodnie z § 1 tej uchwały nie uwzględnia się wniosku z dnia 24.02.2019r. złożonego do Rady Miejskiej w dniu 25.02.2019 r. przez mieszkańca Gminy. W uzasadnieniu organ wskazał, że mieszkaniec złożył wniosek o zlikwidowanie dyżurów Wiceprzewodniczących Rady Miejskiej argumentując to faktem, iż w czasie tych dyżurów odbywają się posiedzenia Komisji oraz Sesje Rady. W ocenie wnioskodawcy dyżury Wiceprzewodniczących nie są potrzebne, jak również nie ma podstawy prawnej do ich odbywania. Jednocześnie zawnioskował o wprowadzenie dyżuru każdego radnego raz w miesiącu. Mając na uwadze obowiązujące w tym względzie uwarunkowania prawne, a w szczególności art. 253 k.p.a. oraz orzecznictwo sądów administracyjnych Rada stwierdziła, iż złożony wniosek nie może zostać uwzględniony. Pismem z dnia 13 kwietnia 2019 r. skarżący P. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na powyższą uchwałę Rady Miasta Nowego Sącza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przedmiotem zaskarżenia w niniejszym postępowaniu jest uchwała Rada Miejskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej z dnia 26 marca 2019 r. Nr VI/51/2019 wydana na podstawie art. 241, art. 242 § 1 w zw. z art. 247 Kodeksu postępowania administracyjnego, dotycząca rozpatrzenia wniosku P. M. o zlikwidowanie dyżurów wiceprzewodniczących Rady Miejskiej oraz o wprowadzenie dyżuru każdego radnego raz w miesiącu. Przedmiotem skargi jest zatem uchwała wydana przez organ administracyjny w ramach przewidzianego w Dziale VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. k.p.a. postępowania w sprawie skarg i wniosków. Podstawową kwestią w niniejszej sprawie jest kwestia dopuszczalności wniesienia opisanej powyżej skargi na uchwałę wydaną w sprawie skargi z Działu VIII k.p.a. do sądu administracyjnego. Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; powoływanej dalej jako "p.p.s.a.") określa art. 3 § 1-3 tej ustawy. Obejmuje on m.in. skargi na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, lub rozstrzygające sprawę co do istoty, a także inne niż określone w pkt 1-3 § 2 art. 3 w/w ustawy akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżona niniejszą skargą uchwała Rada Miejskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej rozstrzygająca wniosek z Działu VIII k.p.a. pozostaje poza wskazanym w art. 3 cytowanej ustawy zakresem kognicji sądu administracyjnego. Nie jest ona bowiem ani rozstrzygnięciem indywidualnym mającym postać decyzji administracyjnej lub postanowienia, ani też nie może być kwalifikowana jako "inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa" (por. m.in. A. Matan w: G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, "Kodeks postępowania administracyjnego", Zakamycze 2005, tom II, str. 545-546). Istotą bowiem uregulowanych w Dziale VIII k.p.a. skarg jest uruchomienie jednoinstancyjnego postępowania administracyjnego o charakterze uproszczonym, kończącego się czynnością materialno-techniczną – zawiadomieniem (por. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998r., sygn. akt III SA 1636/97, niepublikowany, cyt. za M. Jaśkowską w: M. Jaśkowska, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.00.98.1071), Lex 2014). A zatem rozstrzygnięcie takiej skargi nie następuje drogą decyzji, lecz czynności materialno-technicznej – zawiadomienia, które nie ma charakteru aktu administracyjnego władczo rozstrzygającego o prawach i obowiązkach jednostki wynikających z przepisów prawa administracyjnego, a zatem nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Zawiadomienie takie wywiera trojakie skutki: zakończenie postępowania skargowego w odniesieniu do sprawy, która była jej przedmiotem, możliwość wniesienia kolejnej skargi będącej wynikiem niezadowolenia ze sposobu załatwienia pierwszej skargi (art. 227 k.p.a.) oraz możliwość zastosowania trybu z art. 239 k.p.a. wobec ponowionej skargi. Na takie zawiadomienie o sposobie załatwienia skargi nie służy jednakże skarga do sądu administracyjnego, ocena zatem prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów Działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012r., sygn. akt II OSK 2692/11, LEX nr 1110181, czy postanowienie NSA z dnia 12 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 318/13, LEX nr 1305299). Z tego względu będąca przedmiotem niniejszej skargi uchwała Rada Miejskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej, będąca w istocie zawiadomieniem o sposobie załatwienia wniosku z Działu VIII k.p.a., nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Jak z powyższego wynika, brak w niniejszej sprawie podstaw prawnych do rozpoznania skargi na uchwałę o sposobie rozpatrzenia wniosku wniesionego w trybie Działu VIII k.p.a. W tym stanie rzeczy, ponieważ zaskarżona w niniejszej sprawie czynność Rady Miejskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej nie mieści się w granicach kognicji sądu administracyjnego wyznaczonej treścią art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 tej ustawy, który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd wskazuje, iż zgodnie z art. 246 § 1 k.p.a. wnioskodawcy niezadowolonemu ze sposobu załatwienia wniosku służy prawo wniesienia skargi w trybie określonym w rozdziale 2 niniejszego działu. Nie jest to jednak skarga składana do Sądu Administracyjnego, a zgodnie z art. 228 k.p.a. skargi takie składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.