I SA/Gd 313/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w likwidacji na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Sygn. akt [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 rok postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] r. "A" Sp. z o.o. w likwidacji wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 rok. Zarządzeniem z dnia 8 lutego 2019 r. strona skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podpisanie skargi oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Powyższe wezwanie wysłane zostało na adres likwidatora strony skarżącej. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki z powodu nieobecności adresata, przesyłka została awizowana w dniu 19 lutego 2019r. Przesyłka została wydana przez operatora pocztowego adresatowi w dniu 6 marca 2019 r. Pismem z dnia 13 marca 2019 r. (data stempla pocztowego) strona skarżąca nadesłała odpis KRS oraz podpisany egzemplarz skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie strona skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez podpisanie skargi oraz złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej. Przesyłka, zawierająca powyższe wezwanie, została doręczona skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a. z dniem 5 marca 2019 r., a więc z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu pozostawienia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 ww. ustawy). Wprawdzie strona skarżąca odebrała przesyłkę w dniu 6 marca 2019 r., jednakże fakt ten nie uchyla skutków doręczenia, wynikającego z ww. przepisu. Doręczenie pisma w toku postępowania sądowoadministracyjnego może nastąpić tylko raz, zważywszy, że skutki procesowe ustawa łączy z doręczeniem w formie prawem przepisanej, a nie z faktycznym otrzymaniem tego pisma przez stronę. Przetrzymanie i wydanie przez urząd pocztowy pisma po upływie tego terminu niewątpliwie stanowi uchybienie, jednakże nie modyfikuje zaistniałego już skutku prawnego doręczenia. Podobny pogląd wyrażony został przez NSA m.in. postanowieniu z dnia 9 czerwca 2010 r. sygn. akt I FZ 188/10 oraz postanowieniu z dnia 27 marca 2013 r. sygn. akt II FZ 133/13 (dostępne w internetowej bazie orzeczeń na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Biorąc zatem pod uwagę, że wezwanie zostało doręczone w trybie art. 73 p.p.s.a. w dniu 5 marca 2019 r., to siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął w dniu 12 marca 2019 r. Uznać więc należało, że strona skarżąca uzupełniając braki formalne skargi w dniu 13 marca 2019 r. uczyniła to po upływie ustawowego terminu. Oznacza to, że czynność ta jest bezskuteczna, co wynika z art. 85 p.p.s.a. Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.