III SA/Kr 124/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janusz Bociąga (spr.) Sędziowie WSA Bożenna Blitek NSA Krystyna Kutzner Protokolant specjalista Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 czerwca 2019 r. sprawy ze skarg A. N. na postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 listopada 2018 r. nr [...], [...], [...], [...], [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. skargi oddala, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na rzecz adwokata M. W. - Kancelaria Adwokacka K ul. [...] tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 1200 (tysiąc dwieście) złotych podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności. 1/ Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2018 r. nr [...] przyznał zasiłek celowy z przeznaczeniem na zakup żywności na przygotowanie jednego posiłku dziennie dla rodziny A. N. w kwocie 210 zł. Świadczenie przysługuje za miesiąc grudzień 2018 r., 2/ Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2018 r. nr [...] przyznał zasiłek celowy z przeznaczeniem na zakup żywności na przygotowanie jednego posiłku dziennie dla rodziny A. N. w kwocie 210 zł. Świadczenie przysługuje za miesiąc październik 2018 r.; 3/ Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2018 r. nr [...] przyznał zasiłek celowy z przeznaczeniem na zakup żywności na przygotowanie jednego posiłku dziennie dla rodziny A. N. w kwocie 210 zł. Świadczenie przysługuje za miesiąc wrzesień 2018 r.; 4/ Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2018 r. nr [...] przyznał zasiłek celowy z przeznaczeniem na zakup żywności na przygotowanie jednego posiłku dziennie dla rodziny A. N. w kwocie 210 zł. Świadczenie przysługuje za miesiąc lipiec i sierpień 2018 r.; 5/ Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2018 r. nr [...] przyznał zasiłek celowy z przeznaczeniem na zakup żywności na przygotowanie jednego posiłku dziennie dla rodziny A. N. w kwocie 210 zł. Świadczenie przysługuje za miesiąc lipiec i sierpień 2018 r. Powyższe decyzje zostały doręczone A. N. w dniu 3 września 2018 r. (kserokopia zwrotnego potwierdzenia odbioru w aktach sądowych sprawy). Pismem z dnia 24 września 2018 r. A. N. złożyła osobiście odwołanie od wskazanych decyzji. 1/ Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 6 listopada 2018 r. nr [...] działając na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018 r. nr [...]; 2/ Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 6 listopada 2018 r. nr [...] działając na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018 r. nr [...]; 3/ Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 6 listopada 2018 r. nr [...] działając na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018 r. nr [...]; 4/ Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 6 listopada 2018 r. nr [...] działając na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018 r. nr [...]; 5/ Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 6 listopada 2018 r. nr [...] działając na podstawie art. 134 K.p.a. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018 r. nr [...]. W uzasadnieniu powyższych postanowień SKO wskazało, że skoro zaskarżone decyzje zostały doręczone A. N. w dniu 3 września 2018 r., a odwołanie zostało złożone osobiście pismem z dnia 24 września 2018 r., to tym samym został uchybiony 14- dniowy termin do wniesienia odwołania. Organ stwierdził, że ostatnim dniem, w którym dopuszczalne byłoby złożenie niniejszego odwołania był dzień 17 września 2018 r. W konsekwencji zgodnie z art. 134 K.p.a. wniesienie odwołania po terminie skutkuje stwierdzeniem przez organ odwoławczy uchybieniem terminu do jego złożenia. Na powyższe postanowienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła A. N. podnosząc, że w dniu 10 września 2018 r. złożyła do MOPS odwołanie dotyczące wszystkich wydanych w dniu [...] 2018 r. decyzji. W związku z powyższym odwołania te należy uznać za złożone w terminie. Biorąc powyższe pod uwagę skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonych postanowień SKO. W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o ich oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonych postanowień. W piśmie procesowym z dnia 17 kwietnia 2019 r. pełnomocnik skarżącej podniósł, że zaskarżone postanowienia są błędne i całkowicie nieuzasadnione. Stwierdził, że nie można zweryfikować czy skarżąca faktycznie w dniu 3 września 2018 r. odebrała decyzje Prezydenta Miasta. Podtrzymał on twierdzenia skarżącej jakoby odwołania złożyła już 10 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. 2018 r., poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie natomiast do art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako P.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie decyzji następuje, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności (art. 134 § 2 P.p.s.a.). Mając na uwadze tak zakreślony zakres kognicji Sąd uznał, że wniesione skargi nie zawierają usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 129 § 2 K.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Zgodnie natomiast z art. 134 zdanie pierwsze K.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W orzecznictwie sądów administracyjnych panuje ugruntowany pogląd, że uchybienie terminowi jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminowi, przewidzianego w art. 134 K.p.a. Stwierdzenie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania nie jest zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej (por. wyrok WSA w Kielcach z dnia 14 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Ke 40/19, Lex nr 2636082). Przenosząc powyższe uwagi natury ogólnej na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że z akt administracyjnych nadesłanych przez organ, które zostały wyłączone ze sprawy prowadzonej przez WSA w Krakowie pod sygn. akt III SA/Kr 1255/18 (kserokopie dołączone do akt sprawy) bezsprzecznie wynika, że decyzje Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018 r. nr [...], nr [...], nr [...], nr [...], nr [...] zostały doręczone skarżącej w dniu 3 września 2018 r. co potwierdza jej własnoręczny podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Rację ma zatem organ, że ostatnim dniem, w którym skarżąca mogła dokonać skutecznie czynności procesowej polegającej na wniesieniu odwołania był 17 września 2018 r. (poniedziałek). Kwestią sporną podnoszoną zarówno w skardze, jak i piśmie procesowym pełnomocnika skarżącej jest to, że organ pominął fakt, że skarżąca już w piśmie z dnia 10 września 2018 r. odwołała się od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018 r. przyznających zasiłek celowy z przeznaczeniem na zakup żywności na przygotowanie jednego posiłku dziennie. Z argumentacją strony skarżącej nie można się jednak zgodzić, a tym samym organowi nie można przypisać naruszenia art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. Z akt administracyjnych bowiem jednoznacznie i bezsprzecznie wynikają inne okoliczności faktyczne. W aktach sprawy prowadzonych pod sygn. akt III SA/Kr 1255/18 znajduje się bowiem odwołanie skarżącej z dnia 9 września 2018 r. faktycznie złożone osobiście do organu w dniu 10 września 2018 r. (kserokopie dołączone do akt sprawy). Z treści tego odwołania wynika, że intencją skarżącej było wniesienie odwołania od decyzji z dnia [...] 2018 r. dotyczącej "odmowy przyznania mi świadczenia w formie zasiłku okresowego". Jednak decyzje Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018 r., których dotyczy niniejsze postępowanie dotyczą przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku celowego z przeznaczeniem na zakup żywności na przygotowanie jednego posiłku dziennie. Zatem przedmiotowo są to zupełnie inne decyzje. Co więcej dla uniknięcia jakichkolwiek wątpliwości skarżąca w odwołaniu z dnia 9 września 2018 r. (doręczonym do organu w dniu 10 września 2018 r.) wskazała na znak sprawy administracyjnej – [...]. Tymczasem decyzje Prezydenta Miasta z dnia [...] 2018 r. odnoszące się do przyznania pomocy finansowej w formie zasiłku celowego posiadają znak sprawy [...]. W tym stanie rzeczy nie może podlegać wątpliwości, że odwołanie skarżącej z dnia 9 września 2018 r. nie dotyczyło decyzji objętych niniejszym postępowaniem. Rację należy zatem przyznać organowi, że skarżąca dopiero pismem z dnia 24 września 2018 r. złożyła odwołanie od wskazanych decyzji, a zatem z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności procesowej. Organ w takiej sytuacji nie miał innej możliwości, aniżeli wydać postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, o którym mowa w art. 134 K.p.a. Należy bowiem zgodzić się z organem drugiej instancji, że w takiej sytuacji związany jest on treścią przepisu i nie może nawet w najmniejszym zakresie działać w ramach uznania administracyjnego (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 2217/12, z dnia 25 stycznia 2017 r., sygn. akt I OSK 1768/15 oraz z dnia 18 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OSK 2673/17). Mając powyższe rozważania na uwadze w ocenie Sądu nie ma najmniejszych wątpliwości, że postanowienia SKO stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania były prawidłowe, a zarzuty skarżącej są nietrafne. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a., oddalił skargę. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 P.p.s.a. w zw. z art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. – Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2018 r., poz. 1184 ze zm.), określając ich wysokość na podstawie § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 r., poz. 18) – jak w pkt II wyroku.