II SA/Wr 117/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale II wniosku M. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. L. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. W skardze na decyzję Wojewody D. z dnia z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę stacji bazowej telefonii komórkowej M. L. (dalej: skarżący) wniósł o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że realizacja inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej spowoduje: emisję szkodliwych fal elektromagnetycznych, obniżenie cen nieruchomości sąsiednich, ryzyko stabilności obiektu w związku z nierozpoznaniem sytuacji geologiczno-górniczej oraz konieczność poniesienia kosztów rozbiórki stacji bazowej w przypadku uwzględnienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 VIII 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 3 sierpnia 2006 r. sygn. akt II SA/Bk 352/06; postanowienie NSA z 8 sierpnia 2014 r. sygn. akt II OZ 752/14 – publ. CBOSA). Tym samym, przesłankami warunkującymi wstrzymanie wykonania aktu nie są jakiekolwiek skutki i jakakolwiek szkoda, ale szkoda i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonaniem aktu (por. postanowienie NSA z 9 marca 2005 r. sygn. akt II OZ 52/05). Jednocześnie należy zauważyć, że to na wnioskodawcy ciąży wykazanie zasadności wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się więc do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. W realiach niniejszej sprawy okoliczności powołane przez skarżącego nie przemawiają za zasadnością wstrzymania wykonania decyzji. Okoliczność emitowania przez projektowany obiekt pola elektromagnetycznego nie może stanowić podstawy do wstrzymania wykonania decyzji, skoro z zatwierdzonego nią projektu budowlanego wynika, że zakres ponadnormatywnego oddziaływania tego pola nie obejmuje w ogóle miejsc dostępnych dla ludności. Wstrzymanie przez Sąd wykonania decyzji w oparciu o odmienne założenia byłoby już krytyczną oceną tej decyzji. Podkreślić należy, że w ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę sąd nie ocenia prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, ale to czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego. Z tych samych powodów nie może zostać uwzględniony argument odwołujący się do nierozpoznania sytuacji geologiczno-górniczej. Oparty jest bowiem na negacji prawidłowości ostatecznej decyzji. Tymczasem wnosząc o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji w sprawie pozwolenia na budowę stacji bazowej skarżący powinien wykazać niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków na skutek wybudowania i funkcjonowania obiektu budowlanego (zgodnie z treścią pozwolenia budowlanego). Nie mogą być tu natomiast uwzględnione argumenty sugerujące możliwość wystąpienia wydarzeń o charakterze nadzwyczajnym (np. katastrofa budowlana) i wyprowadzanie z tego tytułu podstaw do wstrzymania wykonania decyzji udzielającej pozwolenia na budowę. Ewentualny spadek cen nieruchomości na skutek budowy stacji bazowej nie jest skutkiem trudnym do odwrócenia. Jeśli bowiem inwestor w ostateczności zobligowany zostanie do rozbiórki projektowanego obiektu, to taki stan rzeczy przywróci poziom cen nieruchomości sąsiednich. Kwestia kosztów finansowych związanych z ewentualną rozbiórką obiektu dotyczy już bezpośrednio interesu inwestora a nie skarżącego. Skarżący nie wykazał, w jaki sposób tego rodzaju okoliczności mogłaby spowodować powstanie u niego szkody. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł na zasadzie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a.