III SA/Wa 2800/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Maciej Kurasz, Sędziowie sędzia del.SO Agnieszka Baran (sprawozdawca), sędzia WSA Jacek Kaute, Protokolant referent stażysta Renata Liminowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2019 r. sprawy ze skargi W. sp. z o.o. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 września 2018 r. nr 0114-KDIP2-2.4010.333.2018.1.AG w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. oddala skargę Pismem z 25 października 2018 r. W. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej jako "spółka" lub "skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 września 2018 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Zaskarżona interpretacja została wydana w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy: W dniu 24 lipca 2018 r. wpłynął do organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku rozpoznania podlegających amortyzacji wartości niematerialnych i prawnych wskutek nabycia od dostawców utworów i przeniesienia na spółkę praw autorskich do tych utworów. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny: Skarżąca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, podlegającą na terytorium Polski nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1036 ze zm. - dalej: "updop"). Spółka w toku prowadzonej działalności realizuje projekty, których celem jest wykreowanie dóbr niematerialnych (dalej: dzieła lub utwory), które po ich wykreowaniu użytkowane są przez skarżącą dłużej niż rok, na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Utwory nie stanowią środków trwałych (tj. nie są to budowle, budynki, maszyny lub jakiekolwiek inne przedmioty o których mowa w art. 16a updop). Do dzieł zaliczyć można m. in.: filmy, zdjęcia, gry, programy komputerowe i inne utwory, które mogą być przedmiotem prawa autorskiego w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 880, ze zm.). W ramach realizowanych projektów dokonywane są prace związane z kreowaniem dzieł, jak: 1) stworzenie lub nabycie przez spółkę koncepcji dzieła (dzieło nie istnieje przed rozpoczęciem projektu); 2) określenie specyfikacji dla danego utworu (cele, funkcje, ogólne parametry) przez spółkę; 3) wybór przez spółkę dostawcy, który wyprodukuje dzieło według koncepcji i specyfikacji; 4) zawarcie umowy (lub innego dokumentu będącego podstawą stosunku zobowiązaniowego), w którym zleca się dostawcy wyprodukowanie utworu oraz zobowiązuje się go do przeniesienia praw autorskich (udzielenia licencji) na spółkę do wyprodukowanego dzieła; 5) produkcja dzieła przez dostawcę, który w procesie produkcji współdziała z osobami nadzorującymi po stronie skarżącej. Nadzór polegać może m. in. na monitorowaniu postępów w pracach, korygowaniu bieżącego kształtu dzieła, uzgadnianiu terminów; 6) odbiór prac przez skarżącą po uprzednim zaakceptowaniu wyprodukowanego utworu; 7) przeniesienie praw autorskich (udzielenie licencji) przez dostawcę do wyprodukowanego utworu na spółkę. Zatem – wskazała skarżąca - w projektach kreowania utworów zaangażowani są zarówno jej pracownicy, jak i dostawcy. Umowa przewiduje wynagrodzenie na rzecz dostawców za wyprodukowanie utworów i przeniesie do nich praw autorskich (udzielenia licencji), jednak bez wyodrębnienia jaka kwota wynagrodzenia dotyczy produkcji, a jaka kwota dotyczy przeniesienia praw autorskich (udzielenia licencji) do wyprodukowanych utworów. Wartość wynagrodzenia przekracza wartość o której mowa w art. 16d ust. 1 updop. Ponadto, wydatek na wynagrodzenie dostawcy jest: 1) poniesiony w celu uzyskania przychodu, 2) definitywny, 3) ponoszony przez skarżącą, 4) właściwie udokumentowany, 5) wydatkiem, który nie zalicza się do kosztu bezpośrednio związanego z uzyskaniem przychodu, 6) wydatkiem, który nie podpada pod dyspozycję określoną w art. 15e updop. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy spółka jest zobowiązana do rozpoznania wartości niematerialnych i prawnych (dalej: WNIP), o których mowa w art. 16b ust. 1 updop wskutek odpłatnego wyprodukowania przez dostawców utworów i przeniesienia na spółkę praw autorskich (udzielenia licencji) do wyprodukowanych utworów? Zdaniem skarżącej, nie jest ona zobowiązana w opisanym stanie faktycznym do rozpoznania WNIP, a poniesione wydatki na wynagrodzenie dla dostawców może zaliczyć w całości jednorazowo w koszty uzyskania przychodu. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej jako "organ" albo "dyrektor KIS" w interpretacji indywidualnej z 21 września 2018 r. uznał stanowisko skarżącej za nieprawidłowe. Zdaniem organu, spółka jest zobowiązana do rozpoznania wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16b ust. 1 updop wskutek odpłatnego wyprodukowania przez dostawców utworów i przeniesienia na spółkę praw autorskich (udzielenia licencji) do wyprodukowanych utworów. Poniesione przedmiotowe wydatki nie mogą więc zostać rozliczone w kosztach uzyskania przychodów jednorazowo, lecz poprzez odpisy amortyzacyjne na podstawie art. 16b - 16m ww. ustawy. Jednocześnie – w ocenie Dyrektora KIS - bezzasadne jest powoływanie się przez spółkę we wniosku na art. 16g ust. 4 ww. ustawy, gdyż dotyczy on wytworzonych środków trwałych, a nie nabytych wartości niematerialnych i prawnych. Przepis ten, zdaniem organu, nie znajduje więc zastosowania w niniejszej sprawie. W przywołanej na wstępie skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca sformułowała żądanie uchylenia zaskarżonej interpretacji indywidualnej oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm prawem przewidzianych. W skardze zarzucono: 1) naruszenie przepisów postępowania, tj. naruszenie art. 14c § 1 oraz § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, ze zm., - dalej: "ordynacja podatkowa") poprzez dokonanie oceny stanowiska spółki co do okoliczności nienależących do stanu faktycznego, co dalej spowodowało: a) niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisu prawa materialnego, tj. art. 16b ust. 1 updop poprzez uznanie, że skarżąca jest zobowiązana do rozpoznania wartości niematerialnych i prawnych oraz b) niewłaściwą ocenę co do zastosowania przepisu prawa materialnego, tj. art. I6g ust. 3 updop poprzez uznanie, że wynagrodzenie dla dostawców za produkcję dzieł stanowi cenę nabycia wartości niematerialnej i prawnej; 2) dopuszczenie się błędu wykładni i niezastosowanie art. 16g ust. 4 updop co polegało na uznaniu, iż przepis ten dotyczy tylko wytworzonych środków trwałych i jest bezprzedmiotowy w sprawie; 3) dopuszczenie się błędu wykładni art. 16g ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 updop i niewłaściwą ocenę co do zastosowania tych przepisów, poprzez uznanie, iż do wartości początkowej wartości niematerialnej i prawnej zalicza się wynagrodzenie dla dostawców za wyprodukowanie dzieł i przeniesienie do nich praw autorskich na spółkę. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Według zaś art. 3 § 2 pkt 4a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako "ppsa"), kontrola sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sprawując kontrolę sądowoadministracyjną interpretacji podatkowych w sprawach wszczętych po 15 sierpnia 2015 r., sąd nie może wykraczać poza zarzuty skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Stosownie bowiem do treści art. 57a ppsa skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co zastosowania przepisu prawa materialnego. Zdanie drugie tego przepisu wprowadza zasadę związania sądu zarzutami skargi i powołaną podstawą prawną. Skarga nie jest uzasadniona. W ocenie sądu prawidłowe jest stanowisko organu wyrażone w zaskarżonej interpretacji indywidualnej, że skarżąca jest zobowiązana do rozpoznania wartości niematerialnych i prawnych w odniesieniu do utworów wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Na wstępie uzasadnienia tego stanowiska należy przytoczyć treść przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej jako "updop") istotnych w niniejszej sprawie. Zgodnie z treścią art. 16b ust. 1 updop, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania: 1)spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, 2)spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego, 3)prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, 4)autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, 5)licencje, 6)prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej, 7)wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how) - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi. W myśl art. 16g ust. 1 updop, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się: 1)w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia; 1a)w razie częściowo odpłatnego nabycia, cenę ich nabycia powiększoną o wartość przychodu określonego w art. 12 ust. 5a; 2)w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia; 3)w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości; 4)w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki albo spółdzielni - ustaloną przez podatnika, z zastrzeżeniem pkt 4c, na dzień wniesienia wkładu wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej; 4a)w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego wniesionego do spółki niebędącej osobą prawną: a)wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne - jeżeli przedmiot wkładu był amortyzowany, b)wydatki poniesione na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu, niezaliczone do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli przedmiot wkładu nie był amortyzowany, c)wartość określoną zgodnie z art. 14 - jeżeli ustalenie wydatków na nabycie lub wytworzenie przedmiotu wkładu przez wspólnika wnoszącego wkład, będącego osobą fizyczną, jest niemożliwe i przedmiot wkładu nie był wykorzystywany przez wnoszącego wkład w prowadzonej działalności gospodarczej, z wyłączeniem wartości niematerialnych i prawnych wytworzonych przez wspólnika we własnym zakresie; 4b)w razie przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną w jednoosobową spółkę kapitałową: a)wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne, b)wartość poniesionych wydatków na nabycie albo wytworzenie składników majątku, niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów w jakiejkolwiek formie - jeżeli rzeczy te lub prawa nie były amortyzowane; 4c)w razie nabycia w postaci wkładu niepieniężnego komercjalizowanej własności intelektualnej wniesionej do spółki kapitałowej przez podmiot komercjalizujący - wartość, o której mowa w art. 15 ust. 1s; 5)w razie otrzymania w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, z zastrzeżeniem ust. 10b - ustaloną przez podatnika wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej; 6)w razie nabycia, w następstwie wykonania świadczenia niepieniężnego, o którym mowa w art. 14a - wartość wierzytelności (należności) uregulowanej w wyniku wykonania świadczenia niepieniężnego, o którym mowa w tym przepisie; przepis ust. 3 stosuje się odpowiednio; 7)w razie prowadzenia przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczny zakład - wartość, o której mowa w art. 15 ust. 1y; 8)w razie gdy podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, przeniósł na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej składnik majątku swojego zagranicznego zakładu, w tym w wyniku jego likwidacji, lub przeniósł, w związku ze zmianą miejsca siedziby lub zarządu (rezydencji podatkowej), na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej składnik majątku wykorzystywany w działalności prowadzonej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - wartość, o której mowa w art. 15 ust. 1ya. Natomiast zgodnie z treścią art. 16g ust. 3 updop, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku. Natomiast w myśl art. 16g ust. 4 updop, za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania. W świetle powołanych przepisów, w szczególności art. 16b ust. 1 updop, nie ulega wątpliwości – na co wskazał organ interpretacyjny – że dla zaliczenia autorskich praw majątkowych i licencji do wartości niematerialnych i prawnych spełnione musza zostać następujące warunki: 1. autorskie prawa majątkowe muszą zostać nabyte przez podatnika; 2. autorskie prawa majątkowe muszą być wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej, 3. autorskie prawa majątkowe będą wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą, 4. przewidywany okres wykorzystywaniu autorskich praw majątkowych jest dłuższy niż rok. W świetle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, w odniesieniu do skarżącej spełnione wszystkie spośród ww. warunków. Spełnienie większości z nich jest niesporne w niniejszej sprawie. Wniosek dotyczy bowiem dóbr niematerialnych (utworów, dzieł), które po ich powstaniu są użytkowane przez skarżącą dłużej niż rok, a skarżąca użytkuje je na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zostało to wprost wskazane w opisie stanu faktycznego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Okolicznością sporną w niniejszej sprawie pozostaje natomiast, czy wskazane we wniosku dzieła/utwory są nabywane przez skarżącą, czy też są one współtworzone przez skarżącą. Poza sporem pozostaje bowiem w niniejszej sprawie, że dla rozpoznania utworów/dzieł jako wartości niematerialne i prawne konieczne jest ich nabycie. Warunek ich nabycia dla zaliczenia do wartości niematerialnych i prawnych został podkreślony przez skarżącą, która we uzasadnieniu własnego stanowiska, we wniosku o wydanie interpretacji indywidulanej wskazała: "Zatem warunkiem koniecznym do uznania dobra niematerialnego za WNIP jest jego nabycie". Przy czym jako WNIP skarżąca określa we wniosku wartości niematerialne i prawne. Zdaniem sądu, wbrew stanowisku skarżącej, stan faktyczny przedstawiony we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, wskazuje na to, że ma miejsce nabycie utworów/dzieł przez skarżącą. W tym zakresie sąd w pełni zgadza się z organem interpretacyjnym, który stwierdził, że "z opisu stany faktycznego nie wynika (...) że w sprawie nie dochodzi do nabycia Utworów, a do ich wytworzenia przez Wnioskodawcę (...)". Przedstawiając stan faktyczny we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej skarżąca posługuje się określeniami "wykreowania", "kreowania", czy "wyprodukowania" dzieła/utworu. Pomimo, że skarżąca nie posługuje się terminem "nabycia" dzieła/utworu, przedstawione we wniosku okoliczności potwierdzają, że takie nabycie ma miejsce. Dochodzi również do nabycia przez skarżącą praw autorskich (licencji) do przedmiotowych utworów. Świadczą o tym następujące okoliczności: - to dostawca produkuje dzieło/utwór, - ma miejsce odbiór utworu przez skarżącą, - ma miejsce zapłata wynagrodzenia na rzecz dostawców, zarówno za wyprodukowanie dzieła, jak i za przeniesienie praw autorskich do niego. Wbrew stanowisku skarżącej, ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku nie wynika, że ma miejsce wytworzenie dzieł przez skarżącą. W stanie faktycznym skarżąca podała, że tworzy koncepcję dzieła oraz określa specyfikację danego utworu, rozumianą jako wskazanie ich celów, funkcji i ogólnych parametrów. W ocenie sądu, taka aktywność skarżącej nie świadczy o jej udziale w tworzeniu dzieła. Taka aktywność skarżącej, to – zdaniem sądu - nic innego, jak określenie wymagań co do zamawianego u dostawcy dzieła/utworu, a także doprecyzowanie tych wymagań. Przekładając to na sytuację tworzenia dzieła w postaci obrazu – nie można uznać, że współtwórcą obrazu, jest osoba go zamawiająca, która wskaże co obraz ma przedstawiać (np. pejzaż), jego rozmiary oraz technikę jego wykonania (np. akwarela). W opisie stanu faktycznego skarżąca wyjaśniła, że dostawcy współdziałają z osobami ze strony skarżącej. Także ten współudział nie świadczy – w ocenie sądu - o współtworzeniu dzieła przez skarżącą. We wniosku wskazano jednoznacznie, że dostawcy współdziałają z osobami "nadzorującymi" ze strony skarżącej. Skarżąca wyjaśniła też, że "nadzór polegać może m. in. na monitorowaniu postępów w pracach, korygowaniu bieżącego kształtu dzieła, uzgadnianiu terminów". Zdaniem sądu tak przedstawiona rola przedstawicieli skarżącej świadczy jedynie o egzekwowaniu przez nią postawionych wymagań co do celu, funkcji i parametrów dzieła/ utworu. Takie egzekwowanie, "pilnowanie" dostawcy w żadnym wypadku nie stanowi współtworzenia dzieła/utworu. Należy zatem w pełni zgodzić się ze stanowiskiem organu interpretacyjnego, że rola skarżącej w tworzeniu utworów ma jedynie charakter nadzorujący, a nie wytwórczy. Takiemu ustaleniu nie stoi na przeszkodzie wskazana we wniosku okoliczność, że "dzieło nie istnieje przed rozpoczęciem projektu", czy że "jest dostosowane konkretnie pod potrzeby skarżącej". W ocenie sądu nabycie utworu (i praw autorskich czy licencji do niego) może dotyczyć zarówno utworu istniejącego od dłuższego czasu i "dostępnego" na rynku, jak i utworu stworzonego pod konkretne zamówienie jego nabywcy. W ocenie sądu, skoro w okolicznościach niniejszej sprawy ma miejsce nabycie autorskich praw majątkowych/ licencji, niecelowe jest odwołanie się do treści art. 16g ust. 4 updop, dla ustalenia kosztów wytworzenia. Słusznie wskazał organ, że przepis ten odnosi się wyłącznie do środków trwałych. Wynika to jednoznacznie z jego treści. Podkreślić dodatkowo należy, że – w świetle powołanego wcześniej przepisu art. 16b ust. 1 updop – istotną okolicznością jest nabycie autorskich praw majątkowych/licencji. Nawet gdyby uznać, że przedstawiona wcześniej rola skarżącej świadczy o jej udziale w powstawaniu dzieła, to z opisu stanu faktycznego wynika bezsprzecznie, że ma miejsce nabycie praw majątkowych/licencji do tak powstających utworów/dzieł. Jako ostatni element procesu powstawania dzieła skarżąca wskazała bowiem przeniesienie praw autorskich (udzielenie licencji) przez dostawcę na skarżącą. We wniosku wskazano również, że umowa z dostawcą przewiduje wynagrodzenie zarówno za wyprodukowanie utworu, jak i za przeniesienie praw autorskich (udzielenie licencji). Zdaniem sądu nie jest również zasadny zarzut naruszenia przez organ przepisu art. 14c § 1 ordynacji podatkowej. W ocenie sądu – wbrew stanowisku skarżącej – wydając interpretację indywidualną nie opierał się na zmienionym przez siebie opisie sprawy. Kwestionowane przez skarżąca w tym kontekście określenia użyte przez organ w zaskarżonej interpretacji indywidualnej stanowią jedynie ocenę przedstawionego we wniosku stanu faktycznego. Oceniając rolę skarżącej jako mającą charakter nadzorujący, organ odwołał się do stanu faktycznego przedstawionego we wniosku. Stanowisko organu należy w tym zakresie za w pełni uzasadnione, z uwagi na okoliczności wskazane we wcześniejszej części uzasadnienia. W ocenie sądu nie jest również zasadny podniesiony przez skarżącą zarzut naruszenia art. 16g ust. 1 pkt 1 oraz ust. 3 updop. W szczególności, w świetle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, nie można uznać, jak to zostało uwypuklone w skardze – że dochodzi do nieodpłatnego nabycia wartości niematerialnych i prawnych. W opisie stanu faktycznego zostało bowiem jednoznacznie wskazane, że przewidziane w umowie z dostawcami wynagrodzenie obejmuje zarówno należność za wyprodukowanie utworów, jak i za przeniesienie do nich praw autorskich (udzielenie licencji). Mając uwadze powyższe należy uznać, że zaskarżona interpretacja indywidualna jest zgodna z obowiązującymi przepisami prawa, a zarzuty postawione w skardze są nieuzasadnione. W konsekwencji, na podstawie art. 151 ppsa, sąd oddalił skargę jako niezasadną.