I OZ 1138/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 sierpnia 2019 r., sygn. akt II SA/Lu 434/19 o odrzuceniu skargi K. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia "Dobry start" postanawia: oddalić zażalenie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2019 r. odrzucił opisaną powyżej skargę K. M. z powodu niezachowania ustawowego terminu do jej wniesienia. W motywach tego orzeczenia Sąd I instancji wskazał, że decyzją z [...] maja 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Z., po rozpatrzeniu odwołania K. M. (dalej jako: skarżący), utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Z. z [...] stycznia 2019 r., odmawiającą skarżącemu przyznania świadczenia "Dobry start" na córkę. Decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 31 maja 2019 r. W dniu 28 czerwca 2019 r. K. M. wniósł skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego. Pismo zostało złożone osobiście, w biurze obsługi interesanta Urzędu Miasta Z. W dniu 1 lipca 2019 r. pismo zostało przekazane do Miejskiego Centrum Pomocy Rodzinie w Z., a następnie, w dniu 10 lipca 2019 r., do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. Sąd I instancji stwierdził, że w tej sytuacji za datę wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie należy przyjąć dzień 10 lipca 2019 r., kiedy to skarga została przekazana do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. W świetle art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm., dalej jako: P.p.s.a.), skargę do sądu wnosi się bowiem za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Datą wniesienia skargi jest zaś dzień złożenia jej do organu właściwego bądź nadania jej w odpowiedniej placówce pocztowej, na adres właściwego organu. W konsekwencji Sąd I instancji uznał, że skarga została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu ustawowego, co musi skutkować jej odrzuceniem, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i uznanie skargi za złożoną w terminie lub przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu podniósł, że skargę złożył osobiście w Biurze Obsługi Interesantów Urzędu Miasta Z., będąc przekonany, że jest to również biuro podawcze SKO w Z. Zwrócił uwagę, że osoba przyjmująca skargę nie poinformowała go, że SKO nie jest obsługiwane przez BOI UM Z. Skarżący zwrócił również uwagę na długi okres przekazywania skargi do SKO, w sytuacji gdy MCPR Z. i SKO w Z. znajdują się w tym samym budynku. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Ustawa nie przewiduje w tym zakresie żadnych wyjątków. Z zestawienia powyższych przepisów wynika, że aby skutecznie wnieść do sądu skargę na decyzję organu administracji, skarżący musi to uczynić za pośrednictwem organu, którego decyzję kwestionuje, w terminie prawem przewidzianym. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, że w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do organu niewłaściwego, organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data przekazania skargi przez organ niewłaściwy, właściwemu organowi administracji publicznej (por.: postanowienia NSA: z dnia 27 lutego 2009 r. sygn. akt: I FSK 1597/08; z dnia 12 stycznia 2009 r., sygn. akt: II OSK 1918/08; z dnia 11 marca 2009 r. sygn. akt: I OSK 234/09, dnia 10 października 2007 r. sygn. akt: II OSK 1433/07). W niniejszej sprawie należy podzielić stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, że skarga podlega odrzuceniu, ponieważ została wniesiona z uchybieniem terminu określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. Z akt sprawy wynika bowiem, że zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego doręczono skarżącemu w dniu 31 maja 2019 r. Ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi upływał zatem z dniem 1 lipca 2019 r. Skarżący złożył wprawdzie skargę w dniu 28 czerwca 2019 r., jednak – co należy podkreślić – pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w zaskarżonej decyzji, złożył ją osobiście w Biurze Obsługi Interesanta Urzędu Miasta Z. Skarga przekazana została następnie, w dniu 1 lipca 2019 r., do Miejskiego Centrum Pomocy Rodzinie w Z., które w dniu 10 lipca 2019 r. przekazało ją do organu właściwego – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Z. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że skarga została wniesiona dopiero w dniu 10 lipca 2019 r., albowiem w tej sytuacji faktycznej dla ustalenia daty wniesienia skargi decydujące znaczenie ma data przekazania pisma (skargi) do właściwego organu. Zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę jako wniesioną z uchybieniem trzydziestodniowego terminu (art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Odnosząc się do argumentacji przedstawionej w zażaleniu dotyczącej błędnego przeświadczenia co do tego, że właściwym miejscem do złożenia skargi jest Biuro Obsługi Interesanta Urzędu Miasta Z., jak również wskazującej na opieszałe działanie organów niewłaściwych w przekazaniu skargi, należy wskazać, że są to okoliczności, które mogą być oceniane przy rozpatrywaniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi. Pozostają natomiast bez wpływu na ustalenie, że skarżący uchybił terminowi określonemu w art. 53 § 1 P.p.s.a., co obligowało Sąd do odrzucenia skargi. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.