IV SA/Wa 119/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anita Wielopolska Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska-Litwiniec Sędzia WSA Grzegorz Rząsa (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 kwietnia 2017 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi W. B. na postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu wniosku o wszczęcie postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Wojewody [...] z [...] marca 2016 r., znak: [...]; 2. zasądza od Ministra Infrastruktury i Budownictwa na rzecz W.B. kwotę 100 (sto) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. I. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Ministra Infrastruktury i Budownictwa (dalej: "Minister"") z [...] października 2016 r., znak: znak: [...] (dalej: "zaskarżone postanowienie"). Na mocy tego postanowienia Minister, po rozpatrzeniu zażalenia W.B. (dalej: "skarżący" lub "wnioskodawca") uchylił w całości postanowienie Wojewody [...] (dalej: "Wojewoda") z [...] marca 2016 r. (znak: [...]) odmawiające wszczęcia postępowania i orzekł o zwrocie W.B. wniosku z [...] października 2015 r. o wszczęcie postępowania mającego na celu ustalenie odszkodowania za szkodę majątkową powstałą wskutek zwłoki w zapłacie odszkodowania z tytułu przejęcia na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonej w gminie P. , obrębie P. , oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 642 m², przeznaczonej pod inwestycję drogową polegającą na budowie północnej obwodnicy w miejscowości P. II. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy. II.1. Nieruchomość położona w gminie P. , obrębie P. , oznaczona jako działki nr [...] o pow. 0,0642 ha, nr [...] o pow. 0,0450 ha i nr [...] o pow. 0,1510 ha, decyzją Wojewody [...] Nr [...] z [...] sierpnia 2011 r. została przeznaczona pod budowę północnej obwodnicy miejscowości P. II.2. Wojewoda [...] decyzją z [...] grudnia 2012 r. orzekł o ustaleniu odszkodowania w łącznej wysokości 237612 zł, w tym w kwocie 6048,00 zł na rzecz G.K. za wygaszenie ograniczonego prawa rzeczowego oraz w kwocie 231564 zł na rzecz W.B. za przejęcie z mocy prawa na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonej w gminie P. , obrębie P. , oznaczonej jako działki nr [...] o pow. 0,0642 ha, nr [...] o pow. 0,0450 ha i nr [...] o pow. 0,1510 ha, przeznaczonej pod budowę północnej obwodnicy w miejscowości P. - rejon węzła drogowego [...] z [...] oraz zobowiązał Zarząd Województwa [...] do wypłaty ustalonego odszkodowania w terminie 14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Od powyższej decyzji odwołanie do Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej złożył W.B. Decyzją z [...] stycznia 2014 r. Minister Infrastruktury i Rozwoju uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2012 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł W.B. Prawomocnym wyrokiem z 16 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 1165/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju w części dotyczącej działki nr [...] i oddalił skargę w pozostałej części. Sąd stwierdził, że decyzja organu pierwszej instancji nie została zaskarżona w części ustalającej odszkodowanie za działkę nr [...], w związku z czym decyzja Wojewody [...] z [...] grudnia 2012 r. w części dotyczącej ustalenia odszkodowania za tę działkę stała się ostateczna z dniem [...] stycznia 2013 r. II.3. Pismem z 12 października 2015 r. W.B. wystąpił z wnioskiem o wszczęcie postępowania mającego na celu ustalenie odszkodowania za szkodę majątkową powstałą wskutek zwłoki w zapłacie odszkodowania. II.3. Wojewoda [...] postanowieniem z [...] listopada 2015 r. zwrócił wnioskodawcy wniosek z dnia [...] października 2015 r. Wojewoda uznał, że żądanie wnioskodawcy winno być rozpoznane przez sąd powszechny (art. 66 § 3 k.p.a.) Na powyższe postanowienie zażalenie do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji złożył W.B. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. uchylił postanowienie Wojewody [...] z [...] listopada 2015 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu tego postanowienia Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji dokonał przeglądu orzecznictwa i literatury powstałych na gruncie art. 132 ust. 2 ustawy dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (aktualny t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 2147 ze zm.; dalej: "u.g.n.") i przychylił się do poglądu, że odsetki za opóźnienie oraz odszkodowanie za zwłokę w zapłacie odszkodowania winny być dochodzone na drodze administracyjnej jako roszczenia akcesoryjne wobec obowiązku zapłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość ustalanego decyzją administracyjną. II.4. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku W.B. z [...] października 2015 r. Wojewoda [...] postanowieniem z [...] marca 2016 r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za szkodę majątkową, powstałą wskutek zwłoki w zapłacie odszkodowania z tytułu przejęcia na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości położonej w gminie P. , obrębie P. , oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 642 m2, przeznaczonej pod inwestycję drogową polegającą na budowie północnej obwodnicy w miejscowości P. Wojewoda podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko co do drogi sądowej jako właściwej do rozpoznania żądania wnioskodawcy. Wojewoda w tej kwestii odwołał się m. in. do wyroku WSA w Warszawie z 2 czerwca 2006 r., I SA/Wa 1841/05. II.5. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W.B. wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Skarżący wskazał m. in., iż organ pierwszej instancji zignorował postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z [...] stycznia 2016 r., poprzez nie ustalenie czy zaistniały skutki zwłoki w zapłacie odszkodowania. W.B. wskazał również, iż przepis art. 132 ustawy o gospodarce nieruchomościami sankcjonuje zarówno kwestię odsetek należnych z tytułu spóźnionej wypłaty odszkodowania jak i naprawienia szkody, będącej skutkiem zwłoki w zapłacie odszkodowania. II.6. Wydając zaskarżone postanowienie Minister przytoczył m. in. treść art. 66 § 3 k.p.a. oraz art. 132 ust. 1 i 2 u.g.n. W niniejszym postępowaniu W.B. wystąpił do Wojewody [...] o wszczęcie postępowania mającego na celu ustalenie wysokości szkody powstałej wskutek zwłoki w zapłacie odszkodowania z tytułu przejętej na rzecz Skarbu Państwa działki nr [...], położonej w gminie P. , obrębie P. Wnioskodawca wskazał, iż w związku z opóźnieniem w wypłacie odszkodowania za ww. działkę, nie mógł uregulować swoich zobowiązań względem wierzycieli co spowodowało wszczęcie przeciwko niemu egzekucji komorniczej, ponadto nie mógł spłacić kredytu, co z kolei skutkowało nałożeniem odsetek oraz wypowiedzeniem kredytu przez bank. Do pisma załączono dokumenty potwierdzające toczące się względem wnioskodawcy postępowania egzekucyjne. Skutki niewykonania zobowiązań i odpowiedzialność z tego tytułu uregulowane są w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (tj. Dz.U.2016 r., poz. 380 ze zm.; dalej: "k.c."), W myśl art. 471 k.c. dłużnik zobowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Zgodnie z art. 476 k.c. dłużnik dopuszcza się zwłoki, gdy nie spełnia świadczenia w terminie, a jeżeli termin nie jest oznaczony, gdy nie spełnia świadczenia niezwłocznie po wezwaniu przez wierzyciela. Nie dotyczy to wypadku, gdy opóźnienie w spełnieniu świadczenia jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Zgodnie z art. 477 § 1 k.c., w razie zwłoki dłużnika wierzyciel może żądać, niezależnie od wykonania zobowiązania, naprawienia szkody wynikłej ze zwłoki. Zgodnie natomiast z art. 481 § 1 k.c., jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi, natomiast w razie zwłoki dłużnika wierzyciel może nadto żądać naprawienia szkody na zasadach ogólnych (art. 481 § 3 k.c.). Mając na uwadze powyższe, zauważyć trzeba, iż w wypadku opóźnienia w wywiązaniu się z zobowiązania po stronie dłużnika, oprócz obowiązku wykonania zobowiązania, powstaje obowiązek zapłaty odsetek, co nie wyłącza jednocześnie domagania się przez wierzyciela odszkodowania z tego tytułu na zasadach ogólnych. Podkreślenia jednak wymaga, iż odsetki należą się wierzycielowi w każdym wypadku opóźnienia niejako automatycznie i stanowią dla dłużnika sankcję za sam fakt niespełnienia świadczenia w terminie, natomiast zupełnie odrębnym roszczeniem jest roszczenie z tytułu powstałej wskutek opóźnienia szkody. Jak się wskazuje w doktrynie, wierzycielowi przysługuje roszczenie odszkodowawcze, jeżeli zostaną spełnione wymagane przesłanki, tj. jeżeli doszło do szkody, a dłużnik pozostaje w zwłoce (art. 481 § 3 k.c.). Osoba żądająca odszkodowania musi przy tym wykazać, że rzeczywiście poniosła z tego tytułu szkodę (Kidyba A. (red.), Gawlik Z., Janiak A., Kozieł G., Olejniczak A., Pyrzyńska A., Sokołowski T. Tytuł: Kodeks cywilny. Komentarz. Tom III. Zobowiązania - część ogólna, LEX, 2014). Szkodą obejmuje się w tej sytuacji nie tylko poniesione przez wierzyciela straty wynikłe ze zwłoki dłużnika, lecz także utracone korzyści będące następstwem nieuzyskania przez wierzyciela świadczenia w terminie (W. Popiołek (w:) K. Pietrzykowski, Komentarz, 1.1, 2011, s. 68). Zdaniem Ministra, zwłoka lub opóźnienie w zapłacie odszkodowania jest niczym innym jak niewywiązaniem się w terminie przez dłużnika z obowiązku. Biorąc pod uwagę powyższe, żądanie W.B. z dnia [...] października 2015 r. należy uznać za typowe żądanie o charakterze cywilnym, które powinno zostać rozpatrzone przez sąd powszechny. Trudno sobie bowiem wyobrazić, aby to organ administracji publicznej miał określać wysokość szkody powstałej wskutek toczących się względem wnioskodawcy postępowań egzekucyjnych czy wskutek wypowiedzenia umowy kredytowej przez bank. Za takim podejściem przemawia również brzmienie art. 132 ust. 2 u.g.n. Potwierdzeniem tego jest m.in. wyrok z 2 czerwca 2006 r. (I SA/Wa 1841/05). Jednocześnie Minister stwierdził, że rozważania prowadzone przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na etapie rozpatrywania zażalenia od postanowienia Wojewody [...] z [...] listopada 2015 r., a także wnioski do jakich doszedł na ich podstawie ten organ, zmaterializowane następnie w swoim postanowieniu z dnia [...] stycznia 2016 r., były nieprawidłowe. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji analizował bowiem kwestię odsetek należnych z tytułu zwłoki w wypłacie odszkodowania, a nie szkody, jaką skarżącemu wyrządziła nieterminowa wypłata odszkodowania. Dlatego też zarzut W.B. dotyczący niewykonania przez Wojewodę [...] zaleceń Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji należy uznać za chybiony. Wojewoda [...] nie mógł bowiem wykonać wadliwych wytycznych Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji. W związku natomiast z faktem, iż Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2016 odmówił wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., zamiast orzec o zwrocie wniosku na podstawie art. 66 § 3 k.p.a., należało uchylić postanowienie Wojewody [...] z [...] marca 2016 r. i orzec o zwrocie W.B. wniosku z [...] października 2015 r. Inną sprawą jest, iż Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji nie powinien był w przedmiotowej sprawie wydawać rozstrzygnięcia, bowiem organem właściwym do rozpatrzenia zażalenia na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2015 r. - jako organ administracji publicznej wyższego stopnia - był Minister Infrastruktury i Budownictwa. Powyższe uchybienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji uzasadniałoby stwierdzenie nieważności postanowienia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] stycznia 2016 r., znak: [...], przy jednoczesnym zawieszeniu niniejszego postępowania, jednakże przez wzgląd na zasadę szybkości i prostoty postępowania, bardziej uzasadnionym było wydanie rozstrzygnięcia przez Ministra. Należy bowiem wskazać, iż ekonomika procesowa jest jedną z głównych myśli przewodnich Kodeksu postępowania administracyjnego i została podniesiona do rangi zasady ogólnej, przenikającej niektóre dalsze szczegółowe przepisy k.p.a.. III.1. Z zaskarżonym postanowieniem nie zgodził się W.B. , który w skardze wniósł o uchylenie tego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Wnioskodawca w uzasadnieniu skargi wskazał, że zaskarżone postanowienie i pogląd Ministra Infrastruktury i Budownictwa uważa za błędne. Skarżący podtrzymuje swoje dotychczasowe stanowisko i konsekwentnie dalej uważa iż szkoda majątkowa powstała w skutek zwłoki w wypłacie odszkodowania za wywłaszczenie powinna być ustalona w postępowaniu administracyjnym i na podstawie decyzji administracyjnej, jako że stanowi żądanie akcesoryjne wobec samego odszkodowania. Skarżący odwołał się do orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowanych m.in. w zażaleniu do Ministra Administracji i Cyfryzacji. Skarżący stwierdził, że dokonana ponowna analiza orzecznictwa sądów administracyjnych utwierdza jedynie go w trafności jego przekonania i nie widzi on powodu do zmiany swojego stanowiska. W tym stanie rzeczy wniesienie skargi jest zasadne a wydanie wyroku sądu w sprawie w stanie w jakim ona jest obecnie i wskazanie drogi dochodzenia naprawienia szkody majątkowej konieczne. III.2. Minister w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację. IV. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: IV.1. Skarga zasługuje na uwzględnienie. IV.2. Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do dokonania wykładni art. 132 ust. 2 u.g.n. w zw. z art. 66 § 3 k.p.a. i udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy roszczenia związane z opóźnieniem lub zwłoką w zapłacie odszkodowania należnego z tytułu wywłaszczenia nieruchomości podlegają rozpoznaniu na drodze cywilnej (jak twierdzi Minister), czy też na drodze administracyjnej (jak uważa skarżący). Zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, rzeczone roszczenia winny być rozpoznane na drodze administracyjnej. IV.3. Zgodnie z art. 132 ust. 2 u.g.n., do skutków zwłoki lub opóźnienia w zapłacie odszkodowania stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu cywilnego. Podzielić należy pogląd, że roszczenia wynikające ze zwłoki lub opóźnienia w zapłacie odszkodowania mają charakter akcesoryjny wobec roszczenia głównego w postaci obowiązku zapłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość i powinny być rozpatrywane w tym samym trybie co roszczenie główne, czyli w drodze administracyjnego postępowania jurysdykcyjnego. Konsekwentne stanowisko w tej kwestii prezentuje od wielu lat Naczelny Sąd Administracyjny (zob. np. orzeczenia z dnia: 15 marca 2006 r., I OSK 525/05, 29 lutego 2012 r., I OSK 232/12, 15 maja 2014 r., I OSK 2440/12, 9 marca 2017 r., I OSK 1404/15) i Sąd podziela podaną tam argumentację. Należy dodać, że również w piśmiennictwie przeważa wykładnia art. 132 ust. 2 u.g.n. zgodna z powołanymi wyżej orzeczeniami NSA. W szczególności M. Wolanin stwierdza: "W omawianym sposobie odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów KC nie mieści się natomiast konieczność stosowania cywilnoprawnego trybu oceny tych skutków i dochodzenia w jego wyniku stosownych odsetek lub odszkodowania, zwłaszcza że roszczenie o odsetki i odszkodowanie za skutki zwłoki lub opóźnienia w wypłacie odszkodowania mają charakter akcesoryjny wobec samego odszkodowania podlegającego wypłacie za wywłaszczenie. Odesłanie to ma bowiem charakter materialnoprawny, a nie procesowy. Nie zawiera bowiem odesłania do stosowania procedury cywilnej określonej przepisami KPC. Administracyjnoprawny charakter postępowania wynika zatem z art. 132 ust. 2 GospNierU, natomiast odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów KC dotyczy jedynie przepisów materialnoprawnych" (Ustawa o gospodarce nieruchomościami. Komentarz, IV wyd., Warszawa 2015, teza 6 do art. 132). Podobnie uważa P. Wojciechowski stwierdzając, że z względu na powierzenie ustalenia odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość organowi administracji, także odsetki za opóźnienie oraz odszkodowania za zwłokę powinny być ustalone przez ten organ (Komentarz do art.132 ustawy o gospodarce nieruchomościami, LEX 2015, teza 27). Również E. Bończak-Kucharczyk dochodzi ostatecznie do konkluzji, że: "Wydaje się jednak, że należy konsekwentnie przyjmować zasadę administracyjnego trybu dochodzenia roszczeń związanych z opóźnieniem (zwłoką) w wypłacie odszkodowania, a więc że to starosta działający jako organ pierwszej instancji zobowiązany jest wydać na podstawie art. 104 k.p.a. w zw. z art. 132 ust. 2 u.g.n. decyzję administracyjną o ustaleniu zobowiązania do wypłaty odsetek we wskazanej w tej decyzji kwocie albo o odszkodowaniu za szkodę wyrządzoną zwłoką w wypłacie odszkodowania za wywłaszczenie. Postępowanie w sprawie wydania takich decyzji wszczyna się na wniosek osób uprawnionych do odebrania odszkodowania za wywłaszczenie (por. też wyrok NSA z dnia 15 marca 2006 r., I OSK 525/05, LEX nr 198159)" (Komentarz aktualizowany do art. 132 ustawy o gospodarce nieruchomościami, LEX 2017, teza 4 in fine). Należy dodać, że wykładania art. 132 ust. 2 u.g.n. przyjęta przez Ministra w zaskarżonym postanowieniu prowadziłaby do konkluzji, że przepis ten byłby w istocie zbędny. Jeżeli bowiem przyjąć, że w sprawie otwarta byłaby droga cywilna, wówczas zbędne byłoby odsyłanie w u.g.n. do przepisów kodeksu cywilnego. Wystarczyłyby ogólne przepisy k.c. o skutkach niewykonania zobowiązań, w tym powołane w zaskarżonym postanowieniu art. 471, 476 oraz 481 k.c. stosowane w powiązaniu z przepisami u.g.n. lub ustaw szczególnych regulujących termin zapłaty odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Tymczasem powszechnie przyjmuje się w orzecznictwie, że wykładnia prawa nie powinna prowadzić do uznania danego przepisu za pozbawiony znaczenia normatywnego (zakaz wykładni per non est; por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 2016 r., II FSK 2846/14; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 grudnia 2015 r., I OSK 2356/15 – CBOSA; J. Wróblewski: Rozumienie prawa i jego wykładnia, Wrocław 1990, s. 79-80). Ponadto, za przyjęciem drogi administracyjnej do rozpatrywania roszczeń związanych z opóźnieniem lub zwłoką w zapłacie odszkodowania za nieruchomość przemawia również potrzeba ochrony interesu strony, którą uprzednio przymusowo pozbawiono własności w drodze decyzji administracyjnej. Droga administracyjna związana jest m. in. z takim ułatwieniami jak mniej sformalizowana procedura oraz brak obowiązku uiszczenia opłaty od pozwu. W dalszej kolejności należy wskazać, że na gruncie art. 132 ust. 2 u.g.n. nie ma znaczenia dla oceny drogi dochodzenia roszczeń to, czy strona domaga się odsetek za opóźnienie czy odszkodowania za zwłokę w wypłacie odszkodowania ustalonego w decyzji wywłaszczeniowej. W powołanym przepisie zwarto bowiem odwołanie zarówno do skutków opóźnienia (czyli prawa do odsetek – art. 481 § 1 k.c.), jak i skutków zwłoki (czyli prawa do odszkodowania – art. 481 § 3 k.c.). Przypomnieć w tym miejscu należy o powszechnie akceptowanej w orzecznictwie regule wykładni, że jeżeli ustawa nie zawiera rozróżnienia, nie jest zasadne jego czynienie (lege non distinguente nec nostrum est distinguente; por. np. wyrok NSA z dnia 21 lutego 2017 r., II GSK 2092/14, CBOSA). Ubocznie należy zauważyć, że Sądowi jest wiadome z urzędu, że Minister również w odniesieniu do żądania zapłaty odsetek za opóźnienie zapłaty odszkodowania przyjmuje brak drogi administracyjnej (zob. np. nieprawomocny wyrok WSA w Warszawie z dnia 11 stycznia 2017 r., IV SA/Wa 2577/16, CBOSA). Końcowo należy podnieść, że Minister nie uzasadnił szerzej stwierdzenia, że: "Trudno sobie bowiem wyobrazić, aby to organ administracji publicznej miał określać wysokość szkody powstałej wskutek toczących się względem wnioskodawcy postępowań egzekucyjnych czy wskutek wypowiedzenia umowy kredytowej przez bank". W każdym razie rzeczone stwierdzenie Ministra nie może być istotnym argumentem na rzecz niestosowania powszechnie obowiązujących przepisów prawa, w tym art. 132 ust. 2 u.g.n. IV.4. Z powyższych ustaleń Sadu wynika, że Wojewoda będzie zobowiązany rozpoznać sprawę z wniosku skarżącego co do istoty i wydać decyzję administracyjną. Uzasadnia to uchylenie również postanowienia Wojewody z [...] marca 2016 (art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 15 k.p.a.). IV.5. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. Na koszty te składa się wpis od skargi w kwocie 100 zł. IV.6. Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.