II SA/Ke 145/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal (spr.), Protokolant Karolina Chrapkiewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi A.K. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 21 grudnia 2018 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia wykonania robót budowlanych oddala skargę. Zaskarżoną decyzją z dnia 21 grudnia 2018 r. znak: [...] Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach (zwany dalej: organ odwoławczy, ŚWINB), utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Kielce z dnia 25 października 2018 r. znak: [...], stwierdzającą wykonanie przez A.T. i S.T., jako właścicieli budynku przy ul. [...] w Kielcach, obowiązku doprowadzenia kominów znajdujących się ponad dachem budynku mieszkalnego przy ul. [...] w Kielcach do stanu zgodnego z prawem i obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi. Organ odwoławczy przedstawił następujący stan faktyczny i argumentację prawną. W wyniku interwencji D.K. organ I instancji przeprowadził postępowanie administracyjne w toku którego ustalił, że na działce nr ewid. 508/1 przy ul. [...] w Kielcach istnieje budynek mieszkalny jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej, murowany, z dachem dwuspadowym o konstrukcji drewnianej krytym blachodachówką stanowiącym własność A.T. i S.T. Budynek posiada dwie kondygnacje nadziemne oraz częściowe podpiwniczenie. Na dachu budynku znajdują się dwa kominy murowane z cegły. W kominie pierwszym od strony północnej, oznaczonym w późniejszym postępowaniu jako komin "I" znajdują się trzy przewody wentylacyjne z wyprowadzeniem bocznym oraz jeden przewód spalinowy z wyprowadzeniem górnym. Do przewodu spalinowego podłączono piec gazowy dwufunkcyjny. W kominie drugim od strony północnej, oznaczonym w późniejszym postępowaniu jako komin "II" znajdują się dwa przewody z wyprowadzeniem bocznym, jeden z przewodów pełni funkcję przewodu wentylacyjnego natomiast do drugiego z tych przewodów podłączono kominek opalany drewnem. Na sąsiedniej działce nr ewid [...] należącej do D. i A. małż. K. istnieje budynek mieszkalny w części trzykondygnacyjny, natomiast w części przylegającej do granicy dwukondygnacyjny. Organ I instancji ustalił, że pierwotnie obydwie sąsiadujące ze sobą działki nr ewid. i nr ewid stanowiły jedną działkę nr ewid należącą do jednego właściciela. Budynek na działce nr ewid 508/2 istnieje od 1980 r. i został rozbudowany na podstawie decyzji z dnia 26 lipca 1993 r. W wyniku tej rozbudowy powstała część stanowiąca obecnie budynek istniejący na działce nr ewid.. Formalne zakończenie rozbudowy nastąpiło w efekcie złożonego w dniu 31 marca 2009 r. zawiadomienia o zakończeniu budowy. Podział działki nr ewid na działki nr i umożliwił ówczesnemu właścicielowi sprzedaż odrębnych nieruchomości ich obecnym właścicielom. W wyniku przeprowadzonego postępowania organ I instancji stwierdził, że kominy na budynku na działce nr ewid. są zbyt niskie w stosunku do krawędzi przesłaniającej, jaką stanowi budynek na działce nr ewid W związku z powyższym decyzją z dnia 10 sierpnia 2016 r. nakazał inwestorom – A.T. i S.T., wykonanie robót budowlanych polegających na podniesieniu komina I oraz zmianach wylotów w kominie II. W wyniku odwołań Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 8 listopada 2016 r. uchylił ww. decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Powodem uchylenia był brak ustaleń dotyczących wysokości dachu sąsiedniego budynku. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania organ I instancji wydał decyzję z dnia 12 stycznia 2018 r. nakazującą inwestorom wykonanie w terminie do dnia 30 czerwca 2018 r. następujących robót budowlanych, mających na celu doprowadzenie kominów znajdujących się na dachu ww. budynku mieszkalnego do stanu zgodnego z obowiązującymi przepisami, tj. : 1) podnieść (nadbudować) komin oznaczony na szkicu sytuacyjnym symbolem "I" o 95 cm w stosunku do obecnej wysokości tego komina, 2) podnieść (nadbudować) komin oznaczony na szkicu sytuacyjnym symbolem "II" o jedną warstwę cegły, to jest o 14 cm w stosunku do obecnej wysokości komina oraz wykonać w czapce komina wyprowadzenie górne z przewodu dymowego tego komina. Na powyższą decyzję żadna ze stron nie złożyła skargi do sądu administracyjnego. W wyniku odwołania S.T. Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 4 lipca 2018 r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i w to miejsce, na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, nakazał inwestorom wykonać, w terminie do dnia 30 września 2018 r., następujące roboty budowlane: 1) podnieść (nadbudować) komin oznaczony na szkicu sytuacyjnym symbolem "I" czyli komin pierwszy patrząc od strony północnej o taką wartość, aby wyloty przewodów wentylacyjnych znalazły się na wysokości większej o 66 cm w stosunku do obecnej wysokości czapki tego komina, 2) wykonać w czapce komina oznaczonego na szkicu sytuacyjnym symbolem "II" czyli komina drugiego patrząc od strony północnej, wyprowadzenie górne z przewodu dymowego tego komina. Pismem z dnia 5 września 2018 r. S.T. poinformował organ I instancji o wykonaniu nakazanych robót. Do pisma załączył protokół z wyników okresowej kontroli stanu technicznego instalacji kominowych budynku sporządzony w dniu 29 sierpnia 2018 r. przez mistrza kominiarskiego K.K. W protokole stwierdzono, że przewody kominowe w czasie sprawdzenia są drożne, ciągi i stan techniczny są dobre. Ponadto do pisma załączone zostało oświadczenie podpisane przez rzeczoznawców budowlanych J.W. oraz J.K. W treści oświadczenia J.W. stwierdził, że roboty budowlane nakazane ww. decyzją zostały, po wcześniejszej konsultacji merytorycznej, wykonane pod jego nadzorem jako osoby posiadającej wymagane uprawnienia budowlane oraz legitymującej się aktualnym wpisem na listę członków Izby Inżynierów Budownictwa, z zachowaniem przepisów w zakresie bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz zasad i wymogów sztuki budowlanej. Prace budowlane wykonane zostały prawidłowo, z należytą starannością, zgodnie z decyzją administracyjną. D.K. w piśmie z dnia 12 września 2018 r. skierowanym do organu zawarła pytanie “czy po robotach przy kominie nie ma już zagrożenia dla jej zdrowia oraz jej rodziny" i zawnioskowała o wydanie decyzji w tej sprawie. Kwestie te powtórzyła w piśmie z dnia 2 października 2018 r. W odpowiedzi organ I instancji poinformował o planowanych oględzinach i konieczności wydania decyzji w sprawie, zgodnie ze stanem jaki zostanie ustalony. Z kolei A.K. wystąpił do organu I instancji z pismem z dnia 17 września 2018 r. sugerując istnienie wad w wykonanych robotach, a następnie w piśmie z dnia 2 października 2018 r. poinformował, że wykonane zostały dalsze prace na budynku sąsiednim. Następnie organ I instancji w dniu 9 października 2018 r. przeprowadził oględziny kominów na dachu budynku na działce nr ewid, w wyniku których stwierdził, że komin pierwszy, nadbudowano w taki sposób, że wyloty boczne trzech przewodów wentylacyjnych znalazły się na wysokości ok. 68 cm w stosunku do poprzedniej wysokości czapki komina. Istniejące stare otwory boczne zostały zamurowane. Na wysokości ok. 98 cm od poprzedniego poziomu czapki kominowej wykonano nową czapkę kominową. Jeden otwór spalinowy został prawidłowo wyprowadzony do góry w nowej czapce kominowej i zakończony stalową rurą z daszkiem stożkowym zabezpieczającym przewód spalinowy przed opadami atmosferycznymi. W drugim kominie, jeden otwór dymowy został prawidłowo wyprowadzony do góry, a istniejące w nim otwory boczne zamurowane. Organ I instancji stwierdził w protokole, że obowiązki zawarte w decyzji z dnia 4 lipca 2018 r. zostały wykonane. Na wezwanie organu I instancji mistrz kominiarski, instalacji gazowej i mechanicznej A.K. w piśmie z dnia 17 października 2018 r. poinformował, że na ww. budynku wyremontowano przewody kominowe od połaci dachu, do przewodu kominowego spalinowego, włożono wkład z alufolu uszczelniając przewód spalinowy, stan techniczny przewodów kominowych jest dobry, przewody kominowe są drożne, ciągi są dobre, podłączenie urządzenia grzewczego odprowadzania spalin i wentylacji funkcjonuje prawidłowo i dojście do czyszczenia jest dobre. Na podstawie powyższych dowodów Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta Kielce wydał opisaną na wstępie decyzję z dnia 25 października 2018 r. Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Kielcach analizując sprawę w trybie odwoławczym wskazał, że podstawę prawną decyzji organu I instancji stanowił m.in. przepis art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo Budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.- zwanej dalej "P.b., Prawem budowlanym"), zgodnie z którym, po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 2 i wydaje decyzję o stwierdzeniu wykonania obowiązku. Organ podkreślił, że nie ulega wątpliwości, iż w toku postępowania administracyjnego wydana została decyzja na podstawie przepisu art. 51 ust 1 pkt 2 Prawa budowlanego, która po reformacji w postępowaniu odwoławczym uzyskała brzmienie nakazujące podnieść (nadbudować) komin oznaczony na szkicu sytuacyjnym symbolem "I" o taką wartość, aby wyloty przewodów wentylacyjnych znalazły się na wysokości większej o 66 cm w stosunku do obecnej wysokości czapki tego komina, oraz wykonać w czapce komina oznaczonego na szkicu sytuacyjnym symbolem "II" wyprowadzenie górne z przewodu dymowego tego komina. ŚWINB wskazał, że w drodze oględzin organ I instancji potwierdził, że komin pierwszy został nadbudowany o odpowiednią wartość, a w drugim kominie jeden otwór dymowy został prawidłowo wyprowadzony do góry, a istniejące w nim otwory boczne zostały zamurowane. Ponadto osoba z uprawnieniami budowlanymi potwierdziła prawidłowość wykonanych robót budowlanych, a uprawniony mistrz kominiarski przeprowadził okresową kontrolę stanu technicznego i drożności przewodów kominowych po ich przebudowie stwierdzając, że przewody są drożne a ciągi dobre. Organ odwoławczy stwierdził, że powyższe okoliczności świadczą o wykonaniu obowiązków wynikających z decyzji, zatem organ I instancji miał prawo wydać decyzję stwierdzającą wykonanie obowiązku doprowadzenia kominów na dachu budynku do stanu zgodnego z prawem i obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi. Przytaczając treść § 140 ust. 1 oraz § 142 ust. 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 ze zm.) ŚWINB wskazał, że wysokość wyprowadzenia wylotów przewodów kominowych ponad dach budynku wynika z uregulowań normy PN-89/B-10425 "Przewody dymowe, spalinowe i wentylacyjne murowane z cegły" i według uregulowań tej właśnie normy wydana została decyzja na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nakazująca podwyższenie jednego z kominów. Dalej organ odwoławczy podkreślił, że organ nadzoru budowlanego ma uprawnienie do wydawania nakazów takich, które wynikają z konkretnych przepisów techniczno-budowlanych. Przy czym z ww. przepisów wynika, że norma i warunki techniczne regulują wysokość wyprowadzenia przewodów kominowych ponad dach z punktu widzenia zabezpieczenia przed niedopuszczalnym zakłóceniem ciągu w analizowanym przewodzie kominowym. Przepisy techniczno - budowlane jak i norma nie regulują natomiast wysokości komina w kwestii związanej z zadymianiem nieruchomości sąsiedniej przez zbyt niski komin. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych ŚWINB podniósł, że kwestia ewentualnego zadymiania nieruchomości sąsiedniej nie mieści się w zakresie właściwości organów nadzoru budowlanego, ale może stanowić podstawę roszczeń cywilnych, zgodnie z dyspozycją art. 363 § 1 w zw. z art. 144 Kodeksu cywilnego. Odnośnie kwestii odpowiedzialności za projekt z 1993 r. organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 100 Prawa budowlanego nie można wszcząć postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej w budownictwie po upływie 6 miesięcy od dnia powzięcia przez organy nadzoru budowlanego wiadomości o popełnieniu czynu, powodującego tę odpowiedzialność i nie później niż po upływie 3 lat od dnia zakończenia robót budowlanych albo zawiadomienia o zakończeniu budowy lub wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję organu odwoławczego wniósł A.K., zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu brak projektu budowlanego sporządzonego przez uprawnionego architekta. W uzasadnieniu skargi jej autor podniósł, że: 1) ŚWINB występuje w podwójnej roli - jako architekt i sprawujący nadzór; 2) zgodnie z projektem architekta mgr inż. J.A. "wszystkie przewody były wentylacyjne", zaś decyzja z dnia 21 grudnia 2018 r. "wprowadziła zmiany i dwa przewody wentylacyjne przekształcono na spalinowe, w tym jeden na paliwo stałe (kominek) bez żadnej przebudowy wewnątrz przewodu", zaś w drugim został zamontowany przewód aluminiowy do skroplin gazowych, a "prawo stanowi o wkładach ze stali nierdzewnej (kwasowej)"; 3) nie został poinformowany o pracach budowlanych; 4) prace były wykonywane przez S.T. i jego teścia. Skarżący załączył do skargi zdjęcia oraz informację, że prace wykonywał Zakład Kominiarsko-Remontowy KOSIAK. Wskazując na treść pisma o zakończeniu robót budowlanych podpisane przez kierownika budowy inż. J.W. postawił pytanie "czy przygotowano projekt i z jakiego materiału należało wykonać prace budowlane". Dalej skarżący wskazał, że gdy kupował dom wszystkie przewody domu sąsiedniego były wentylacyjne, zaś obecnie spaliny i smog dostają się do jego pokoi, a w związku z tym nie może otworzyć okien. Wskazał, że do jego budynku, który powstał w 1980 r. zostały dobudowane pomieszczenia zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta Kielce z dnia 26 lipca 1993 r. udzielającą pozwolenie na "rozbudowę istniejącego budynku mieszkalnego o część mieszkalno-socjalno-magazynową, przeznaczoną dla potrzeb działalności usługowo-remontowo-budowlanej wykonywanej poza terenem nieruchomości". W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym z dnia 1 lipca 2019 r. inwestorzy przedstawili swoje stanowisko w sprawie, podzielając argumentację organu odwoławczego zawartą w odpowiedzi na skargę. Odnosząc się do treści skargi wskazali, że zarzut skarżącego o usunięciu dokumentów z akt postępowania świadczy o natręctwie skarżącego wobec pracowników organu, zaś załączony przez niego projekt budowy kominów przy ul. Sabinówek nie ma żadnego związku ze sprawą niniejszą. Inwestorzy podnieśli, że prawidłowość wykonywanych robót budowlanych potwierdziła osoba z odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi, a uprawniony mistrz kominiarski stwierdził drożność przewodów i odpowiednie ciągi. W przewodzie, do którego podłączony jest piecyk gazowy dwufunkcyjny, zakład kominiarski zainstalował wkład, który spełnia wszelkie wymogi prawne oraz posiada wszystkie atesty bezpieczeństwa. Zdaniem inwestorów zarzut, że skarżący nie został poinformowany o pracach budowlanych jest bezzasadny, gdyż otrzymał on decyzję ŚWINB o pracach związanych z kominami i czasokresie ich wykonania. Inwestorzy dodali, że w dniach wykonywania robót skarżący był obecny w domu i utrudniał wykonywanie prac, robiąc zdjęcia i wszczynając dyskusje. Dalej inwestorzy podnieśli, że w momencie zakupu nieruchomość była budynkiem mieszkalnym i nie dokonywali żadnych zmian w zakresie kominów. Skarżący, który dwa lata później kupował swoją część nieruchomości widział jak usytuowane są kominy na nieruchomości sąsiedniej. Wskazali, że zmiany w zakresie kominów zostały wprowadzone na wniosek skarżącego, po wydaniu nakazu przez nadzór budowlany. Podkreślili, że ogrzewanie gazowe z którego korzystają jest najczystszą, najbezpieczniejszą i bezwonną formą ogrzewania domu. W piśmie procesowym z dnia 5 sierpnia 2019 r. (doręczonym w dniu 14 sierpnia 2019 r.) skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z załączonych do pisma 6 sztuk zdjęć przedstawiających wykonywanie nakazanych robót budowlanych przez inwestora S.T. oraz jego teścia, a także z pisma organu I instancji z dnia 10 kwietnia 2019 r., w którym organ poinformował, że nie ma wiedzy kiedy podłączono piec i kominek do przewodów wentylacyjnych w przedmiotowym budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy. Rozpatrując skargę w ramach tak zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia bądź stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji. Na wstępie podkreślić trzeba, że przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie była decyzja Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 21 grudnia 2018r., utrzymująca w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Kielce z dnia 25 października 2018 r., wydaną na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego i stwierdzającą wykonanie obowiązku nałożonego na inwestorów A.T. i S.T. decyzją z dnia 4 lipca 2018 r. Granice sprawy niniejszej określało zatem rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji, a więc stwierdzenie wykonania przez inwestorów obowiązku doprowadzenia kominów znajdujących się na dachu budynku mieszkalnego przy ul. Jeleniowskiej nr 137b w Kielcach do stanu zgodnego z prawem i obowiązującymi przepisami techniczno - budowlanymi. Z uwagi na tak określone granice sprawy, przedmiotem oceny Sądu w rozpoznawanej sprawie nie mogła być, ani decyzja Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 4 lipca 2018 r., wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, ani kwestie dotyczące prawidłowości nakazów nałożonych na inwestorów w celu doprowadzenie spornych kominów do stanu zgodnego z prawem, gdyż wykraczałoby to poza granice niniejszej sprawy. Podnieść trzeba, że decyzja nakładająca obowiązki na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, wydana została w innym postępowaniu administracyjnym i nie była zaskarżona do sądu administracyjnego, a w związku z tym jest prawomocna w rozumieniu art. 16 § 3 k.p.a. i wiąże organ administracji w tym postępowaniu. Problematyka związana z tą decyzją należy do odrębnego etapu postępowania legalizacyjnego, poprzedzającego postępowanie zakończone rozstrzygnięciami stanowiącymi aktualnie przedmiot kontroli Sądu. W literaturze przedmiotu prezentowane jest stanowisko, które skład orzekający w niniejszej sprawie podziela, że w odwołaniu od decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego strony postępowania mogą kwestionować jedynie to, co było przedmiotem rozstrzygnięcia w zaskarżonej decyzji. Nie można w odwołaniu tym podnosić zarzutów w stosunku do decyzji wcześniej wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego, od której służą środki zaskarżenia (por. A. Gliniecki [w:] Prawo budowlane. Komentarz pod red. A. Glinieckiego, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2014, wydanie 2, s. 686). W orzecznictwie podkreśla się, że postępowanie naprawcze uregulowane w art. 51 Prawa budowlanego jest dwuetapowe i najpierw organ nadzoru budowlanego nakłada na inwestora określone obowiązki na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 lub 3, po czym sprawdza, czy te obowiązki zostały wykonane i w zależności od tego wydaje odpowiednią decyzję na podstawie art. 51 ust. 3 albo art. 51 ust. 4 lub ust. 5 Prawa budowlanego. Na drugim etapie postępowania naprawczego chodzi tylko o sprawdzenie, czy nałożone na inwestora obowiązki zostały wykonane, a nie o to, czy sprawa dotyczy samowoli budowlanej, czy też legalnej budowy z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę (por. wyrok NSA z dnia 19 lutego 2016 r., sygn. akt II OSK 1499/14, dostępny na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Podobny pogląd wyrażono również w orzecznictwie wojewódzkich sądów administracyjnych (por. wyroki: WSA w Szczecinie z dnia 11 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 1028/15; WSA w Olsztynie z dnia 9 października 2012 r., sygn. akt II SA/Ol 773/12, WSA w Opolu: z dnia 16 lutego 2017 r., sygn. akt II SA/Op 537/16; z dnia 16 marca 2017 r., sygn. akt II SA/Op 2/17 oraz z dnia 13 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Op 543/17). Jedynie dla porządku wskazać należy, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca zostały wydane w związku ze stwierdzeniem organów, że inwestorzy wykonali obowiązki doprowadzenia kominów do stanu zgodnego z przepisami, nałożone na nich decyzją Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Kielcach z dnia 4 lipca 2018 r. poprzez: 1) podniesienie (nadbudowę) komina oznaczonego na szkicu sytuacyjnym symbolem "I" czyli komin pierwszy patrząc od strony północnej o taką wartość, aby wyloty przewodów wentylacyjnych znalazły się na wysokości większej o 66 cm w stosunku do obecnej wysokości czapki tego komina; 2) wykonanie w czapce komina oznaczonego na szkicu sytuacyjnym symbolem "II" czyli komina drugiego patrząc od strony północnej, wyprowadzenie górne z przewodu dymowego tego komina - z zaznaczeniem, że powyższe roboty należy wykonać pod nadzorem osoby posiadającej wymagane uprawnienia budowlane odpowiedniej specjalności oraz legitymującej się aktualnym wpisem na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego, z zachowaniem obowiązujących przepisów w zakresie bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz zasad i wymogów sztuki budowlanej. Zaskarżona w sprawie niniejszej decyzja jest konsekwencją opisanej wyżej decyzji z dnia 4 lipca 2018 r., albowiem stwierdza ona wywiązanie się przez inwestorów z obowiązku nałożonego tą decyzją. Materialnoprawną podstawę decyzji organów obu instancji w rozpoznawanej sprawie stanowił art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym po upływie terminu lub na wniosek inwestora, organ nadzoru budowlanego sprawdza wykonanie obowiązku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2 i wydaje decyzję w przypadku wykonania obowiązku - stwierdzającą wykonanie obowiązku. Stwierdzenie wykonania obowiązku i wydanie decyzji na podstawie art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego powinno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego sprawy, z uwzględnieniem art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a., a następnie oceną materiału dowodowego stosownie do wymogów procedury administracyjnej. W rozpoznawanej sprawie kluczową kwestią podlegającą kontroli jest zatem prawidłowość ustaleń organu w zakresie wykonania przez inwestorów nałożonych na nich obowiązków. W ocenie Sądu, materiał dowodowy zebrany w aktach administracyjnych jednoznacznie potwierdza, że inwestorzy wykonali obowiązki nałożone na nich decyzją z dnia 4 lipca 2018 r. Podkreślić należy, że istotne dla sprawy dowody zostały zebrane i rozpoznane przez organ w sposób prawidłowy, zgodnie z wymogami przepisów k.p.a. Dowody te były wystarczające dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż pozwalały na dokonanie niezbędnych ustaleń faktycznych. Na podstawie materiału dowodowego zawartego w aktach sprawy, w tym protokołu z kontroli wykonania obowiązku, przeprowadzonej w dniu 9 października 2018 r. (K-I-47) oraz materiału fotograficznego i graficznego, należało przyjąć, że inwestorzy wykonali obowiązki zawarte w decyzji z dnia 4 lipca 2018 r. Nadto na wezwanie organu mistrz kominiarski instalacji gazowej i mechanicznej A.K. w piśmie z 17 października 2018 r. (K-I-49) poinformował, że na budynku wyremontowano przewody kominowe od połaci dachu, do przewodu kominowego spalinowego włożono wkład z alufolu uszczelniając przewód spalinowy, stan techniczny przewodów jest dobry, przewody kominowe są drożne, ciągi są dobre, podłączenie urządzenia grzewczego odprowadzania spalin i wentylacji funkcjonuje prawidłowo i dojście do czyszczenia jest dobre. W świetle powyższego należało uznać, że organ prawidłowo stwierdził, że inwestorzy w całości wykonali obowiązki nałożone na nich decyzją z dnia 4 lipca 2018 r. Jak podkreśla się w orzecznictwie, decyzja wydana na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego w przedmiocie stwierdzenia wykonania obowiązku nie jest decyzją wydawaną przez organ w ramach uznania administracyjnego. Jeśli zatem inwestor wykona obowiązek nałożony w decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2, to powinnością organu jest wydanie decyzji na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego (por. wyrok WSA w Opolu z dnia 13 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Op 543/17). W sprawie niniejszej, przed wydaniem decyzji w trybie art. 51 ust. 3 Prawa budowlanego, wykonane zostały obowiązki nałożone na inwestorów decyzją z dnia 4 lipca 2018 r. W konsekwencji prawidłowo, na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, stwierdzono wykonanie obowiązków wynikających z tej decyzji. Na uwzględnienie, jak już wcześniej podkreślono, nie zasługiwała argumentacja skarżącego podważająca możliwość doprowadzenia spornych kominów do stanu zgodnego z prawem. Nie mogła ona bowiem podlegać ocenie Sądu na etapie badania decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego. Zakresem postępowania wyjaśniającego prowadzonego w trybie tego przepisu objęte jest wyłącznie ustalenie, czy został wykonany obowiązek określony w decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Na tym etapie postępowania nie dochodzi zatem do sprawdzenia zasadności i prawidłowości nałożenia tego obowiązku (por. powołany wyżej wyrok WSA w Opolu) . W tym stanie rzeczy, Sąd stwierdził, że w niniejszej sprawie organy dokonały wystarczających dla rozstrzygnięcia ustaleń stanu faktycznego oraz w sposób prawidłowy oceniły zebrany w sprawie materiał dowodowy. Prawidłowo również zastosowały art. 51 ust. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, stwierdzając wykonanie obowiązku nałożonego decyzją ŚWINB z 4 lipca 2018 r. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wbrew zarzutom skargi zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a.