II OSK 2345/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J.S., A.S. i L.L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 marca 2019 r. oraz zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej J.S., A.S. i L.L. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 marca 2019 r. sygn. akt II SA/Kr 198/19 w sprawie ze skargi J.S, A.S. i L.L. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] stycznia 2019 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. odrzucić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku, 2. odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Wyrokiem z dnia 29 marca 2019 r. sygn. akt II SA/Kr 198/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę J.S., A.S. i L.L. na postanowienie Wojewody Małopolskiego z dnia [...] stycznia 2019 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wywiedli ww. skarżący. W jej treści zawarli również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku i zaskarżonego postanowienia Wojewody Małopolskiego. Na poparcie ww. wniosku skarżący podnieśli, że w obecnym stanie prawnym inwestor może formalnie kontynuować prace budowlane, a tym samym zakończyć budowę obiektu przed zakończeniem niniejszego postępowania. Taka sytuacja powoduje trudne do odwrócenia skutki, a w przypadku uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie – nieodwracalne skutki. Podnieśli także, że inwestor z opóźnieniem zastosował się do wyroku z 2016 r. uchylającego decyzję o pozwoleniu na budowę – prowadził prace budowlane bez pozwolenia na budowę przez ponad miesiąc. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. W złożonym wniosku skarżący domagają się wstrzymania wykonania zaskarżonego wyroku oraz postanowienia Wojewody z dnia [...] stycznia 2019 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Odnosząc się zatem do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku wyjaśnić należy, iż wstrzymanie wykonania wyroku sądu administracyjnego przewiduje art. 89 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", oraz art. 284 p.p.s.a. Pierwszy ze wskazanych przepisów pozwala na wstrzymanie wykonania wyroku na czas rozpatrywania wniosku o przywrócenie terminu, natomiast drugi w sytuacji wniesienia skargi o wznowienie postępowania. Żadna ze wskazywanych sytuacji nie odnosi się jednak do sprawy niniejszej. Natomiast przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy wyłącznie wstrzymania wykonania aktów bądź czynności wydanych w postępowaniu administracyjnym i będącym przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego. W konsekwencji żądanie skarżących nie ma oparcia w przepisach prawa, co czyni złożony wniosek niedopuszczalnym. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Na uwzględnienie nie zasługiwał także i wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, iż "po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy". Norma ta ma zastosowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym na podstawie art. 193 p.p.s.a. Z przywołanego przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może mieć miejsce w sytuacji gdy została spełniona chociażby jedna z przesłanek, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2019 r. Wojewoda Małopolski stwierdził, że skarżący złożyli odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji z uchybieniem terminowi. W orzecznictwie wskazuje się, iż zaskarżone postanowienie w przedmiocie stwierdzenia wniesienia odwołania z uchybieniem terminu nie nadaje się do wykonania i takiego wykonania nie wymaga. Poprzez tego typu postanowienie organ administracji nie nakłada na adresata jakiegokolwiek obowiązku działania lub powstrzymania się od działania. Zaskarżone postanowienie nie kształtuje sytuacji prawnej skarżącego - stwierdza jedynie, że uchybił on terminowi do złożenia odwołania, a zatem nie jest możliwe rozpatrzenie wniesionego przez niego odwołania (porównaj: postanowienie NSA z 26.06.2019 r. sygn. akt II OSK 1711/19). Z tych względów brak było podstaw do objęcia zaskarżonego postanowienia ochroną tymczasową. Mając na uwadze powyższe, również i wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie mógł zostać uwzględniony. Dlatego, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie 2 sentencji.