IV SA/Wa 1237/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Borkowska, Sędziowie sędzia del. SO Aleksandra Westra,, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Julia Durka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 września 2019 r. sprawy ze skargi [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia opłaty zmiennej za odprowadzenie wód opadowych lub roztopowych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie na rzecz skarżącego [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] kwotę 580 (pięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Sygn. akt IV SA/Wa 1237/19 U ZA S A D N I E N I E Dyrektor Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w [...] decyzją z dnia [...] marca 2019 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 273 ust. 6 w związku z art. 272 ust. 5, art. 14 ust. 2 i 6 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2018 r. poz. 2268 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a., określił [...] Zarządowi Dróg Wojewódzkich z siedzibą w [...] za okres I kwartału 2018 r. opłatę zmienną w wysokości [...] zł za odprowadzanie wód opadowo-roztopowych do rzeki [...]. W uzasadnieniu podano, iż w dniu [...] marca 2019 r. [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] złożył reklamację w której nie zgodził się z wysokością opłaty zmiennej za odprowadzanie wód opadowo-roztopowych do rzeki [...], ustalonej w wydanej w dniu [...] lutego 2019 r. przez PGWWP Zarząd Zlewni w [...] na podstawie przepisu art. 272 ust. 17 z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne informacji kwartalnej nr [...], [...] w kwocie [...] zł. Dyrektor Zarządu Zlewni w [...] nie uznał tej reklamacji, stwierdzając, że wysokość opłaty zmiennej została ustalona prawidłowo. Z treści art. 272 ust. 5 Prawa wodnego wynika, że na potrzeby ustalenia opłaty niezbędna jest wiedza co do składowych, takich jak: jednostkowa stawka opłaty, ilość odprowadzonych wód, wyrażona w m3, i czas, wyrażony w latach, z uwzględnieniem istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych oraz ich pojemności. Zgodnie § 8 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz.U. poz. 2502) jednostkowa stawka za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast, bez urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych wynosi 0,75 zł za 1 m3 na 1 rok, co koresponduje z przepisami art. 272 ust. 5 Prawa wodnego, również w zakresie czasu, wyrażonego w latach. Skoro podmiot przedłożył organowi w celu naliczenia opłaty, że ilość odprowadzonych wód w skali roku wynosi [...] m3/rok, a opłata zmienna ma charakter kwartalny, to zgodnie z dyspozycją art. 272 ust. 5 Prawa wodnego opłata została ustalona jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty (0,75 zł za lm3), ilości odprowadzonych wód ([...] m3) i czasu (kwartał), tj.: OZ - opłata zmienna (kwartalna) (zł), S - stawka (0,75 zł za 1 m3 na 1 rok), Qkw - ilość odprowadzonych wód ([...] (m3/rok): 4 kwartały) = [...] m3/kwartał, T - czas wyrażony w latach (1 rok - ze względu na kwartalny charakter opłaty uściślono w informacji z dnia [...].02.2019 r., nr [...], [...], jako 1 kwartał). OZ = 0,75 zł x [...] m3 x 1 (czas) = [...] zł. Istotnym elementem opłaty zmiennej ustalonej w danym kwartale jest ilość odprowadzanych wód wyrażona w m3, która jako składowa ma wymiar indywidualny ze względu na fakt, że jej wielkość uzależniona jest m.in. od wielkości opadu, charakteru i wielkości zlewni, czasu trwania deszczu miarodajnego etc. Na powyższe wskazuje to, że ilość odprowadzanych wód wyrażona w m3/rok została przedłożona przez podmiot do tut. organu i stanowiła podstawę do naliczenia opłaty. Natomiast pozostałe składowe, tj. stawka i czas wynikają wprost z zapisów rozporządzenia w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne oraz ustawy Prawo wodne, co pozwala stwierdzić, iż opłata została naliczona prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi przepisami. [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] Rejon Drogowy [...] korzysta z usługi wodnej na podstawie pozwolenia wodnoprawnego udzielonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] lutego 2008 r., nr [...] na odprowadzanie wód opadowo-roztopowych do rzeki [...], co oznacza, że zgodnie z art. 298 pkt 1 Prawa wodnego obowiązany jest ponosić opłaty za usługi wodne. W rozpoznawanej sprawie zaistniała przesłanka obligująca Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...] do wydania decyzji określającej wysokość opłaty zmiennej za okres I kwartału 2018 r. w wysokości [...] zł za odprowadzanie wód opadowo-roztopowych do rzeki [...], albowiem reklamacja nie została uznana. Opłata za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych została określona jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty (0,75 zł za 1 m3), ilości odprowadzonych wód ([...] m3) i czasu (kwartał). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich z siedzibą w [...] zaskrzonej decyzji zarzucił naruszenie art. 7. 7a, 16 par. 1 i art. 19 k.p.a. poprzez brak rozważenia, czy naliczona opłata wskazana w decyzji została ustalona o całokształt okoliczności sprawy, w tym nie uwzględnienie, że w oświadczeniu skarżącego w aktach sprawy wskazano odprowadzenie ilości wód w danym kwartale za rok poprzedni, natomiast w oświadczeniach w aktach sprawy wskazano ilość wód liczoną w całym roku oraz naruszenie art. 272 ust. 2 Prawa wodnego polegające a błędnej jego wykładni i niewłaściwym jego zastosowaniu i uznaniu, że wysokość opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód – wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące od odprowadzania opadów atmosferycznych w graniach administracyjnych miast, ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, ilości odprowadzanych wód, wyrażonej w m3, i czasu, tj. kwartału, podczas gdy wskazany przepis stanowi o jednostce czasu jako latach, z uwzględnienie istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych oraz ich pojemności. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zarządu Zlewni Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie w [...] wniósł o jej oddalenie, podnosząc te same argumenty co w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2018 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; dalej jako: p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja narusza prawo w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Podstawę określenia wysokości opłaty zmiennej przez organ w zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne (Dz.U. z 2018r., poz. 2268 z późn. zm., dalej jako p.w.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz.U. 2017 poz. 2502). Jak stanowi art. 268 ust. 1 pkt 3 lit. a) p.w. opłaty za usługi wodne uiszcza się m.in. za odprowadzanie do wód – wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. Z treści art. 270 ust. 11 p.w. wynika, że opłata za usługi wodne za odprowadzanie do wód – wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast składa się z opłaty stałej oraz opłaty zmiennej zależnej od istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych. Zgodnie z art. 272 ust. 5 p.w. wysokość opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód – wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast, ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, ilości odprowadzonych wód, wyrażonej w m3, i czasu, wyrażonego w latach, z uwzględnieniem istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych oraz ich pojemności. Jak stanowi art. 272 ust. 10 p.w. przy ustalaniu wysokości rozważanej opłaty uwzględnia się okres rozliczeniowy wynoszący kwartał. Maksymalne stawki opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast bez urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych wynoszą – w świetle art. 274 pkt 5 lit. c tiret pierwszy p.w. – 1,50 zł za 1 m3 na 1 rok. Doprecyzowaniem tego przepisu jest § 8 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz. U. poz. 2502, dalej jako rozporządzenie), w myśl którego jednostkowe stawki opłat za usługi wodne w formie opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód – wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast wynoszą 0,75 zł za 1 m3 na 1 rok, jeżeli podmiot obowiązany do zapłaty omawianej należności nie dysponuje urządzeniami do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych. Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że rozważana opłata zmienna nalicza jest za odprowadzanie wód opadowych i roztopowych do systemów kanalizacji, o których mowa w przytoczonych przepisach. Wynika również to, że ustawodawca odróżnia w art. 268 ust. 1 pkt 3 lit. a) i art. 270 ust. 11 p.w. dwa systemy kanalizacji, do których mogą być odprowadzane wody opadowe i roztopowe, tj. (i) otwarty lub zamknięty system kanalizacji deszczowej oraz (ii) system kanalizacji zbiorczej. Zgodnie definicji zawartej w art. 16 pkt 59 p.w. wyrażenie "system kanalizacji zbiorczej" oznacza sieć w rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków ( dalej jako u.z.z.w.), zakończoną oczyszczalnią ścieków lub końcowym punktem zrzutu ścieków. Z kolei wedle art. 2 pkt 7 u.z.z.w. termin "sieć" należy interpretować jako przewody wodociągowe lub kanalizacyjne wraz z uzbrojeniem i urządzeniami, którymi dostarczana jest woda lub którymi odprowadzane są ścieki, będące w posiadaniu przedsiębiorstwa wodociągowo-kanalizacyjnego. Podkreślenia przy tym wymaga, że ustawodawca nie definiuje jak należy rozumieć zwrot "otwarty lub zamknięty system kanalizacji deszczowej". Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela pogląd zawarty w wyroku WSA w Poznaniu z dnia 30 maja 2019 r. , sygn. akt IV SA/Po 180/19, że wobec braku legalnej definicji " otwartego lub zamkniętego systemu kanalizacji deszczowej" należy sięgnąć do reguł znaczeniowych ogólnego języka polskiego, i w efekcie przyjąć, że określenie to odnosi się do zespołu urządzeń sanitarnych (takich jak kanały, rowy, rury lub kolektory i inne obiekty), których przeznaczeniem jest przechwytywanie i odprowadzanie wód pochodzących z opadów atmosferycznych. Takie rozumienie analizowanego wyrażenia pozostaje spójne ze słownikowym znaczeniem terminów "system", "kanalizacja" i "deszczowy" (zob. np. Uniwersalny słownik języka polskiego, pod red. S. Dubisza, Warszawa 2003), a także nawiązuje do ustawowego ujęcia "kanalizacji zbiorczej" jako "sieci" w rozumieniu art. 2 pkt 7 u.z.z.w., zapewniając tym samym spójność rozwiązań przyjętych przez ustawodawcę. Wprowadzone przez ustawodawcę rozróżnienie pomiędzy (i) otwartym lub zamknięty system kanalizacji deszczowej oraz (ii) systemem kanalizacji zbiorczej ma istotne znaczenie w tej sprawie, gdyż w świetle art. 272 ust. 5 i art. 274 pkt 5 lit. c) p.w. oraz § 8 pkt 1 rozporządzenia obowiązek ponoszenia opłaty zmiennej dotyczy tylko odprowadzania do wód – wód opadowych i roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej. Urządzenia te bowiem służą przechwytywaniu wód opadowych lub roztopowych i ich dalszemu odprowadzaniu do wód. Warunkiem uznania urządzeń wodnych za urządzenia kanalizacji deszczowej bądź kanalizacji zbiorczej jest potwierdzenie, że zostały one wybudowane i oddane do użytku oraz, że funkcjonują realizując przypisaną im funkcję przechwytywania wód opadowych lub roztopowych i dalszego ich odprowadzania do wód. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w poglądach wyrażanych w piśmiennictwie (por. M. Białek, D. Chojnacki, T. Grabarczyk, Opłaty za usługi w nowym prawie wodnym, Warszawa 2018, s. 41), a także w orzecznictwie (por. wyroki WSA w Gdańsku z 1 sierpnia 2018 r., II SA/Gd 297/2018, z 25 lipca 2018 r., II SA/Gd 295/18, z 11 lipca 2018 r., II SA/Gd 325/2018, wyrok WSA w Warszawie z 24 października 2018 r., VIII SA/Wa 473/18). Z powyższego wynika, że organ przy ustaleniu opłaty za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych nie może poprzestawać wyłącznie na fakcie uzyskania przez podmiot ostatecznego pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód opadowych i roztopowych, skoro rzeczywista możliwość korzystania z takiej usługi obecnie, wedle przepisów p.w. aktualizuje się dopiero wówczas, gdy istnieją urządzenia wodne, tzn. otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej, które mogą posłużyć do przechwytywania i odprowadzania opadów atmosferycznych do wód. W braku tego rodzaju urządzeń wodnych, ujmujących uprzednio wody opadowe lub roztopowe zanim zostaną odprowadzone dalej do wód, nie ma możliwości realizowania usługi odprowadzania wód określonej w art. 35 ust. 3 pkt 7 p.w. W takiej sytuacji nie można również mówić o ziszczeniu się hipotezy art. 268 ust. 1 pkt 3 p.w. obligującego podmiot do uiszczenia naliczonej przez organ opłaty. Z powyższego przepisu wynika bowiem jasno, że obowiązek ponoszenia opłat nie powstaje w przypadku odprowadzania wód opadowych lub roztopowych do ziemi. Dlatego też istnienie urządzeń wodnych składających się na otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej jest niezbędne dla możliwości ustalenia opłaty za usługę odprowadzania wód opadowych lub roztopowych do wód. Musi to się to odbywać wyłącznie przy pomocy urządzeń kanalizacyjnych, co też czyni warunek niezbędny dla ustalenia opłaty. Podkreślenia wymaga, że o ile pozwolenie wodnoprawne jest źródłem danych niezbędnych do ustalenia wysokości opłaty stałej, o tyle samo jego istnienie nie jest warunkiem wystarczającym do określenia tej opłaty. Tego rodzaju wykładnia przepisów p.w. odnoszących się do odpłatności za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do wód jest w pełni zgodna z zasadami odpłatności za usługi wodne wynikającymi z p. w., a zwłaszcza z zasadą zwrotu kosztów usług wodnych oraz zasadą "korzystający płaci". Odpłatność za usługę wodną należy się tylko wówczas, gdy podmiot uprawniony ma możliwość korzystania z niej. Z porównania treści przepisów o opłacie stałej ( art. 271 ust. 4 pkt 1 p.w.) oraz o opłacie zmiennej za odprowadzanie do wód – wód opadowych i roztopowych jednoznacznie wynika, że wielkości podane w pozwoleniu wodnoprawnym ( maksymalna ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych) stanowią podstawę do ustalenia jedynie opłaty stałej. W przypadku opłaty zmiennej ustawodawca nie odwołuje się bowiem do ww. kryterium, a zatem istotne znaczenie w takim przypadku ma ilość rzeczywiście odprowadzonych wód opadowych i roztopowych. Taki wniosek pozostaje w zgodzie z założeniem o językowej racjonalności prawodawcy. Gdyby bowiem wolą ustawodawcy było naliczanie opłaty zmiennej od określonej w pozwoleniu wodnoprawnym ilości odprowadzanych wód opadowych i roztopowych, to uregulowałby tę kwestię podobnie jak w przytoczonych przepisach o opłacie stałej. Brak tożsamości między tymi uregulowaniami oznacza, że różnica w sposobie ustalania wysokości wspomnianych należności była celowym zabiegiem legislacyjnym. Tym bardziej, że, zauważmy, naliczanie omawianej opłaty na podstawie wskaźników zawartych w pozwoleniu wodnoprawnym – będących wielkościami stałymi przez czas obowiązywania pozwolenia – pozbawiałoby tę opłatę charakteru opłaty "zmiennej". Pozostawałoby więc w oczywistej sprzeczności z ratio legis rozważanego uregulowania. Stanowisko to wynika z analizy art. 552 ust. 7 p.w., zgodnie z którym do dnia 31 grudnia 2020 r. Wody Polskie mają obowiązek wyposażyć w przyrządy pomiarowe podmioty obowiązane do ponoszenia opłaty za usługi wodne, o której mowa w art. 268 ust. 1 p.w. Dotyczy to także usług wymienionych w art. 268 ust. 1 pkt 3 lit. a p.w., czyli odprowadzania do wód – wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast. W ten sposób – poprzez obowiązek docelowego "opomiarowania" korzystania z ww. usług wodnych – ustawodawca pośrednio wskazał, że istotna w rozpatrywanym przypadku jest ilość rzeczywiście odprowadzonych wód opadowych i roztopowych. ( por. wyrok WSA w Poznaniu z 30 maja 2019 r., IV SA/Po 180/19; wyrok WSA w Łodzi z 14 maja 2019 r., II SA/Łd 231/19, CBOSA). Pozostaje jeszcze do rozważenia kwestia ustalenia sposobu wyliczenia ilości rzeczywiście odprowadzanych do wód –wód opadowych i roztopowych do czasu ich opomiarowania. Zgodnie z art. 552 ust. 2 p.w. ustalenie wysokości opłaty za usługi wodne w okresie od dnia wejścia w życie ustawy Prawo wodne - tj. od 1 stycznia 2018 r. do 31 grudnia 2020 r. następuje na podstawie: 1) określonego w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym celu i zakresu korzystania z wód; 2) pomiarów dokonywanych przez organy administracji w ramach kontroli gospodarowania wodami lub ustaleń z przeglądów pozwoleń wodnoprawnych; 3) pomiarów dokonywanych przez organy administracji w ramach kontroli pozwoleń zintegrowanych. Ponadto art. 552 ust. 2a p.w. – dodany, tak jak dalsze przepisy: ust. 2b –2o, z dniem 20 września 2018 r., a więc przed wszczęciem postępowania w niniejszej sprawie, i w związku z tym znajdującym zastosowanie w tej sprawie – wskazuje, że ustalenie wysokości opłaty za usługi wodne w okresie do 31 grudnia 2020 r. następuje również na podstawie: 1) odczytów z przyrządów pomiarowych dokonywanych w ramach kontroli gospodarowania wodami albo 2) oświadczeń podmiotów obowiązanych do ponoszenia opłat za usługi wodne, za poszczególne kwartały. Jak wynika z art. 552 ust. 2g p.w. w celu ustalenia wysokości opłaty, o której mowa w art. 272 ust. 5 p.w., oświadczenia, o których mowa w art. 552 ust. 2a pkt 2 p.w., zawierają ilość odprowadzonych do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych w granicach administracyjnych miast, wyrażoną w m3, wraz z informacją o istnieniu urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych i ich pojemności. Z powyższego wynika, że organ obowiązany był w pierwszej kolejność pozyskać dowody wymienione w art. 552 ust. 2a i 2g p.w., a w szczególności oświadczenie podmiotu zobowiązanego do ponoszenia omawianej opłaty zmiennej (art. 552 ust. 2a pkt 2 p.w.). Oświadczenie to zgodnie art. 552 ust. 2b p.w. powinno być zgodne ze wzorem zamieszczonym w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej Wód Polskich. Jakie dane powinno zawierać to oświadczenie określa art. 552 ust. 2 pkt 2c p.w. Odnosząc powyższe do rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja została przedwcześnie, albowiem jej wydanie powinno poprzedzać postępowanie wezwanie skarżącego do złożenia oświadczenia,. o którym mowa w art. 552 ust. 2b p.w. Wyjaśnieniu czy dane zawarte w Wykazie zawierającym informacje o wodach opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód z dnia [...] sierpnia 2018 r. przedstawiają rzeczywistą ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych z drogi nr [...] w [...] do rzeki [...], czy też ilość wynikającą z pozwolenia wodnoprawnego udzielonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] lutego 2010 r. , z uwzględnieniem okoliczności czy odprowadzanie tych wód odbywa się przy pomocy urządzeń wodnych. tzw. otwartych lub zamkniętych kanalizacji. W wymienionym wyżej Wykazie wprawdzie wskazano, iż ilość [...] m3 odprowadzanych wód z terenów uszczelnionych obliczono na podstawie średnich rocznych opadów w latach 2010 -2017, to jednak organ nie wyjaśnił dlaczego i na jakiej podstawie taki sposób obliczenia ilości odprowadzonych wód opadowych i roztopowych uznał za prawidłowy. Zauważyć należy, że Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej gromadzi informacje o opadach w każdym miesiącu danego roku, stąd też ilość odprowadzanych wód z drogi powinna być obliczona według danych za I kwartał 2018 r., co też oznacza, że przyjęty przez skarżącego okres 8 lat poprzedzający I kw. 2018 r. powinien być przedmiotem analizy organu. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 272 ust. 5 p.w. i § 8 pkt 1 rozporządzenia RM oraz art. 7, 77 § 1 oraz 80 k.p.a., albowiem organ, pomimo że nie ustalił okoliczności mających istotny wpływ na wynik sprawy, to określił opłatę zmienną za odprowadzenie wód opadowych lub roztopowych za okres I kw. 2018 r. Rozpatrując ponownie sprawę, organ uwzględni powyższe wskazania i ocenę prawną, a przed wydaniem rozstrzygnięcia przede wszystkim ustali, czy skarżący odprowadza do wód - wody opadowe i roztopowe w ramach otwartego lub zamkniętego systemu kanalizacji deszczowej, o jakim mowa w art. 272 ust. 5 p.w. Zwróci się do skarżącego o złożenie oświadczenia o ilości wód opadowych lub roztopowych faktycznie odprowadzonych do wód, w przyjętym okresie rozliczeniowym (I kwartał 2018 r.). Jedynie w przypadku niezłożenia przez skarżącego, pomimo wezwania, wymaganego oświadczenia albo jego oczywistej nierzetelności oraz w razie niemożności ustalenia na podstawie pomiarów ilości rzeczywiście odprowadzonych do wód - wód opadowych lub roztopowych, dopuszczalne byłoby, w drodze wyjątku, ustalenie ilości tych wód przez organ metodą szacunkową, z tym że nie w oparciu o dane z pozwolenia wodnoprawnego, ale dane statystyczne, jakimi dysponuje np. IMiGW. Jeżeli natomiast organ stwierdzi, że skarżąca nie odprowadza w ogóle do wód - wód opadowych lub roztopowych, bądź też odprowadza je, lecz nie z wykorzystaniem ww. systemu kanalizacji deszczowej, to postępowanie administracyjne w kontrolowanej sprawie powinno zostać umorzone jako bezprzedmiotowe. Z podanych wyżej względów Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a.