II SA/Po 199/17

Dnia 31 maja 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Sędzia WSA Tomasz Świstak Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2017 roku sprawy ze skargi T. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2016 roku Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia oddala skargę Burmistrz Gminy S. decyzją wydaną w dniu 9 czerwca 2015 r. o nr [...] , na podstawie art. 71 ust. 2, art. 75 ust. 1 pkt. 4, art. 82 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2013r., poz. 1235 ze zm.- dalej w skrócie: " ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku" ), art. 104 i 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013r., poz. 267), § 3 ust. 2 pkt 2 (w związku z rozbudową przedsięwzięcia wymienionego w § 3 ust. 1 pkt 52 lit. a) oraz § 3 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwziąć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 ze zm.) określił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie istniejącej firmy A. Sp. z o.o., na terenie działki o nr ewid. [...] i [...] obręb S.. W uzasadnieniu decyzji organ opisał dotychczasowy przebieg postępowania zainicjowanego wnioskiem firmy A. Sp. z o.o., z dnia 25 stycznia 2012 r. wyjaśniając, iż planowane przedsięwzięcie obejmuje budowę budynku magazynowego przeznaczonego na cele przechowywania artykułów transportowanych i połączonego w ciągu zabudowy drugim budynkiem magazynowym oraz budowę podziemnego zbiornika o pojemności około 50 m3 z przeznaczeniem do magazynowania oleju napędowego. Burmistrz S. uznał, że planowana inwestycja stanowi rozbudowę przedsięwzięcia wymienionego w § 3 ust. 1 pkt 52 lit. a w/w rozporządzenia, a zatem na podstawie § 3 ust 2 pkt 2 rozporządzenia, zalicza się do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko. Ponadto, z uwagi na fakt, że w ramach przedsięwzięcia przewiduje się posadowienie podziemnego zbiornika na olej napędowy o pojemności ok. 50 m3 wnioskowane zamierzenie inwestycyjne należało także zakwalifikować do § 3 ust. 1 pkt 36 w rozporządzenia. Dalej wskazano, iż z przedłożonego przez Inwestora raportu o oddziaływaniu na środowisko oraz jego uzupełni wynika, że firma prowadzi działalność w zakresie usług transportowych. Planowane przedsięwzięcie obejmuje budowę dwóch budynków magazynowych (M1 i M2),wykonanie stacji diagnostyczne cele własne zakładu, mającej funkcjonować wyłącznie w porze dziennej, posadowienie w podziemiu zbiornika na paliwo (olej napędowy) o pojemności 50 m3, adaptację stawu na cele zbiorniki przeciwpożarowego i otwartego zbiornika na wody opadowe oraz zwiększenie parkingu. Zbiornik na paliwo będzie eksploatowany na potrzeby tankowania pojazdów ciężarowych pozostających w dyspozycji Inwestora. Budynki magazynowe przeznaczone będą na cele przechowywania transportowali artykułów. Oba budynki wyposażone będą w 10 doków. Obecnie zagospodarowanie funkcjonującego zakładu zlokalizowanego na działce o nr ewid. [...] stanowi jednokondygnacyjny budynek warsztatowy z częścią magazynową, dwukondygnacyjny budynek biurowo - socjalny, podziemny zbiornik wód opadowych i parking obejmujący 42 miejsca postojowe (w tym 20 miejsc postojowych dla samochodów osobowych i 22 miejsca postojowe dla pojazdów ciężarowych). Dodatkowo dla ograniczenia oddziaływania akustycznego z terenu planowanego przedsięwzięcia Inwestor zaplanował budowę wału ziemnego o wysokości minimalnej 2,5 m. Wał ziemny będzie przebiegał wzdłuż działek o nr ewid. [...] i [...] od strony wschodniej i częściowo na działce ni ewid. [...] od strony południowej. Organ wyjaśnił, iż ze zgromadzonego w sprawie materiału wynika, iż planowane przedsięwzięcie nie będzie oddziaływało na warunki aerosanitarne poza granicami ww. działek. Z wykonanych obliczeń rozprzestrzeniania substancji wprowadzanych do powietrza wynika, iż emisje te nie będą powodować przekraczania dopuszczalnych poziomów odniesienia w powietrzu oraz dopuszczalnych częstości przekroczeń określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2010 r. Nr 16, poz. 87). Dotrzymane będą również standardy jakości powietrza określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 3 marca 2008 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2008 r. Nr 47, poz. 281). Rozporządzenie to obowiązywało do dnia 2 października 2012r. jednak z uwagi na zapis art. 11 ustawy z dnia ł3 kwietnia 2012r. o zmianie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012r., poz. 460), ponieważ wniosek o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach złożono 25 stycznia 2012r. zastosowanie mają przepisy dotychczasowe. Burmistrz omówił także zakres oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko gronowo-wodne wskazując rozwiązania techniczne i obowiązki nałożone na inwestora zmierzające do ochrony gruntów i wód - dotyczące ścieków bytowych, wód opadowych i roztopowych oraz ochrony przed wyciekiem paliw. Organ zwrócił uwagę, iż w związku z planowaną rozbudową zakładu wytwarzane będą odpady zarówno niebezpieczne jak i inne niż niebezpieczne jednak przy założeniu, iż inwestor będzie realizował planowane przedsięwzięcie zgodnie z zapisami w raporcie, jego uzupełnieniach oraz warunkami niniejszej decyzji, inwestycja nie będzie naruszać przepisów prawa w zakresie gospodarki odpadami. W dalszej części uzasadnienia Burmistrz wyjaśnił, że w celu ustalenia kryteriów oceny oddziaływania na środowisko: hałasu emitowanego przez przedsięwzięcie, przeanalizowano sposób zagospodarowania terenów otaczających działki, na których zaplanowano inwestycję. Zgodnie z informacjami zawartymi w raporcie, w bezpośrednim otoczeniu działek znajdują się łąki i użytki rolne. Przeprowadzona przez pracowników organu analiza terenu wykazała, że najbliższe tereny wymagające ochrony akustycznej zlokalizowane są w odległości około 190 m po stronie zachodniej i około 220 m po stronie południowej (zabudowa mieszkaniowa przy ul. [...]) oraz w odległości około 250 m w kierunku północno-wschodnim (zabudowa mieszkaniowa przy ul P. Funkcja terenów położonych w rejonie ulic K. i P. jest zróżnicowana. W rejonie ulic K. i Powstańców Wlkp., przeważa zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Wyjątek stanowią działki o nr ewid.[...], 1355, 292, 293, 294 przy ul. [...] - tereny z działalnością gospodarczą oraz działki o nr ewid.[...], [...], [...] i [...] przy ul. [...]., na których zlokalizowane są obiekty działalności usługowej i gospodarczej. Analiza powyższych danych pozwoliła organowi uznać, iż zgodnie z rozporządzeniem Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. z 2014., poz. 112 j.t.),poziom hałasu na w/w terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej nie powinien przekroczyć 50 dBA w porze dziennej i 40 dBA w porze nocy. Dalej organ omówił potencjalne źródła hałasu związane z planowanym przedsięwzięciem i wskazał, iż z obliczeń zawartych w raporcie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynik, że w porze nocnej, na granicy terenów zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej położonych na działce nr.293 poziom hałasu wyniesie 32,3 dB, na działce nr [...] - 32/5 dB, a w porze dziennej odpowiednio 32,4 dB i 32,5 dB, W związku z powyższym uznano, że przy spełnieniu założeń przedstawionych w raporcie i jego uzupełnieniach eksploatacja przedmiotowej inwestycji nie będzie skutkowała wystąpieniem przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku. Organ wskazał również, że przeprowadzono również obliczenia oddziaływań skumulowanych związanych z emisją hałasu powodowanego przez pojazdy Firmy A. poruszające się po drodze dojazdowej prowadzącej do zakładu. Wykonane obliczenia wskazały, że dojazdy samochodów ciężarowych w porze nocnej nie będą wiązać się z negatywnym oddziaływaniem na klimat akustyczny środowiska. W uzupełnieniu do raportu z września 2013r. Inwestor poinformował, iż w związku z konsultacjami społecznymi zaplanowano budowę wału ziemnego, który pełnić ma rolę zabezpieczenia akustycznego. Planowany wał ziemny o długości około 311 m i wysokości 2,5 m n.p.t. zostanie wykonany wzdłuż działek o nr ewid. [...] i [...] od strony wschodniej i częściowo na działce o nr ewid. [...] od strony południowej (w kierunku istniejącego zbiornika wodnego). Wyżej wymieniony obowiązek Inwestor zobowiązany jest zrealizować przed oddaniem inwestycji do użytkowania. Dodatkowo, w celu potwierdzenia założeń zawartych w raporcie oraz jego uzupełnieniach nałożono na Inwestora obowiązek wykonania kontrolnych pomiarów poziomów hałasu (za pośrednictwem akredytowanego laboratorium) w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od oddania inwestycji do użytkowania. Burmistrz wskazał także, że inwestycja położona będzie w obrębie Jednolitej Części Wód Podziemnych JCWPd nr [...] - region wodny W. oraz na obszarze zlewni Jednolitej Części Wód Powierzchniowych "S. " o kodzie PLRW6000161856969, statusie "naturalna część wód", o złym stanie zdrowotnym, zagrożonej nieosiągnięciem celów środowiskowych. Niemniej przedsięwzięcie nie jest zlokalizowane na ciekach i w ramach jego funkcjonowania nie będą wprowadzane bezpośrednio do wód powierzchniowych żadne substancje. Po przeanalizowaniu materiałów dotyczących budowy geologicznej, warunków hydrogeologicznych, uwzględniając lokalizację przedmiotowego przedsięwzięcia poza obszarami objętymi ochroną, w tym strefami ochronnymi ujęć wód i obszarami ochronnymi zbiorników wód śródlądowych, wziąwszy pod uwagę planowane rozwiązania chroniące środowisko gruntowo-wodne, w tym rozwiązania w zakresie gospodarki wodno - ściekowej i magazynowania oraz postępowania z odpadami, nie przewiduje się negatywnego oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko gruntowo-wodne, w tym wody podziemne i powierzchniowe. W związku z powyższym Burmistrz uznał, że realizacja przedmiotowego przedsięwzięcia, nie będzie miała negatywnego wpływu na osiągnięcie celów środowiskowych określonych w Planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza Odry. Ponadto, w celu wyeliminowania zanieczyszczeń środowiska gruntowo - wodnego zobowiązano Inwestora do wykonania szczelnej, utwardzonej nawierzchni w miejscach tankowania oraz spustu paliwa do zbiornika na olej napędowy oraz neutralizowania ewentualnych wycieków z poruszających się pojazdów oraz z miejsca magazynowania odpadów przy użyciu sorbentów. Wyjaśniono nadto, że przedmiotowa inwestycja zlokalizowana będzie w otulinie [...] oraz w odległości ok. 135 m od obszarów Natura 2000: [...]. Uwzględniając lokalizację inwestycji na terenie przekształconym antropogenicznie, na którym nie stwierdzono występowania roślin, grzybów ani zwierząt gatunków chronionych, nie przewiduje się jej negatywnego wpływu na środowisko przyrodnicze. Realizacja inwestycji nie będzie się wiązała z koniecznością wycinki drzew oraz krzewów. Burmistrz zauważył także, iż w toku postępowania zagwarantowano udział w społeczeństwa przez podanie do publicznej wiadomości informacji o rozpoczęciu procedury z udziałem społeczeństwa. Dokumenty dotyczące przedmiotowego przedsięwzięcia zostały wyłożone do wglądu na okres 21 dni dwukrotnie tj. od 27 października 2014 r. do 17 listopada 2014 r. oraz od 24 marca 2015r. do 14 kwietnia 2015r. W terminie tym nie wpłynęły żadne uwagi oraz wnioski dotyczące realizacji planowanego przedsięwzięcia. Ponadto organ odniósł się do uwag wniesionych przez dopuszczone do udziału w postępowaniu towarzyszenia "L. " z/s w S. K.. Wskazano przy tym, iż sporządzony w sprawie raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został dwukrotnie uzgodniony przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. oraz zaopiniowany przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P.. Instytucje te zostały wyposażone w aparat pracowniczy merytorycznie przygotowany do pełnienia swoich funkcji. Organy uzgadniające poddały szczegółowej analizie raport, na co wskazują wielokrotne wzywania Inwestora do jego uzupełnienia. Zarówno Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska jak i Państwowy Powiatowy Inwestor Sanitarny nie kwestionowali odniesienia się Inwestora do wpływu planowanej inwestycji na dobra materialne, ruchy masowe ziemi, klimat i krajobraz. Biorąc pod uwagę powyższe organ nie znalazł podstaw do wzywania Inwestora do przedłożenia uzupełnienia do raportu o wnioskowane zagadnienia. Reasumując Burmistrz uznał, że planowane przedsięwzięcie nie spowoduje naruszenia wymagań ochrony środowiska zawartych w przepisach, jeśli spełnione będą warunki określone w raporcie o oddziaływaniu na środowisko i w jego uzupełnieniu oraz w niniejszej decyzji. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł T. M. zarzucając niewyjaśnieni stanu faktycznego dotyczącego terenu objętego planowaną inwestycją – działka [...], brak należytej analizy raportu oddziaływania na środowisko, który zawiera wiele błędów i nieścisłości, nieustalenia rzeczywistego charakteru działalności prowadzonej przez A. Sp. z o.o. Dokumenty przedłożone przez inwestora nie obrazują rzeczywistego rozmiaru prowadzonej na przedmiotowym terenie działalności oraz rzeczywiście emitowanego hałasu. Zarzucono, iż nieprawidłowo przeprowadzono analizę akustyczną, która powinna być wykonana przy budynkach mieszkalnych, ale na gruntach funkcjonalnie związanych z zabudową mieszkaniową. Zakwestionowano także określenie rocznego terminu do usunięcia ewentualnych przekroczeń norm hałasu po realizacji inwestycji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z [...] 2016 r. o nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza S. z 9 czerwca 2015 r. Organ wyjaśnił, iż trudno zgodzić się z zarzutami, że organ I instancji nie podjął wszelkich niezbędnych działań koniecznych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy szczególnie, iż raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko podlegał wielokrotnym uzupełnieniom i wyjaśnieniom, w tym na wezwanie organu I instancji. W opinii Kolegium Burmistrz S. bardzo szczegółowo dokonał analizy przestawionych w nim zagadnień i dopiero po rozwianiu wszelkich wątpliwości wydał decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Raport ten w celu dokonania uzgodnień był przesyłany do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. (dalej w skrócie: "RDOŚ" ) oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. (dalej w skrócie: "PPIS" ). Organy te uzgodniły i zaopiniowały w zakresie swoich kompetencji warunki realizacji przedsięwzięcia z zastrzeżeniami, które zostały uwzględnione w decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych dla planowanego przedsięwzięcia. Zaznaczono, iż organ właściwy do wydania decyzji, jak i organ uzgadniający określając zakres raportu, uwzględniał stan współczesnej wiedzy i metod badań oraz istniejące możliwości techniczne i dostępność danych. I tak raport wraz z uzupełnieniami zawiera elementy wynikające z art. 66 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Kolegium stwierdziło, iż toku sprawy nie pojawiły się żadne argumenty potwierdzone jakimikolwiek dowodami, czy nawet nie uprawdopodobniono negatywnego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, które nie zostałoby uwzględnione w raporcie. Organ nie miał żadnych uzasadnionych podstaw, by podważać opinię specjalistów wyrażoną w raporcie, ani uzgodnienie RDOŚ i stanowisko organu opiniującego. Tym bardzie, iż strona odwołująca się nie wskazała na jakiekolwiek konkretne uchybienia tego raportu. Zaznaczono, że raport złożony w niniejszym postępowaniu ocenia oddziaływanie przedsięwzięcia na środowisko, a strony postępowania nie wykazały innymi dowodami w sprawie, w tym innym raportem, opracowaniem przygotowanym przez specjalistów z dziedziny objętej zastrzeżeniami strony dla stwierdzenia oddziaływania tego konkretnego przedsięwzięcia na środowisko, w którym ma nastąpić jego lokalizacja, ażeby przyjęte w nim założenia, jak i ocena oddziaływania, były błędne. Zdaniem organu odwoławczego raport wraz uzupełnieniami dał podstawę do wydania opinii i uzgodnień oraz zaskarżonej decyzji. Kolegium ustaliło również, że przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ I instancji zapewnił możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu. W toku ponownego rozpoznawania sprawy Burmistrz S. podawał do publicznej wiadomości społeczeństwu informacje wymagane art. 33 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i dwukrotnie wyznaczył społeczeństwu 21- dniowy termin do zapoznania się z całością zgromadzonego materiału, informując o możliwości składania uwag i wniosków. Nawet jeżeli organ nie informował o załączeniu nowego materiału do akt sprawy niezwłocznie po każdej czynności (co dotyczy jednak w szczególności postępowania sprzed wcześniejszego uchylenia decyzji), to jednak społeczeństwo było o tym fakcie każdokrotnie poinformowane i nie doszło do sytuacji, ażeby przed wydaniem decyzji pojawiły się nowe fakty lub dowody, o których organ nie powiadomił społeczeństwa. Organ odwoławczy wyjaśnił nadto, że nie stwierdził żadnych uchybień organu I instancji w zakresie dokonanych uzgodnień - cały bowiem raport wraz z uzupełnieniami i wyjaśnieniami podlegał analizie zarówno RDOŚ jak i PPIS, którzy wydali odpowiednie uzgodnienia i opinie. Dalej wskazano, iż odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może nastąpić w przypadku wystąpienia sprzeczności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami planu zagospodarowania przestrzennego, odmowie uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający, braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w innym wariancie proponowanym przez wnioskodawcę, w sytuacji, gdy organ skorzysta z możliwości określonej w art. 81 ust. 1 ustawy, wykazania znaczącego negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000 przy jednoczesnym braku spełnienia przesłanek z art. 34 ustawy (art. 81 ust. 2 ustawy), wykazaniu, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, przy jednoczesnym braku spełnienia przesłanek z art. 38j p.w. (art. 81 ust. 3 ustawy), w sytuacji zaistnienia sprzeczności z innymi przepisami prawa lub gdy z przeprowadzonego postępowania wyniknie możliwość negatywnego oddziaływania na środowisko. Jeżeli natomiast żadna z wymienionych wyżej okoliczności nie zachodzi, organ jest obowiązany do określenia środowiskowych uwarunkowań. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu Kolegium wyjaśniło, iż błąd polegający na niepodaniu w nazwie przedsięwzięcia numeru działki [...] skorygowano w toku postępowania i wyjaśniono w sposób nie mogący budzić wątpliwości. Raport zawiera informacje, w szczególności załącznik graficzny do raportu, jak kształtuje się stan istniejący, w tym położenie budynków, jak i jak planowane jest rozmieszczenie obiektów planowanych do realizacji. Samo błędne wskazanie podstawy prawnej przez inwestora nie jest powodem do stwierdzenia nieprawidłowości całego raportu, a w szczególności nieprawidłowości w zakresie postępowania organu i samego rozstrzygnięcia. To organy administracyjne mają stać na straży prawidłowości stosowania przepisów prawa i dbania zarówno, aby raport, jak i ostatecznie wydana decyzja odpowiadały obowiązującemu prawu. Przedsięwzięcie zostało dokładnie opisane, zarówno to planowane do realizacji (wraz z jego skutkami), jak i to realizowane - jako całość. Nie ma znaczenia jak zostanie opisany profil działalności inwestora - ale charakterystyka całego przedsięwzięcia, zachodzących procesów i ich wpływu na środowisko, a to zostało przez organ I instancji oraz PPIS i RDOŚ kompleksowo zweryfikowane i ocenione. Zaznaczono, iż nie stwierdzono, aby w wyniku inwestycji, przy dochowaniu warunków jej realizacji wskazanych w raporcie i jego uzupełnieniach oraz decyzji, miało dojść do przekroczenia dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (na terenach podlegających ochronione akustycznej), w szczególności nie stwierdziło, ażeby doszło do przekroczeń na działce o nr ewid. [...], o której wspomina odwołujący się. Izofona 40 dB wchodzi na teren działki nr [...] jedynie w porze dziennej, przy czym dopuszczalny poziom hałasu dla tej pory to 50 dB. A zatem cały teren działki nie znajduje się w strefie ponadnormatywnego oddziaływania inwestycji. Kwestia budowy wału ma znaczenie w sprawie nie ze względu na jakiekolwiek umowy, czy zobowiązania ze strony inwestora wobec innych stron postępowania, ale jako proponowane przez wnioskodawcę zabezpieczenie akustyczne i pod tym kątem podlega uwzględnieniu. Również wszelkie analizy prowadzone były przy założeniu jego budowy o parametrach wskazanych w raporcie. W ocenie Kolegium organ I instancji dokonał wszechstronnej analizy planowanego przedsięwzięcia opartej na przedstawionym przez inwestora raporcie i jego uzupełnieniach oraz wynikach uzgodnień. Ponadto w sposób pełny uzasadnił swoje stanowisko, które zawiera wszystkie elementy wynikające z ww. przepisów ustawy. Wszystkie postanowienia i opinie wydane w przedmiotowej sprawie charakteryzują się dużą dbałością o szczegóły, uzasadnienia ich są wyczerpujące i w pełni uzasadniają przesłanki, jakimi kierowały się organy podejmując takie rozstrzygnięcia. Kolegium podzieliło ustalenia Burmistrza [...] i uznało, że raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymagał sprostowania, dodatkowego uzupełnienia lub wyjaśnień. Postanowienia Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w P. oraz Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w P. w ocenie Kolegium zostały sporządzone prawidłowo i wyczerpująco. W skardze na powyższą decyzję złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu T. M. podniósł, iż charakter postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia wymaga od organów bezwzględnego dążenia do wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności i to bez względu na stanowisko stron. Organy, jak to miało miejsce w przedmiotowej sprawie, nie mogą przerzucać ciężaru dowodów na strony postępowania. Ponadto zarzucono, iż niepodanie do publicznej wiadomości informacji o sporządzonych aneksach do raportu oddziaływania na środowisko stanowi rażące naruszenie wyrażonej w treści art. .33 ust. 1 i 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku zasady umożliwienia aktywnego udziału społeczeństwa w przedmiotowych postępowaniach. Organ II instancji nie wskazał kiedy i w jakiej formie aneksy do raportu zostały udostępnione do publicznej wiadomości. Podniesiono nadto, iż nie dokonano szczegółowej analizy tego czy raport zachowuje aktualność m.in. z uwagi na zmiany przepisów, zmiany norm zanieczyszczenia, zmiany w zakresie faktycznego zagospodarowania terenów stanowiących sąsiedztwo dla planowanej inwestycji. Zdaniem strony skarżącej elementy raportu , w tym m.in. przedstawione wyniki badania poziomu hałasu są niemiarodąjne , a w części nie powinny stanowić dowodu w przedmiotowej sprawie. W sprawie przedstawiono opinię dotyczącą badania poziomu hałasu sporządzoną na potrzeby sprawy karnej. Tymczasem opinia taka nie może być miarodajna dla postępowania administracyjnego albowiem całkowicie odmienne są założenia i przesłanki dla wydania opinii na potrzeby procesu karnego dotyczącego naruszenia dóbr osobistych konkretnej osoby (mieszkańców konkretnej posesji) , a zupełnie inne są przesłanki postępowania administracyjnego. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W piśmie procesowym opatrzonym datą 24 maja 2017 r. pełnomocnik uczestnika postępowania A. Sp. z o.o., stwierdził, iż w całości przychyla się do stanowiska zawartego w zaskarżonej decyzji z 7 grudnia 2016 r. Uczestnik postępowania wskazał m.in., iż w niniejszej sprawie raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko podlegał wielokrotnym uzupełnieniom i wyjaśnieniom, w tym na wezwanie samego organu I instancji, nie można zatem mówić, iż takie działanie organu jest nadużywaniem w postępowaniu administracyjnym zasady kontradyktoryjności. Ponadto w toku ponownego rozpoznania sprawy organ podawał do publicznej wiadomości informacje wymagane art. 33 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i dwukrotnie wyznaczył społeczeństwu 21-dniowy termin do zapoznania się z całością zgromadzonego materiału, informując również o możliwości składania uwag i wniosków. Zwrócono także uwagę na wątpliwości dotyczące posiadania przez stronę skarżącą statusu strony postępowania w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena prawidłowości rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, którym utrzymano w mocy decyzję Burmistrza S. o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia polegającego na realizacji rozbudowy istniejącego zakładu firmy A. Sp. z o.o., na terenie działki o nr ewid. [...] i [...] obręb S.. Odnosząc się w pierwszej kolejności do uwag podniesionych przez uczestnika postępowania, a dotyczących posiadania przez T. M. przymiotu strony w postępowaniu zmierzającym do wydania zaskarżonej decyzji, zauważyć należy, iż skarżący jest właścicielem nieruchomości (działka nr [...]) sąsiadującej z terenem inwestycji (działka nr [...]). W przypadku wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach istnienie interesu prawnego jest związane z występowaniem uciążliwości na nieruchomościach położonych na obszarze (lub w sąsiedztwie) planowanego przedsięwzięcia. Przymiot strony w takim postępowaniu będą mogły posiadać podmioty mające tytuł prawny do takiej nieruchomości. De facto konstrukcja tak rozumianego interesu prawnego opiera się na normach prawa cywilnego dotyczących przede wszystkim ochrony prawa własności. Warto tu zwrócić uwagę na art. 140 k.c., zgodnie z którym "w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą". Bez wątpienia realizacja przedsięwzięcia, jeśli wpływa na wykonywanie prawa własności, może uzasadniać przymiot strony w postępowaniu. Interes taki bez wątpienia będzie miał każdy podmiot, którego dotyczy postępowanie, lub gdy rozstrzygnięcie w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań może godzić w jego prawem chronione interesy poprzez ograniczenie lub uniemożliwienie korzystania z przysługujących mu praw. Mając na względzie niewielką odległość (kilka metrów) od granicy terenów należących do skarżącego a terenów objętych planowaną inwestycją oraz charakter planowanego przedsięwzięcia, którego oddziaływanie może wykraczać poza granice terenu objętego wnioskiem, organy obu instancji trafnie uznały, iż T. M. posiada w przedmiotowej sprawie interes prawny, o którym mowa w art. 28 K.p.a., a w wywodzący się z przysługującego mu prawa własności. Przechodząc do kontroli zaskarżonego aktu wskazać należy, iż materialnoprawną podstawą wydanych w sprawie rozstrzygnięć stanowiły przepisy ustawy z dnia 03 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 09 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 71 ze zm.). W tym miejscu wyjaśnienia również wymaga, że postępowanie w sprawie środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia nie jest postępowaniem mającym na celu udzielenie zezwolenia na lokalizację lub realizację inwestycji (to następuje na kolejnych etapach procesu inwestycyjnego). Przepisy dotyczące ocen środowiskowych wprowadzone zostały w wyniku implementacji przepisów wspólnotowych (dyrektywa Rady z dnia 27 czerwca 1985 r. 85/337/EWG w sprawie oceny skutków wywieranych przez niektóre przedsięwzięcia publiczne i prywatne na środowisko naturalne, Dz. Urz. UE L 175 z dnia 5 lipca 1985 r., s. 40) i mają one służyć wyłącznie weryfikacji oddziaływania inwestycji kwalifikowanych, a więc takich, które powodują albo mogą powodować potencjalne niebezpieczeństwo dla środowiska. Postępowanie w sprawie uwarunkowań środowiskowych przedsięwzięcia dotyczy planowanego dopiero przedsięwzięcia i sprowadza się do ustalenia czy inwestycja w kształcie opisanym przez inwestora we wniosku zagraża środowisku oraz czy spełnia wymagania i parametry w zakresie ochrony środowiska (zob. wyrok z dnia 22 kwietnia 2010 r. sygn. akt II OSK 696/09 oraz wyrok z dnia 30 czerwca 2010r. sygn. akt II OSK 988/09 – oba dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl.). W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, iż planowane przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - § 3 ust. 2 pkt 1 w zw. z § 3 ust. 1 pkt 52 lit. a oraz § 3 ust. 1 pkt 36 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i w związku z powyższym właściwy organ – Burmistrz S. nałożył na inwestora obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz sporządzenia raportu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko – postanowienie z 23 sierpnia 2012 r. – określając jego zakres. Zgodnie z art. 61 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, stanowiącą część postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przeprowadza organ właściwy do wydania tej decyzji. Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Według art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia obejmujące w szczególności: weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu. W ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między tymi elementami, dostępność do złóż kopalin, możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oraz wymagany zakres monitoringu (art. 62 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku). Zgodnie z art. 77 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, jeżeli wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach poprzedza ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji organ właściwy uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska oraz zasięga opinii właściwego organu Państwowej Inspekcji Sanitarnej (właściwość organów tej Inspekcji została określona w art. 78 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku). Nadto, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do jej wydania zapewnia możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego przeprowadza ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko (art. 79 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku). Jak wynika z art. 80 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, jeżeli była przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, o których mowa w art. 77 ust. 1, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa oraz wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. Ustawodawca określił precyzyjnie katalog okoliczności uzasadniających odmowę zgody na realizację przedsięwzięcia, mianowicie organ może odmówić wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jedynie w razie: 1) niezgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, 2) odmowy uzgodnienia warunków realizacji bądź wydania negatywnej opinii, przez organy o których mowa w art. 77 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku, 3) braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany, jeżeli z oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w innym wariancie (art. 81 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku), 4) gdy z oceny oddziaływania na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, a za realizacją przedsięwzięcia nie przemawiają konieczne wymogi nadrzędnego interesu publicznego, w tym wymogi o charakterze społecznym lub gospodarczym i brak jest rozwiązań alternatywnych (art. 81 ust. 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku), Z powyższego wynika, iż podstawowym elementem postępowania w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia jest ocena oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko, która obejmuje weryfikację raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, uzyskanie i uwzględnienie uzgodnień i opinii, zapewnienie udziału społeczeństwa w postępowaniu, w tym rozpatrzenie uwag i zarzutów do raportu (por. art. 3 ust. 1 pkt 8 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku). Należy wskazać, że raport poprzedzający wydanie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych powinien mieć charakter kompleksowy i odnosić się do wszystkich możliwych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia oraz wskazywać, jakie w tym zakresie obowiązują standardy ochrony środowiska oraz czy zamierzona inwestycja mieści się w ich ramach. W tym miejscu trzeba podkreślić, że Sąd nie może samodzielnie dokonywać oceny treści raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, gdyż wymaga to wiedzy specjalistycznej. Ocena sądu odnośnie raportu dotyczyć może tylko tego, czy raport jest kompletny i spójny, czy spełnia wymagania ustawowe (por. wyroki NSA: z dnia 1 marca 2013 r., sygn. II OSK 2105/11,; z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. II OSK 639/13, LEX, z dnia 28 sierpnia 2014 r., sygn. II OSK 495/13 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd administracyjny kontroluje bowiem ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organy w trakcie postępowania administracyjnego, sam zaś nie dokonuje takich ustaleń. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z 9 czerwca 2015 r. nie stwierdził naruszeń przepisów prawa materialnego jak i procesowego, które to naruszenia skutkowały by koniecznością wyeliminowania kontrolowanych aktów z obiegu prawnego. Zdaniem Sądu sporządzony w sprawie raport wraz z uzupełnieniami i aneksami jest kompletny - zawiera wszytki wymagane elementy ( art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku w brzmieniu na dzień wydania zaskarżonej decyzji) i spójny. Został on też przeanalizowany i oceniony przez właściwe, wyspecjalizowane organy - Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska oraz Państwowej Inspekcji Sanitarnej o czym świadczą m.in. kierowane przez te organy wezwania do inwestora o uzupełnianie poszczególnych elementów raportu. Zgodnie z treścią art. 85 ust. 2 pkt 1lit. b ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach powinno zawierać m.in. informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzgodnienia regionalnego dyrektora ochrony środowiska oraz opinie organu, o którym mowa w art. 78, oraz wyniki postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko, jeżeli zostało przeprowadzone. W ocenie Sądu uzasadnienie decyzji organów obu instancji spełnia te wymogi. W uzasadnieniu decyzji z [...] 2015 r. Burmistrz S. odniósł się przede wszystkim do tych elementów raportu, które wskazują na potencjalne oddziaływanie planowanej inwestycji na środowisko i omówił stopień tego oddziaływania oraz rozwiązania ograniczające to oddziaływanie. Odnosząc się w tym miejscu do zarzut strony skarżącej, iż w raporcie zawarto niemiarodajne wyniki badań poziomu hałasu – oparto się na badaniu poziomu hałasu sporządzonego na potrzeby sprawy karnej, zauważyć należy, iż wynika tych badań załączono aneksu nr I raportu przedłożonego przez inwestora w toku postępowania uzgodnieniowego prowadzonego przed Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska. Wynik badań stanowiący załącznik nr IX tego aneksu inwestor przedłożył w odpowiedzi na wezwanie tego organu w celu zobrazowania aktualnego (faktycznego) oddziaływani akustycznego przedsięwzięcia (tj. przed jego rozbudowa). Skoro organ specjalistyczny jakim jest Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska nie zakwestionował tych badań, sporządzonych, co należy podkreślić, przez rzeczoznawcę – biegłego sądowego w zakresie ochrony przed hałasem i uznał jej jako wystarczające na etapie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań dla planowanej inwestycji to Sąd tym bardziej nie dostrzega podstaw do kwestionowana zasadności uwzględnienia wyników badań wyników tych badań na potrzeby niniejszego postępowania. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego nieuwzględnienia przez organy zmian przepisów dotyczących norm jakości powietrza w toku prowadzonego postępowania zauważyć należy, iż w obu decyzjach jak też postanowieniu uzgadniającym wydanym przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w dniu [...] 2015 r. (WOO-I.4242.273.2014.EM.6) wyjaśniono, iż w sprawie oparto się o regulacje rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 3 marca 2008 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz.U. z 2008 r., nr 47, poz. 281) mimo, iż na dzień wydania decyzji obowiązywały regulacje zawarte w rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. z 2012 r. poz. 1031). Drugie z ww. rozporządzeń został o wydane w oparciu o przepis art. 82 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska w brzmieniu nadanym w skutek ustawy nowelizującej z dnia 13 kwietnia 2012 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012 r. poz. 460). Ustaw nowelizując w art. 11 zawiera przepis przejściowy zgodnie z którym do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy (nowelizującej) stosuje się przepisy dotychczasowe. Dotyczy to także przepisów wykonawczych obowiązujących przed dniem wejścia w życie przepisów zmieniających. Skoro zatem postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte przed wejściem w życie ustawy z 13 kwietnia 2012 r. zatem słusznie organy uznały, iż zastosowanie znajdą przepisy ww. rozporządzenia z 3 marca 2008 r. Sąd nie dopatrzył się także uchybień w zakresie udziału społeczeństwa w podejmowaniu decyzji. Z akt sprawy wynika, iż przed wydaniem decyzji organu I instancji z 9 czerwca 2015 r. podano do publicznej wiadomości informacje o których mowa w art. 33 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku w tym informacje o możliwości zapoznania się z niezbędną dokumentacją (Ogłoszenie Burmistrza Gminy S. z dnia 24 marca 2015 r.). W okresie udostępnienia dokumentacji do publicznego wglądu ( 24 marca -14 kwietnia 2015 r. organ dysponował już dokumentacją w postaci raportu ora wszystkich jego uzupełnień i aneksów (ostatni aneks przedłożono w styczniu 2015 r.) oraz postanowieniami organów opiniujących i uzgadniających. Brak jest zatem podstaw do założenia, iż uniemożliwiono społeczeństwu zaznajomienia się z pełną dokumentacją w oparciu o którą zapadły zaskarżone rozstrzygnięcia. Zaznaczyć należy, iż Sąd zauważył, że dopiero w dniu 20 kwietnia 2017 r., a więc po upływie terminu przedłożenia dokumentacji do publicznego wglądu, do organu wpłynęło pismo Państwowego Powiatowego Inspektora Powiatowego w P. stanowiącego odpowiedź na zapytanie Burmistrza S. z 25 marca 2015 r. czy organ opiniujący podtrzymuje swoją opinię sanitarną z [...] 2014 r. w związku z przełożeniem kolejnego uzupełnienia raportu ze stycznia 2015 r. W piśmie tym organ sanitarny podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko rozszerzając jedynie teren jakiego dotyczyła wcześniejsza opinia o działkę [...]. W ocenie Sądu, wobec pozostawienia przez Państwowego Powiatowego Inspektora Powiatowego w P. w pozostałym zakresie bez zmian stanowiska wyrażonego w opinii z 24 listopada 2014 r., która to opinia był udostępniona do publicznego wglądu w okresie od 24 marca -14 kwietnia 2015 r., uchybienie w postaci nieupublicznienia pisma organu sanitarnego z 15 kwietnia 2015 r. nie mogło mieć istotnego wpływu treść zaskarżonego rozstrzygnięcia . Reasumując Sąd nie dopatrzył się w toku przeprowadzonego postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia uchybień, które zrzutowały by na prawidłowość wydanych rozstrzygnięć. Decyzja Burmistrza S. z [...] 2015 r. zawiera wymagane prawem elementy, oraz uwzględnia treść raportu jak też opinie i uzgodnienia właściwego organu sanitarnego oraz regionalnego dyrektora ochrony środowiska . Zaznaczyć należy, iż strona skarżąca poza wysunięciem kilku konkretnych zarzutów opisanych powyższej) bardzo ogólnie zarzucił organom brak stosownej analizy raportu oddziaływania na środowisko. Tymczasem w orzecznictwie sądów administracyjnych uznaje się, iż podważanie treści raportu nie może opierać się na przypuszczeniach strony skarżącej – nie opartych na odpowiednich ocenach (badaniach) specjalistycznych lub hipotetycznym wystąpieniu ewentualnych przyszłych zagrożeń (uciążliwości) dla środowiska. Zastrzeżenia wobec przedłożonego raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a także jego analizy dokonanej przez właściwe organy, aby nie były uznane za gołosłowne powinny zostać poparte na przykład ekspertyzą, która w sposób udokumentowany wskazuje na wady raportu (por. wyroki NSA z dnia 18 marca 2009 r., sygn. akt II OSK 383/08 z dnia 17 listopada 2015 r. sygn. II OSK 602/14 a także wyrok WSA w Poznaniu z dnia 9 czerwca 2016 r. o sygn. akt II SA/Po 131/16 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wskazano wcześniej raportowi o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przysługuje szczególna moc dowodowa, która wynika z kompleksowego charakteru analizy planowanego do realizacji przedsięwzięcia. Podważenie jego ustaleń mogłoby nastąpić jedynie, co do zasady, poprzez przedstawienie równie kompletnej analizy uwarunkowań środowiskowych (tzw. kontrraportu), sporządzonej przez specjalistów dysponujących równie fachową wiedzą jak autor raportu, których wnioski pozostawałyby w rażącej sprzeczności z zawartymi w raporcie przedłożonym przez inwestora. W rozpoznawanej sprawie takiego kontr raportu, a nawet kontr opinii specjalistycznej nie przedłożono. Stąd też zarzuty te należy uznać za nieuzasadnione. W tym stanie rzeczy Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 P.p.s.a.