VIII SA/Wa 581/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca) Sędzia WSA Renata Nawrot Sędzia WSA Leszek Kobylski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 3 października 2019 r. sprawy ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] czerwca 2019 r. znak [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2019 roku Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej Kolegium lub SKO, działając na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018r., poz. 2096 ze zm. dalej kpa), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia [...] S.A. na postanowienie Burmistrza [...] z dnia [...].04.2019r. znak: [...], wstrzymujące wykonanie decyzji Burmistrza [...] z dnia [...].07.2018r. nr [...] w sprawie ustalenia na rzecz [...]S.A. lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na: budowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...]S.A. lokalizowanej na części działki nr ewid. [...] w miejscowości [...], gmina S. - postanowił - uchylić zaskarżone postanowienie w całości i sprawę przekazać do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Podstawą rozstrzygnięcia były następujące ustalenia faktyczne i ocena prawna. Postanowieniem Burmistrza [...] z dnia [...].04.2019r. znak [...], wstrzymano wykonanie decyzji Burmistrza [...] z dnia [...].07.2018r. nr [...]w sprawie ustalenia na rzecz [...]S.A. lokalizacji inwestycji celu publicznego dla inwestycji polegającej na: budowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...] S.A. zlokalizowanej na części działki nr ewid. [...] w miejscowości [...], gmina S.. W uzasadnieniu postanowienia organ pierwszej instancji przedstawił stan faktyczny i prawny sprawy oraz stwierdził, iż z opinii eksperckiej otrzymanej w dniu [...]. 04.2019r. wynika, że zawarta w opiniowanej kwalifikacji stanowiącej załącznik do wniosku inwestora o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedmiotowej inwestycji konkluzji, że stacja bazowa nie zalicza się do przedsięwziąć mogących zawsze lub potencjalnie znacząco oddziaływało na środowisko, jest bezzasadna i błędna. Ponadto dodał, że na podstawie danych zawartych w kwalifikacji jak również parametrów technicznych anten sektorowych stwierdza się, ze projektowana stacja bazowa zalicza się do przedsięwzięć mogących zarówno potencjalnie, jak i zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, a zatem jest wymagana decyzja o uwarunkowaniach środowiskowych, zgody realizację inwestycji z raportem oddziaływania na środowisko, co uzasadnia konieczność uchylenia decyzji nr [...]o lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia [...].07.2018r. Burmistrza [...]. Stwierdził także, iż z uwagi na fakt, że powyższe okoliczności wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia ww. decyzji, postanowiono jak w sentencji. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła, w ustawowym terminie, [...] S.A. wnosząc o jego uchylenie oraz utrzymanie w mocy prawomocnej decyzji Burmistrza [...] z dnia [...].07.2018r. nr [...]. Burmistrzowi [...] zarzuciła: 1. brak prawidłowej kwalifikacji przedsięwzięcia zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 09.11.2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, brak podania wniosków z opinii eksperckiej oraz autora opinii; 2. brak bezstronności i równego traktowania zgodnie z art. 8 § 1 i 2 kpa w stosunku do zaskarżonego po stanowienia; 3. brak konsekwencji w wyrażaniu opinii dot. rozpatrywanego postępowania oraz sprzeczności w przedstawianych wnioskach dot. przedmiotowej inwestycji. Kolegium rozpoznając sprawę ustaliło i zważyło, co następuje: Decyzją Burmistrza [...] nr [...] z dnia [...].07.2018r. ustalono lokalizację inwestycji celu publicznego na rzecz [...]S.A. dla inwestycji polegającej na: budowie stacji bazowej telefonii komórkowej nr obiektu [...][...] zlokalizowanej na części działki nr ewid. [...]w miejscowości [...], gmina S.. Decyzja ta jest ostateczna. W dniu [...].10.2018r. wpłynął do organu pierwszej instancji wniosek strony postępowania J. S. (zwanego dalej ,,wnioskodawcą") z dnia [...].10.2019r., o wznowienie na podstawie art. 145 § 1 ust. 4 i 5 kpa zakończonego wydaniem ww. decyzji z dnia [...].07 .2018r. We wniosku tym podano, iż: ,,1) wnoszą o wszczęcie postępowania z uwagi na fakt, że wnioskodawca, posiadający status strony tego postępowania, bez swojej winy nie wiedział o wydaniu decyzji w tejże sprawie. Przedmiotowa sprawa została zakończona wydaniem przez Burmistrza [...] ostatecznej decyzji administracyjnej z dnia [...].07 .2018r. nr [...] o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego na rzecz [...]S.A. dla inwestycji polegającej na budowie na działce ewidencyjnej nr [...] w miejscowości [...] [...] stacji bazowej telefonii komórkowej i decyzja ta nie była doręczona wnioskodawcy we właściwym trybie; 2) wnoszą o wszczęcie postępowania z uwagi na fakt, że wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne istniejące w dniu wydania tejże decyzji, nieznane organowi wydającemu decyzję. Ponadto organ wydający przedmiotową decyzję, z pewnością nie wiedział, o raporcie Najwyższej lzby Kontroli, który był efektem zbadania postepowań administracyjnych dotyczących lokalizacji, budowy, rozbudowy i instalacji stacji komórkowych, a także to w jaki sposób spełniano standardy ochrony środowiska związane z emisją promieniowania elektromagnetycznego. " Burmistrz [...] postanowieniem z dnia [...].11.2018r. znak: [...], odmówił wznowienia postępowania na ww. wniosek. Zażalenie na to postanowienie wniósł wnioskodawca, po rozpoznaniu którego, Kolegium postanowieniem z dnia [...].01.2019r. orzekło o uchyleniu zaskarżonego postanowienia i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Pismem z dnia [...].01.2019r. organ pierwszej instancji wezwał wnioskodawcę do przedłożenia informacji, kiedy dowiedział się o raporcie NIK stanowiącym w jego ocenie przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 kpa. W odpowiedzi powyższe, w piśmie z dnia 07.02.2019r. wyjaśniono, że wnioskodawca dowiedział się o nowej, istotnej okoliczności faktycznej istniejącej w dniu wydania decyzji Burmistrza [...] z dnia [...].07 .2018r. nr [...], stanowiącej przesłankę wznowienia postępowania na zasadzie art. 145 § 1 pkt 5 kpa, którym jest raport Najwyższej lzby Kontroli na temat stwierdzonych licznych nieprawidłowości i błędów proceduralnych w przebiegu postępowań administracyjnych prowadzonych w L., W. i K. w sprawie budowy stacji telefonii komórkowych, a także nieprzestrzegania wymaganych standardów w zakresie ochrony zdrowia i życia ludzkiego oraz środowiska naturalnego związanych z emisją promieniowania elektromagnetycznego), przy okazji korzystania z pomocy prawnej profesjonalnego pełnomocnika z związku ze zleceniem sporządzenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego w przedmiotowej w sprawie tj. po dniu [...].10.2018r. - tym samym zachowany został termin wskazany w art. 148 § 1 kpa. Burmistrz [...] postanowieniem z dnia [...].03.2019r. znak: [...]wznowił postępowanie w związku ze wskazaną przez wnioskodawcę przesłanką z art. 145 § 1 pkt 5 kpa - wyszły na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzje. Natomiast odrębnym postanowieniem z dnia [...].03.2019r. znak: [...], Burmistrz [...] odmówił wznowienia postępowania w związku ze wskazaną przez wnioskodawcę przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 kpa - strona bez własnej winy nie brała udziału w postepowaniu. Jak wynika z akt sprawy, postanowienie to nie zostało zaskarżone (zażalenie) w ustawowym terminie, zatem stało się ostateczne. Burmistrz [...] pismem z dnia [...].03.2019r. zwrócił się do M. K. Stowarzyszenie [...], o wykonanie opinii wraz z uzasadnieniem i wnioskami w zakresie o oddziaływania przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej. Powyższa opinia wpłynęła do organu pierwszej instancji w dniu [...].04.2019r. Następnie Burmistrz [...], w oparciu o art. 152 § 1 kpa, wydał w dniu [...].04.2019r. postanowienie znak: [...], wstrzymujące wykonanie decyzji własnej z dnia [...].07 .2018r. nr [...] - będące obecnie przedmiotem rozważań Kolegium na skutek zażalenia wniesionego przez [...] S.A. Zgodnie z art. 152 § 1 kpa, organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzymuje z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Niniejsze postpowanie wznowieniowe toczy się w oparciu o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 kpa (wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydal decyzję). Jako nowe okolicznością faktyczną istotną dla sprawy, nie znaną Burmistrzowi [...] w dniu wydania decyzji nr [...], wnioskodawca wskazał; Raport Najwyższej lzby Kontroli na temat stwierdzonych licznych nieprawidłowości i błędów proceduralnych w przebiegu postepowań administracyjnych prowadzonych w L., W. i K. w sprawie budowy stacji telefonii komórkowych, a także nieprzestrzegania wymaganych standardów w zakresie ochrony zdrowia i życia ludzkiego oraz środowiska naturalnego związanych z emisją promienia elektromagnetycznego. Kolegium zauważyło, że w aktach sprawy brak jest powyższego raportu, a także jego identyfikacji (data, sygnatura itp.). Mając na uwadze dane odnośnie tego raportu wskazane przez wnioskodawcę, Kolegium na stronie internetowej NIK odszukało (zidentyfikowało) ten dokument i jest to: Informacja o wynikach kontroli - postępowania administracyjne związane z budową i funkcjonowaniem stacji bazowych telefonii komórkowej nr ewid. [...], zatwierdzona przez Prezesa NIK w dniu [...].10.2015r. Z dokumentu tego wynika, że celem kontroli była ocena postepowań administracyjnych dotyczących lokalizacji, budowy, rozbudowy i instalacji urządzeń SBTK oraz zachowania standardów ochrony środowiska związanych z emisją promieniowania elektromagnetycznego. Kontrolę przeprowadzono w trzech urzędach miast na prawach powiatu: K., L. i W.. Kolegium wyjaśniło, że organ administracji publicznej, do którego wpływa podanie o wznowienie postępowania, zakończonego ostateczną decyzją zawierające informacje o którejkolwiek z przesłanek z art. 145 § 1 kpa jest zobligowany wydać w trybie art. 149 § 1 kpa postanowienie o wznowieniu postępowania - jeżeli spełnione zostały warunki z art. 148 kpa. Dopiero bowiem postanowienie wznawiające postępowanie stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 kpa). Postanowienie o wznowieniu postępowania otwiera następną fazę postępowania w sprawie wznowienia postępowania, to jest wszczyna tzw. postępowanie rozpoznawcze. Celem tego postępowania rozpoznawczego jest ustalenie istnienia podstawy wznowienia postępowania oraz - w razie pozytywnego wyniku tych czynności – przeprowadzenie postępowania w celu rozstrzygnięcia istoty sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem decyzji i ostatecznej. Przed zamknięciem danego etapu postępowania lub dokonaniem związanych z nim ocen i powstaniem jego skutków procesowych, organ nie rozważa okoliczności istotnych w kolejnej fazie postępowania. Kolegium stwierdziło, że w okolicznościach niniejszej sprawy organ pierwszej instancji zasadnie wydał postanowienie o wznowieniu postępowania w oparciu o przesłankę wskazaną przez wnioskodawcę z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, w sytuacji, gdy ze złożonych wyjaśnień przez wnioskodawcę wynika, ze dochował terminu z art. 148 § 1 kpa. Postanowienie to uprawniało organ pierwszej instancji do przejścia do następnej fazy postępowania, tj. w pierwszej kolejności do ustalenia istnienia podstawy wznowienia postępowania, czyli w niniejszej sprawie wykazania, że ujawniona przez wnioskodawcę nowa okoliczność faktyczna (raport NIK), nieznana Burmistrzowi [...], jest istotna dla sprawy, tzn. dotyczy przedmiotu sprawy oraz ma znaczenie prawne. W przypadku negatywnego wyniku tych czynności, organ pierwszej instancji powinien wydać decyzję, o której mowa w art. 151 § 1 pkt 1 kpa. Jeżeli nowa okoliczność faktyczna lub nowy dowód powołany przez stronę nie może być uznany - w odniesieniu do przedmiotu i rodzaju postępowania administracyjnego, zakończonego ostateczną decyzją - za na tyle istotny, by miał jakikolwiek wpływ na treść rozstrzygnięcia, to organ w postępowaniu wznowionym zobowiązany jest odmówić uchylenia decyzji ostatecznej. Czym innym jest bowiem brak podstaw do wznowienia, a czym innym jest brak zaistnienia przesłanek wznowieniowych. To drugie oznacza taki stan, że jest możliwe wznowienie postępowania, ale w tym wznowionym postępowaniu nie zaistniały przesłanki wznowieniowe. Dopiero w razie pozytywnego wyniku tych czynności, tj. wykazania przez organ pierwszej instancji wystąpienia przesłanki wznowienia, czyli, że ujawniony przez wnioskodawcę raport NIK stanowił nową okoliczność faktyczną, nie znaną organowi, istotną dla sprawy, upoważniało organ pierwszej instancji do przejścia do kolejnego etapu postępowania wznowieniowego - przeprowadzenia postępowania w celu rozstrzygnięcia istoty sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem decyzji ostatecznej Burmistrza [...] z dnia [...].07. 2018r. nr [...] . SKO wyjaśniło, że wprawdzie obecnym przedmiotem postępowania przed Kolegium bylo rozstrzygnięcie przez Burmistrza [...] o wstrzymaniu wykonania ww. decyzji z dnia [...].07.2018r., to jednak ustalenie, czy w okolicznościach niniejszej sprawy zaistniała przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 5 kpa wskazana przez wnioskodawcę, ma wpływ na to rozstrzygniecie. Jak wyjaśniono powyżej, dopiero po ustaleniu w sposób nie budzący wątpliwości, że zaistniała przesłanka wznowieniowa, organ może przejść do kolejnego etapu postępowania wznowieniowego, tj. rozstrzygania co do istoty sprawy. W przypadku ustalenia, że nie zaistniała przesłanka wznowieniowa organ ma obowiązek wydania decyzji, w której odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, i w tym przypadku nie zaistnieje stan prawdopodobieństwa w uchyleniu ostatecznej decyzji, stanowiący przesłankę do wstrzymania jej wykonania, o której mowa w art. 152 § 1 kpa. Z czynności podejmowanych przez organ pierwszej instancji w przedmiotowym postępowaniu wznowieniowym wynika, że uznał on, iż w okolicznościach niniejszej sprawy zaistniała przesłanka wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 5 kpa wskazana przez wnioskodawcę - raport NIK. Wprawdzie nie wyartykułował tego w sposób wyraźny w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z dnia [...].04.2019r., ale podjęte przez niego czynności (wystąpienie w dniu [...].03.2019 r. o opinię w zakresie oddziaływania przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej) świadczą, że przeszedł do kolejnego etapu tzw. postępowania rozpoznawczego, o którym mowa w art. 149 § 2 kpa przeprowadzenia postępowania w celu rozstrzygnięcia istoty sprawy administracyjnej, do czego jak wyjaśniono powyżej był uprawiony jedynie w przypadku jednoznacznego ustalenia (wykazania), a czego nie uczynił, istnienia podstawy wznowienia podanej przez wnioskodawcę. Należy zauważyć, że na ustaleniach poczynionych w trakcie przeprowadzania postępowania w celu rozstrzygnięcia istoty sprawy administracyjnej, organ pierwszej instancji oparł swoje rozstrzygniecie z dnia [...].04.2019r. odnośnie wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza [...] z dnia [...].07.2018r. nr [...]. Przez nowe istotne okoliczności dla sprawy - w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa - należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygniecie sprawy, co oznacza, iż w sprawie zapadłaby decyzja, co do istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego. Chodzi zatem o okoliczności istotne w takim znaczeniu, że ich istnienie lub brak bezpośrednio wpływają na treść rozstrzygnięcia. Okoliczności te muszą więc być prawotwórcze, z punktu widzenia znaczącego zastosowania w sprawie przepisu prawa materialnego, co do których według organu nie można zaliczyć, wskazanego przez wnioskodawcę raportu Najwyższej lzby Kontroli. Kolegium stwierdziło, że w jego ocenie istnieją uzasadnione wątpliwości, co do przyjęcia, iż powołany przez wnioskodawcę raport NIK stanowi istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne, o których mowa w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Stosownie do treści tej normy podstawa wznowienia postępowania może stanowić późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. W niniejszej sprawie wnioskodawca wskazuje - jako nową okoliczność faktyczną, raport NIK - Informacja o wynikach kontroli przeprowadzonej w trzech urzędach miast na prawach powiatu: K., L. i W., której celem była ocena postępowań administracyjnych dotyczących lokalizacji, budowy, rozbudowy i instalacji urządzeń SBTK oraz zachowania standardów ochrony środowiska związanych z emisją promieniowania elektromagnetycznego. Zdaniem Kolegium, stanowisko wnioskodawcy w tym zakresie było chybione, gdyż podstawa wznowienia postępowania - późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu - musiało dotyczyć tej konkretnie oznaczonej, indywidualnej sprawy. Nie mogło natomiast odnosić się do nieprawidłowości dotyczących przeprowadzenia postępowań w ogólności (por. co do zasady wyrok WSA w Warszawie z dnia 05.08.2008r., sygn. akt I SA/Wa 428108, LEX nr 516089). Kolegium zwróciło uwagę, że powołana przez wnioskodawcę we wniosku o wznowienie postępowania z dnia [...].10.2018r. i powtórzona przez organ pierwszej instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia z dnia [...].04.2019r. okoliczność, że operatorzy telefonii komórkowych nie dostarczali organom kompletnych dokumentów na temat wyników pomiarów pól elektromagnetycznych, na które powoływali się w dokumentach. Ze względu na znaczenie problemu i jego wpływ na jakość życia mieszkańców NIK zwracała uwagę na potrzebę wnikliwego sprawdzania, czy firmy certyfikowane w Polskim Centrum Akredytacji wykonywały pomiary zgodnie z metodami określonymi przez ministra Środowiska w tym w budynkach w sąsiedztwie stacji bazowych orazw miejscach dostępnych dla ludności, w których wcześniej stwierdzono natężenie promieniowania bliskie dopuszczalnego limitu) nie dotyczyło postępowania w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego prowadzonego w oparciu o przepisy ustawy z dnia 27.03.2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym tj. (Dz. U. z 2018r., poz. 1945 ze zm). lecz odrębnego, późniejszego postępowania w sprawie tzw. zgłoszenia środowiskowego w oparciu o art. 152 ustawy z dnia 27.04.2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U.22018r., poz. 799 ze zm) . Mając na uwadze powyższe rozważania Kolegium stwierdziło, że Burmistrz [...] w prowadzonym postępowaniu wznowieniowym nie ocenił w sposób prawidłowy przesłanek wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji własnej z dnia [...].07.2018r. nr [...]w oparciu o art. 152 § 1 kpa (o czym orzekł z urzędu), czym naruszył art.7,77 § 1, 80 i 107 § 3 kpa w stopniu mającym istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Kolegium zwracało uwagę, że w przekazanych aktach sprawy brak jest potwierdzenia, czy Burmistrz [...] o zaskarżonym postanowieniu z dnia [...].04.2019r., stosownie do art. 53 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zawiadomił także strony w drodze obwieszczenia, a także w sposób zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości. W świetle powyższych rozważań Kolegium uznało, ze zażalenie [...]S.A. zasługuje na uwzględnienie i dlatego postanowiło jak w sentencji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organu pierwszej instancji będzie uwzględnienie wytycznych zawartych w uzasadnieniu niniejszego postanowienia i dopiero w oparciu o prawidłowo ustalony stan faktyczny i prawny wydanie stosownego rozstrzygnięcia w sprawie. Kolegium wyjaśniło [...] S.A., że w niniejszym postępowaniu zażaleniowym dotyczącym wstrzymania wykonania decyzji Burmistrza [...] z dnia [...].07.2018r. nr [...], nie mogło orzekać o utrzymaniu tej decyzji w mocy (odmowie jej uchylenia). W pierwszej kolejności jest do tego władny w okolicznościach niniejszej sprawy Burmistrz [...]. Skargę na postanowienie organu odwoławczego wniósł J. S.. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucał naruszenie przepisów postepowania, które miało istotny wpływ na wynik postępowania, tj: 1. art.7, art. 8, art. 11 kpa –poprzez nieprzeprowadzenie postępowania w sposób wyczerpujący oraz szczegółowy i poczynienie błędnych ustaleń faktycznych i prawnych, w szczególności poprzez brak bezstronności i równego traktowania stron, a przez to nieuwzględnienie nowych okoliczno6ci istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy i niesłuszne uchylenie postanowienia Burmistrza [...] z dnia [...].06.2019 r.; 2. art. 152 § 1 k.p.a. w zw. art. 145 § 1 pkt. 5 kpa poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, a tym samym dokonanie błędnej kwalifikacji prawnej i nie uwzględnienie jako przesłanki wznowieniowej nowych okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy wskazanych w raporcie MK oraz w opinii eksperckiej w sprawie kwalifikacji stacji bazowej telefonii kom6rkowej operatora [...]S.A. nr obiektu [...][...], działka nr [...]. W związku z powyższym wnosił o: 1. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i utrzymanie postanowienia Burmistrza [...] z dnia [...].04.2019 r. znak: [...]; 2. zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych prawem. W uzasadnieniu skarżący podnosił: W dniu [...].10.2018 r skarżący do Burmistrza [...] złożył wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją administracyjną Burmistrza [...] z dnia [...].07.2018 r. nr [...], w sprawie ustalenia na rzecz [...]S.A. lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia, polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej lokalizowanej na części działki nr ewidencyjny [...]. W celu zbadania nowych istotnych okoliczności, mających wpływ na wynik niniejszej sprawy wskazanych we wniosku, Burmistrz [...] pismem z dnia [...].03.2019 r. zlecił M. K., reprezentującemu Stowarzyszenie [...] wykonanie opinii w zakresie oddziaływania przedmiotowej stacji bazowej telefonii komórkowej. Wyniki rzeczonej opinii wskazywały na negatywne oddziaływanie kwestionowanej budowli na otoczenie, tj. okoliczności wskazujące na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji lub wznowienia postępowania. Zatem zgodnie z art. 152 § 1 kpa Burmistrz [...] wydał w dniu [...].04.2019 r. postanowienie znak [...], wstrzymujące wykonanie decyzji z dnia [...].07.2018 r. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyła [...]S.A. wnosząc o jego uchylenie i utrzymanie w mocy prawomocnej decyzji Burmistrza [...] z dnia [...].07.2018 r. nr [...]. podnosząc następujące zarzuty: brak prawidłowej kwalifikacji prawnej przedsięwzięcia zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dn.09.11.2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko; brak bezstronności i równego traktowania zgodnie z art.8 § 1 i 2 kpa.; brak konsekwencjiw wyrażaniu opinii dotyczących rozpatrywanego postępowania oraz sprzeczności w przedstawianych wnioskach dotyczących inwestycji. W odpowiedzi na powyższe zażalenie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. uchyliło postanowienie w całości przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Niniejsze postanowienie stanowi przedmiot skargi. Argumentował, że należy zwrócić uwagę na naruszenie przez organ w zaskarżonym postanowieniu fundamentalnych, zasad kształtujących przebieg postępowania administracyjnego, tj. zasady prawdy obiektywnej i słusznego interesu obywatela, zasady zaufania oraz zasady przekonywania. Obowiązkiem organu administracji publicznej była bowiem ochrona praworządności oraz publicznych praw podmiotowych jednostki, do których należy między innymi prawo do rzetelnego i szczegółowego rozpatrzenia materiału dowodowego i sprawnego załatwienia sprawy administracyjnej. Wskazywał również, że organ odwoławczy miał obowiązek nie tylko dokonać kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, ale co do zasady ma w miejscowości [...], gmina S.. W przedmiotowym wniosku wskazana została nowa istotna okoliczność faktyczna istniejąca w dniu wydania skarżonej decyzji, stanowiąca podstawę do wznowienia postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt. 5 kpa, którą to okolicznością jest wysoce szkodliwe oddziaływanie tego typu obiektów na zdrowie i życie ludzi mieszkających w ich pobliżu, oraz na środowisko naturalne, poprzez emitowane promieniowanie elektromagnetyczne. Na poparcie powyższej tezy, przytoczone zostały dane znajdujące się w raportach z kontroli przeprowadzonych przez Najwyższą Izbę Kontroli w latach 2009-2014 w analogicznych postepowaniach w wybranych urzędach trzech miast (K., W. i L.). W odpowiedzi na wniosek skarżącego, Burmistrz [...] postanowieniem z dnia [...].11.2018 r. odmówił wznowienia postępowania twierdząc: ,,(...) iż przez ,,nowe okoliczności " istotne dla sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa należy rozumieć takie okoliczności, które mogłaby mieć wpływ na odmienne rozstrzygniecie sprawy, co oznacza, iż w sprawie zapadłaby decyzja, co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego ". Organ błędnie powołał się również na obligatoryjny prawotwórczy charakter tychże okoliczności. Na powyższe postanowienie zostało wniesione zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R., po rozpoznaniu którego Kolegium postanowieniem z dnia [...].01.2019 r. znak [...]orzekło o uchyleniu zaskarżonego postanowienia i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, podzielając argumenty Skarżącego. Burmistrz [...] pismem z dnia [...].01.2019 r. wezwał skarżącego do udzielenia informacji, kiedy dowiedział się o raporcie NIK, co zostało dopełnione w piśmie z dnia [...].02.2019 r. Podnosił, że w myśl zasady prawdy obiektywnej i słusznego interesu strony, organ administracji publicznej stojąc na straży praworządności obowiązany jest w trakcie postępowania podjąć wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie słuszny interes społeczny i słuszny interes obywateli. Zgodnie z art. 77 § 1 kpa w związku z art. 80 kpa organ administracji obowiązany był zebrać i rozpatrzyć w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy oraz dokonać oceny udowodnienia bądź nie poszczególnych okoliczności, na podstawie całego materiału dowodowego. W niniejszej sprawie organ pierwszej instancji prawidłowo przeprowadził czynności w ramach wznowionego na podstawie art. 145 kpa.", uznając dane zawarte w raporcie NIK za nowe okoliczności faktyczne istotne dla sprawy. Ze względu na znaczenie problemu i wpływ stacji bazowych telefonii komórkowych na jakość życia i zdrowia mieszkańców organ pierwszej instancji przeprowadził czynności, mające na celu zweryfikowanie nowych istotnych okoliczno6ci -.wyników kontroli postępowań w sprawie lokalizacji stacji telefonii komórkowych wskazanych w raporcie NIK -w odniesieniu do lokalizacji konkretnego obiektu na działce nr ewid. [...] w miejscowości [...], gmina S.. Organ zwrócił się tym celu do osoby posiadającej wiedzę specjalistyczną w dziedzinie zjawisk elektro-magnetycznych w przyrodzie i technice o przygotowanie opinii eksperckiej. Opinia .została przygotowana na podstawie dotychczas zebranego materiału dowodowego w sprawie tj. decyzji Burmistrza [...] nr [...]o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego i kwalifikacji przedsięwzięcia stacji bazowej telefonii komórkowej operatora [...]S.A. nr obiektu [...],[...][...] w oparciu o rzeczony raport NIK. Na podstawie wyników powyższej ekspertyzy (dokumentacja w aktach sprawy) organ wydal postanowienie o wstrzymaniu decyzji Burmistrza [...] z dnia [...].07.2018 r. nr [...]. zważywszy na okoliczności, wskazujące na prawdopodobieństwo uchylenia powyższej decyzji rozstrzygniecie organu było prawidłowe. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w stanowiskach judykatury. Organ administracyjny jest zobowiązany do podjęcia wszelkich niezbędnych czynności proceduralnych w celu zebrania pełnego materiału dowodowego, dopiero bowiem wówczas może ocenić, czy dana okoliczność została wyjaśniona udowodniona. Zaniechanie przez organ podjęcia czynności procesowych, zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego i w konsekwencji wydanie decyzji bez dokonania oceny wszystkich istotnych dla sprawy dowodów, skutkuje natomiast wadliwości wydanej decyzji administracyjnej. (Wyrok WSA w Gdańsku II SA/Gd 252119 z dnia 19.06.2019 r.) Błędnym założeniem w ocenie skarżącego było stanowisko organu drugiej instancji, iż okoliczność faktyczna: raport NIK - nie stanowi okoliczności istotnej dla sprawy, a zatem nie stanowi przesłanki wznowienia postępowania, a organ pierwszej instancji nie wykazał podstaw wznowienia postępowania. Po pierwsze, prawidłowe jego zdaniem było stanowisko i czynności organu pierwszej instancji, który przyjął raport NIK jako przesłankę wznowieniową i przeprowadził na tej podstawie postepowanie rozpoznawcze w celu rozstrzygnięcia istoty sprawy administracyjnej, będącej przedmiotem decyzji ostatecznej Burmistrza [...] z dnia [...].07.2018 r. nr [...]. tj. zlecił wykonanie specjalistycznej ekspertyzy. Przedstawione przez niego okoliczności faktyczne i dowody, wynikające z raportu NIK, którymi są zagrażające życiu i zdrowiu ludzkiemu oraz środowisku naturalnemu oddziaływanie stacji bazowych telefonii kom6rkowych - w pełni wyczerpuje powyższe stanowisko, istniały one bowiem w dniu wydania decyzji)i, a nie zostały uwzględnione przez organ w postępowaniu. Ujawnienie nowych okoliczności faktycznych stanowi samoistne podstawy wznowienia postępowania( wyniki kontroli są przesłanką wznowieniową). Implikacją powyższego stanowiska organu drugiej instancji był błędny zarzut rzekomego braku konsekwencji organu pierwszej instancji w wyrażaniu opinii dotyczącej rozpatrywanego postepowania oraz sprzeczności w przedstawianych wnioskach dot. przedmiotowej inwestycji. W tym względzie należało bowiem mieć na uwadze specyfikę i cel instytucji wznowienia postępowania, Ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, rozstrzygniętej decyzją ostateczną. Przepisy kpa wyraźnie wyodrębniają kilka etapów oraz ich cel, które w tym przypadku zostały przez organ zachowane. Celem postepowania jest rozpatrzenie nowych okoliczności istotnych dla sprawy nie był znane organowi w chwili a które w chwili postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia lokalizacji budowy wieży antenowej [...] S.A. w miejscowości [...][...] było prowadzonew okresie od [...].02.2017 r. do [...].07.2018 r. W decyzji administracyjnej nr [...] Burmistrz [...] wyraził zgodę na lokalizację stacji bazowej telefonii kom6rkowej [...] S.A na działce nr ewid. [...] w miejscowości [...], w pobliżu której usytuowane są budynki mieszkalnei gospodarskie mieszkańców wsi – nie posiadając kompletnego materiału dowodowego. Z akt sprawy wynika, że kwestia negatywnego oddziaływania tego typu obiektu i raportu NIK z kontroli postępowań w tym zakresie została przez organ całkowicie pominięta. Nowe stanowisko organu pierwszej instancji zawarte w postanowieniu z dnia [...].04.2019 r. było konsekwencją przeprowadzonych czynności rozpoznawczych we wznowionym postępowaniu administracyjnym. Pozbawiony podstaw był zatem zarzut braku konsekwencji organu pierwszej instancji, gdyż w tym przypadku zmiana stanowiska (świadczy o dążeniu organu do wnikliwego i wszechstronnego rozparzenia materiału dowodowego. Należało podkreślić, że potrzeba wstrzymania wykonania decyzji, co do której toczy się postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania, zachodzi nie tylko wtedy, kiedy trzeba przerwać jej wykonywanie, ale także wtedy, gdy zachodzi konieczności wstrzymania jej skutków prawnych. Wskazał, że w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w 'Warszawie z dnia 20.10.2017 r., Il OSK 308/16, stwierdzono, że: ,,pojęcie wstrzymania wykonania decyzji w rozumieniu art. 152 §1 kpa" należy rozumieć nie tylko jako wstrzymanie realizacji określonych decyzji robót budowlanych, ale także jako wstrzymanie skutków prawnych, jakie wywołuje ta decyzja, pozostając w obrocie prawnym tylko takie rozumienie tego przepisu pozwala osiągnąć jego cel, jakim jest – w razie spełnienia przesłanek stanowiących podstawę do wstrzymania – zapobieżenie skutkom, jakie w porządku prawnym może wywołać wadliwa decyzja, co do której istnieje prawdopodobieństwo wyeliminowania w trybie nadzwyczajnym, jakim jest wznowienie postępowania". Ustawodawca uzależnił wstrzymanie wykonania decyzji od tego, aby okoliczności sprawy wskazywały, na prawdopodobieństwo, uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania". W innym wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15.02.2018 r., II OSK 1000/16, trafnie scharakteryzowano istotę wystąpienia tego prawdopodobieństwa, że ,,organ musi być wstępnie przekonany o tym, że nastąpi skuteczne wznowienie postępowania, a w jego wyniku dojść może do uchylenia decyzji". Zawarta w art. 152 § 1 kpa regulacja uzależnia wstrzymanie wykonania decyzji od tego, czy zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postepowania. Ocena tego prawdopodobieństwa musi być dokonana przez pryzmat możliwości zaistnienia w sprawie zgłoszonej we wniosku podstawy wznowienia postępowania, w świetle zebranego dotychczas materiału dowodowego oraz możliwości uchylenia badanej decyzji. |jeżeli jednak organ stwierdza istnienie tej przesłanki, a nie ma przeszkód do wstrzymania wykonania, to obowiązek takiego wstrzymania (por. M. Wiktorowska, A. Wróbel, M. Jaśkowska, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa, s. 1005). Jego zdaniem zaistnienie przestanki prawdopodobieństwa uchylenia decyzji dotychczasowej oznacza, że kwestia ta nie podlega udowodnieniu, konieczne jest jedynie uzyskanie przez organ, przekonania, że dojdzie do wydania decyzji uchylającej. Do zastosowania art.152 kpa wystarczy zatem wskazanie na prawdopodobieństwo, bez względu na jego stopień. Określenie tego prawdopodobieństwa powinno polega na podaniu tej przesłanki wznowieniowej, która w ocenie organu ma w danej sprawie zastosowanie, oraz uzasadnieniu, dlaczego możliwe jest uchylenie konkretnej decyzji (por. R. Stankiewicz Komentarz. Kodeks postępowania administracyjnego Warszawa 2015 r., s. 758). W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując dotychczas zaprezentowaną argumentację. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie Sądu podlegają zatem zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku postanowienia), zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta dokonywana jest według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Zgodnie z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. rozpoznał sprawę w trybie uproszczonym. Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji(postanowienia), sąd każdorazowo obowiązany jest w pierwszej kolejności zbadać, czy postępowanie administracyjne zostało prawidłowo przeprowadzone w sprawie przez właściwe organy administracji publicznej. Obowiązany jest przy tym ocenić, czy w sprawie został prawidłowo ustalony stan faktyczny, czy stronie skarżącej organy zapewniły możliwość uczestniczenia w postępowaniu, a także czy organy dokonały prawidłowej wykładni mających zastosowanie w sprawie przepisów materialnoprawnych. Wywiedziona skarga zarzuca zarówno naruszenia przepisów postępowania – art. 7, art. 8 i art. 11 kpa, jak i przepisów prawa materialnego stanowiących podstawę rozstrzygnięcia art. 152 § 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Nie można zgodzić, iż doszło do naruszenia fundamentalnych zasad kształtujących przebieg postępowania administracyjnego – zasady prawdy obiektywnej, praworządności, słusznego interesu obywatela, zasad zaufania oraz przekonywania. Należy zgodzić się, iż organ zgodnie z art. 77 § 1 w związku z art. 80 kpa obowiązany jest zebrać i rozpatrzyć w sposób wyczerpujący cały materiał dowodowy oraz dokonać oceny udowodnienia bądź nie poszczególnych okoliczności, na podstawie całego materiału dowodowego. Jednocześnie odmienna ocena ,,nowego’’ dowodu w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa nie może być kwalifikowana jako naruszenie powyższych zasad. Organ odwoławczy orzekał na podstawie tego samego materiału dowodowego, co organ pierwszej instancji, choć zaprezentował jego odmienną ocenę skarżący nie wskazał jaki materiał dowodowy nie został oceniony, bądź o jaki materiał winien być uzupełniony. W ocenie Sądu przeprowadzone postępowanie przez organ odwoławczy oraz ocena postanowienia organu pierwszej instancji w związku z wniesionym zażaleniem zasługuje na akceptację, choć za nieprawidłowe należy uznać stanowisko, iż organ odwoławczy nie mógł wydać postanowienia uchylającego zaskarżone postanowienie w całości lub w części i w tym zakresie orzec co istoty ( art. 138 § 4 w związku 144 kpa). Organ ocenił, iż na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie zachodzi podstawa do zawieszenia decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, ponieważ nie zachodzi prawdopodobieństwo uchylenia decyzji we wznowionym postępowaniu. Podnoszony zarzut niewłaściwego zastosowania przepisu art. 152 § 1 kpa w ocenie Sądu nie został wykazany. Wadliwie zastosowanie prawa polega na wadliwym wyborze normy prawnej lub wadliwej subsumpcji. Błąd w subsumpcji polega na wadliwym podciągnięciu stanu faktycznego pod przepis prawny lub wadliwym określeniu skutków prawnych wynikających z danego przepisu w konkretnym przypadku. Argumentacja skargi, iż niniejszej sprawie zachodziły podstawy do zastosowania art. 152 § 1 kpa nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 152 § 1 kpa ,, Organ administracji publicznej właściwy w sprawie wznowienia postępowania wstrzyma z urzędu lub na żądanie strony wykonanie decyzji, jeżeli okoliczności sprawy wskazują na prawdopodobieństwo uchylenia decyzji w wyniku wznowienia postępowania’’. Wstrzymanie wykonania decyzji na żądanie strony jest uwarunkowane wykazaniem przez stronę okoliczności wskazujących na występowanie prawdopodobieństwa uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania. Ocena prawdopodobieństwa w świetle podstawy wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 5 kpa powinna być dokonana przez pryzmat wystąpienia ,, nowych okoliczności faktycznych ‘’ i ,, nowych dowodów ‘’ i o ile są istotne dla sprawy, a zatem dotyczą przedmiotu sprawy, mają znaczenie prawne, a w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych. Wstrzymanie wykonania decyzji w tym trybie powinien być traktowany jako środek ostateczny, oparty na udokumentowanych i wiarygodnych materiałach dowodowych, bowiem korzystanie z instytucji wstrzymania wykonania decyzji może stanowić naruszenie zasady ogólnej trwałości decyzji ostatecznych( por. wyrok NSA z 15 lutego 2018 roku, II OSK 1000/16). W niniejszym postępowaniu, tym nowym istotnym dowodem, mającym znaczenie prawne w sprawie miał być raport NIK na temat stwierdzonych licznych nieprawidłowości i błędów proceduralnych w przebiegu postępowań administracyjnych prowadzonych w latach 2009 – 2014, w L., W. i K. w sprawie budowy stacji telefonii komórkowych, a także nieprzestrzegania wymaganych standardów w zakresie ochrony zdrowia oraz środowiska naturalnego związanychz emisją promieniowania elektromagnetycznego. W niniejszym postępowaniu w którym doszło do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa ocena prawdopodobieństwa uchylenia decyzji musi się odnosić do nowych dowodów lub nowych okoliczności, które są istotne dla sprawy, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne, mające więc w konsekwencji wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych. W związku z tym ocena prawdopodobieństwa uchylenia decyzji musi w tym przypadku odnosić się do nowego dowodu w postaci raportu NIK. W postępowaniu po wznowieniu nie dokonujemy ponownej oceny już raz ocenionego materiału dowodowego. Należy zauważyć, iż organ wydając postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji zasadniczo odniósł się do opinii inż. K. sporządzonejw postępowaniu po jego wznowieniu, która to opinia wskazuje na błędy prowadzonego wcześniej postępowania w sprawie lokalizacji inwestycji celu publicznego (inwestycja powinna być zaliczona do przedsięwzięć zawsze i potencjalnie przedsięwzięć negatywnie oddziaływujących na środowisko), zakończonego decyzją Burmistrza [...] z dnia [...] lipca 2018 roku, nr [...]. Powołana wyżej opinia powstała już po wydaniu decyzji z dnia [...] lipca 2018 roku i w żadnym stopniu nie może stanowić nowego dowodu w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 kpa, który mógł mieć wpływ na treść decyzji. Co istotne, nie można też utożsamiać owych nowych okoliczności faktycznych z odmienną oceną dowodów znajdujących się w aktach sprawy. Ujawnienie nowych okoliczności bądź nowych dowodów powinno uzasadniać przypuszczenie, że gdyby były znane organowi wydającemu decyzję w postępowaniu głównym, to treść decyzji przedstawiałaby się inaczej, niż to przyjęto ostatecznie w toku dotychczasowego postępowania. Istotne dla sprawy są bowiem tylko te okoliczności faktyczne, których istnienie lub brak będzie bezpośrednio wpływać na treść rozstrzygnięcia w sprawie, tj. w sprawie zapadłaby decyzja co do swej istoty odmienna od rozstrzygnięcia dotychczasowego (wyr. NSA z 23 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 1915/17, dostępny: orzeczenia.nsa.gov.pl, W. Chróścielewski (red.), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, lex. Sporządzona w dniu [...] kwietnia 2019 r. opinia inż. K. nie mogła być potraktowana jako dowód, dający podstawę do uchylenia decyzji dotychczasowej o lokalizacji stacji telefonii komórkowej z lipca 2018 r. w trybie wznowieniowym, skoro nie istniała w dacie podejmowania powyższej decyzji. Wnioski wynikające z powyższej ekspertyzy nie mogą zaś być potraktowane w kategorii nowych okoliczności faktycznych, o których stanowi art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Ekspertyza ta stanowi w istocie nowy dowód, a wnioski jej autora to oznaczony pogląd w sprawie "negatywne oddziaływanie na środowisko ", nie zaś "nowa okoliczność faktyczna" (por. w tym zakresie wyr. NSA z 27 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OSK 2846/17, dostępny: orzeczenia.nsa.gov.pl). W powołanej ekspertyzie nie wskazano na nowe istotne okoliczności faktyczne nieznane organowi, a jedynie nową ocenę istniejącego ówcześnie stanu faktycznego, sprowadzającą się do twierdzenia, iż w sprawie nie uwzględniono odziaływania na środowisko, która stanowiłaby podstawę do odmowy wydania decyzji o lokalizacji stacji. Organ wydając postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, poza powołaniem się na raport, którego treści nie załączył, nie wskazał związku przyczynowo – skutkowego jego treści z zapadłą decyzją i możliwości wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie. Fakt, iż NIK sporządziła opracowanie, które odnosiło się do lokalizacji stacji telefonii komórkowych( L., K., W.) w latach 2009 – 14 i ewentualnych błędów popełnianych w określonych postępowaniach administracyjnych w związku z ich lokalizacją. Przedmiotowy raport NIK, nie odnosił się w żadnym stopniu do postępowania zakończonego przedmiotową decyzją o lokalizacji inwestycji celu publicznego w miejscowości [...]. W ocenie sądu nowy dowód, w tym przypadku raport NIK winien mieć bezpośredni związek z zakończonym postępowaniem, a nie tylko w sposób ogólny odnosić się do problematyki lokalizacji stacji telefonii komórkowej( por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 5 sierpnia 2008 roku, I SA/Wa 428/08). Zdaniem Sądu wstrzymanie wykonania decyzji w trybie art. 152 § 1 kpa winno być oparte na udokumentowanych materiałach dowodowych. Zbyt szybkie i nie poparte dowodami na istnienie przesłanek wskazujących na prawdopodobieństwo wstrzymania wykonania decyzji może stanowić naruszenie ogólnej zasady trwałości decyzji. Z związku z powyższym biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.