II SA/Bd 463/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska Sędziowie sędzia WSA Joanna Janiszewska-Ziołek sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 października 2019 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. w [...] na decyzję [...] Inspektora Pracy w [...] z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych uchybień oddala skargę. Nakazem z dnia [...] marca 2019 r., nr [...], Inspektor Pracy Okręgowego Inspektoratu Pracy nakazał zapewnić w pomieszczeniu magazynowym na stanowiskach pracy w Oddziale G. sp. z o.o. w B. przy ul. J. [...] wymaganą temperaturę powietrza, tj. nie niższą niż 14 °C. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 dalej powoływana jako K.p.a.), bo jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego. Jako podstawę prawną wydania powyższego nakazu wskazano art. 11 pkt 1 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 623), art. 207 § 2 pkt 1, art. 214 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (Dz. U. z 2018r. poz. 917) oraz § 15 ust. 1 i § 30 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 26 września 1997 r. w sprawie ogólnych przepisów bezpieczeństwa i higieny pracy (Dz. U. z 2003 r. Nr 169, poz. 1650, dalej powoływane jako rozporządzenie). Jak wynika z uzasadnienia nakazu, w dniu [...].03.2019 r. w godz. 09:45-10:00 inspektor pracy dokonał pomiaru temperatury na stanowiskach pracy w pomieszczeniu magazynowym oddziału G. sp. z o.o. w G. (dalej powoływana jako skarżąca lub spółka) w B. przy ul. J. Pomiaru dokonano termometrem elektrycznym posiadającym świadectwo wzorcowania. W pomieszczeniu magazynowym na stanowiskach pracy, gdzie wykonywana jest praca przy sortowaniu przesyłek, stwierdzono następującą temperaturę powietrza: na prawo od wejścia do magazynu przy maszynie sortującej 7,9°C, na środku magazynu przy maszynie sortującej 7,7°C, na końcu magazynu (na lewo od wejścia) przy maszynie sortującej 7,8°C. Przeprowadzone pomiary wykazały, że w ww. pomieszczeniu stałej pracy nie zapewniono wymaganej temperatury powietrza, dostosowanej do rodzaju wykonywanych pracy, tzn. nie niższej niż 14°C (pomieszczenia pracy, w których wykonywana jest praca uwzględniająca metody pracy i wysiłek fizyczny niezbędny do jej wykonania). Z uzyskanych informacji wynika, że w pomieszczeniu magazynowym (hali) nie ma ogrzewania. Od powyższego nakazu odwołanie wniosła spółka, zarzucając mu błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisu § 30 rozporządzenia poprzez uznanie w sposób bezpodstawny, że nie zachodzi wyjątek wskazany w przedmiotowym przepisie uniemożliwiający zapewnienie w pomieszczeniu temperatury +14°C; błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 108 K.p.a. poprzez nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, pomimo braku przesłanek do jego zastosowania; niewłaściwe zastosowanie art. 107 §§ 1 i 3 K.p.a. oraz niewłaściwe zastosowanie art. 11 i art. 8 K.p.a. poprzez pominięcie uzasadnienia faktycznego i prawnego zastosowania rygoru natychmiastowej wykonalności i naruszenia w konsekwencji zasady wyjaśniania zasadności przesłanek, którymi organ kieruje się przy załatwianiu sprawy oraz zasady pogłębiania zaufania do władzy publicznej. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...], Okręgowy Inspektor Pracy, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 17 pkt 3 i art. 107 § 1 K.p.a. oraz art. 19 ust. 1 pkt 5 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...].03.2019 r., podczas kontroli przeprowadzanej przez inspektora pracy pomiaru temperatury na stanowiskach pracy w pomieszczeniu magazynowym, temperatura powietrza wynosiła w różnych miejscach od 7,7°C do 7,9°C. Podczas kontroli ustalono, że w pomieszczeniu magazynowym nie ma ogrzewania. Pracownikom biurowym i fizycznym zapewniono ogrzewane ustępy, pomieszczenie socjalne, w którym można spożyć posiłek (zapewniono ciepłą i zimną wodę oraz wodę pitną z dystrybutora) oraz szatnię. Pomieszczenia biurowe w obiekcie są ogrzewane. Organ wskazał na treść § 30 rozporządzenia, z którego wynika temperatura dopuszczalna w pomieszczeniach pracy oraz § 2 pkt 3 zd. 1 rozporządzenia definiujące pomieszczeniem pracy. Organ zwrócił również uwagę na orzecznictwo sądów administracyjnych, z którego wynika, że wymóg zapewnienia w pomieszczeniach pracy temperatury minimalnej na poziomie 14°C nie ma charakteru bezwzględnego, jednak niezastosowanie się do niego nastąpić może wyłącznie w przypadku, gdy względy technologiczne powodują konieczność utrzymywania w pomieszczeniu pracy temperatury niższej niż 14°C. W przeciwnym przypadku, obowiązek zapewnienia warunków pracy w odpowiedniej temperaturze panującej w pomieszczeniach pracy powinien zostać zrealizowany z uwzględnieniem obecnego poziomu techniki, nawet pomimo konieczności poniesienia przez pracodawcę znacznych nakładów finansowych. Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie w filii spółki w B. następuje proces rozładunku, sortowania i ponownego załadunku paczek. W ocenie organu, prawidłowa realizacja tych czynności nie jest uzależniona od temperatury powietrza panującej w hali magazynowej. Czynności te mogą być poprawnie wykonane zarówno wówczas, gdy temperatura w hali jest niższa niż 14°C, jak również wtedy, gdy temperatura w tym pomieszczeniu wynosi 14°C i więcej. Przyczyną niskiej temperatury panującej w hali magazynowej są przede wszystkim warunki techniczno-organizacyjne: pozostawianie otwartych drzwi kurierskich usytuowanych po przeciwległych stronach hali i bram załadunkowo-rozładunkowych oraz brak ogrzewania na hali. Niska temperatura w hali nie stanowi zatem koniecznego elementu procesu przeładunku przesyłek, lecz jest wyłącznie niepożądanym skutkiem tego procesu, który można wyeliminować poprzez zastosowanie odpowiednich rozwiązań technicznych i organizacyjnych. Istnieją bowiem i są powszechnie stosowane rozwiązania techniczne (np. kurtyny powietrzne) zabezpieczające przed utratą ciepła. Według ustaleń inspektora pracy pracownicy tymczasowi świadczą pracę co do zasady przez cztery godziny dziennie (od 6.00 do 10.00 albo od 15.00 do 19.00). Z załączonych do protokołu kontroli list obecności wynika jednak, że niektórzy pracownicy świadczą pracę w ww. przedziałach czasowych łącznie przez osiem godzin. W tej sytuacji bez znaczenia jest fakt, że pracodawca traktuje pracę wykonywaną w sortowni jak pracę na otwartej przestrzeni i stosuje rozwiązania przewidziane przy tych pracach, skoro obowiązkiem pracodawcy jest zapewnienie na hali minimalnej temperatury 14°C. Za prawidłowe uznał również organ odwoławczy nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, mimo lakoniczności uzasadnienia takiego rozstrzygnięcia. W skardze wniesionej na powyższą decyzję G. sp. z o.o. w G. zarzuciła powyższej decyzji błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie § 30 rozporządzenia poprzez uznanie w sposób bezpodstawny, że nie zachodzi wyjątek wskazany w przedmiotowym przepisie uniemożliwiający zapewnienie w pomieszczeniu temperatury 14°C oraz błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 108 K.p.a. poprzez uznanie za prawidłowe nadanie nakazowi z [...] marca 2019 r. rygoru natychmiastowej wykonalności, pomimo braku przesłanek do jego zastosowania. Skarżąca podniosła, że kontrolowany obiekt pełni funkcję punktu przeładunkowego obsługiwanych paczek kurierskich i wyposażony jest w 24 drzwi kurierskie o wymiarach 120x250 cm, usytuowane po przeciwległych stronach wąskiej hali (12 drzwi po każdej stronie) oraz 3 bramy załadunkowo- rozładunkowe o wymiarach 250x350 cm. W hali magazynowej odbywają się dwa stosunkowo krótkie procesy operacyjne z udziałem pracowników - poranny proces załadunkowo - rozładunkowy, trwający od godziny 6.00 do około 7.30 oraz popołudniowy proces załadunkowo - rozładunkowy od ok. 15.00 do ok. 19.00. Przez większą część dnia magazyn stoi pusty, nie przebywają w nim żadne osoby, a sumaryczny czas przebywania pracowników w magazynie jest krótszy niż 8 godzin i przerywany. Skarżąca opisała poranny i popołudniowy proces operacyjny podnosząc, że w związku z wykonywanymi procesami oraz stałym przepływem powietrza pomiędzy otwartymi drzwiami/rampami, zlokalizowanymi w przeciwległych częściach hali, nie sposób utrzymać w pomieszczeniu stałej temperatury, co realnie zbliża mikroklimat środowiska pracy do warunków panujących na wolnym powietrzu. Skarżąca zwróciła także uwagę na to, że parametry budynku oraz sposób organizacji procesów sortowania oraz załadunku i rozładunku paczek stanowią ograniczenie technologiczne uniemożliwiające utrzymanie minimalnej temperatury powietrza, czego organy obu instancji nie wzięły pod uwagę. Wskazała także, że przez większość dnia hala magazynowa stoi pusta i nie przebywają w niej żadni pracownicy. Zdaniem skarżącej, organizacja procesów ładunkowych i sortowania paczek wymaga, by w czasie przeprowadzania tych czynności - w czasie kilku godzin dziennie, gdy pracownicy przebywają w magazynie drzwi oraz rampy, w które wyposażony jest obiekt, pozostawały otwarte, ponieważ umożliwiają one bezpośredni dostęp z hali (z taśmociągów, po których przemieszczają się paczki) do części ładunkowej samochodów. Odbywający się proces polegający na rozładunku paczek z kontenerów podstawionych do ramp zlokalizowanych w jednej części wąskiego i długiego obiektu i załadunku do busów/kontenerów zlokalizowanych w przeciwległej części hali powoduje, że nie sposób uniknąć przeciągów oraz nawiewu chłodnego powietrza z zewnątrz. Otwarcie drzwi zimą oznacza natychmiastowe wywianie ciepłego powietrza z wnętrza hali i nawiew zimnego powietrza z zewnątrz. W ocenie skarżącej przedmiotowa sytuacja jest sytuacją, w której technologia pracy/świadczonych usług wymaga określonych, specyficznych wymagań (specyficznej konstrukcji budynku), których z kolei skutkiem ubocznym zimą jest nawiew zimnego powietrza przez kilka godzin dziennie. Otwarte drzwi kurierskie są elementem sposobu świadczenia usług, o którym mowa w § 30 rozporządzenia. Niska temperatura wewnątrz budynku nie jest, zdaniem skarżącej, wbrew twierdzeniom organu drugiej instancji spowodowana niestosowaniem odpowiednich rozwiązań technologicznych i organizacyjnych, tylko siłami fizyki. Kurtyny powietrzne, wbrew twierdzeniom organu II instancji, nie zastopują napływu zimnego powietrza z zewnątrz. Konstrukcja budynku oraz konieczność otwarcia drzwi kurierskich i ramp rozładunkowych w czasie procesu załadunku i rozładunku paczek stanowi niezbędną i istotną składową rozwiązania technologicznego stosowanego przez spółkę, jednocześnie technologia ta znacząco utrudnia niwelowanie warunków pogodowych panujących na zewnątrz budynku w czasie rozładunku/załadunku paczek. Skarżąca podniosła także, że zapewnia pracownikom pomieszczenie socjalne, w którym pracownicy wykonujący pracę w warunkach chłodu mają możliwość rozgrzania się, zmiany odzieży oraz dodatkowe pomieszczenie, w którym istnieje możliwość podgrzania posiłku i przygotowania ciepłych napojów, a minimalna temperatura w tych pomieszczeniach wynosi co najmniej 16°C. Odnośnie błędnej wykładni art. 108 § 1 K.p.a. skarżąca wskazała, że organ I instancji w ogóle nie uzasadnił zasadności zastosowania rygoru natychmiastowej wykonalności, natomiast organ drugiej instancji potwierdził prawidłowość zastosowania przepisu mimo braku uzasadnienia. Organ odwoławczy stwierdził, że długotrwałe przebywanie w pomieszczeniu, w którym panuje niska temperatura ma niewątpliwie negatywny wpływ na zdrowie pracowników pracujących w takich warunkach, skarżąca natomiast zaprzeczyła, że sytuacja taka odnosi się do pomieszczenia magazynowego w oddziale spółki w B. Przede wszystkim pracownicy nie przebywają w pomieszczeniu długotrwale, nadto mają możliwość skorzystania z pomieszczeń socjalnych o stałej temperaturze powyżej 19°C. W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skargę należało oddalić. Zgodnie z art. 11 pkt 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Pracy: "W razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa pracy lub przepisów dotyczących legalności zatrudnienia właściwe organy Państwowej Inspekcji Pracy są uprawnione odpowiednio do nakazania usunięcia stwierdzonych uchybień w ustalonym terminie w przypadku, gdy naruszenie dotyczy przepisów i zasad bezpieczeństwa i higieny pracy". Nakaz usunięcia stwierdzonych uchybień, polegających na naruszeniu przepisów lub zasad bezpieczeństwa i higieny pracy ma na celu spowodowanie, aby niezgodny z nimi stan faktyczny został doprowadzony do stanu zgodnego z prawem lub zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy. W sprawie bezsporne jest, że w hali magazynowej stwierdzono temperaturę powietrza wahającą się od 7,7 °C do 7,9°C. Jak wynika z treści art. 207 § 2 pkt 1 i 2 Kodeksu pracy: "Pracodawca jest obowiązany chronić zdrowie i życie pracowników przez zapewnienie bezpiecznych i higienicznych warunków pracy przy odpowiednim wykorzystaniu osiągnięć nauki i techniki. W szczególności pracodawca jest obowiązany organizować pracę w sposób zapewniający bezpieczne i higieniczne warunki pracy oraz zapewniać przestrzeganie w zakładzie pracy przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, wydawać polecenia usunięcia uchybień w tym zakresie oraz kontrolować wykonanie tych poleceń". Zgodnie natomiast z § 30 rozporządzenia: "W pomieszczeniach pracy należy zapewnić temperaturę odpowiednią do rodzaju wykonywanej pracy (metod pracy i wysiłku fizycznego niezbędnego do jej wykonania) nie niższą niż 14°C (287 K), chyba że względy technologiczne na to nie pozwalają. W pomieszczeniach pracy, w których jest wykonywana lekka praca fizyczna, i w pomieszczeniach biurowych temperatura nie może być niższa niż 18°C (291 K)." Z analizy przytoczonego przepisu rozporządzenia wynika, że nakaz utrzymywania w pomieszczeniu pracy temperatury nie niższej niż 14°C nie jest nakazem obowiązującym bezwzględnie, prawodawca przewidział bowiem sytuacje, w których względy technologiczne uniemożliwiają utrzymanie takiej temperatury w pomieszczeniu pracy. Podkreślenia wymaga, że względy technologiczne stanowią jedyne legalne odstępstwo od ogólnego nakazu utrzymywania w pomieszczeniu pracy temperatury minimalnej na poziomie 14 °C. Spór w sprawie niniejszej toczy się właśnie o prawidłową wykładnię wskazanego § 30 rozporządzenia, a konkretnie okoliczności, czy w pomieszczeniu pracy, którego tyczy się kwestionowany przez skarżącą nakaz, występują względy technologiczne uzasadniające odstąpienie od ogólnej zasady utrzymywania w miejscu pracy określonej temperatury. Jak wskazuje strona skarżąca, o ograniczeniach technologicznych mających miejsce w omawianej sytuacji decydują parametry budynku, sposób organizacji procesów sortowania oraz załadunku i rozładunku przesyłek. Proces bowiem sortowania, załadunku i rozładunku odbywa się w miejscu, w którym w tym czasie otwarte jest 27 bram rozmieszczonych po przeciwległych stronach hali. W ocenie skarżącej spółki, nie sposób wobec powyższego uniknąć przeciągów oraz nawiewu zimnego powietrza z zewnątrz, ponieważ czynności odbywają się również w okresie zimowym. Zdaniem organu w sprawie niniejszej nie zachodzi wyjątek od zasady utrzymywania w miejscu pracy temperatury nie niższej niż 14°C. Sąd rozpoznający skargę, przychyla się do tego stanowiska. Wskazać należy, że "względy technologiczne", o których mowa w § 30 rozporządzenia, nie zostały przez ustawodawcę zdefiniowane. Technologia oznacza proces wytworzenia lub przetworzenia jakiegoś produktu. Proces technologiczny natomiast to określony zespół czynności, które odbywają się w określonym porządku, tempie i przy ściśle określonych warunkach, a efektem końcowym przeprowadzonego procesu technologicznego jest gotowy produkt. Wytwarzanie czy przetwarzanie niektórych produktów jest możliwe wyłącznie w ściśle określonej temperaturze z uwagi na ryzyko zepsucia produktu bądź też niemożności jego powstania w wyższej temperaturze. Przykładem takiej technologii są chłodnie, w których panować musi określona temperatura z uwagi na ryzyko rozmrożenia produktu spożywczego, co wiąże się z namnażaniem się bakterii, co z kolei może doprowadzić do zatrucia. W takiej sytuacji określona temperatura stanowi warunek prawidłowo przeprowadzonego procesu technologicznego. Inaczej jest w przypadku skarżącej spółki. Sąd nie kwestionuje stosowania w oddziale spółki rozwiązań technologicznych, niemniej warunkiem ich prawidłowego działania nie jest uzyskanie konkretnej temperatury. Temperatura panująca w hali jest jedynie efektem ubocznym zastosowanej technologii, która wszakże nie jest jedyną możliwą do zastosowania. Czynności załadunku, rozładunku i sortowania z powodzeniem mogą być dokonywane w temperaturze przekraczającej 14°C. Nie można zatem mówić o wystąpieniu przesłanki względów technologicznych w sytuacji, gdy proces produkcyjny może zostać przeprowadzony prawidłowo bez względu na panującą w miejscu produkcji temperaturę powietrza, a niska temperatura w pomieszczeniu pracy jest wyłącznie niepożądanym, możliwym do wyeliminowania (mniejszym lub większym kosztem), skutkiem stosowanej metody produkcji, przyjętej organizacji pracy czy też wynika z parametrów technicznych i specyficznych cech tego pomieszczenia. Pracodawca obowiązany jest w takiej sytuacji do zastosowania rozwiązań technicznych, a także do wprowadzenia odpowiednich zmian w organizacji pracy, które umożliwią utrzymanie w hali produkcyjnej temperatury powietrza zgodnej z wymogami określonymi w rozporządzeniu. Na obowiązek zapewnienia warunków pracy w odpowiedniej temperaturze panującej w pomieszczeniach pracy, gdy względy technologiczne nie wymagają, aby produkcja odbywała się w niskich temperaturach, wskazują przepisy rozporządzenia. Związane z wykonaniem tego obowiązku problemy techniczne powinny zostać rozwiązane z uwzględnieniem obecnego poziomu techniki, nawet pomimo konieczności poniesienia przez pracodawcę znacznych nakładów finansowych Obowiązkiem pracodawcy jest zapewnienie pracownikowi określonej temperatury w miejscu pracy, a wyjątku od tej reguły nie można interpretować rozszerzająco z uwagi na dobro pracowników. Od obowiązku zapewnienia minimalnej temperatury w pomieszczeniu pracy nie mogą pracodawcy zwolnić względy ekonomiczne i konieczność poniesienia dużych nakładów finansowych. Pracodawcy od powyższego obowiązku nie zwalnia również zapewnienie pracownikom pomieszczenia socjalnego, o którym mowa w § 44 załącznika nr 3 do rozporządzenia, określającego wymagania dla i urządzeń higienicznosanitarnych, który nie ma w niniejszym stanie faktycznym zastosowania. Jak bowiem wynika z treści tego przepisu: "Przy pracach wykonywanych na otwartej przestrzeni lub w nieogrzewanych pomieszczeniach należy zapewnić pracownikom w pobliżu miejsc pracy pomieszczenia umożliwiające im schronienie się przed opadami atmosferycznymi, ogrzanie się oraz zmianę odzieży. Pomieszczenia te powinny być zaopatrzone w urządzenia do podgrzewania posiłków (ust. 1). W pomieszczeniach do ogrzewania się pracowników powinna być zapewniona temperatura co najmniej 16 °C (289 K), a na każdego pracownika najliczniejszej zmiany powinno przypadać co najmniej 0,1 m² powierzchni, przy czym całkowita powierzchnia pomieszczenia nie może być mniejsza niż 8 m² (ust. 2). W razie gdy ze względu na rodzaje prac wykonywanych na otwartej przestrzeni w okresie zimowym nie jest możliwe zapewnienie pomieszczeń, o których mowa w ust. 1, należy zapewnić pracownikom w pobliżu miejsca ich pracy odpowiednio urządzone źródła ciepła, przy zachowaniu wymagań ochrony przeciwpożarowej (ust. 3)". Zwrócić uwagę należy, że przepis ten mówi nie o pomieszczeniu pracy (jak wynika ze stanowiącego podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia § 30 rozporządzenia), a jedynie o pomieszczeniu. Definicja pomieszczenia pracy zawarta została w § 2 pkt 3 rozporządzenia, zgodnie z treścią którego: "Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o "pomieszczeniu pracy" - rozumie się przez to pomieszczenie przeznaczone na pobyt pracowników, w którym wykonywana jest praca. Nie uważa się za przeznaczone na pobyt pracowników pomieszczeń, w których: a) łączny czas przebywania tych samych pracowników w ciągu jednej zmiany roboczej jest krótszy niż 2 godziny, a wykonywane czynności mają charakter dorywczy bądź praca polega na krótkotrwałym przebywaniu związanym z dozorem albo konserwacją urządzeń lub utrzymaniem czystości i porządku, b) mają miejsce procesy technologiczne niepozwalające na zapewnienie odpowiednich warunków przebywania pracowników w celu ich obsługi, bez zastosowania środków ochrony indywidualnej i zachowania specjalnego reżimu organizacji pracy, c) jest prowadzona hodowla roślin lub zwierząt, niezależnie od czasu przebywania w nich pracowników zajmujących się obsługą". Biorąc pod uwagę powyższe unormowania hala, w której prowadzone są procesy związane z rozładunkiem, załadunkiem i sortowaniem przesyłek nie jest jedynie pomieszczeniem, lecz pomieszczeniem pracy. Pomieszczenie pracy, w którym panuje niższa niż dopuszczalna minimalna temperatura, nie może być przez to traktowane jako praca na wolnym powietrzu lub w pomieszczeniu nieogrzewanym, co zrekompensuje zapewnienie pomieszczenia socjalnego. Hala załadunkowo-przeładunkowa stanowi pomieszczenie pracy, w którym panować powinna określona w przepisach minimalna temperatura, a strona skarżąca obowiązana jest ją zapewnić Wobec powyższego nie może ostać się argumentacja skarżącej, że przedmiotowa hala nie powinna być traktowana jako pomieszczenie przeznaczone na pobyt pracowników w rozumieniu § 2 pkt 3 rozporządzenia, lecz powinien mieć zastosowanie § 44 ust. 1 załącznika nr 3 do rozporządzenia. Jak już wskazano, nie ma on zastosowania w niniejszej sprawie. Wobec powyższego, w sprawie niniejszej nie zachodzi możliwość odstępstwa od ogólnego nakazu utrzymywania w pomieszczeniu pracy temperatury minimalnej na poziomie 14°C ze względów technologicznych. Istnieje bowiem techniczna możliwość zapewnienia pracownikom w nim pracującym odpowiedniej temperatury powietrza bez jakiegokolwiek negatywnego wpływu na proces technologiczny, np. poprzez zastosowanie kurtyn powietrznych zabezpieczających przed utratą ciepła, jak słusznie wskazał organ odwoławczy, co skarżąca zanegowała w skardze. Uzasadnione było, zatem nałożenie na spółkę obowiązków określonych w zaskarżonej decyzji. Podkreślenia wymaga, że taki sam pogląd wyraziły sądy administracyjne w wyrokach wydanych w sprawach o sygn. akt II SA/Wa 1010/18 (wyrok z 25.01.2019 r.), II SA/Op 442/14 (wyrok z 18.11.2014 r.), II SA/Bd 292/11 (wyrok z 10.05.2011 r.), IV SA/Po 484/13 (wyrok z 23.10.2013 r.), II SA/Bd 667/18 (wyrok z 9.01.2019 r.), czy NSA w wyroku z 2.09.2016 r., sygn. akt I OSK 698/15 (dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Przechodząc do drugiego z podniesionych zarzutów, błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania art. 108 K.p.a. poprzez uznanie za prawidłowe nadanie nakazowi wydanemu przez organ pierwszej instancji rygoru natychmiastowej wykonalności, pomimo braku przesłanek do jego zastosowania, stwierdzić należy, że zarzut ten również nie zasługiwał na uwzględnienie. Zgodnie z art. 108 § 1 zd. 1 K.p.a.: "Decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony." Wskazać należy, że organ z urzędu nadaje decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, jeżeli natychmiastowe wykonanie decyzji jest niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego. Ocena, czy istnieją przesłanki nadania decyzji nieostatecznej rygoru natychmiastowej wykonalności, należy do organu, który wydał decyzję. Jednakże gdy organ stwierdzi, że istnieją przesłanki określone w art. 108 § 1 K.p.a., wówczas obowiązany jest nadać decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W istocie nakaz wydany w pierwszej instancji nie zawiera uzasadnienia decyzji organu, zgodzić należy się jednak z argumentacją organu odwoławczego, że długotrwałe przebywanie w pomieszczeniu, w którym panuje niska temperatura, ma niewątpliwie negatywny wpływ na zdrowie pracowników świadczących pracę w takich warunkach, co już samo w sobie uzasadnia nadanie przedmiotowego rygoru. Ponadto, wydanie decyzji terminowej oznaczałoby zgodę organu na dalsze trwanie stanu niezgodnego z prawem i zagrażającego zdrowiu pracowników. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), skargę oddalił.