I SA/Gd 31/19
PostanowienieWSA w Gdańsku2019-06-05
Skład orzekający: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez pełnomocnika osoby prawnej może zostać odrzucona z powodu braku wykazania umocowania osób udzielających pełnomocnictwa, jeśli pełnomocnictwo zostało udzielone przez wspólnika, a nie członka zarządu lub prokurenta, a późniejsze powołanie tej osoby na likwidatora nastąpiło po dacie udzielenia pełnomocnictwa?Ratio decidendi
Skarga została odrzucona, ponieważ pełnomocnik nie wykazał swojego umocowania do reprezentowania strony skarżącej. Pełnomocnictwo zostało udzielone przez wspólnika spółki, który nie był członkiem zarządu ani prokurentem, a zatem nie był uprawniony do jego udzielenia w dacie jego sporządzenia. Późniejsze powołanie tej osoby na likwidatora nastąpiło po dacie udzielenia pełnomocnictwa, co nie mogło sanować tego braku.Stan faktyczny
Spółka z o.o. w likwidacji wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. Pełnomocnik spółki dołączył do skargi pełnomocnictwo, jednakże z informacji KRS wynikało, że osoba udzielająca pełnomocnictwa była jedynie wspólnikiem, a nie członkiem zarządu lub prokurentem, co uniemożliwiało jej reprezentowanie spółki w dacie udzielenia pełnomocnictwa. Późniejsze powołanie tej osoby na likwidatora nastąpiło po dacie udzielenia pełnomocnictwa. Sąd wezwał do uzupełnienia braków, jednakże nie zostały one usunięte w sposób prawidłowy.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 31 października 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2014 r. postanawia: odrzucić skargę.
W dniu 9 stycznia 2019 r. "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w likwidacji z siedzibą w K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 31 października 2018 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2014 rok.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 10 stycznia 2019 roku, wezwano stronę skarżącą do podpisania skargi, podania wartości przedmiotu zaskarżenia, złożenia pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz do złożenia dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej.
Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej wraz z odpisem odpowiedzi na skargę w dniu 23 stycznia 2019 roku, przy czym w treści wezwania znajdowało się pouczenie o skutkach nieusunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni z powołaniem się na treść art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a."
W wykonaniu zobowiązania sądu, pełnomocnik skarżącej dołączył podpisaną skargę, odpis pełnomocnictwa ora informację odpowiadającą o odpisowi pełnemu z KRS.
Z treści załączonego wydruku informacji KRS wynika m.in., iż w przypadku zarządu składającego się z co najmniej dwóch osób, do składania oświadczeń w imieniu spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu lub jednego członka zarządu łącznie z prokurentem. Dołączone pełnomocnictwo (zawierające inny numer KRS aniżeli numer, pod którym zarejestrowano stronę skarżącą), datowane na dzień 4 września 2017 r. zostało podpisane jedynie przez osobę, która - zgodnie z treścią powyżej wskazanego uregulowania reprezentacji w spółce - pozostawała jednym ze wspólników.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Na wstępie wyjaśnić należy, że aby skarga została przyjęta przez sąd do merytorycznego rozpoznania musi w pierwszej kolejności spełnić wymogi formalne określone w art. 57 § 1 P.p.s.a., a także uczynić zadość wymaganiom przewidzianym dla wszystkich pism w postępowaniu sądowym, sprecyzowanym przede wszystkim w art. 46 P.p.s.a.
Jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem, to do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis (art. 46 § 3 P.p.s.a.).
Pełnomocnictwo zaś, po myśli art. 37 § 1 P.p.s.a ma być zaopatrzone w podpis mocodawcy. W przypadku, gdy mocodawcą jest strona będącą osobą prawną pełnomocnictwo podpisane musi być przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób - na co wskazuje art. 28 § 1 P.p.s.a.
W art. 29 powołanej ustawy ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie - dokumentem. Tym samym złożenie pełnomocnictwa wymaga wykazania, że udzieliła go osoba umocowana do reprezentowania strony (vide postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2015 r. sygn. akt II FSK 3427/14). Niedochowanie ww. wymogów stanowi brak formalny, do którego uzupełnienia wzywa stronę przewodniczący (art. 49 § 1 P.p.s.a.) pod rygorem odrzucenia skargi. Nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie takiego braku obliguje sąd do odrzucenia wniesionej skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.).
Słusznie zauważono w postanowieniu NSA z dnia 6 października 2017 r., sygn. akt I GZ 202/17, że: "Jak wynika z piśmiennictwa oraz utrwalonego już stanowiska judykatury sądów administracyjnych pojęcie pełnomocnictwa należy rozumieć całościowo, jako komplet dokumentów niezbędnych do wykazania umocowania pełnomocnika do działania za mocodawcę (por. np. postanowienie NSA z dnia 20 maja 2009 r. o sygn. akt I GSK 608/08, publ. CBOSA).
W przypadku złożenia skargi przez pełnomocnika działającego w imieniu osoby prawnej, pełnomocnik jest obowiązany oprócz pełnomocnictwa dołączyć dokument wykazujący umocowanie osób upoważnionych do działania w imieniu tej osoby prawnej. Dokumentem tym jest zwykle odpis z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącego podmiotu.
Z dokumentów nadesłanych przez pełnomocnika skarżącej nie wynika umocowanie adwokata K. K. do reprezentowania skarżącej w niniejszym postępowaniu. Wprawdzie nadesłane pełnomocnictwo (w którym podano inny numer KRS, od tego, pod którym zarejestrowano stronę skarżącą) , datowane na dzień 4 września 2017 r. zawiera postanowienie, iż profesjonalny pełnomocnik ma być umocowany do reprezentowania skarżącej przed sądami administracyjnymi, lecz osoba udzielająca pełnomocnictwa – R. B. – nie był w dacie udzielenia tego pełnomocnictwa umocowany do dokonania takiej czynności.
Wniosek ten wynika z załączonej informacji odpowiadającej odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców, która to w rubryce 7 działu 1 – dane wspólników – wymienia podpisującego pełnomocnictwo jako wspólnika, a zgodnie z rubryką 1 działu 2, organem uprawnionym do reprezentowania podmiotu jest zarząd, zaś w imieniu tego organu w przypadku zarządu jednoosobowego oświadczenia w imieniu spółki składa członek zarządu, a w przypadku zarządu składającego się z dwóch lub większej ilości osób - do składania oświadczeń w imieniu spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu łącznie z prokurentem.
Zgodnie z podrubryką 1 i rubryką 3 działu 2, podpisany pod pełnomocnictwem nie jest ani członkiem zarządu ani też prokurentem. Wprawdzie z danych zawartych w dziale 6 wynika, że w dniu 12 września 2017 r. Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników podjęło uchwałę w przedmiocie likwidacji Spółki, a likwidatorem jest R. B., jednakże okoliczności te zaistniały, już po dniu, w którym udzielono pełnomocnictwa (4 września 2017 r.), którego odpis dołączono do akt sprawy.
Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło