II SA/Sz 1020/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. B. na uchwałę Rady Miejskiej w Łobzie z dnia 29 sierpnia 2019 r. Nr XII/90/2019 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działanie Dyrektora Miejskiej Biblioteki Publicznej w Ł. postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącej L. B. uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie [...]zł ([...] złotych). L. B. wystąpiła ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na uchwałę Rady Miejskiej w [...] Nr [...] z dnia [...] r., wydaną na podstawie art. 18b ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506) oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.), uznającą za uzasadnioną skargę pracowników na działanie Dyrektora Miejskiej Biblioteki Publicznej [...]. W dniu 27 września 2019 r. skarżąca uiściła na konto sądowe wpis od ww. skargi w kwocie [...]zł (dowód: k. 23 akt sądowych). W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła zarzut naruszenia: - art. 18 ust. 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym w zw. z art. 45 § 1 i art. 177 Konstytucji RP, poprzez podjęcie uchwały o materii zastrzeżonej dla organów sądowych oraz zastąpienie organów sądowych w rozstrzyganiu sporów z zakresu prawa pracy, czynieniu ustaleń faktycznych, oraz orzekaniu o zasadności lub też nie zgłaszanych okoliczności faktycznych przez strony z naruszeniem zasady równości stron oraz niezapewnieniem równego prawa do obrony, - art. 6, art. 7, art. 8, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez dokonanie ustaleń w sprawie w sposób niewnikliwy, bez przesłuchania wszystkich świadków posiadających wiedzę w sprawie jedynie zaś skarżących zainteresowanych wydaniem niekorzystnej dla skarżącej uchwały, bez pogłębionej analizy materiału dowodowego, nie uwzględniając i nie ustalając okoliczności faktycznych sprawy, opierając się natomiast na emocjonalnych oraz ocennych, nie zaś opartych na faktach wypowiedziach skarżących, bez uwzględnienia pełnego stanu faktycznego sprawy, w tym sporządzonego i ujawnionego przez jedną ze skarżących nagrania, oraz bez przesłuchania pozostałych pracowników skarżącej, co spowodowało nieprawidłowe ustalenie stanu sprawy, w konsekwencji podjęcie ocennej uchwały z pominięciem stanu faktycznego. W odpowiedzi na skargę organ, reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł o jej odrzucenie, a w razie przyjęcia skargi do rozpoznania wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga okazała się niedopuszczalna. Sąd wyjaśnia, że stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (§ 2a). Ponadto zgodnie z § 3 cytowanego wyżej przepisu sądy administracyjne orzekają w sprawach, w których sądową kontrolę przewidują przepisy ustaw szczególnych. Złożona w niniejszej sprawie skarga dotyczy uchwały Rady Gminy, podjętej na podstawie art. 229 k.p.a., a zatem stanowiącej załatwienie skargi wniesionej do organu w trybie przepisów k.p.a., zamieszczonych w dziale VIII k.p.a. (pt.: "Skargi i wnioski"). Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem skargi w nim przewidzianej może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, powyższy tryb "ogólnoskargowy" jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną, a mianowicie zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi. Zainteresowanemu podmiotowi nie przysługuje prawo do zaskarżenia odpowiedzi organu w ww. trybie, nawet jeżeli zawiadomienie o załatwieniu skargi ma formę uchwały rady gminy, ponieważ sprawy te nie zostały poddane kontroli sądowej na podstawie art. 3 § 2 p.p.s.a. Ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2692/11, opubl. w Lex nr 1110181). Uchwała podjęta przez radę gminy w trybie postępowania skargowego, regulowanego przepisami działu VIII k.p.a., nie może być również kwalifikowana jako akt podlegający zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, gdyż nie stanowi ona rozstrzygnięcia sprawy z zakresu administracji publicznej w rozumieniu tego przepisu. Skoro zaskarżona uchwała nie mieści się w kategorii aktów z zakresu administracji publicznej, które podlegają kontroli sądowoadministracyjnej, skarga L. B., jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Z tych względów, Sąd orzekł, jak w pkt I postanowienia, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O zwrocie wpisu od skargi, Sąd orzekł w pkt 2 postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 ww. ustawy.