VI SA/Wa 2053/19

PostanowienieWSA w Warszawie2019-12-10

Skład orzekający: Barbara Kołodziejczak-Osetek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego może zostać odrzucona z powodu braku przedstawienia aktualnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) przez pełnomocnika strony, który miał wykazać umocowanie do działania w imieniu osoby prawnej?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego podlega odrzuceniu, jeżeli pełnomocnik strony będącej osobą prawną nie przedstawi, na wezwanie sądu, aktualnego odpisu z KRS, który potwierdza umocowanie do działania w jej imieniu, w tym osób udzielających pełnomocnictwa. Brak ten stanowi brak formalny skargi, który nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie, co skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 PPSA.
Stan faktyczny
Spółka z o.o. wniosła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego. Pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej kopii odpisu z KRS, z którego wynika sposób reprezentacji spółki na dzień udzielenia pełnomocnictwa. Wezwanie to nie zostało wykonane w wyznaczonym terminie. W aktach sprawy znajdowało się zawiadomienie o wypowiedzeniu pełnomocnictwa skierowane do organu, a nie do sądu.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. Zwrócono C. sp. z o.o. kwotę 100 złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić C. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "spółka" lub "skarżąca") w dniu [...] września 2019 r. (data nadania w placówce pocztowej operatora pocztowego wyznaczonego; k. 33) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej "SKO w [...]") z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. Zarządzeniem z dnia 8 października 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do wyjaśnienia w terminie 7 dni czy w postępowaniu sądowoadministracyjnym będzie reprezentować skarżącą. W wezwaniu wyjaśniono, że w aktach administracyjnych, przesłanych przez organ do Sądu wraz ze skargą, znajduje się pismo z dnia 6 września 2019 r., kierowane wyłącznie do organu, będące zawiadomieniem o wypowiedzeniu pełnomocnictwa przez skarżącą w dniu 3 września 2019 r. Jednocześnie wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia w terminie 7 dni braku formalnego skargi pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnego odpisu z KRS (ewentualnie pobranego w oparciu o art. 4 ust. 4aa ustawy z dnia 20 sierpnia 1997 r. o Krajowym Rejestrze Sądowym, t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 986, wydruku komputerowego) z którego wynika sposób oraz osoby umocowane do działania w jej imieniu, obejmującego swym zakresem czasowym dzień udzielenia załączonego do skargi pełnomocnictwa. Wyjaśniono przy tym, że załączone do skargi pełnomocnictwo pochodzi z października 2018 r., a KRS jest aktualny na 2 września 2019 r. z ostatnią zmianą z lipca 2019 r. Powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 17 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Podnieść należy, że osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 28 § 1 w zw. z art. 29 p.p.s.a.). Wskazanie właściwych organów mających kompetencje do działania za konkretne podmioty następuje albo w oparciu o przepisy regulujące ich strukturę organizacyjną i działalność lub poprzez zbadanie danych dotyczących zasad reprezentacji tych podmiotów ujawnionych w rejestrach. Podstawowe znaczenie będzie miał KRS (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 615/06, dostępne na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Powyższe odnosi się również do ustanowionego przez osobę prawną pełnomocnika. Stosownie do art. 37 § 1 p.p.s.a. ustanowiony w sprawie pełnomocnik obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa przy pierwszej czynności. Jeżeli pełnomocnictwa udziela strona będąca osobą prawną należy przy tym wykazać, że osoby, które udzieliły pełnomocnictwa, były umocowane do działania w imieniu osoby prawnej na dzień udzielenia pełnomocnictwa. Dokumentem potwierdzającym takie umocowanie jest odpis z KRS. Nieprzedstawienie powyższego dokumentu należy traktować jako brak formalny skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W myśl podanych przepisów, jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jej uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie wezwania do uzupełnienia wskazanego braku formalnego skargi został doręczony skarżącej w dniu 17 października 2019 r., o czym świadczy zwrotne potwierdzenie odbioru (k. 38). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał zatem w dniu 24 października 2019 r. (czwartek), a ponieważ w zakreślonym terminie brak formalny w postaci złożenia odpisu z KRS celem wykazania sposobu reprezentacji skarżącej, obejmującego swym zakresem dzień udzielenia pełnomocnictwa, nie został uzupełniony to skargę należało odrzucić. W rozpoznawanej sprawie podkreślenia wymaga, że skarżąca ani jej pełnomocnik nie poinformowali Sądu o wypowiedzeniu pełnomocnictwa. Przy czym, art. 42 § 1 zd. 1 in principio p.p.s.a. stanowi wprost, że wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym. Znajdujące się zaś w aktach administracyjnych zawiadomienie o wypowiedzeniu przez skarżącą pełnomocnictwa wraz z oświadczeniem z dnia 3 września 2019 r. skierowane zostało tylko i wyłącznie do SKO w [...] (akta administracyjne nieponumerowane). W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że stosownie do art. 42 § 1 p.p.s.a. wypowiedzenie pełnomocnictwa przez mocodawcę odnosi skutek prawny w stosunku do sądu od dnia zawiadomienia go o tym. Wobec tego dopóki zawiadomienie takie nie zostanie doręczone, dotychczasowy pełnomocnik jest uważany za upoważnionego do wszelkich czynności w granicach pełnomocnictwa ze skutkiem dla mocodawcy bez względu na to, czy pełnomocnictwo w stosunku wewnętrznym miedzy pełnomocnikiem a mocodawcą już wygasło, czy nie. Dlatego mocodawca należycie dbający o własne interesy winien niezwłocznie zawiadomić sąd o wypowiedzeniu pełnomocnictwa, gdyż do tej chwili skutki działania bądź niedziałania pełnomocnika spadają na mocodawcę (m.in. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 października 2004 r., sygn. akt III SA/Gd 453/04, LEX nr 203315, czy postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 września 2011 r., sygn. akt I OZ 611/11, LEX nr 1068624). Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 postanowienia, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło