II FSK 937/20
WyrokNaczelny Sąd Administracyjny2022-11-03
Skład orzekający: Sędzia NSA Tomasz Kolanowski, Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Sędzia WSA del. Jolanta Strumiłło
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ podatkowy może odmówić wszczęcia postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, powołując się na "jakąkolwiek inną przyczynę", jeśli wniosek zawierał wystarczający opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, a organ zamiast wezwać do uzupełnienia, zastosował art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej?Ratio decidendi
Organ podatkowy nie może odmówić wszczęcia postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 165a § 1 Ordynacji podatkowej, jeśli wniosek zawierał wystarczający opis stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, który pozwala na zajęcie merytorycznego stanowiska. W przypadku nieprecyzyjności opisu, organ powinien wezwać wnioskodawcę do jego uzupełnienia, a nie od razu odmawiać wszczęcia postępowania.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku WSA we Wrocławiu, który uchylił postanowienie Dyrektora KIS o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych. Organ podatkowy odmówił wszczęcia postępowania, twierdząc, że odpowiedź na wniosek wymagałaby oceny stanu faktycznego i przeprowadzenia postępowania dowodowego, co wykracza poza jego kompetencje. WSA uznał, że opis stanu faktycznego był wystarczający do merytorycznego załatwienia wniosku.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę kasacyjną.Pełny tekst orzeczenia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Tomasz Kolanowski (sprawozdawca), Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka, Sędzia WSA del. Jolanta Strumiłło, , po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 12 grudnia 2019 r. sygn. akt I SA/Wr 650/18 w sprawie ze skargi Podatkowej Grupy Kapitałowej K. reprezentowanej przez K. S.A. z siedzibą w L. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27 maja 2019 r. nr 0111-KDIB1-2.4010.27.2019.2.MS w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę kasacyjną.
Zaskarżonym wyrokiem z dnia 12 grudnia 2020 r., sygn. akt I SA/Wr 650/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekając w sprawie ze skargi Podatkowej Grupy Kapitałowej K. reprezentowanej przez K. SA z/s w L. uchylił postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 maja 2019 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydania interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 marca 2019 r.
Treść wyroku dostępna jest na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl.
Organ w skardze kasacyjnej zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisów prawa procesowego w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) w zw. z art. 135 i art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 165a § 1 w zw. z art. 14h oraz w zw. z art. 14b § 1 i § 2 oraz art. 14c § 1 w zw. z art. 3 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm., dalej jako o.p.), polegające na błędnym przyjęciu, że w niniejszej sprawie nie zachodziła inna przyczyna, z powodu której postępowanie w sprawie wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, o której mowa w art. 165a § 1 w zw. z art. 14h o.p. nie mogło zostać wszczęte, a co za tym idzie, że brak było podstaw prawnych do wydania przez organ postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w przedmiocie wydania interpretacji indywidualnej, a zamiast tego istniały podstawy do wszczęcia tego postępowania i wydania interpretacji na wniosek Strony. W zaskarżonym wyroku Sąd nieprawidłowo stwierdził, że:
• opisany we wniosku o wydanie interpretacji stan faktyczny/zdarzenie przyszłe, zadane pytania oraz przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego dotyczą okoliczności, które mogły być rozstrzygnięte w ramach postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, w wyniku nieuprawnionego zastosowania wykładni zawężającej art. 165a § 1 w zw. z art. 14h o.p., podczas gdy przepisy nie zawierają żadnego ograniczenia w zakresie rozumienia pojęcia "innej przyczyny" odmowy wszczęcia postępowania w odniesieniu do postępowania interpretacyjnego;
• wniosek o wydanie interpretacji wymagał od organu interpretacji konkretnych przepisów prawa podatkowego, a nie interpretacji przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, czy też dokonywania ustaleń faktycznych i weryfikacji opisanych we wniosku zdarzeń w drodze postępowania dowodowego, zastrzeżonego dla innych uprawnionych do tego organów podatkowych i prowadzonego w odrębnym trybie, tj. w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej łub czynności sprawdzających; czym Sąd naruszył przepisy art. 165a § 1 w zw. z art. 14h oraz art. 14b § 1 i § w zw. z art. 3 pkt 1 i pkt 2 o.p.
Zdaniem organu, w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów postępowania, a organ nie uchylił się bezpodstawnie od wydania interpretacji indywidualnej. W niniejszej sprawie zachodziły przesłanki do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, na podstawie art. 165a § 1 o.p. w postaci przeszkody do wszczęcia postępowania, bowiem interpretacja w przypadku jej wydania przez organ, mając na względzie zawarte we wniosku o jej wydanie pytania Strony - nie stanowiłaby de facto interpretacji przepisów prawa podatkowego, lecz wymagałaby od organu dokonania interpretacji przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz przeprowadzenia postępowania dowodowego, co wykracza poza kompetencje organu w sprawach interpretacyjnego.
W ocenie organu, okolicznościach sprawy zaistniała podstawa do wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania.
W oparciu o sformułowane zarzuty organ wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego orzeczenia, rozpoznanie skargi i jej oddalenie; ewentualnie uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji; oraz o zasądzenie od strony skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, wg norm przepisanych.
Nie sporządzono odpowiedzi na skargę kasacyjną.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Podstawą wydania przez organ interpretacyjny postanowienia był, w ramach odesłania wynikającego z art. 14h o.p., przepis art. 165a § 1 o.p. Zgodnie z jego treścią, gdy żądanie, o którym mowa w art. 165, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z jakichkolwiek innych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ podatkowy wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
Nie jest sporne, że wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w tej sprawie złożył uprawniony do tego podmiot - podatkowa grupa kapitałowa, która zgodnie z art. 1a u.p.d.o.p. jest podatnikiem. Nadto podmiot ten ma status zainteresowanego w rozumieniu art. 14b § 1 o.p.
Spór dotyczy natomiast tego, czy w rozpoznawanej sprawie wystąpiła przesłanka odmowy wszczęcia postępowania ze względu na "jakąkolwiek inną przyczynę, z powodu których postępowanie nie może być wszczęte.".
Organ interpretacyjny wydanie postanowienia uzasadnił koniecznością przeprowadzenia postępowania dowodowego w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej lub postępowania podatkowego. Uznał, że odpowiedź na pytanie Skarżącej wymaga oceny stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w zakresie każdej pojedynczej relacji zachodzącej miedzy podmiotami powiązanymi w grupie, co nie jest możliwe w ramach postępowania interpretacyjnego. Istotą instytucji unormowanej w Rozdziale 1a Ordynacji podatkowej, według organu interpretacyjnego, jest dokonywanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w kontekście określonego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, nie natomiast interpretowanie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
Sąd pierwszej instancji uznał, że opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego objęty wnioskiem jest wystarczający do jego merytorycznego załatwienia.
Ocenę w tym zakresie podziela Naczelny Sąd Administracyjny, stwierdzając tym samym, że zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej odnoszące się do naruszenia przepisów postępowania tj.: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 135 i art. 151 p.p.s.a. w zw. z art. 165a § 1 w zw. z art. 14h oraz w zw. z art. 14b § 1 i § 2 oraz art. 14c § 1 w zw. z art. 3 pkt 1 i 2 o.p., nie są zasadne.
W nawiązaniu do argumentacji zawartej w zaskarżonym wyroku podkreślić należy, że Skarżąca nie oczekiwała od organu interpretacji stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Z wniosku o interpretację jednoznacznie wynika, że domagała się wyjaśnienia, czy planowane stosowanie przez Spółkę z o.o. nazwy [...] oraz loga [...] bez ponoszenia na rzecz K. dodatkowych opłat z tym związanych, w sytuacji wskazanej w treści wniosku, będzie przychodem wynikającym z art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p.
Wniosek o wydanie interpretacji zawiera zatem konkretny opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stanowiącego podstawę do wydawania interpretacji indywidualnej. W przypadku, gdyby organ uznał, że we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji stan faktyczny/ zdarzenie przyszłe zostało przedstawione w sposób nieprecyzyjny, to, jak słusznie zauważył Sąd pierwszej instancji, organ mógł w trybie art. 14h w zw. z art. 169 § 1 o.p. wezwać Skarżącą do jego uzupełnienia. Tego nie uczynił, a zastosował art. 165a § 1 w zw. z art. 14h o.p.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego brak było podstaw w rozpoznawanej sprawie do uznania, że wystąpiły w niej przesłanki wynikające z art. 165a § 1 o.p. Przedstawione we wniosku zagadnienie dotyczyło skutków podatkowych używania przez Spółkę z o.o. nazwy i loga, których dysponentem jest spółka dominująca – K. Stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku pozwala na zajęcie merytorycznego stanowiska przez organ interpretacyjny.
Biorąc powyższe pod uwagę Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło