II SAB/Wa 657/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Maciejuk, Sędzia WSA Izabela Głowacka – Klimas (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska, , , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Ministra Inwestycji i Rozwoju w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej oddala skargę. Wnioskiem z dnia [...] lipca 2019 roku Pani M. K. (strona, skarżąca) zwróciłam się do Ministra Inwestycji i Rozwoju o udostępnienie następującej informacji publicznej: - umowy o partnerstwie pomiędzy Fundacją Agencją Rozwoju Regionalnego w S. a Fundacją Fundusz Współpracy, - uchwały o powołaniu przez Operatora Komisji oceniającej wnioski o przyznanie pożyczki w ramach projektu "Pożyczki na kształcenie" - uchwały o wyznaczeniu Komitetu Sterującego w projekcie "Pożyczki na kształcenie" - regulaminu działania Komisji Pożyczkowej oceniającej wnioski o przyznanie pożyczki w ramach projektu "Pożyczki na kształcenie" - regulaminu działania Komitetu Sterującego w projekcie "Pożyczki na kształcenie" - wewnętrzne procedury analizy zdolności kredytowej obowiązujące w projekcie "Pożyczki na kształcenie" w naborach, w których składała wnioski. Wniosek został wysłany mailem [...] lipca 2019 roku na adres: [...] Pismem z [...] lipca 2019 (znak sprawy: [...]) organ odmówił udostępnienia żądanych informacji. W odniesieniu do wewnętrznych procedur analizy zdolności kredytowej obowiązujących w projekcie "Pożyczki na kształcenie" stwierdzono, iż nie jest to informacja publiczna z powołaniem się na art. 37 ust. 6 "ustawy wdrożeniowej". W pozostałym zakresie odmowa nastąpiła z powołaniem się na brak posiadania żądanych informacji. Powyższe pismo skarżąca otrzymała mailem [...] lipca 2019 roku. W związku z powyższym, pismem z [...] lipca 2019 roku skarżąca ponownie zwróciła się o udostępnienie wewnętrznych procedur analizy zdolności kredytowej obowiązujących w projekcie "Pożyczki na kształcenie", informując, iż art. 37 ust. 6 ustawy wdrożeniowej nie ma w niniejszej sprawie zastosowania. Wniosek został wysłany do Ministerstwa mailem 31 lipca 2019 roku na adres: [email protected]. Pismem z dnia 7 sierpnia 2019 roku (znak sprawy: [...]), przesłanym pocztą elektroniczną [...] sierpnia 2019 roku, w odpowiedzi na wniosek z [...] lipca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej wewnętrznych procedur analizy zdolności kredytowej obowiązujących w projekcie "Pożyczki na kształcenie" organ wyjaśnił, że dokument ten nie stanowi informacji publicznej na mocy art. 37 ust. 6 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych i perspektywie finansowej 2014-2020 (dalej ustawa wdrożeniowa), który wskazuje, że "Dokumenty i informacje przedstawiane przez wnioskodawców nie podlegają udostępnieniu przez właściwą instytucję w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz.1764 oraz z 2017 r. poz. 933), a więc nie podlega udostępnieniu". Wskazany przez Panią fragment ustawy w brzmieniu "ma zastosowanie do czasu rozstrzygnięcia konkursu albo zamieszczenia informacji o wybranym do dofinansowania projekcie" dotyczy art. 37 ust. 7, który odnosi się do dokumentów i informacji wytworzonych lub przygotowanych przez właściwe instytucje w związku z oceną dokumentów i informacji przedstawianych przez wnioskodawców. Tymczasem wewnętrzne procedury analizy zdolności kredytowej zostały przygotowane przez wnioskodawcę a nie instytucję, w związku z powyższym nie spełniają tego warunku. W dniu [...] sierpnia 2019 r. Pani M. K. wywiodła skargę na bezczynność Ministra Inwestycji i Rozwoju w załatwieniu wniosku z dnia [...] lipca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej. Skarżąca wskazała na naruszenie przez organ: - art. 37 ust. 6 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (ustawa wdrożeniowa) - poprzez jego niewłaściwe zastosowanie, tj. przyjęcie, że wewnętrzne procedury analizy zdolności kredytowej stanowią dokument o jakim mowa w tym przepisie, podczas gdy procedury te nie należą do takich dokumentów; - art. 13 ust.1 ustawy z dnia z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2017 r. poz. 933 ze zm.; dalej: u.d.i.p.) - przez jego niezastosowanie, tj. nie udzielenie w terminach w nim określonych żądanej informacji publicznej, będącej w posiadaniu organu. Skarżąca wnosiła o: 1. zobowiązanie organu do udostępnienia, bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia doręczenia organowi prawomocnego wyroku Sądu, żądanej informacji publicznej, zgodnie z wnioskiem z [...] lipca 2019 roku; 2. stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. wymierzenie organowi kary grzywny w wysokości 5000 złotych; 4. zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi wskazano między innymi, że jak podał Naczelny Sąd Administracyjny (wyrok z 27.03.2012 r. sygn. I OSK 156/12) organ, który informuje wnioskodawcę, że nie posiada żądanych informacji, musi uwiarygodnić, iż rzeczywiście nie posiada żądanej informacji publicznej, aby nie pozostawać w stanie bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej. Powiadomienie wnioskodawcy należy rozpatrywać w kontekście art 8, 9 i 11 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego, a zatem powiadomienie takie powinno zawierać informacje, dlaczego organ nie posiada żądanych informacji oraz inne dane które mogą mieć wpływ na sytuację faktyczną i prawną wnioskodawcy, (wyrok NSA z 24.11.2009 r. sygn. I OSK 851/09). Tymczasem zobowiązany nie podaje okoliczności, które wskazywałyby na to, że nie jest w posiadaniu żądanej informacji. Jedynie stwierdza, że jej nie posiada, a poza tym z odpowiedzi tej nic nie wynika. Trudno w takiej sytuacji uznać, że zobowiązany rzeczywiście nie ma informacji, raczej że gra na zwłokę. Departament Europejskiego Funduszu Społecznego w Ministerstwie Inwestycji i Rozwoju jako instytucja nadzorująca projekt, odpowiedzialna za jego prawidłową realizację, powinna posiadać żądane informacje. W dalszej części uzasadnienia skargi skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem organu, że wewnętrzne procedury analizy zdolności kredytowej nie stanowią informacji publicznej na mocy art. 37 ust 6. "ustawy wdrożeniowej". Dokumenty i informacje, o których mowa w powyższym przepisie składane są na etapie wyboru projektów i są niezbędne do oceny spełniania kryteriów wyboru projektów. Wewnętrzne procedury analizy zdolności kredytowej nie należą jednak do takich dokumentów. Zgodnie z regulaminem konkursu projekt podzielony jest na dwa etapy. Pierwszy etap, trwający max 2 miesiące, obejmuje przygotowanie wszystkiego co jest potrzebne do rozpoczęcia testowania (tzw. operacjonalizacja koncepcji), a więc przygotowanie m.in. niezbędnej dokumentacji, regulaminu udzielania pomocy zwrotnej, narzędzia online. W tym etapie następuje przygotowanie procedur. Potwierdzają to również zapisy umowy o dofinansowanie projektu w ramach programu opercyjnego Wiedza Edukacja Rozwój. Zgodnie z § 5 ust. 1 pkt. 1 umowy to Beneficjent jest zobowiązany do opracowania regulaminu, w tym metodyki oceny odbiorców ostatecznych i zasad umarzania pomocy dopiero na etapie realizacji projektu. Beneficjent obowiązany jest opracować metodykę oceny ostatecznych odbiorców i przedstawić do zatwierdzenia Instytucji Zarządzającej. Niewątpliwie procedury analizy zdolności kredytowej stanowią informację publiczną podlegającą udostępnieniu. Organ naruszył art 13 ust. 1 u.d.i.p. gdyż nie udzielił w przewidzianych ustawowo terminach żądanej informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu, mimo iż był do tego zobowiązany. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Organ wyjaśnił, że w zakresie 5 z wnioskowanych dokumentów nie są one w posiadaniu organu, co wynika z faktu, iż MliR działa jako Instytucja Zarządzająca POWER, nie otrzymując wszystkich możliwych dokumentów związanych z danymi projektami i wytworzonymi przez ich uczestników, które to projekty są realizowane w obrębie danego programu (POWER - Program Wiedza Edukacja Rozwój). W rozpatrywanym przykładzie skarżąca może zwrócić się z wnioskiem do poszczególnych beneficjentów (tutaj są nimi: Fundacja Fundusz Współpracy, Fundacja Agencja Rozwoju Regionalnego w S.). Tym samym w resorcie brak jest takich dokumentów jak uchwały o powołaniu organów kolegialnych w ramach danego projektu, czy też regulaminu ich działań. Byłoby to działanie awykonalne, również w kontekście zakresu koniecznych do zarchiwizowania dokumentów (kwestia skali). Jedynie obrazowo należy wskazać, iż w latach 2014 - 2020 w Polsce, zgodnie z ogólnie dostępnym wykazem, realizowano z Funduszy Europejskich 53 402 projekty. Instytucje Zarządzające nie mają możliwości i obowiązku prawnego, w związku z ilością projektów, do posiadania każdego dokumentu w ramach nich powstałego (przykład: uchwały o powołaniu Komisji oceniającej wniosek o pożyczki). Organ w odpowiedziach wskazywał dwukrotnie, iż Minister Inwestycji i Rozwoju, będąc Instytucją Zarządzającą POWER, a więc nie danym projektem będącym w zainteresowaniu skarżącej, a całym programem, w ramach którego powstał dany projekt, nie posiada tych dokumentów. Organ wskazał, iż IZ POWER na etapie realizacji projektu żąda tylko tych dokumentów, które są zgodne z warunkami weryfikacji określonymi w ramach systemu realizacji programu operacyjnego. Warunki weryfikacji projektów są określone w dokumentach programowych, głównie w Rocznym Planie Kontroli IZ POWER i dodatkowo reguluje je umowa o dofinansowanie. Dokumenty, o których mowa w skardze wykraczają poza standardową sprawozdawczość projektu, która co do zasady obejmuje dokumentację związaną z ponoszonymi wydatkami i uczestnikami otrzymującymi wsparcie w ramach projektu. Dokumenty, o których mowa w skardze (np. dot. działalności KS) dotyczą procesu wewnętrznego zarządzania projektem i nie są co do zasady przedmiotem weryfikacji. Finansowanie tych działań odbywa się w ramach tzw. kosztów pośrednich projektu - określony procentowo ryczałt od wartości kosztów bezpośrednich. Beneficjent nie ma obowiązku przedstawiania do weryfikacji dokumentów związanych z wydatkami ponoszonymi w ramach kosztów pośrednich. Jakość zarządzania projektem i zgodność z tym co beneficjent zadeklarował w tym zakresie we wniosku o dofinansowanie może być weryfikowana jedynie w przypadku kontroli na miejscu realizacji projektu. Ale nawet w takim przypadku, ze względu na przyjętą w systemie funduszy europejskich zasadę ograniczania obciążeń administracyjnych po stronie zarówno instytucji jak i beneficjentów, Instytucja Zarządzająca nie gromadzi wszystkich dokumentów, które podlegają weryfikacji. Tym samym Instytucja Zarządzająca nie posiada dokumentów, wnioskowanych przez skarżącą, w kontekście przywoływanej w skardze analizy zasad przyznawania pożyczek w wyniku Jej wniosku z [...]lutego br. W zakresie drugiego z zarzutów, organ podtrzymał stanowisko zawarte w dwóch odpowiedziach dla skarżącej, iż wewnętrzne procedury analizy zdolności kredytowej ustanowione przez wnioskodawcę dla projektu nie podlegają udostępnieniu, ze względu na art. 37 ust. 6 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, który stanowi, że "Dokumenty i informacje przedstawiane przez wnioskodawców nie podlegają udostępnieniu przez właściwą instytucję w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej". Należy zaznaczyć, że "Koncepcja popytowego instrumentu pomocy zwrotnej", której elementem były m.in. warunki oceny zdolności kredytowej, była załącznikiem nr 4 do Regulaminu konkursu. Zgodnie z Regulaminem konkursu "Koncepcja..." była składana w ramach naboru wraz z wnioskiem o dofinansowania, jako formalny załącznik do wniosku. Tym samym Koncepcja wraz z wnioskiem o dofinansowanie podlegała ocenie merytorycznej na etapie wyboru projektu. Na etapie realizacji projektu, zgodnie z umową o dofinansowanie, beneficjent przedstawia do zatwierdzenia przez instytucje zarządzającą Regulamin udzielania pożyczek w ramach projektu. Jednym z jego elementów jest metodologia oceny wniosków o pożyczkę, która dotyczy m.in. kwestii związanych z analizą zdolności kredytowej. Ten dokument jest dokumentem operacjonalizującym zapisy "Koncepcji..." załączonej do wniosku o dofinansowanie i jest on opiniowany w szczególności pod kątem zgodności z koncepcją przedstawioną na etapie aplikowania o dofinansowanie. Dokument jest w posiadaniu instytucji zarządzającej, jednak jest dokumentem wytwarzanym przez projektodawcę i z tego powodu w opinii organu nie może podlegać udostępnieniu ze względu na zapisy art. 37 ust. 6 ustawy ww., analogicznie jak wniosek o dofinansowanie projektu.  Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W przedmiotowej sprawie skarżąca zarzuciła organowi bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej, objętej jej wnioskiem z dnia [...] lipca 2019 r., a doręczonym organowi w dniu [...] lipca 2019 r., w zakresie całego wniosku. Wskazać należy, że dostęp do informacji publicznej i zasady oraz tryb jej udostępnia reguluje ustawa o dostępie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, która podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonym w przepisach u.d.i.p. Przepis art. 2 ust. 1 u.d.i.p. stanowi zaś, że każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, natomiast w przepisie art. 2 ust. 2 u.d.i.p. wskazuje się, że od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego z tym, że z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. wynika, że w przypadku informacji publicznej przetworzonej konieczne jest istnienie szczególnie istotnego interesu publicznego przemawiającego za udostępnieniem informacji. Wyrażone w powyższych przepisach prawo do informacji publicznej obejmuje m.in. uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.). Zgodnie z art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek winno nastąpić w sposób zgodny z wnioskiem, bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z wyjątkiem sytuacji przewidzianej w art. 13 ust. 2 i art. 15 ust. 2 u.d.i.p. (w zakresie terminu udostępnienia) oraz w art. 14 ust. 1 u.d.i.p. (w zakresie sposobu udostępnienia). W związku z tym, iż ustawa o dostępie do informacji publicznej nie przewiduje żadnej szczególnej formy udzielenia informacji publicznej, udostępnienie informacji następuje w drodze czynności materialno-technicznej. Forma decyzji przewidziana została w art. 16 ust. 1 u.d.i.p. jedynie dla odmowy udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., a więc gdy zachodzą określone w tym przepisie przesłanki do umorzenia postępowania. Z powyższego wynika, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej rozpatruje się bądź przez udostępnienie informacji (czynność materialno-techniczna) – przy założeniu, że nie zachodzą przesłanki do umorzenia postępowania określone w art. 14 ust. 2 u.d.i.p., bądź w przypadku, gdy istnieją ku temu podstawy prawne – przez odmowę jej udostępnienia, która przybiera formę decyzji administracyjnej. Odmowa udostępnienia informacji publicznej, w świetle unormowań omawianej ustawy, może mieć zaś miejsce jedynie w sytuacji, gdy żądana informacja istnieje i faktycznie stanowi informację publiczną, ale nie może być udostępniona z uwagi na przesłanki ograniczające jej dostępność (na skutek ograniczeń określonych w art. 5 u.d.i.p.), albo w przypadku informacji przetworzonej, ze względu na brak szczególnie istotnego interesu publicznego. Mając na względzie poczynione powyżej uwagi stwierdzić należy, że bezczynność organu w udostępnieniu informacji publicznej występuje wtedy, gdy zobowiązany do udzielenia tej informacji podmiot, nie podejmuje w terminie wynikającym z art. 13 u.d.i.p. odpowiednich czynności, tj. ani nie udostępnia informacji w formie czynności materialno-technicznej, ani też nie wydaje decyzji o odmowie jej udzielenia (ewentualnie decyzji o umorzeniu postępowania w przypadku zaistnienia okoliczności z art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Wymaga przy tym podkreślenia, że nie jest możliwe skuteczne podniesienie zarzutu bezczynności w sytuacji, gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, nie istnieje (nawet jako suma informacji prostych – w przypadku informacji przetworzonej), czy też nie jest w posiadaniu organu. W takich sytuacjach organ nie jest zobowiązany ani do udostępnienia żądanej informacji, ani do wydania decyzji o odmowie jej udostępnienia. Prawo dostępu do informacji publicznej oznacza bowiem dostęp do informacji będącej faktycznie informacją publiczną, informacji istniejącej i będącej w posiadania organu. Zatem w sytuacji braku informacji oraz w wypadku gdy żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ powinien jedynie o tym poinformować wnioskodawcę, w drodze pisma informującego, mającego postać czynności materialno–technicznej, która stanowi odpowiedź na wniosek i chroni oraz uwalnia organ od zarzutu bezczynności (patrz wyrok wyrok WSA w Warszawie z 11 grudnia 2017 r. II SAB/Wa 355/17 – LEX nr 2596266 i wyrok WSA w Olsztynie z 29 lipca 2013 r. II SAB/Op 45/13 - LEX nr 1343365). Skarżony organ, jako organ władzy publicznej, zobowiązany jest do udostępniania informacji publicznej na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Udzielenie odpowiedzi przez organ na złożony przez skarżącą wniosek nastąpiło z zachowaniem terminu, wynikającego z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., gdyż jak wynika z akt sprawy wniosek skarżącej wpłynął do organu w dniu [...] lipca 2019 r. a organ pismem z dnia [...] lipca 2019 r. przesłanym droga elektroniczna udzielił jasnej w ocenie Sądu odpowiedzi na wniosek skarżącej, wskazując, że w odniesieniu do pierwszych pięciu punktów wniosku Instytucja Zarządzająca POWER - Program Wiedza Edukacja Rozwój w Ministerstwie nie dysponuje dokumentami, o które wnosiła skarżąca. W tym miejscu należy wyjaśnić, że Ministerstwo Inwestycji i Rozwoju jest Instytucją Zarządzającą Program Wiedza Edukacja Rozwój (POWER) i w związku z tym nie dysponuje wszelkimi dokumentami wytworzonymi przez jego uczestników- beneficjentów programu, którzy ubiegają się o dofinansowanie konkretnych projektów. Jak wskazał organ w odpowiedzi na skargę skarżąca może zwrócić się z wnioskiem do poszczególnych beneficjentów POWER (tutaj są nimi: Fundacja Fundusz Współpracy, Fundacja Agencja Rozwoju Regionalnego w S.) o udostępnienie powyższych dokumentów. W resorcie brak jest takich dokumentów jak uchwały o powołaniu organów kolegialnych w ramach danego projektu, czy też regulaminu ich działań. IZ POWER na etapie realizacji projektu żąda tylko tych dokumentów, które są zgodne z warunkami weryfikacji określonymi w ramach systemu realizacji programu operacyjnego. Warunki weryfikacji projektów są określone w dokumentach programowych, głównie w Rocznym Planie Kontroli IZ POWER i dodatkowo reguluje je umowa o dofinansowanie. Dokumenty, o których mowa w skardze wykraczają poza standardową sprawozdawczość projektu, która co do zasady obejmuje dokumentację związana z ponoszonymi wydatkami i uczestnikami otrzymującymi wsparcie w ramach projektu. Dokumenty, o których mowa w skardze (np. dot. działalności KS) dotyczą procesu wewnętrznego zarządzania projektem i nie są co do zasady przedmiotem weryfikacji. Finansowanie tych działań odbywa się w ramach tzw. kosztów pośrednich projektu - określony procentowo ryczałt od wartości kosztów bezpośrednich. Beneficjent nie ma obowiązku przedstawiania do weryfikacji dokumentów związanych z wydatkami ponoszonymi w ramach kosztów pośrednich. Jakość zarządzania projektem i zgodność z tym co beneficjent zadeklarował w tym zakresie we wniosku o dofinansowanie może być weryfikowana jedynie w przypadku kontroli na miejscu realizacji projektu. Ale nawet w takim przypadku, ze względu na przyjętą w systemie funduszy europejskich zasadę ograniczania obciążeń administracyjnych po stronie zarówno instytucji jak i beneficjentów, Instytucja Zarządzająca nie gromadzi wszystkich dokumentów, które podlegają weryfikacji. Reasumując w ocenie Sadu organ nie pozostawał w bezczynności w zakresie pięciu pierwszych punktów wniosku. Jeżeli chodzi o pkt. 6 wniosku to również zdaniem Sądu w tym zakresie organ nie pozostawał w bezczynności bowiem wskazał skarżącej, że dokumenty, o których mowa w pkt. 6 wniosku, tj. wewnętrzne procedury analizy zdolności kredytowej obowiązujące w projekcie "Pożyczki na kształcenie" w naborach, w których skarżąca składała wnioski, nie są informacją publiczną z powołaniem się na art. 37 ust. 6 "ustawy wdrożeniowej". Powyższe nieco niefortunne sformułowanie wskazuje wprost na przepis szczególny, wykluczający udostępnienie wnioskowanych zgodnie z żądaniem skarżącej dokumentów w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej, to jest art. 37 ust. 6 ustawy wdrożeniowej. W ocenie Sądu w sprawie znajdowała zastosowanie klauzula kolizyjna zawarta w art. 1 ust. 2 u.d.i.p. Realizując obowiązek kontroli bezczynności organu w zakresie niezależnym od zarzutów skargi, Sąd zauważa, że w badanej sprawie nie było podstaw do wydawania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, na podstawie art. 16 ust. 2 u.d.i.p., właśnie z uwagi na zastosowanie reguły kolizyjnej. Jak trafnie wskazuje się w orzecznictwie i literaturze, jeżeli wnioskodawca żąda udzielenia takich informacji publicznych, w stosunku do których tryb dostępu odbywa się na odrębnych zasadach, organ nie ma obowiązku wydawania decyzji o odmowie udzielenia informacji, lecz zawiadamia jedynie wnoszącego, że żądane dane nie mieszczą się w pojęciu objętym przedmiotową ustawą lub że jej przepisy nie znajdują zastosowania ze względu na odmienne tryby dostępu (por. I. Kamińska, M. Rozbicka-Ostrowska, Ustawa o dostępie do informacji publicznej. Komentarz, 3. wyd., Warszawa 2016, s. 314-315 oraz powoływane tam orzecznictwo). Na marginesie jedynie można zauważyć, że w sytuacji przyjęcia odmiennej koncepcji i uznania, że konieczne jest jednak wydanie decyzji o odmowie dostępu do informacji, w rozpoznawanej sprawie zastosowanie tej koncepcji skutkowałoby jedynie koniecznością zobowiązania organu do wydania decyzji odmownej. W ocenie Sądu tak formalne zastosowanie przepisów byłoby sprzeczne z zasadą efektywnej ochrony sądowej. Treść rozstrzygnięcia przyjęłaby po prostu formę decyzji administracyjnej, ale jego istota pozostałaby niezmienna, gdyż nie było dopuszczalne udostępnienie skarżącej żądanej informacji. Trzeba jednak jeszcze raz podkreślić, że w ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie organ nie miał obowiązku wydania decyzji o odmowie udostepnienia informacji na podstawie art. 16 ust. 2, z uwagi na treść reguły kolizyjnej z art. 1 ust. 2 u.d.i.p. Jak słusznie zauważył organ, wewnętrzne procedury analizy zdolności kredytowej obowiązujące w projekcie "Pożyczki na kształcenie" w naborach, w których skarżąca składała wnioski, są dokumentami wytwarzanymi przez projektodawcę - beneficjnta (wnioskodawcę) programu, a zgodnie z art. 37 ust. 6 "ustawy wdrożeniowej" dokumenty i informacje przedstawiane przez wnioskodawców nie podlegają udostępnieniu przez właściwą instytucję w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z kolei w świetle ustępu 7 powoływanego przepisu, dokumenty i informacje wytworzone lub przygotowane przez właściwe instytucje w związku z oceną dokumentów i informacji przedstawianych przez wnioskodawców nie podlegają, do czasu rozstrzygnięcia konkursu albo zamieszczenia informacji, o której mowa w art. 48 ust. 6, udostępnieniu w trybie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej. Z powyżej przytoczonych regulacji wynikają następujące wnioski, a mianowicie, ustawodawca inaczej traktuje dokumenty i informacje przedstawiane przez wnioskodawców, inaczej dokumenty i informacje wytworzone lub przygotowane przez właściwe instytucje w związku z oceną projektów. Te pierwsze nie podlegają w ogóle udostępnieniu przez właściwą instytucję, bez żadnych wyjątków przedmiotowych i czasowych. Z kolei druga grupa informacji podlega udostępnieniu, ale z ograniczeniem czasowym - dopiero po rozstrzygnięciu konkursu lub zamieszczeniu informacji o wyborze projektów do dofinansowania. Po drugie, wyłączając dostęp do dokumentów i informacji przedstawianych przez wnioskodawców, ustawodawca nie wprowadził żadnego wyjątku od tej zasady ani o charakterze przedmiotowym, ani podmiotowym, ani czasowym. Przywołane regulacje są wynikiem świadomej decyzji ustawodawcy, chcącego zabezpieczyć sprawne przeprowadzenie wyboru projektów do dofinansowania, który mógłby być dezorganizowany przez znaczną liczbę wniosków dotyczących udostępnienia informacji publicznej. Ponadto celem przyświecającym ustawodawcy było wyeliminowanie praktyk polegających na powielaniu rozwiązań opracowanych przez innych wnioskodawców (por. uzasadnienie Projektu ustawy, pkt 11, Sejm VIII kadencji, druk sejmowy nr 1636). Odnosząc się do zakresu podmiotowego przytoczonej regulacji należy zauważyć, że odnosi się ona wprost do właściwej instytucji, tj. dokonującej wyboru projektów do dofinansowania. Reasumując powyższe rozważania należy wskazać, że organ w sposób prawidłowy przywołał art. 37 ust. 6 ustawy wdrożeniowej, który to przepis uniemożliwiał udostępnienia w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej wewnętrznych procedur analizy zdolności kredytowej obowiązujące w projekcie "Pożyczki na kształcenie" w naborach, w których składała wnioski skarżąca, jako dokumentów złożonych przez wnioskodawcę. Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.).