III SA/Po 817/19
WyrokWSA w Poznaniu2020-01-22
Skład orzekający: Marzenna Kosewska, Małgorzata Górecka, Mirella Ławniczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było uzasadnione w sytuacji, gdy kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania nie została faktycznie wydatkowana poprzez zawarcie umów lub wydanie decyzji o dofinansowaniu, mimo zatwierdzenia listy projektów do dofinansowania?Ratio decidendi
Sąd uznał, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione. Wyczerpanie alokacji środków na dofinansowanie projektów następuje dopiero w momencie faktycznego wydatkowania tych środków, co oznacza zawarcie umów lub wydanie decyzji o dofinansowaniu, a nie samo zatwierdzenie listy projektów do dofinansowania. W związku z tym sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia.Stan faktyczny
Strona skarżąca wniosła protest przeciwko informacji o niezakwalifikowaniu jej projektu do dofinansowania ze względu na wyczerpanie puli środków. Organ pozostawił protest bez rozpatrzenia, powołując się na art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, zgodnie z którym w przypadku wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie, protest pozostawia się bez rozpatrzenia. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów, argumentując, że wyczerpanie środków oznacza zawarcie umów lub wydanie decyzji o dofinansowaniu, a nie samo zatwierdzenie listy projektów.Rozstrzygnięcie
Sąd stwierdził, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Zasądził od Zarządu Województwa na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Dnia 22 stycznia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędziowie WSA Małgorzata Górecka (spr.) WSA Mirella Ławniczak Protokolant: st. sekr. sąd. Sławomir Rajczak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2020 roku przy udziale sprawy ze skargi P. S. na informację Zarządu Województwa z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia protestu bez rozpatrzenia I. stwierdza, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia; II. zasądza od Zarządu Województwa na rzecz skarżącego kwotę [...]- ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z dnia [...] października 2019 r. Urząd Marszałkowski Województwa [...] Departament Wdrażania Europejskiego Funduszu Społecznego poinformował stronę skarżącą, że jej wniosek o dofinansowanie projektu złożony w konkursie nr [...] uzyskał łącznie 127,5 pkt, jednak nie został zakwalifikowany do dofinansowania ze względu na wyczerpanie puli środków przewidzianych w ramach przedmiotowego konkursu.
Strona pismem z dnia [...] października 2019 r. wniosła protest.
Urząd Marszałkowski Województwa [...] Departament Polityki Regionalnej pismem z dnia [...] października 2019 r. poinformował stronę, że protest pozostawiono bez rozpatrzenia.
W uzasadnieniu organ wskazał na przepis art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności realizowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 ( Dz. U. z 2018 r., poz. 1431 ze zm. ), zgodnie z którym w przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej zostanie wyczerpana kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania, a w przypadku gdy w działaniu występują poddziałania – w ramach poddziałania: właściwa instytucja, do której wpłynął protest, pozostawia go bez rozpatrzenia, informując o tym na piśmie wnioskodawcę, pouczając jednocześnie o możliwości wniesienia skargi do sądu administracyjnego na zasadach określonych w art. 61. Jak wyjaśniono, Zarząd Województwa uchwałą z dnia [...] października 2019 r. nr [...]
pozostawia bez rozpatrzenia protesty złożone w ramach konkursu nr [...] , w związku z wyczerpaniem alokacji w Działaniu 8.2 [...].
W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zarzucono naruszenie
- art. 66 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej
- art. 37 ust. 1 w zw. z art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej.
Strona wniosła o stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instancję.
W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła m. in., że definitywne wyczerpanie środków oznacza zawarcie umów lub wydanie decyzji dotyczących dofinansowania poszczególnych projektów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Zgodnie art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności realizowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 ( Dz. U. z 2018 r., poz. 1431 ze zm. ) w przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej zostanie wyczerpana kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania, właściwa instytucja, do której wpłynął protest, pozostawia go bez rozpatrzenia.
W rozpoznawanej sprawie sporne jest rozumienie pojęcia wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów.
Zdaniem organu, do wyczerpania alokacji dochodzi wówczas, gdy wartość projektów wybranych do dofinansowania i umieszczonych na liście osiągnęła wysokość kwoty przeznaczonej na dofinansowanie. Według organu, aby doszło do wyczerpania alokacji nie jest konieczne zawarcie umów o dofinansowanie projektów.
W kontrolowanych sprawach, co wynika z akt administracyjnych, organ zatwierdził listę projektów, które pozytywnie przeszły ocenę merytoryczną oraz negocjacje.
W ocenie strony skarżącej, przedstawionej w skardze wniesionej do Sądu, definitywne wyczerpanie środków oznacza zawarcie umów lub wydanie decyzji dotyczących dofinansowania poszczególnych projektów.
W ocenie Sądu stanowisko organu nie znajduje uzasadnienia
w obowiązujących przepisach prawa.
Sąd podziela stanowisko zarówno strony skarżącej, jak i stanowisko przedstawiane w orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego ( por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21.11.2019, sygn. akt I GSK 1855/19, z dnia 20.03.2019, sygn. akt I GSK 179/19, z dnia 4.01.2018, sygn. akt II GSK 23/18, z dnia 5.12.2017, sygn. akt II GSK 3577/17), że wyczerpanie alokacji, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, to faktyczne wyczerpanie środków, będące konsekwencją zawarcia umowy o dofinansowanie lub wydania decyzji o dofinansowaniu, które zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej stanowią podstawę dofinansowania projektu. Takie rozumienie pojęcia wyczerpania alokacji umożliwia precyzyjne ustalenie, czy w sprawie doszło do faktycznego wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów, a zatem czy organ, pozostawiając protest bez rozpatrzenia, prawidłowo zastosował art. 66 ust. 2 pkt 1 ustawy.
Za takim rozumieniem wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów przemawia treść art. 52 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie bowiem
z tym przepisem to umowa o dofinansowanie projektu albo decyzja o dofinansowanie projektu stanowi podstawę dofinansowania projektu. Ponadto, umowa
o dofinansowanie projektu może zostać podpisana, a decyzja
o dofinansowaniu projektu może zostać zawarta, jeżeli projekt spełnia wszystkie kryteria, na podstawie, których został wybrany do dofinansowania. Wynika zatem
z tego, że samo umieszczenie projektu na liście projektów wybranych do dofinansowania nie stanowi wiążącego przyrzeczenia (zobowiązania) zawarcia umowy o dofinansowanie. Również wnioskodawca nie uzyskuje na tym etapie wyboru projektu roszczenia o zawarcie umowy o dofinansowanie. Właściwe instytucje mają bowiem możliwość zmiany swojej decyzji, w razie wystąpienia
w okresie pomiędzy akceptacją listy rankingowej a dniem zawarcia umowy okoliczności uniemożliwiających przekazanie pomocy. W toku są bowiem procedury związane z przydzielaniem środków. A nawet ci, którzy znaleźli się na liście rankingowej, mogą jeszcze zrezygnować z ubiegania się o i przyznanie środków.
Nie budzi zatem wątpliwości Sądu, że samo tylko sporządzenie listy rankingowej nie oznacza jeszcze "wiążącego rozdysponowania" środków przeznaczonych na dofinansowanie, a umieszczenie projektów na liście, stanowi jedynie potencjalną możliwość wydatkowania środków przeznaczonych na dofinansowanie i tak zdaniem Sądu należy ocenić rozdysponowanie tej kwoty na poszczególne wnioski w chwili podjęcia uchwały przez Zarząd Województwa zatwierdzającej listy projektów do dofinansowania.
Reasumując zatem, o ile przeznaczenie kwoty na dofinansowanie projektu dokonuje się w formie listy projektów przeznaczonych do dofinansowania, to jej wyczerpanie następuje dopiero w chwili jej rzeczywistego wydatkowania – rozumianego jako zawarcie umów, zobowiązujących do płatności kwot przeznaczonych na dofinansowanie projektów.
Jak wynika ze stanowiska organu i przedłożonych dokumentów, w niniejszej sprawie nie doszło do zawarcia umów ani wydania decyzji o dofinansowanie projektów na kwotę, która uprawniałaby do stwierdzenia rzeczywistego wyczerpania środków na finansowanie przedmiotowego zadania.
Uznając zatem, że organ dokonał błędnej interpretacji pojęcia "wyczerpania kwoty przeznaczonej na dofinansowanie projektów w ramach działania", pozostawienie protestu bez rozpoznania było nieuzasadnione.
Mając na uwadze art. 65 ustawy, zgodnie z którym procedura odwoławcza,
o której mowa w art. 53 - 64, nie wstrzymuje zawierania umów z wnioskodawcami, których projekty zostały wybrane do dofinansowania, co oznacza, że właściwa instytucja, pomimo toczących się postępowań odwoławczych, może kontynuować czynności niezbędne do zawarcia umów z wnioskodawcami, których projekty zostały pozytywnie ocenione, w ponownie prowadzonym postępowaniu organ uwzględni przedstawioną powyżej ocenę prawną Sądu, biorąc pod uwagę aktualny stan faktyczny, co pozwoli na dokonanie merytorycznego rozpoznania protestu, jeśli kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania nie została wyczerpana, w przedstawionym wyżej przez Sąd rozumieniu.
Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. b ) w zw.
z art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej i art. 200 ustawy z dnia 3- sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2018.poz. 1302, ze zm.) orzekł jak w sentencji, przekazując sprawę do rozpatrzenia Zarządowi Województwa.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 14.07.2026. · Źródło