I SA/Kr 1131/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia: WSA Grażyna Firek Sędzia: WSA Piotr Głowacki (spr.) Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski Protokolant: st. sekr. sąd. Renata Furgalska - Pazdan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi M. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 lipca 2019 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2018 r. skargę oddala. Decyzją z dnia 9 lipca 2019 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania M. M. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza C. z dnia 21 stycznia 2019 r. nr [...] ustalającą w stosunku do podatnika wymiar podatku od nieruchomości na 2018 rok w kwocie [...]zł. SKO uznało za prawidłowe ustalenia i ocenę prawną organu I instancji w sytuacji, gdy istotą sporu była zasadność opodatkowania całości działki nr [...] o powierzchni 3729 m2 oraz usytuowanego na niej budynku przemysłowego o powierzchni użytkowej 513 m2, przy uwzględnieniu stawek właściwych dla gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Kolegium wskazało, iż M. M. jest właścicielem następujących działek, a to działki nr [...] o pow. 1518 m2 (sklasyfikowanej, jako Ba) i nr [...] o pow. 2392 m2 (sklasyfikowanej, jako Ba) oraz użytkownikiem wieczystym działek nr [...] o pow. 3529 m2 (sklasyfikowanej jako Lz), nr [...] o pow. 3729 m2 (sklasyfikowanej jako Ba) i nr [...] o powierzchni 3516 m2 (sklasyfikowanej jako Ba). Na działkach nr [...] i nr [...] znajdują się dwa budynki inne niemieszkalne o łącznej powierzchni użytkowej 1389 m2, a na działce nr [...] - budynek przemysłowy o powierzchni użytkowej 513 m2 (drugi budynek magazynowy został przez podatnika wyburzony w 2017 r., o czym M. M. poinformował organ podatkowy w toku postępowania dotyczącego ustalenia podatku od nieruchomości za 2017 r.). Kwestia opodatkowania działki nr [...], a także działek nr [...] i nr [...] oraz posadowionych na nich budynków (wg stawek właściwych dla gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, a także zastosowania w styczniu 2018 r. na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych zwolnienia od podatku w odniesieniu do działki nr [...]) nie budzi kontrowersji w sprawie. Z uwagi na opodatkowanie działki nr [...] od marca 2018 r. jedynie w części o pow. 1500 m2 w/g stawki właściwej dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, a w pozostałym zakresie w/g stawki właściwej dla gruntów pozostałych - także sposób opodatkowania tej nieruchomości gruntowej nie jest obecnie sporny. Na działce nr [...] znajduje się rozpoczęta inwestycja - budynek o przeznaczeniu inny niemieszkalny, który nie spełnia definicji budynku z ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w związku z czym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości, co również jest okolicznością niesporną w sprawie. W zakresie spornej działki nr [...] o powierzchni 3729 m2 oraz usytuowanego na niej budynku przemysłowego o powierzchni użytkowej 513 m2, organ odwoławczy podkreślił, odnosząc to do obowiązujących przepisów, w szczególności art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej i art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców oraz wykładni dokonanej przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 12 grudnia 2017 r, w sprawie SK 13/15, iż w przypadku osób fizycznych będących przedsiębiorcami konieczne jest ustalenie, czy nieruchomość ta wchodzi w skład przedsiębiorstwa prowadzonego przez tę osobę, czy też stanowi jej majątek osobisty, odrębny od majątku związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej. O gospodarczym przeznaczeniu nieruchomości może świadczyć przykładowo jej ujęcie w prowadzonej przez osobę fizyczną ewidencji środków trwałych, dokonywanie odpisów amortyzacyjnych lub zaliczanie wydatków związanych z korzystaniem z nieruchomości do kosztów uzyskania przychodów z działalności gospodarczej. Nie są to jednak jedyne kryteria decydujące o takiej kwalifikacji gruntu lub budynku, bowiem do nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarcze zaliczone winny być również te grunty lub budynki, które przejściowo nie są wykorzystywane przez osobę fizyczną w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, ale ich cechy oraz rodzaj powodują, że mogą być one wykorzystywane na ten cel. Natomiast warunków takich nie spełnia nieruchomość (budynek, grunt) przeznaczona na realizację niegospodarczych, osobistych {"prywatnych’) celów życiowych osoby fizycznej. Odnosząc powyższe do realiów niniejszej sprawy, organ odwoławczy wskazał, że podatnik jest przedsiębiorcą wpisanym do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej pod firmą M. M. P.P.H.U. "E. ". M. M. wykonywanie działalności gospodarczej rozpoczął w dniu 12 kwietnia 1999 r. i prowadzi ją nadal. Przeważający rodzaj prowadzonej działalności stanowi produkcja pozostałych wyrobów stolarskich i ciesielskich dla budownictwa (PKD [...]). Oprócz tego zajmuje się m.in. wynajmem i zarządzaniem nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD [...]). Jako główne miejsce wykonywania działalności wskazał Plac K. w C.. Z akt sprawy wynika również, że M. M. stał się użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowych składających się z działek: działki nr [...] wraz z prawem własności budynków posadowionych na przedmiotowej działce oraz działki nr [...] wraz z prawem własności budynku magazynowego na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w O. o przysądzeniu prawa użytkowania wieczystego i prawa własności z dnia 11 kwietnia 2017 r. Podatnik prezentował stanowisko, że nabyte przez niego w trybie licytacji komorniczej działki nr [...] oraz [...], zabudowane budynkami przemysłowymi, znajdujące się na terenie strefy przemysłowej, nie służą i potencjalnie nie mogą służyć prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i stanowią jego majątek "prywatny". Jak podnosił podatnik nieruchomości, o których mowa, nie zostały ujęte w ewidencji środków trwałych, nie były dokonywane odpisy amortyzacyjne, a wydatki nie zostały zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Ponadto podnosił, że nie skorzystał z możliwości odliczenia podatku VAT. Zdaniem podatnika do w/w. gruntów i budynku (stanowiącego przedmiot opodatkowania) powinna znaleźć zastosowanie stawka obniżona, z wyjątkiem części gruntów, które znajdują się w posiadaniu innego przedsiębiorcy na podstawie zawartych umów najmu. Natomiast zdaniem organu podatkowego I instancji, które to stanowisko podzieliło Kolegium, w odniesieniu do całej działki nr [...] oraz posadowionego na niej budynku winny znaleźć zastosowanie stawki właściwe dla gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Natomiast w przypadku działki nr [...] z uwagi na niewykazanie na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego związku całości tej nieruchomości z działalnością gospodarczą prowadzoną przez M. M. lub inny podmiot, przyjąć należy, iż powierzchnia działki (1500 m2) zajęta na prowadzenie działalności gospodarczej na podstawie umowy najmu zawartej z ZUE S.A. powinna być opodatkowana od marca 2018 r. stawką przewidzianą dla gruntów związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, a w pozostałym zakresie stawką przewidzianą dla gruntów pozostałych. Organ odwoławczy podał także, iż decyzją z dnia 8 września 2017r., znak: [...], Burmistrz C. - po rozpatrzeniu wniosku złożonego przez E. Sp. z o.o. z siedzibą w C. - ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku kotłowni na biomasę oraz budynku produkcyjnomagazynowego z towarzyszącymi urządzeniami budowlanymi przy ul. [...] w C., na działkach nr [...] i nr [...] (obręb C.). Z kopii mapy ewidencyjnej dołączonej do w/w. decyzji o warunkach zabudowy wynika, że zakres inwestycji obejmuje działki nr [...] i nr [...] w całości. Zgodnie z wydaną decyzją projektowana inwestycja, polega na przebudowie i rozbudowie istniejącego zakładu produkcji stolarki budowlanej (zlokalizowanego na sąsiedniej działce nr [...]) z towarzyszącymi urządzeniami budowlanymi zapewniającymi jego użytkowanie zgodnie z przyszłymi potrzebami i przeznaczeniem w zakresie: 1) rozbiórka istniejącego budynku składowego, 2) budowa budynku kotłowni na biomasę (trociny i zrębki drewniane powstające w toku produkcji) do celów centralnego ogrzewania wraz z instalacjami wewnętrznymi, silosem na biomasę oraz urządzeniami technologicznymi, pow. zabudowy kotłowni 80 - 90 m2 + 70 - 100 m2 (silos i urządzenia), 3) budowa budynku produkcyjno - magazynowego, pow. zabudowy 450 - 500 m2, 4) przebudowa i rozbudowa infrastruktury technicznej, instalacji technicznych itp., 5) przebudowa i rozbudowa utwardzonych podjazdów, placów itp. W dniu 29 września 2017 r. E. Sp. z o.o. złożyła wniosek o wydanie pozwolenia na budowę dla wyżej opisanej inwestycji. Z uzasadnienia decyzji z dnia 8 listopada 2017 r., znak: [...], w której Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę, wynika, że E. Sp. z o.o. wraz z wnioskiem o wydanie przedmiotowej decyzji złożyła oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością nr [...] oraz [...] na cele budowlane. Ponadto z powołanej decyzji Starosty [...] z dnia 8 listopada 2017 r, znak: [...], wynika, że powierzchnia zabudowy budynku kotłowni wynosi 81,02 m2, budynku produkcyjnomagazynowego - 453,10 m2 i silosu - 53,58 m2 (łącznie powierzchnia zabudowy budynków i silosu wynosi zatem 587,70 m2). Ponadto w piśmie z dnia 9 sierpnia 2018 r. M. M. wyjaśnił, że Spółka E. jako inwestor dysponuje m.in. działką nr [...] na podstawie jego zgody. Z akt sprawy - przekazanych przez Starostę O. uwierzytelnionych kserokopii wybranych stron projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją znak: [...], w tym kserokopii oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane złożonego w dniu 28 września 2017 r., wynika, iż M. M., działając, jako osoba upoważniona do działania w imieniu Inwestora, tj. E. Sp. z o.o. oświadczył, że Spółka posiada prawo do dysponowania działką nr [...] oraz [...] na cele budowlane na podstawie stosunku zobowiązaniowego oraz z tytułu posiadania prawa użytkowania wieczystego. Zatem zdaniem organów podatkowych należy przyjąć, że zgodnie z oświadczeniem Inwestora, od września 2017 r. działka [...] była w posiadaniu Spółki z o.o. realizującej inwestycję. Stosownie bowiem do treści art. 32 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponadto z projektu budowlanego oraz z mapy do celów projektowych wynika, iż inwestycja realizowana przez E. Sp. z o.o. na spornej działce [...] ma na celu budowę kotłowni, w której zainstalowany zostanie kocioł do celów centralnego ogrzewania na biomasę (trociny i zrębki drewniane powstające w toku produkcji okien drewnianych, produkowanych w budynku sąsiednim, zlokalizowanym na działce nr [...] oraz [...], stanowiącym własność inwestora), wraz z silosem na te trociny i zrębki oraz urządzeniami technologicznymi tj. przewody odsysające, stacja filtracyjna, kontener itp. Oprócz kotłowni planowana jest budowa budynku produkcyjno - magazynowego, który stanowić będzie uzupełnienie funkcji istniejącego budynku produkcyjnego okien drewnianych. W budynku przechowywane będą elementy drewniane stanowiące surowiec do produkcji okien (belki, kantówki, deski, listwy, okucia, akcesoria okienne i drzwiowe), a także wykonywana będzie wstępna ich obróbka. W stanie istniejącym teren przedmiotowych działek Jest częściowo zagospodarowany i zabudowany istniejącą zabudową produkcyjno - magazynową zakładu produkcji okien drewnianych, stanowiącego własność inwestora. Na terenie dz. nr [...] oraz sąsiedniej [...] znajduje się budynek główny zakładu produkcyjnego, natomiast na terenie dz. nr [...] znajduje się istniejący budynek magazynowy, podlegający rozbiórce na podstawie zgłoszenia rozbiórki z dnia 5.09.2017r., oraz istniejący budynek produkcyjny, nie objęty planowaną inwestycją, także stanowiące własność Inwestora. Na terenie działki nr [...] oraz sąsiedniej [...] znajduje się budynek główny zakładu produkcyjnego, natomiast na terenie przedmiotowej działki nr [...] znajduje się istniejący budynek magazynowy, podlegający rozbiórce na postawie zgłoszenia rozbiórki z dnia 5 września 2017 r., oraz istniejący budynek produkcyjny, nie objęty planowaną inwestycją, także stanowiące własność Inwestora. Na stronie 55 projektu zawarto zestawienie powierzchni obiektów budowlanych, które powstaną na spornej działce [...] - łączna powierzchnia zabudowy budynku kotłowni, budynku produkcyjno - magazynowego i silosu wyniesie 587,70 m2. Dodatkowo na terenie inwestycji zaprojektowano 16 miejsc postojowych. Na stronie 56 projektu zapisano, iż "budynek kotłowni przeznaczony będzie wyłącznie na potrzeby kotłowni z kotłem na biomasę do celów centralnego ogrzewania budynków Inwestora, zarówno projektowanych jak i istniejącego budynku produkcyjnego. Budynek produkcyjno - magazynowy przeznaczony będzie na cele produkcyjno - magazynowe firmy Inwestora, tj. składowanie oraz wstępną obróbkę elementów drewnianych służących do produkcji okien drewnianych". Uwzględniając powyższe Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że organ I instancji w sposób prawidłowy opodatkował działkę nr [...], sklasyfikowaną w ewidencji gruntów i budynków, jako tereny przemysłowe (Ba), wraz z posadowionym na niej budynkiem przemysłowym według stawek przewidzianych dla nieruchomości związanych z działalnością gospodarczą. Zdaniem organu odwoławczego zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na traktowanie spornej działki nr [...], jako tworzącej gospodarczą całość z działkami nr [...] i nr [...]. M. M., jako osoba fizyczna prowadzi działalność gospodarczą polegającą na produkcji pozostałych wyrobów stolarskich i ciesielskich dla budownictwa oraz wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami własnymi oraz dzierżawionymi. Powyższa działalność prowadzona jest w C. w istniejącym zakładzie stolarskim zlokalizowanym na działkach [...] oraz [...]. W przedmiotowym zakładzie stolarskim - zgodnie z wyjaśnieniami Podatnika - działalność prowadzi również Spółka E. Sp. z o.o. na podstawie umowy najmu. Działalność Spółki polega przede wszystkim na produkcji pozostałych wyrobów stolarskich i ciesielskich dla budownictwa. Na działce nr [...] oraz spornej działce [...] realizowana jest inwestycja przez E. Sp. z o.o. polegająca na przebudowie i rozbudowie istniejącego zakładu produkcji stolarki budowlanej. Kotłownia, która powstanie będzie ogrzewać zarówno istniejący budynek produkcyjny oraz magazynowe, tj. składowanie oraz wstępną obróbkę elementów drewnianych służących do produkcji okien drewnianych. Z decyzji Starosty [...] z dnia 8 listopada 2017 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę wynika, że obiekt nieprzewidziany do dalszego użytkowania - budynek magazynowy został rozebrany. Uzasadnia to postawienie tezy, iż budynek przemysłowy o powierzchni użytkowej 513 m2 (nieprzeznaczony do rozbiórki) wpisuje się w działalność Inwestora - E. sp. z o.o. i jest/będzie przez przedsiębiorcę wykorzystywany. Zdaniem Kolegium brak jest podstaw do przyjęcia, iż jedna z działek (nr [...]), na której jest realizowana inwestycja o charakterze stricte przemysłowym, obejmująca budowę dwóch budynków o łącznej powierzchni zabudowy 534,12 m2 i silosu o powierzchni zabudowy 53,58 m2 oraz przewidująca urządzenie minimum 16 miejsc postojowych na terenie zamierzenia inwestycyjnego (vide: projekt budowlany oraz decyzja o warunkach zabudowy z dnia 8 września 2017 r.), służy realizacji pozamieszkaniowych, osobistych potrzeb podatnika lub jego rodziny, zwłaszcza, że przedmiotowa inwestycja ściśle łączy się z rodzajem działalności gospodarczej prowadzonej przez M. M. (jako przedsiębiorcy) oraz E. Sp. z o.o. Dlatego też w ocenie organu odwoławczego nieruchomość, na której realizowana jest powyższa inwestycja powinna zostać w całości uznana za związaną z prowadzoną działalnością gospodarczą. Kolegium stwierdziło zatem, że w toku prowadzonego postępowania wyjaśniającego w oparciu o wyżej wskazane dowody, Burmistrz C. wykazał, że nieruchomość składająca się z działki nr [...] (wraz z posadowionym na niej budynkiem przemysłowym o powierzchni użytkowej 513 m2) znajduje się w posiadaniu przedsiębiorcy, a to uzasadnia zastosowanie stawek właściwych dla gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. W ocenie Kolegium trafne jest przyjęcie, iż na skutek zajęcia działki nr [...] przez E. Sp. z o.o. na działalność gospodarczą w roku 2018 w całości winna ona być opodatkowana stawką przewidzianą dla nieruchomości związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą włączając w to posadowiony na niej budynek (który wpisuje się w działalność Inwestora - E. Sp. z o.o., a także M. M., jako przedsiębiorcy i jest/będzie przez przedsiębiorcę wykorzystywany w prowadzonej działalności gospodarczej). Okoliczność czasowego niewykorzystywania nieruchomości na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej, w świetle art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, nie ma wpływu na możliwość zastosowania wyższych stawek podatku, tj. dla gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Decydujące znaczenie ma bowiem fakt posiadania nieruchomości przez przedsiębiorcę lub inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Bez znaczenia pozostaje również okoliczność, czy przedsiębiorca rzeczywiście w danej chwili wykonuje działalność gospodarczą z wykorzystaniem danej nieruchomości i czy np. osiąga z tego tytułu dochód. Pojęcie budynków "związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej" jest szersze od pojęcia "zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej" i obejmuje także pośrednie związanie budynku lub jego części z działalnością gospodarczą. Z orzecznictwa sądowego wynika również, że przepis art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w żaden sposób nie uzależnia kwalifikacji gruntu (co można odnieść również do budynku niemieszkalnego) od jego wykorzystywania w danej chwili w prowadzonej działalności gospodarczej. Brak wykorzystywania nieruchomości na bieżące potrzeby gospodarcze w danym okresie nie może decydować o charakterze tych przedmiotów opodatkowania oraz ich prawnopodatkowej kwalifikacji w odniesieniu do podatku od nieruchomości. W przypadku prowadzenia działalności gospodarczej podatek od nieruchomości ma charakter podatku przychodowego. Przedmiot opodatkowania w/g podwyższonych stawek stanowią więc nieruchomości, które powodują lub mogą powodować uzyskiwanie przez podatnika przychodów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 listopada 2018 r.. sygn. akt II FSK 1273/18). W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie M. M. zarzucił naruszenie: - art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych poprzez jego błędne zastosowanie, jak również - błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia Skarżący podkreślił, iż przedmiotowa działka nr [...] została tylko w zakresie 400 m2 przez samego podatnika wskazana w deklaracji podatkowej, jako związana z działalnością gospodarczą, bowiem została wynajęta w tym zakresie E. Sp. z o.o. w C.. Przedmiotowa nieruchomość została nabyta przez skarżącego, jako osobę fizyczną, a w konsekwencji żaden koszt związany z nieruchomością nie został uwzględniony w rozliczeniach podatkowych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej - nie zostały one ujęte w ewidencji środków trwałych, nie są dokonywane odpisy amortyzacyjne, wydatki nie są zaliczane do kosztów uzyskania przychodu, a podatnik nie skorzystał z możliwości odliczenia podatku VAT. Skarżący podkreślił, iż w/w spółka z ograniczoną odpowiedzialnością posiada odrębną podmiotowość prawną w stosunku do udziałowców, a tym samym nieruchomość ta jest w posiadaniu przedsiębiorcy (jednak tylko w części tj. w zakresie 400m2 na działce [...] objętych umową najmu), ale jest nim nie M. M., ale E. Sp. z o.o. Stan przedmiotowych nieruchomości uniemożliwia ich wykorzystywanie wprost na cele działalności gospodarczej. Stanie się to jednak możliwe w ramach opisanej wyżej inwestycji, jednak jedynie w przewidzianym w tejże inwestycji zakresie jak i zgodnie z zawartymi umowami najmu. Nie jest przy tym przesądzone, że podatnik będzie na przedmiotowych nieruchomościach prowadził działalność gospodarczą, tym bardziej, iż działa w tym przypadku, jako osoba fizyczna, a nie jako przedsiębiorca. Może wykorzystać je, jako lokatę kapitału lub działkę rekreacyjną. Nadto oświadczenia inwestora o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie jest w żaden sposób powiązane wprost z kwestią posiadania nieruchomości przez przedsiębiorcę, które to jest przesłanką zastosowania wyższej stawki podatku od nieruchomości. Nieruchomość obejmująca sporną część działki nr [...] nie może być wprost wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Stanie się to możliwe dopiero po zrealizowaniu inwestycji i wyłącznie w jej zakresie. Tożsama sytuacja ma miejsce w odniesieniu do działki nr [...]. Organ podatkowy różnicuje jednak obie te sytuacje faktyczne Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako "p.p.s.a."), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. – następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub podjęta została czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu. Zgodnie z definicją zawartą w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, przez grunty, budynki i budowle związane z prowadzeniem działalności gospodarczej należy rozumieć grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, z zastrzeżeniem ust. 2a. Z definicji tej zatem wynika, że co do zasady sam fakt posiadania gruntu, budynku lub budowli przez przedsiębiorcę lub inny podmiot prowadzący działalność gospodarczą skutkuje tym, że są one związane z prowadzeniem działalności gospodarczej i decyduje o zastosowaniu wyższej stawki podatku. Tak więc różnego rodzaju obiekty i grunty, będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, nawet jeśli są niewykorzystywane w danym momencie lub gdzie prowadzona jest innego rodzaju działalność, niż gospodarcza należy uznać za związane z działalnością gospodarczą. W świetle prezentowanych w orzecznictwie sądowym poglądów, powyższa zasada, jak wskazał skarżony organ, doznaje ograniczenia poprzez konieczność identyfikowania osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą: z jednej strony jako przedsiębiorcę w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. 2017 r. poz. 2168 ze zm.) i art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz. U. 2018 r. poz. 646), z drugiej strony, jako podmiot uczestniczący w szeroko pojmowanych pozagospodarczych stosunkach prawnych, w tym realizujący określone cele życiowe i zadania w ramach rodziny, którą tworzy. To zaś przekłada się także na podział jej mienia: na faktycznie związany z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz służący realizacji pozagospodarczych celów osobistych. Na tę ostatnią kategorię składają się nie tylko budynki mieszkalne oraz grunty związane z tymi budynkami (wyraźnie wyłączone przez ustawodawcę z nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej), ale przykładowo również nieruchomości rekreacyjne, nieruchomości traktowane przez podatnika, jako lokata kapitału, nieruchomości przeznaczone do wynajmu (jeżeli przychody z tego tytułu nie są zaliczane do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej) itp. Zatem kwalifikacja prawna winna zostać poprzedzona ustaleniem, jakie nieruchomości związane są z aktywnością podatnika jako przedsiębiorcy, a jakie należą do jego majątku osobistego, tzn. w założeniu niezwiązanego z działalnością gospodarczą (por. argumentacja zawarta w wyroku TK z dnia 12 grudnia 2017 r, w sprawie SK 13/15, oraz wyroki NSA dnia 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK 1419/17, z dnia 1 lutego 2018 r., sygn. akt 11 FSK 3355/17 i z dnia 16 maja 2017 r., sygn. akt II FSK 791/16). W ocenie sądu skarżony organ, wbrew zarzutom skargi, prawidłowo powyżej opisane przesłanki ustalił i ocenił, opierając się głównie na tym, iż skarżący jest przedsiębiorcą wpisanym do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej [...] pod firmą M. M. P.P.H.U. "E.", rozpoczął wykonywanie działalności gospodarczej w 1999 r. i prowadzi ją nadal. Przeważający rodzaj prowadzonej działalności stanowi produkcja pozostałych wyrobów stolarskich i ciesielskich dla budownictwa (PKD [...]). Oprócz tego podatnik zajmuje się m.in. wynajmem i zarządzaniem nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD [...]). Stał się użytkownikiem wieczystym nieruchomości gruntowych składających się z m.in. spornej działki nr [...] wraz z prawem własności budynków posadowionych na przedmiotowej działce na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w O. o przysądzeniu prawa użytkowania wieczystego i prawa własności z dnia 11 kwietnia 2017 r. O ile skarżący prezentował stanowisko, że nabyte przez niego w trybie licytacji komorniczej działki nr [...] oraz [...], zabudowane budynkami przemysłowymi, znajdujące się na terenie strefy przemysłowej, nie służą i potencjalnie nie mogą służyć prowadzonej przez niego działalności gospodarczej i stanowią jego majątek "prywatny", gdyż nie zostały ujęte w ewidencji środków trwałych, nie były dokonywane odpisy amortyzacyjne, a wydatki nie zostały zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, a także nie skorzystał z możliwości odliczenia podatku VAT (z wyjątkiem części gruntów, które znajdują się w posiadaniu innego przedsiębiorcy na podstawie zawartych umów najmu), to w odniesieniu do całej działki nr [...] oraz posadowionego na niej budynku winny znaleźć zastosowanie stawki właściwe dla gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Decydującą dla rozstrzygnięcia okolicznością jest decyzja z dnia 8 września 2017r., znak: [...], po rozpatrzeniu wniosku złożonego przez E. Sp. z o.o. z siedzibą w C. o ustaleniu warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku kotłowni na biomasę oraz budynku produkcyjnomagazynowego z towarzyszącymi urządzeniami budowlanymi przy ul. [...] w C., na działkach nr [...] i nr [...] (obręb C.), kiedy zakres inwestycji obejmuje działki nr [...] i nr [...] w całości i polega na przebudowie i rozbudowie istniejącego zakładu produkcji stolarki budowlanej (zlokalizowanego na sąsiedniej działce nr [...]) z towarzyszącymi urządzeniami budowlanymi zapewniającymi jego użytkowanie zgodnie z przyszłymi potrzebami i przeznaczeniem w zakresie: 1) rozbiórka istniejącego budynku składowego, 2) budowa budynku kotłowni na biomasę (trociny i zrębki drewniane powstające w toku produkcji) do celów centralnego ogrzewania wraz z instalacjami wewnętrznymi, silosem na biomasę oraz urządzeniami technologicznymi, pow. zabudowy kotłowni 80 - 90 m2 + 70 -100 m2 (silos i urządzenia), 3) budowa budynku produkcyjno - magazynowego, pow. zabudowy 450 - 500 m2, 4) przebudowa i rozbudowa infrastruktury technicznej, instalacji technicznych itp., 5) przebudowa i rozbudowa utwardzonych podjazdów, placów itp. Nadto decyzją z dnia 8 listopada 2017 r., znak: [...] Starosta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla E. Sp. z o.o., gdzie powierzchnia zabudowy budynku kotłowni wynosi 81,02 m2, budynku produkcyjnomagazynowego - 453,10 m2 i silosu - 53,58 m2 (łącznie powierzchnia zabudowy budynków i silosu wynosi zatem 587,70 m2), a M. M. wyjaśnił, że Spółka E. jako Inwestor dysponuje m.in. działką nr [...] na podstawie jego zgody. Z projektu budowlanego oraz z mapy do celów projektowych wynika, iż inwestycja realizowana przez spółkę E. na spornej działce [...] ma na celu budowę kotłowni, w której zainstalowany zostanie kocioł do celów centralnego ogrzewania na biomasę (trociny i zrębki drewniane powstające w toku produkcji okien drewnianych, produkowanych w budynku sąsiednim, zlokalizowanym na działce nr [...] oraz [...], stanowiącym własność inwestora), wraz z silosem na te trociny i zrębki oraz urządzeniami technologicznymi tj. przewody odsysające, stacja filtracyjna, kontener itp. Oprócz kotłowni planowana jest budowa budynku produkcyjno - magazynowego, który stanowić będzie uzupełnienie funkcji istniejącego budynku produkcyjnego okien drewnianych. W budynku przechowywane będą elementy drewniane stanowiące surowiec do produkcji okien (belki, kantówki, deski, listwy, okucia, akcesoria okienne i drzwiowe), a także wykonywana będzie wstępna ich obróbka, jako przygotowanie elementów do produkcji tj.. rozpakowywanie, cięcie, szlifowanie itp. W stanie istniejącym teren przedmiotowych działek jest częściowo zagospodarowany i zabudowany istniejącą zabudową produkcyjno - magazynową zakładu produkcji okien drewnianych, stanowiącego własność inwestora. Na terenie dz. nr [...] oraz sąsiedniej [...] znajduje się budynek główny zakładu produkcyjnego, natomiast na terenie dz. nr [...] znajduje się istniejący budynek magazynowy, podlegający rozbiórce na podstawie zgłoszenia rozbiórki z dnia 5.09.2017r., oraz istniejący budynek produkcyjny, nie objęty planowaną inwestycją, także stanowiące własność inwestora. Na terenie działki nr [...] oraz sąsiedniej [...] znajduje się budynek główny zakładu produkcyjnego, natomiast na terenie przedmiotowej działki nr [...] znajduje się istniejący budynek magazynowy, podlegający rozbiórce na postawie zgłoszenia rozbiórki z dnia 5 września 2017 r., oraz istniejący budynek produkcyjny, nie objęty planowaną inwestycją, także stanowiące własność inwestora. Wobec powyższego sporna działka [...] była w posiadaniu spółki realizującej inwestycję, a organy prawidłowo oceniły, iż zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwala na traktowanie spornej działki nr [...], jako tworzącej gospodarczą całość z działkami nr [...] i nr [...]. Podzielić należy stanowisko, że M. M., jako osoba fizyczna prowadzi działalność gospodarczą polegającą na produkcji pozostałych wyrobów stolarskich i ciesielskich dla budownictwa oraz wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami własnymi oraz dzierżawionymi. Powyższa działalność prowadzona jest w C. w istniejącym zakładzie stolarskim zlokalizowany na działkach [...] oraz [...]. W przedmiotowym zakładzie stolarskim działalność prowadzi również E. Sp. z o.o. na podstawie umowy najmu. Działalność Spółki polega przede wszystkim na produkcji pozostałych wyrobów stolarskich i ciesielskich dla budownictwa. Na działce nr [...] oraz spornej działce [...] realizowana jest inwestycja przez E. Sp. z o.o. polegająca na przebudowie i rozbudowie istniejącego zakładu produkcji stolarki budowlanej. Kotłownia, która powstanie będzie ogrzewać zarówno istniejący budynek produkcyjny oraz magazynowe, tj. składowanie oraz wstępną obróbkę elementów drewnianych służących do produkcji okien drewnianych. Niewadliwie przyjmuje organ, że budynek przemysłowy o powierzchni użytkowej 513 m2 (nieprzeznaczony do rozbiórki) wpisuje się w działalność Inwestora - E. sp. z o.o. i jest/będzie przez przedsiębiorcę wykorzystywany. Istotnie brak jest zatem podstaw do przyjęcia, iż jedna z działek (nr [...]), na której jest realizowana inwestycja o charakterze stricte przemysłowym, obejmująca budowę dwóch budynków o łącznej powierzchni zabudowy 534,12 m2 i silosu o powierzchni zabudowy 53,58 m2 oraz przewidująca urządzenie minimum 16 miejsc postojowych na terenie zamierzenia inwestycyjnego służy realizacji pozamieszkaniowych, osobistych potrzeb skarżacego lub jego rodziny, zwłaszcza że, jak słusznie podkreśla organ, przedmiotowa inwestycja ściśle łączy się z rodzajem działalności gospodarczej prowadzonej przez M. M. (jako przedsiębiorcy) oraz E. Sp. z o.o. Uprawniona jest więc konkluzja, że okoliczność czasowego niewykorzystywania nieruchomości na potrzeby prowadzenia działalności gospodarczej, w świetle art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w związku z realizacją wyżej opisanej inwestycji, nie ma wpływu na możliwość zastosowania wyższych stawek podatku, tj. dla gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Bez znaczenia pozostaje okoliczność, czy przedsiębiorca rzeczywiście w danej chwili wykonuje działalność gospodarczą z wykorzystaniem danej nieruchomości i czy np. osiąga z tego tytułu dochód. Pojęcie budynków "związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej" jest wszak istotnie szersze od pojęcia "zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej" i obejmuje także pośrednie związanie budynku lub jego części z działalnością gospodarczą. Z orzecznictwa sądowego wynika niedwuznacznie, że art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w żaden sposób nie uzależnia kwalifikacji gruntu (co można odnieść również do budynku niemieszkalnego) od jego wykorzystywania w danej chwili w prowadzonej działalności gospodarczej. Trafnie przywołuje organ stanowisko NSA, że brak wykorzystywania nieruchomości na bieżące potrzeby gospodarcze w danym okresie nie może decydować o charakterze tych przedmiotów opodatkowania oraz ich prawnopodatkowej kwalifikacji w odniesieniu do podatku od nieruchomości. W przypadku prowadzenia działalności gospodarczej podatek od nieruchomości ma charakter podatku przychodowego. Przedmiot opodatkowania wedle podwyższonych stawek stanowią więc nieruchomości, które powodują lub mogą powodować uzyskiwanie przez podatnika przychodów (por. wyrok NSA z dnia 20 listopada 2018 r.. sygn. akt II FSK 1273/18). Sąd pominął wnioski dowodowe złożone przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie, albowiem oferowane dowody nie miały waloru wykazywania okoliczności spornych, nie miały tez istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 151 ustawy o p.p.s.a. oddalając skargę.