I OZ 184/20

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2020-03-05

Skład orzekający: Maciej Dybowski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Sąd pierwszej instancji prawidłowo odrzucił skargę z powodu braku numeru PESEL, mimo że numer ten znajdował się w aktach administracyjnych sprawy?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Sąd pierwszej instancji nieprawidłowo odrzucił skargę z powodu braku numeru PESEL. Sąd dysponował numerem PESEL skarżącego w aktach administracyjnych, co spełniało cel wymogu ustawy nowelizującej. Niezachowanie warunków formalnych skargi nie uniemożliwiało nadania jej prawidłowego biegu, co jest zgodne z zasadą szybkości postępowania i ekonomii procesowej oraz konstytucyjnym prawem do sądu.
Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie stwierdzenia nieważności, ponieważ skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, polegających na braku wskazania numeru PESEL, mimo wezwania sądu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpatrywał zażalenie na to postanowienie.
Rozstrzygnięcie
Naczelny Sąd Administracyjny sprostował oczywiste omyłki w zaskarżonym postanowieniu, uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

P O S T A N O W I E N I E Dnia 5 marca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M.L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 24 października 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 833/19 odrzucające skargę M.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności postanawia 1. sprostować oczywiste omyłki a. zawartą w rubrum zaskarżonego postanowienia, w ten sposób, że po słowach "z dnia [...] maja 2019 r." wyrażenie "([...])", zastąpić wyrażeniem "([...])"; b. zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, w ten sposób, że po słowach: "doręczone skarżącemu w dniu" liczbę "29" zastąpić liczbą "9"; "skarżący nie" słowa "podpisał skargi" zastąpić słowami "nadesłał numeru PESEL" 2. uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania Postanowieniem z dnia 24 października 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 833/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M.L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności. Sąd I instancji podniósł, że M.L. złożył skargę na decyzj[e] Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] maja 2019 r. ([...]) w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. [Zarządzeniem z 7 sierpnia 2019 r. rozdzielone zostały sprawy M.L. w ten sposób, że pod sygnaturą akt III SA/Kr 833/19 została zarejestrowana sprawa ze skargi na decyzję z [...] maja 2019 r. nr [...], k. 2 akt sądowych.] Pismem z 21 sierpnia 2019 r. wezwano skarżącego do usunięcia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania braków formalnych skargi przez wskazanie numeru PESEL, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu "29" [winno być "9"; k. 12 akt sądowych] września 2019 r. Do 24 października 2019 r. nie uzupełniono braków formalnych skargi. WSA podniósł, że w niniejszej sprawie mimo doręczenia 9 września 2019 r. wezwania o uzupełnieni braku formalnego skargi przez wskazanie numeru PESEL, skarżący nie "podpisał skargi" [winno być "nadesłał numeru PESEL"; k. 10-12 akt sądowych]. Sąd I instancji, na podstawie art. 58 §1 pkt 3 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia (k. 14-15 akt sądowych). Zażalenie na postanowienie III SA/Kr 833/19 wywiódł M.L. (k. 22 akt sądowych). Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest zasadne, choć z innych powodów niż wskazane w zażaleniu. Pismo procesowe strony winno spełniać określone warunki formalne, bez których nie można mu nadać prawidłowego biegu. Wymogi formalne składanych pism uregulowane zostały w art. 46 ppsa. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b in principio ppsa, poza elementami wymienionymi w § 1 tego przepisu, pismo strony powinno ponadto zawierać, w przypadku, gdy jest pierwszym pismem w sprawie - numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną. W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 ppsa, obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 ppsa, jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, stosownie do którego sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Powyższy obowiązek wprowadzono na mocy art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 934, dalej ustawa nowelizująca). Jak wynika z uzasadnienia projektu ww. ustawy (Sejm RP VIII Kadencji, nr druku 3260) wymóg wskazania numeru PESEL ma na celu zapewnić lepszą identyfikację stron lub innych uczestników postępowania sądowo-administracyjnego (postanowienie NSA z 7.11.2019 r. II OZ 999/19, cbosa). Art. 5 pkt 2 ustawy nowelizującej - jako przepis przejściowy - przewiduje, że do pierwszego pisma wniesionego przez stronę w danej sprawie po dniu wejścia w życie ustawy nowelizującej stosuje się art. 46 § 2 ppsa, w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą. Sąd I instancji wypełniając obowiązki nałożone na niego ustawą nowelizującą przeoczył, że PESEL skarżącego znajduje się w aktach administracyjnych sprawy (kwestionariusz i oświadczenie z 10.8.2017 r., k. 12, 7 akt administracyjnych). W świetle powyższego Sąd dysponował numerem PESEL skarżącego, przez co podstawowy cel, a zarazem i wymóg, ustawy nowelizacyjnej w omawianym zakresie został spełniony. Niezachowanie warunków formalnych skargi nie uniemożliwiało nadania skardze prawidłowego biegu (argum. ex art. 49 § 1 ppsa; postanowienie NSA z 22.11.2019 r. I OZ 1121/19). Powyższe stanowisko nawiązuje do zasady szybkości postępowania sądowego w powiązaniu z zasadą ekonomii procesowej. Podobnie, choć niejednolicie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekał w sprawach, w których pełnomocnictwo uprawniające do reprezentowania strony przed sądem administracyjnym zalegało w aktach administracyjnych, a nie zostało wniesione przy piśmie procesowym kierowanym do sądu (postanowienie NSA z 18.9.2019 r. I OZ 771/19, cbosa). Konstytucyjne prawo do sądu (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP), które - w powiązaniu z nakazem wykładni prokonstytucyjnej - winno prowadzić do odrzucenia wyników wykładni zbyt rygorystycznej, zamykającej stronie drogę do rozpoznania jej sprawy przez sąd przez nadmierny formalizm (postanowienie NSA z 16.4.2019 r. I OZ 339/19, cbosa). Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w pkt 2 sentencji. O sprostowaniu oczywistej omyłki orzeczono na podstawie art. 156 § 3 w zw. z art. 166 ppsa (k. 2 akt sądowych) (pkt 1 sentencji).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 15.07.2026. · Źródło