III SA/Gl 89/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Herman (spr.), Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Protokolant Starszy referent Izabela Maj-Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2020 r. sprawy ze skargi Gminy M. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Śląskiego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odwołania dyrektora "A" oddala skargę. Zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] r., nr [...], Wojewoda Śląski, na podstawie art. 91 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 mara 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U, z 2019 r. poz. 506) stwierdził nieważność zarządzenia Wójta Gminy M. z dnia [...] r., nr [...], w sprawie odwołania dyrektora "A" w M., jako sprzecznego z art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. Prawo oświatowe (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz.1148 ze zm.). W uzasadnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny oraz argumentację prawną. W dniu [...] r. Wójt Gminy M., mimo otrzymania negatywnej opinii Śląskiego Kuratora Oświaty, wydał zarządzenie nr [...], którym odwołał W.S. ze stanowiska dyrektora "A" w M. bez wypowiedzenia z dniem [...] r. Jako przyczynę odwołania Wójt wskazał w pierwszej kolejności nieudokumentowane rozporządzenie środkami szkoły. Z informacji uzyskanych od przewodnika grupy pielgrzymkowej z K. wynikało bowiem, że dyrektor pobierała opłaty od grup pielgrzymkowych nocujących w szkole, jednak w żaden sposób nie potwierdzała ich odbioru. Pobrane kwoty w wysokości ok. 400 - 500 zł od jednej grupy pielgrzymkowej nie zostały wpłacone na rachunek szkoły, nie zostały również ujęte w jej księgach rachunkowych. Zdaniem Wójta takie zachowanie świadczy o nierzetelności i nietransparentności gospodarki finansowej kierowanej przez dyrektor jednostki, jak również o działaniu na szkodę placówki, bowiem poniosła ona koszty związane z potrzebami bytowymi pielgrzymów. Drugim powodem uzasadniającym odwołanie było, zdaniem Wójta przekroczenie przez dyrektor posiadanego pełnomocnictwa. W.S. podpisała bowiem w dniu [...] r. protokół uruchomienia kotła w ramach prac związanych z termomodernizacją budynków szkolnych, czym zdaniem Wójta uniemożliwiła Gminie dokonanie kontroli prawidłowości przeprowadzonych czynności, a to w razie wystąpienia wad czy usterek może narazić Gminę na znaczne koszty finansowe. W ocenie Wójta, powyższe działania dyrektor szkoły znacząco naruszyły zaufanie organu prowadzącego oraz poddały w wątpliwość jej zdolności do pełnienia tej funkcji. Wojewoda Śląski , nie znajdując podstaw do odwołania dyrektora w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym stwierdził nieważność zarządzenia Wójta Gminy M. dnia [...] r. nr [...] . W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ nadzoru podkreślił, że odwołanie ze stanowiska dyrektora szkoły ma charakter kompetencji władczej organu jednostki samorządu terytorialnego, związanej z wykonywaniem publicznoprawnych zadań w zakresie oświaty i podejmowane jest ono w trybie uznania administracyjnego, co nie oznacza jednak, że organ prowadzący ma pełną swobodę w tym względzie. Zastosowanie powołanego przepisu może mieć bowiem miejsce wyłącznie przypadku wystąpienia w sprawie "szczególnie uzasadnionego przypadku" uzasadniającego odwołanie w trybie natychmiastowym oraz przy zachowaniu przewidzianych w art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe wymogów formalnych tj. uzyskania opinii organu nadzoru. Orzeczenie o odwołaniu ze stanowiska w trybie natychmiastowym nie może być zatem dowolne i musi zostać uzasadnione poprzez przedstawienie przez organ okoliczności spełniających przesłankę "przypadku szczególnie uzasadnionego". Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych podkreślił, że pojęcie "szczególnie uzasadnionych przypadków" winno być rozumiane wąsko i oznaczać takie sytuacje, w których nie jest możliwe spełnianie przez nauczyciela funkcji kierowniczej, a konieczność natychmiastowego przerwania jego czynności zachodzi ze względu na zagrożenie interesu publicznego, bo naruszenie prawa przez dyrektora jest na tyle istotne, że nie pozwala na dalsze wykonywanie obowiązków przez daną osobę, a stwierdzone w jego pracy uchybienia mogą prowadzić do destabilizacji funkcjonowania szkoły. Jednocześnie organ nadzoru zaakcentował, że negatywna ocena działalności dyrektora szkoły przez organ prowadzący w zakresie gospodarki finansowej lub inne zaniedbania dotyczące organizacji pracy nie mieszczą się w pojęciu "szczególnie uzasadnionych przypadków" i nie uzasadniają odwołania dyrektora w omawianym trybie. Odnosząc się do podanych w uzasadnieniu przedmiotowego zarządzenia okoliczności, organ nadzoru stwierdził, że nie mieszczą się one w pojęciu "szczególnie uzasadnionych przypadków" i w najmniejszym stopniu nie uzasadniają odwołania dyrektora we wskazanym trybie. Przede wszystkim Wójt Gminy w żaden sposób nie udokumentował, że dyrektor pobrała od grupy pielgrzymkowej jakiekolwiek pieniądze. Brak wpłaty na rachunek szkoły może wynikać zatem z faktu braku ich pobrania. Natomiast dowodami w przedmiotowej sprawie, w ocenie organu nadzoru, nie może być treść sms-ów wymienionych przez Wójta Gminy z przewodnikiem grupy pielgrzymkowej. Nadto organ nadzoru wskazał, że działania takie, o ile rzeczywiście miały miejsce, mogą wypełniać znamiona czynów zabronionych, polegających na zawłaszczaniu mienia. Zgodnie zaś ze stosownymi regulacjami kodeksu postępowania karnego podejrzenie popełnienia przestępstwa skutkuje obowiązkiem powiadomienia prokuratury lub policji między innymi przez instytucje samorządowe. Podobnie Wojewoda ocenił zarzut przekroczenia posiadanego pełnomocnictwa, poprzez podpisanie protokołu uruchomienia kotła. Zaznaczył przy tym, że odwołanie w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe stanowi instytucję wyjątkową, co oznacza, że wystąpić musi zdarzenie nadzwyczajne, destabilizujące funkcjonowanie szkoły i wywołujące konieczność natychmiastowego odsunięcia dyrektora od kierowania szkołą. Ewentualna zaś awaria kotła grzewczego, która może wystąpić w przyszłości, nawet przy założeniu, że wykonawca będzie próbował uchylić się od swej odpowiedzialności, powołując się na podpis złożony przez dyrektor na protokole uruchomienia kotła, a straty finansowe Gminy będą znaczne, nie stanowi przesłanki do uznania, że na dzień wydania zarządzenia miał miejsce szczególnie uzasadniony przypadek pozwalający odwołać dyrektor z zajmowanego stanowiska. Nadto Wojewoda zaznaczył, że co do oceny pracy także Śląski Kurator Oświaty nie podzielił stanowiska, że zachodzą przesłanki do zastosowania nadzwyczajnego trybu odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły, wydając opinię negatywną w tym zakresie. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach strona, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła o uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła: 1. naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy tj.: art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że w niniejszej sprawie nie zaistniały szczególnie uzasadnione przypadki, o których mowa w przepisie a które stanowiły podstawę do odwołania dyrektora, 2. naruszenie przepisów postępowania: - art. 75 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, dalej: k.p.a.) poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że dowodem w niniejszej sprawie nie może być treść sms-ów podczas, gdy z przepisu jasno wynika, że jedynym ograniczeniem w dopuszczalności środków dowodowych jest ich ewentualna niezgodność z prawem, co w konsekwencji doprowadziło do uznania, że skarżący nie wykazał nieudokumentowanego rozporządzenia środkami szkoły przez odwołaną dyrektor, - art. 77 w zw. z art. 7 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na niedostatecznym wyjaśnieniu wszystkich okoliczności sprawy w tym w szczególności na braku rozważenia konsekwencji, jakie dla realizacji umowy między Gminą a wykonawcą miało podpisanie przez odwołaną dyrektor protokołu uruchomienia kotła; - art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego polegającej na uznaniu, że w toku postępowania nie zostały wykazane okoliczności uzasadniające wydanie przedmiotowego zarządzenia w szczególności, że skarżący nie udowodnił nieudokumentowanego rozporządzenia mieniem szkoły przez odwołaną dyrektor. W uzasadnieniu skargi, powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 kwietnia 2019 r. sygn. akt I OSK 3792/18, pełnomocnik skarżącego podniósł, że wbrew stanowisku wyrażonemu przez organ nadzoru, zasady gospodarności finansami publicznymi mogą być przesłanką mieszczącą się w kategorii "szczególnie uzasadnionych przypadków", nie ma natomiast podstaw by w każdej sytuacji uchybienia w tym zakresie uznawać niejako automatycznie za taki przypadek. W odpowiedzi na skargę organ nadzoru w całości podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym rozstrzygnięciu nadzorczym i wniósł o oddalenie skargi. Na wezwanie Sądu organ uzupełnił akta administracyjne sprawy m.in. o: negatywną opinię Śląskiego Kuratora Oświaty z [...] r. wskazującą na brak przesłanek do natychmiastowego odwołania dyrektor, zrzut z ekranu (tzw. "screenshot") wiadomości sms pomiędzy Wójtem Gminy a przewodnikiem grupy pielgrzymkowej z K., protokół uruchomienia kotła z [...] r. podpisany przez dyrektor, umowę z [...] r. zawartą pomiędzy Gminą M. a konsorcjum firm wykonujących na rzecz Gminy termoizolację budynków "A" w M.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in., stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), orzekanie w sprawach skarg na akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego i polega na zbadaniu czy organ wydający rozstrzygniecie nadzorcze właściwie zastosował przepisy prawa materialnego oraz czy przestrzegał przepisów prawa proceduralnego. W przedmiotowej sprawie, podstawę prawną zakwestionowanej w postępowaniu sądowoadministracyjnym czynności nadzorczej stanowił przepis art. 91 ust. 1 u.s.g., zgodnie, z którym uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia w trybie określonym w art. 90. W niniejszej sprawie warunki formalne do wydania rozstrzygnięcia nadzorczego zostały spełnione, w szczególności zostało ono wydane w terminie. Powinnością Sądu było zatem ustalenie, czy Wojewoda w sposób zgodny z prawem skorzystał z przyznanej kompetencji nadzorczej, a tym samym, czy prawidłowo zakwestionował legalność kontrolowanego zarządzenia. Rozpatrując stan faktyczny i prawny sprawy Sąd stwierdził, że przedmiotowa skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze nie narusza przepisów prawa. Punktem wyjścia do rozważań w niniejszej sprawie jest art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe, zgodnie z którym organ, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze w szkole lub placówce w przypadkach szczególnie uzasadnionych, po zasięgnięciu opinii kuratora oświaty, a w przypadku szkoły i placówki artystycznej oraz placówki, o której mowa w art. 2 pkt 8, dla uczniów szkół artystycznych prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego - ministra właściwego do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, może odwołać nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Przywołany przepis ma tożsame brzmienie z art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. poz. 594, ze zm.), uchylonym przez art. 15 pkt 54 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. zmieniającej ustawę o systemie oświaty z dniem 1 września 2017 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 60). Na tle poprzednio obowiązującego przepisu powstało bogate orzecznictwo sądów administracyjnych, które w ocenie Sądu zachowuje swoją aktualność i może być w pełni stosowane. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że skoro omawiany przepis wprowadza nadzwyczajny tryb odwołania osoby, której powierzono stanowisko kierownicze powinien być on interpretowany ściśle. Przepis ten stanowi bowiem absolutny wyjątek od zasady stabilności stosunku zatrudnienia na stanowisku dyrektora szkoły, a zatem jego wykładnia rozszerzająca jest niedopuszczalna (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 września 2010 r., sygn. I OSK 933/10 opubl. LEX nr 602589, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 17 kwietnia 2018 r., sygn. II SA/Ol 168/18 opubl. LEX nr 2494218). Przesłanki odwołania wskazane w art. 66 ust. 1 pkt 2 mają kwalifikowany charakter. Ustawodawca bowiem odwołał się nie tylko do uzasadnionych przypadków, lecz podkreślił ich wyjątkowość poprzez wskazanie, że muszą być one szczególnie uzasadnione. Przedmiotowa regulacja znajduje zatem zastosowanie w sytuacjach zupełnie wyjątkowych, nadzwyczajnych i nagłych. Przypadki szczególnie uzasadnione w rozumieniu powołanego przepisu to sytuacje, w których doszło do rażących uchybień niepozwalających na dalsze zajmowanie stanowiska, zatem prowadzących do konieczności natychmiastowego odsunięcia osoby pełniącej funkcję kierowniczą w szkole lub placówce oświatowej od pracy na tym stanowisku w trakcie roku szkolnego bez wypowiedzenia. Dotyczą sytuacji drastycznych, rażąco sprzecznych z celami powołania na stanowisko, a więc innych od tych, dla których przewidziany jest "normalny" tryb odwołania ze stanowiska z końcem roku szkolnego (por. wyrok NSA z 7 maja 2015 r. sygn. I OSK 2987/14, wyrok NSA z 6 sierpnia 2015 r. sygn. I OSK 901/15 oraz wyrok NSA z 25 listopada 2015 r. sygn. I OSK 1942/15 wszystkie dostępne w bazie CBOiS). Analizowane pojęcie należy interpretować zawężająco, a o przypadku szczególnie uzasadnionym będącym podstawą odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia można mówić w sytuacji wystąpienia konkretnych poważnych przyczyn, czy to niezależnych od dyrektora, czy też zawinionych przez niego (np. gdy w sposób istotny naruszył obowiązki pracownika – art. 52 § 2 Kodeksu pracy), gdy konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania przez niego funkcji (por. wyrok NSA z 26 lipca 2012 r. sygn. I OSK 742/12, CBOiS). Chodzi o takie sytuacje niezawinione przez dyrektora szkoły, które powodują destabilizację w realizacji funkcji (dydaktycznej, wychowawczej i oświatowej) szkoły i dlatego konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania funkcji dyrektora, albowiem dalsze zajmowanie stanowiska dyrektora godzi w interes szkoły jako interes publiczny (por. wyrok NSA z 14 lutego 2013 r., sygn. I OSK 1979/12, CBOiS). Natomiast przesłanki takie jak negatywna ocena działalności dyrektora w zakresie gospodarki finansowej szkoły, zaniedbania dotyczące organizacji pracy szkoły, a zwłaszcza odmienna wizja prowadzenia placówki oświatowej, czy też konflikt z organem prowadzącym lub współpracownikami, nie mieszczą się w pojęciu szczególnie uzasadnionych przypadków i nie uzasadniają odwołania dyrektora szkoły w trybie art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe (por. wyrok NSA z 23 października 2018 r. sygn. I OSK 2137/18, wyrok WSA w Opolu z dnia 25 października 2018 r. sygn. akt SA/Op 333/18, CBOiS). Ponadto prawidłowość wydanego przez organ zarządzenia o odwołaniu ze stanowiska dyrektora placówki oświatowej należy oceniać na podstawie faktów, które zostały wskazane w jego uzasadnieniu. Powołane tam okoliczności muszą być przy tym konkretne i dowiedzione w stosownym postępowaniu poprzedzającym wydanie zarządzenia oraz znajdować pełne potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym. Mając na uwadze powyższe rozważania oraz treść uzasadnienia zarządzenia organu prowadzącego Sąd stwierdził, że rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody jest zasadne, a argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu zarządzenia Wójta nie daje podstaw do przyjęcia, że w sprawie zaistniał "przypadek szczególnie uzasadniony" uzasadniający odwołanie W. S. z funkcji dyrektora w trybie natychmiastowym, bez wypowiedzenia, w czasie roku szkolnego. Z uzasadnienia zakwestionowanego przez organ nadzoru zarządzenia wynika, że "przypadku szczególnie uzasadnionego" Wójt upatruje przede wszystkim w nieudokumentowanym rozporządzeniu środkami szkoły, które miały pochodzić od grup pielgrzymkowych nocujących w placówce, a które nie zostały wpłacone na rachunek szkoły. Działanie takie, jak słusznie zaważył organ nadzoru, wypełnia znamiona przestępstwa przywłaszczenia opisanego w art. 284 § 1 Kodeksu karnego, jednakże z akt sprawy w żaden sposób nie wynika, by organ prowadził jakiekolwiek postępowanie w celu sprawdzenia prawdziwości tych faktów lub by o sprawie zostały powiadomione odpowiednie organy ścigania. Podkreślić należy, jednocześnie że dowodem potwierdzającym fakt przyjęcia przez dyrektor sumy pieniężnej nie może być treść załączonych sms-ów. Z wiadomości przesłanej Wójtowi Gminy przez przewodnika grupy pielgrzymkowej z K., w żaden sposób nie wynika, komu zostały przekazane pieniądze, a już tym bardziej, że pieniądze te pobrała dyrektor szkoły. W konsekwencji, zdaniem Sądu, Wójt w wydanym zarządzeniu nie wskazał żadnych dowodów ani też nie przytoczył żadnych okoliczności, które faktycznie potwierdzałyby nieudokumentowane rozporządzenie środkami szkoły. Samo podejrzenie czy też domniemanie nieprawidłowości nie jest szczególnie uzasadnionym przypadkiem odwołania dyrektora ze stanowiska w rozumieniu art. 66 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe, a Wójt nie jest organem uprawnionym do jego oceny. Także kolejna przesłanka dotycząca przekroczenia przez dyrektor zakresu posiadanego pełnomocnictwa, polegająca na podpisaniu w dniu [...] r. protokołu uruchomienia kotła nie może stanowić szczególnie uzasadnionych powodów odwołania osoby z funkcji dyrektora szkoły. Podpis złożony na tym dokumencie stanowi jedynie oświadczenie wiedzy, że w tym dniu nastąpiło zdarzenie w postaci podłączenia i uruchomienia kotła. Podkreślić należy, że z umowy zawartej w dniu [...] r. pomiędzy Gminą M. a konsorcjum firm wykonujących termoizolację budynków "A" w M. w żaden sposób nie wynika, by podpis dyrektor złożony na przedmiotowym protokole niweczył uprawnienia Gminy z tytułu gwarancji w przypadku wystąpienia ewentualnych wad czy usterek systemu grzewczego i tym samym naraził Gminę na poniesienie kosztów naprawy. Ponadto jak wynika z § 6 ust. 2 pkt 20-22 ww. umowy z czynności końcowego odbioru przedmiotu umowy zostanie sporządzony protokół, a Gmina ma prawo do zgłoszenia na tym etapie niezakończenia przez wykonawcę prac budowlanych, stwierdzonych wad oraz nieprzeprowadzonych prób i sprawdzeń oraz domagania się usunięcia tych nieprawidłowości. Jednocześnie nie sposób uznać, aby okoliczność, na którą powołuje się Wójt, była zdarzeniem nagłym, uzasadniającym natychmiastowe działanie. Organ nadzoru trafnie podkreślił, że ewentualna awaria kotła grzewczego, nawet przy założeniu, że wykonawca będzie próbował uchylić się od swej odpowiedzialności, z uwagi na podpis dyrektor na protokole uruchomienia kotła, a także związane z tym straty finansowe Gminy, nie mogą stanowić przesłanki do uznania, że na dzień wydania zarządzenia miał miejsce szczególnie uzasadniony przypadek pozwalający odwołać dyrektor z zajmowanego stanowiska. Podkreślić należy, że powód zwolnienia musi wynikać z okoliczności nagłych, które będą miały miejsce "tu i teraz" (por. wyrok NSA z dnia 18 lipca 2006 r., sygn. akt I OSK 648/06, LEX nr 275919), a nie ze zdarzeń przyszłych i niepewnych. Istotnym jest również negatywna opinia kuratora oświaty w przedmiocie odwołania dyrektora ze stanowiska, którą Wójt całkowicie zignorował. Podsumowując, wbrew zarzutom skargi, nie doszło w niniejszej sprawie do naruszenia prawa materialnego, a ponadto Sąd nie dopatrzył się też naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. uznając, że organ nadzoru wnikliwie i wszechstronnie rozpatrzył stan faktyczny i prawny sprawy oraz szczegółowo wyjaśnił motywy, jakimi się kierował wydając zaskarżone rozstrzygnięcie. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę uznając ją za całkowicie bezzasadną.