VII SA/Wa 2971/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Sawczuk (spr.), Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Antas, sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 marca 2020 r. sprawy ze skargi H.G. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] listopada 2019 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego oddala skargę I. Postanowieniem z dnia [...] września 2019 r. nr [...]. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm., aktualny tekst jednolity Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm. - dalej jako k.p.a.), a także art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), w związku z art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r. poz. 59) po rozpatrzeniu wniosków H. G. (dalej również jako Skarżąca) z dnia [...] stycznia 2015 r. oraz z dnia [...] lutego 2015 r. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego, dotyczącego choroby zawodowej "przewlekłej choroby obwodowego układu nerwowego wywołanej sposobem wykonywania pracy - zespół cieśni w obrębie nadgarstka" wymienionej w poz. 20.1 wykazu chorób zawodowych, zakończonego decyzją Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] czerwca 2005 r. Nr [...] znak: [...] utrzymaną w mocy decyzją [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] września 2005 r. znak: [...]. W uzasadnieniu wskazał, że wyrokiem z dnia 8 lutego 2019 r. sygn. akt VII Sa/Wa 1501/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2018 r. znak [...] oraz decyzję [...] PWIS z dnia [...] lutego 2018 r., znak: [...] a także postanowienie [...] PWIS z dnia [...] grudnia 2017 r. znak: [...]. Wytyczne Sądu nakazywały przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzetelne zbadanie, czy zostały spełnione wszystkie wymogi formalne do wydania postanowienia o wszczęciu postępowania, w tym czy skarżąca zachowała ustawowy termin do złożenia podania. Dopiero po ich pozytywnym ustaleniu, organy przejdą do merytorycznej oceny wskazanych przez wnioskodawczynię podstaw wznowienia i przedstawią swoje stanowisko w uzasadnieniu spełniającym wymogi, o których mowa w art. 107 § 3 k.p.a. W przeciwnym wypadku sprawę winno zakończyć postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Realizując wytyczne Sądu organ zwrócił się do H. G. o udzielenie informacji, kiedy dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, tj. dwóch historiach choroby (z dnia [...]października 2001 r. i [...]lipca 2003 r.) oraz zaświadczeniu [...] (z dnia [...] października 2014 r.), na które powołała się we wniosku z dnia [...] stycznia 2015 r. oraz z dnia [...] lutego 2015 r. W odpowiedzi H. G.w piśmie z dnia [...] lipca 2019 r. poinformowała, że o ww. okolicznościach dowiedziała się pod koniec 2014 roku. Załączyła kserokopię zaświadczenia [...] placówki terenowej w [...] z dnia [...] lutego 2015 r. oraz dokumentację medyczną z dnia [...] czerwca 2019 r. W piśmie z dni [...] sierpnia 2019 r. Skarżąca sprecyzowała, że o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania dowiedziała się po [...] grudnia 2014 r. Zdaniem organu I instancji w okolicznościach niniejszej sprawy dokumentację medyczną (stanowiącą podstawę żądania wznowienia postępowania) Strona miała w posiadaniu już w dniu [...] stycznia 2006 r. (data [...].07.2006 r. widnieje obok pieczątki Przychodni Rejonowej w [...] [...] w [...]), dokumentacja medyczna dotyczy [...].10.2001 r. oraz [...].07.2003 r. Zaświadczenie [...] na które również powołuje się Strona, zostało wydane na jej prośbę w dniu [...].10.2014 r. Stąd też, organ nie dał wiary zapewnieniu Strony, iż o dokumentacji, będącej podstawą wznowienia dowiedziała się po dniu [...] grudnia 2014 r., tym bardziej, że Strona nie przedłożyła żadnych dowodów na poparcie swojego twierdzenia. Tym samym organ uznał, że H. G. nie spełniła wymogów formalnych dotyczących terminu złożenia wniosku o wznowienie postępowania, o którym mowa w art. 148 § 1 k.p.a. Zachodzi zatem przyczyna odmowy wznowienia postępowania określona w art. 149 § 3 k.p.a. Termin do złożenia podania biegnie od dnia, w którym Strona dowiedziała się o okolicznościach stanowiącej podstawę do żądania wznowienia postępowania, a nie od dnia, w którym prawidłowo oceniła znaczenie dowodu lub faktu. II. Po rozpatrzeniu zażalenia Skarżącej Główny Inspektor Sanitarny postanowieniem z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu wojewódzkiego. GIS podzielił w całości stanowisko organu I instancji, zwracając przy tym uwagę na wskazania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który w wyroku z dniu 8 lutego 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1501/18 podkreślił, że to na wnioskodawczyni spoczywa obowiązek wskazania podstaw prawnych i udowodnienia, kiedy konkretnie dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę wznowienia postępowania. Ma to nastąpić z taką dokładnością, która pozwoli organowi jednoznacznie ustalić, że podanie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego określonego w art. 148 § 1 i 2 k.p.a. Tymczasem - jak zauważył GIS - Skarżąca nie udowodniła, że o dokumentach stanowiących podstawę wznowienia postępowania tj. o kserokopii karty wizyty lekarskiej w poradni z dnia [...] października 2001 r. i z dnia [...] lipca 2003 r. jak również o zaświadczeniu [...] wydanym na jej prośbę w dniu [...] października 2014 r. dowiedziała się dopiero po [...] grudnia 2014 r. Kserokopia dokumentacji medycznej z wizyt w dniu [...] października 2001 r. oraz dniu [...] lipca 2003 r. opatrzona jest pieczęcią z datą [...].07.2006 r., która widnieje obok pieczątki Przychodni Rejonowej w [...] [...] wraz z wpisem potwierdzenie zgodności z oryginałem, natomiast zaświadczenie [...], na które również powołuje się Strona zostało wydane na jej prośbę w dniu [...] października 2014 r. Strona nie przedstawiła organowi rozpatrującemu sprawę, jak również nie dołączyła do zażalenia z dnia [...] września 2019 r. żadnej dokumentacji, z której wynikałoby, aby powyższe dowody otrzymała po dniu [...] grudnia 2014 r. W związku z zarzutami Skarżącej, organ odniósł się również do rozpatrywanej w innym postępowaniu kwestii wydanego przez Trybunał Konstytucyjny wyroku dotyczącego rozporządzenia znajdującego zastosowanie w sprawie pierwotnie zakończonej decyzjami odmawiającymi stwierdzenia choroby zawodowej. III. Skargę na powyższe postanowienie wniosła H. G. zaskarżającej je w całości i wnosząc o jego uchylenie. Zdaniem Strony organy działały nierzetelnie, niewłaściwie oceniając okoliczności sprawy. Skarżąca zwróciła uwagę, że wnosiła o wznowienie postępowania z dwóch powodów. Po pierwsze, z uwagi na ujawnienie nowych dowodów, o których dowiedziała się po dniu [...] grudnia 2014 r. Po drugie, na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, o którym dowiedziała się [...]-[...] marca 2015 r. od adwokata. Odnośnie do stanowiska organów, że o nowej dokumentacji medycznej Skarżąca powzięła wiedzę już dnia [...] lipca 2006 r. w skardze wyjaśniono, że powzięcie wiedzy nie oznacza posiadanie świadomości istotności danego dokumentu i jego wpływu na postępowanie wznowieniowe. Skarżąca przyznała, że dokumentację pobrała w 2006 roku jednakże dla innych celów (renta) niż obecnie wskazywane. Odwołując się do wcześniejszego wyroku tutejszego Sądu wydanego w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 1501/18 Skarżąca podniosła, że organy nie wyjaśniły wszystkich okoliczności istotnych. IV. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym akcie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: V. Skarga jest niezasadna. Niniejsza sprawa wiąże się (podmiotowo) ze sprawą rozstrzygniętą przez tutejszy Sąd pod sygn. akt VII SA/Wa 394/20, w której przedmiotem rozważań była odmowa wznowienia na wniosek Skarżącej pierwotnego postępowania z uwagi na przekroczenie terminu do złożenia wniosku. Wstępnej analizie podlegała wówczas przesłanka i wymogi z art. 145a § 1 i 2 k.p.a. W niniejszej sprawie Sąd bada natomiast podstawy wznowienia wskazane w art. 145 § 1 pkt 5 w zw. z art. 148 § 1 k.p.a. (nowe dowody w sprawie). Mając to na uwadze należy wskazać, że uregulowana w Kodeksie postępowania administracyjnego procedura wznowienia postępowania przebiega dwuetapowo. Jej pierwsze, wstępne stadium, polega na zbadaniu, czy podanie o wznowienie postępowania dotyczy sprawy zakończonej decyzją ostateczną, czy pochodzi od strony, czy wskazuje podstawy z art. 145 § 1, art. 145a § 1 lub art. 145b § 1 k.p.a. oraz czy zostało złożone w terminie, o którym mowa w art. 148 k.p.a. (odpowiednio w art. 145a § 2 lub art. 145b § 2 k.p.a.). Spełnienie tych przesłanek formalnych warunkuje dopuszczalność wznowienia postępowania, co z kolei następuje w drodze postanowienia, stosownie do treści art. 149 § 1 k.p.a. To postanowienie stanowi natomiast podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ drugiego etapu postępowania, w ramach którego badane są przyczyny wznowienia oraz sprawa rozstrzygana jest co do istoty - art. 149 § 2 k.p.a. Uwagę na to zwrócono w prawomocnym i wiążącym w niniejszej sprawie wyroku tutejszego Sądu z dnia 8 lutego 2019 r. sygn. akt VII SA/Wa 1501/18. Na wstępnym etapie sprawy o wznowienie postępowania możliwe i konieczne jest zatem zbadanie, czy wnioskodawca legitymuje się w ogóle interesem prawnym uzasadniającym uznanie go za stronę postępowania, a w razie ustalenia, iż przesłanka ta po jego stronie na pewno nie występuje, organ jest uprawniony i zarazem zobowiązany odmówić wszczęcia postępowania (w niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że Skarżąca tą przesłanką się legitymuje). Podobnie rzecz się ma jeżeli chodzi o kwestię zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Jego zbadanie jest istotnym elementem, wstępnego etapu sprawy o wznowienie postępowania a uchybienie w tym zakresie może skutkować w skrajnym przypadku stwierdzeniem nieważności wydanych następnie rozstrzygnięć. W niniejszej sprawie Skarżąca nie przeczy temu, że wiedzę o wskazywanej przez siebie dokumentacji medycznej oraz zaświadczeniu [...] powzięła w dacie wskazywanej przez organ. Podkreśla jednak, że w jej ocenie istotne jest to, że wiedzę tę należy łączyć ze świadomością doniosłości dokumentów jakimi Strona dysponuje. W tej sytuacji wiedzę o "nowych dowodach" wymaganą dla przyjęcia terminowości złożenia wniosku o wznowienie postępowania Skarżąca powzięła po dniu [...] grudnia 2014 r. Sąd tej argumentacji nie podziela. Z art. 148 § 1 k.p.a. w sposób niebudzący wątpliwości wynika, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Wskazany przepis wyraźnie kładzie zatem nacisk na moment dowiedzenia się o okoliczności (nowym dowodzie) a nie na moment dowiedzenia się o tym, że owa okoliczność (ów nowy dowód) może stanowić podstawę wznowienia postępowania (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 11 grudnia 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 1099/19). Tym samym świadomość doniosłości dowodów w postaci dokumentacji medycznej oraz zaświadczenia [...] którymi dysponowała Skarżąca już w 2006 roku oraz w październiku 2014 roku pozostaje bez wpływu na termin do złożenia wniosku o wznowienie. Inaczej mówiąc, Skarżąca nieskutecznie podnosi, że termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania powinien być liczony od dnia powzięcia wiedzy o istotności dowodu, którym dysponuje. Jak słusznie wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2019 r. sygn. akt II OSK 376/18 to strona ma wykazać zachowanie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania wznowieniowego. Z art. 148 § 1 k.p.a. wprost wynika, że strona zamierzająca doprowadzić do wszczęcia postępowania wznowieniowego powinna takie podanie wnieść w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania (z zastrzeżeniem, że dla przyczyny wynikającej z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. początek tego terminu liczy się odmiennie). Ponieważ organ bada spełnienie tej przesłanki z urzędu, stwierdzenie - w fazie wstępnej postępowania - uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie sprawy, ponieważ musi skutkować odmową jego wznowienia z przyczyn formalnych. Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek, pomimo uchybienia terminu, stanowiłoby więc rażące naruszenie prawa, godzące w wyrażoną w art. 16 § 1 k.p.a. zasadę trwałości decyzji ostatecznych. W związku z powyższym stanowisko Skarżącej jest chybione, zaś rozstrzygnięcia organów prawidłowe. Niezależnie od tego Sąd zwraca uwagę, że podstawa wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. na którą powołuje się Skarżąca może zostać uwzględniona albo na wniosek Strony albo też z urzędu przez organ. O ile więc kwestia możliwości wznowienia postępowania na wniosek Skarżącej została już negatywnie oceniona pod względem formalnym (z uwagi na oczywiste uchybienie terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania), o tyle organy, w ramach przysługujących im kompetencji, mogą rozważyć wznowienie postępowania z urzędu. Inicjatywa w tym zakresie leży jednak po stronie organów a nie Skarżącej. Reasumując, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi i na podstawie art. 151 p.p.s.a. środek ten oddalił. Sąd orzekał w niniejszej sprawie na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 p.p.s.a.