I SA/Rz 265/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 3 czerwca 2020 r. r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym, sprawy ze skargi "A" sp. z o.o., z siedzibą w K., na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skargowej z (...) stycznia 2020 r., nr (...), w przedmiocie odmowy zapoznania się z dokumentami wyłączonymi z akt sprawy - postanawia – odrzucić skargę. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, postanowieniem z (...) stycznia 2020 r., odmówił skarżącej umożliwienia zapoznania się jej z dokumentami wyłączonymi z akt sprawy. Przedmiotowe postanowienie, w formie elektronicznej, zostało doręczone tymczasowemu pełnomocnikowi skarżącej, w osobie adwokata P. N., w dniu 31 stycznia 2020 r., co wynika z urzędowego poświadczenia odbioru (k-36 akt administracyjnych). Tymczasowy pełnomocnik skarżącej, 4 marca 2020 r., nadał w placówce pocztowej skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z 20 stycznia 2020 r. podkreślając, że zostało mu ono doręczone 3 lutego 2020 r. W piśmie z dnia 26 maja 2020 r. tymczasowy pełnomocnik, ustosunkowując się do wezwania Sądu o uzupełnienie braków formalnych skargi stwierdził, że od dnia 16 marca 2020 r., kiedy to w Krajowym Rejestrze Sądowym dokonano wpisu członka zarządu spółki, wygasło jego pełnomocnictwo. Jednocześnie przedłożył również pismo Okręgowej Rady Adwokackiej (...)e, z 15 listopada 2019 r., o ustanowieniu go tymczasowym pełnomocnikiem. W tym miejscu Sąd stwierdza z urzędu, że między innymi w aktach sprawy ze skargi S. sp. z o.o. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, sygn. I SAB/Rz 18/20, w której postanowieniem z 19 grudnia 2019 r., odrzucono skargę, znajduje się poświadczona za zgodność z oryginałem kopia pierwszej strony protokołu nadzwyczajnego zgromadzenia wspólników skarżącej spółki, na którym to, w dniu 7 listopada 2019 r., podjęto uchwałę nr 1 o powołaniu J. J. M. na prezesa zarządu skarżącej spółki. Dodatkowo zaznaczyć należy, że J. J. M., działając w charakterze prezesa zarządu spółki, w piśmie z dnia 12 listopada 2019 r., złożonym w sprawach: I SA/Rz 481/19 i I SA/Rz 482/19, wskazał adres do korespondencji – tj. (...). Jak wynika z przedłożonego w niniejszej sprawie przez tymczasowego pełnomocnika, wraz z pismem z 26 maja 2020 r., odpisu z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, J. J. M. figuruje w nim jako prezes zarządu spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. W myśl zaś art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skutkiem uchybienia terminu do wniesienia skargi jest jej odrzucenie, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W niniejszej sprawie postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z (...) stycznia 2020 r., zostało doręczone tymczasowemu pełnomocnikowi skarżącej, nie 3 lutego 2020 r., co sugeruje on w skardze, ale 31 stycznia 2020 r. Zwrotne potwierdzenie odbioru nie pozostawia w tym zakresie żadnych wątpliwości. W dniu 3 lutego 2020 r., o godz. 23:59:59 upływał zaś termin doręczenia przesyłki, którego nie można utożsamiać z rzeczywistą datą doręczenia. Mając na względzie faktyczną datę doręczenia pełnomocnikowi postanowienia, tj. 31 stycznia 2020 r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w niniejszej sprawie z dniem 2 marca 2020 r. Tak więc skarga wniesiona 4 marca 2020 r. została wniesiona po terminie i jako taka podlegałaby odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Niezależnie jednak od powyższego zauważyć należy, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone tymczasowemu pełnomocnikowi spółki, ustanowionemu na podstawie art. 138 m ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 900 z późn. zm., zwanej dalej Ordynacją) w czasie, w którym skarżąca posiadała już organ uprawniony do jej reprezentowania. Art. 138 m Ordynacji daje tymczasem możliwość organom podatkowym ustanowienia tymczasowego pełnomocnika tylko wówczas, gdy osoba prawna lub jednostka organizacyjna nie mająca osobowości prawnej nie posiada organów uprawnionych do jej reprezentacji lub nie ma możliwości ustalenia adresu jej siedziby, miejsca prowadzenia działalności lub miejsca zamieszkania osób upoważnionych do reprezentowania jej spraw. Tak więc w przedmiotowej sprawie nie było podstaw do ustanowienia tego rodzaju pełnomocnika, gdyż w czasie kiedy to nastąpiło spółka miała zarząd umocowany do jej reprezentowania i to jemu postanowienie winno być doręczone. Tym samym zaskarżone postanowienie nie zostało prawidłowo doręczone adresatowi – tj. spółce, a więc wprowadzone do obrotu prawnego. W związku z tym skarga wniesiona na takie postanowienie jest przedwczesna i jako taka podlega odrzuceniu. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuci skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5a. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a Sąd orzekł jak w sentencji. Na marginesie niniejszych rozważań nadmienić jedynie należy, że w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, że tymczasowy pełnomocnik, ustanowiony na podstawie art. 138 m Ordynacji szczególny nie jest osobą uprawnioną do działania w imieniu spółki z o.o. przed sądem administracyjnym, gdyż nie został ustanowiony do zastępowania ustawowych bądź statutowych organów tej spółki, lecz jedynie do reprezentowania jej przed organem podatkowym do czasu ustanowienia przez sąd dla niej kuratora celem powołania organów, a w razie potrzeby – jej likwidacji (zob. post. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 25 listopada 2019 r., sygn. I SA/Gl 1431/19 – dost. w CBOiS – orzeczenia.nsa.gov.pl ).