I SA/Bk 402/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Pruszyński, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz,, sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 września 2020 r. sprawy ze skargi B. Sp. z o.o. w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiąc styczeń 2019 rok oddala skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. decyzją z [...] listopada 2019 r., nr [...], dokonał B. Sp. z o.o. w S. (dalej jako: "Spółka") za styczeń 2019 r. odmiennego rozliczenia podatku od towarów i usług, aniżeli zadeklarowano w kontrolowanym okresie oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30% kwoty zwrotu różnicy podatku wyższej od kwoty należnej w wysokości 196.650 zł. W wyniku przeprowadzonego postępowania zakwestionowano Spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury z [...] stycznia 2019 r., nr [...], wystawionej przez "T." w A. na sprzedaż maszyn i urządzeń do produkcji okien drewnianych o wartości netto 2.850.000 zł, VAT 655.500 zł. Stwierdzono, że faktura ta oraz faktura z [...] grudnia 2018 r., nr [...], wystawiona przez ten sam podmiot w miesiącu poprzednim (2 dni wcześniej - 31.12.2018 r.) na zakup nieruchomości - ul. [...], S. o wartości netto 1.950.000 zł, VAT 448.500, pomimo rozdzielenia czynności na dwie transakcje i udokumentowanie ich dwoma fakturami VAT, dokumentowały zakup zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W myśl zaś przepisu art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174 ze zm., dalej jako: "u.p.t.u."), do czynności tej nie stosuje się przepisów ustawy o VAT. Skutkowało to - zdaniem organu pierwszej instancji -koniecznością zastosowania przepisu art. 88 ust. 3a pkt 2 u.p.t.u., zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu. Po rozpatrzeniu odwołania Spółki Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. decyzją z [...] marca 2020 r., nr [...], utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S.. Na decyzję organu odwoławczego Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Zaskarżając ją, zarzuciła: I. naruszenie prawa procesowego, tj. art. 180 § 1, art. 187 § 1 oraz art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm., dalej jako: "o.p."; II. naruszenie prawa materialnego, tj.: 1. art. 2 pkt 27e w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u., poprzez uznanie, że doszło do nabycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, 2. art. 88 ust. 3a pkt 2 u.p.t.u., poprzez jego zastosowanie w sprawie i uznanie, że dostawa maszyn i urządzeń do produkcji okien drewnianych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, co w konsekwencji powoduje, że Spółce nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktury VAT wystawionej przez zbywcę dokumentującej sprzedaż towarów; 3. art. 112b ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.t.u., poprzez błędne uznanie, że w deklaracji podatkowej VAT-7 za miesiąc (błędnie wskazano grudzień 2018 r.) styczeń 2019 r. Spółka wskazała kwotę zwrotu podatku naliczonego wyższą od kwoty należnej, co skutkuje nałożeniem na nią sankcji w postaci dodatkowego zobowiązania podatkowego w wysokości 30% kwoty zwrotu podatku naliczonego, w sytuacji, kiedy nie zachodzą przesłanki do zastosowania tego przepisu. Mając na uwadze powyższe, Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. W przedmiotowej sprawie spór dotyczył kwalifikacji przedmiotów transakcji, udokumentowanych fakturami z dnia [...].12.2018 r. (na zakup nieruchomości) oraz z dnia [...].01.2019 r. (na zakup maszyn i urządzeń do produkcji okien drewnianych), w których stroną nabywającą była skarżąca tj. czy stanowią one zorganizowaną część przedsiębiorstwa jak uważają organy podatkowe i w myśl art. 6 pkt 1 u.p.t.u. nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług czy też tylko składnik majątku, jak twierdzi skarżąca, która z tego tytułu rości sobie prawo do odliczenia podatku naliczonego wskazanego w ww. fakturze. Sąd w tak zakreślonym sporze przychyla się do stanowiska organu –Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. uznając, że okoliczności niniejszej sprawy przemawiają za uznaniem, iż przedmiotem spornych transakcji była zorganizowana część przedsiębiorstwa, a nie składniki majątku zbywcy. W pierwszej kolejności należało odnieść się do zarzutów naruszenia prawa materialnego tj. art. 2 pkt 27e w zw. z art. 6 pkt 1 u.p.t.u. Zgodnie z art. 6 pkt 1 u.p.t.u. przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji przedsiębiorstwa. "Przedsiębiorstwo" w rozumieniu art. 6 pkt 1 u.p.t.u. oznacza każdy zespół składników służących do realizacji określonych zadań gospodarczych, jeżeli jest wystarczający do prowadzenia przez nabywcę w oparciu o przekazane składniki majątkowe w sposób trwały samodzielnej działalności gospodarczej. Natomiast w myśl art. 2 pkt 27e u.p.t.u. zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Zarówno przepis art. 6 ust. 1 u.p.t.u. jak i art. 2 pkt 27e u.p.t.u. stanowi implementację art. 19 dyrektywy 112 mówiącą o tym, że w razie przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W orzecznictwie TSUE jak i krajowych sądów niejednokrotnie podkreślano, iż zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej jego części następuje wtedy, gdy zbyte składniki majątkowe pozwalają na prowadzenie niezależnej działalności gospodarczej. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 27 sierpnia 2019 r. w sprawie I FSK 1265/17 istotne jest więc, aby zbyta zorganizowana część przedsiębiorstwa służyła nabywcy do prowadzenia działalności gospodarczej z zachowaniem przeznaczenia nabytego zespołu składników majątkowych, aby nie została zlikwidowana działalność, której tenże zespół składników majątkowych może służyć. Oznacza to, że stwierdzenie czy doszło do przekazania przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części wymaga oceny czy całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Charakter prowadzonej działalności gospodarczej będzie też przesądzał o tym czy całość ta musi obejmować zarówno dobra ruchome jak i nieruchome. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzy zespół składników majątkowych umożliwiających prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej i podejmowania konkretnych działań gospodarczych niezależnie od chwili połączenia z innymi składnikami majątkowymi, czy też dopiero w połączeniu z przedsiębiorstwem nabywcy. Zatem przez niezależność prowadzenia działalności gospodarczej rozumie się taki zespół składników majątkowych posiadających zdolność do prowadzenia działalności, który sam w sobie, bez uzupełniania go o dodatkowe elementy (po nabyciu i włączeniu do przedsiębiorstwa nabywcy) zdolny jest do prowadzenia działalności. W takiej sytuacji można go uznać za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 27.09.2011r. w sprawie I FSK 1383/10 dla bytu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) konieczny jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania, co oznacza, że zespół ten nie musi obejmować działów obsługujących przedsiębiorstwo pod względem niematerialnym, w zakresie obsługi kadrowej, informatycznej i finansowej, które nie są niezbędne do realizacji, przez zespół tak wyodrębnionych składników majątkowych, jego określonych zadań gospodarczych. W niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż zbyty na rzecz skarżącej majątek stanowił na tyle zorganizowany zespół składników majątkowych, że umożliwił jej bez jakichkolwiek modyfikacji prowadzenie działalności gospodarczej w zakładzie produkcji okien czego potwierdzeniem są zebrane w sprawie dowody szeroko omówione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (str. 7-12). Po pierwsze doszło do wyodrębnienia organizacyjnego przedsiębiorstwa. Przy ul. [...] prowadzona była produkcja i sprzedaż wyrobów z drewna, usługi serwisowe i montażowe, zaś przy ul. [...] prowadzona była produkcja i sprzedaż wyrobów ze szkła oraz handel materiałami budowlanymi. Nabyta przez B. sp. z o.o. część przedsiębiorstwa przy ul. [...] na dzień dokonania tej transakcji była w pełni zdolna do kontynuowania produkcji i produkcja taka miała miejsce w rzeczywistości bez konieczności dokonywania jakichkolwiek dodatkowych nakładów. Zarówno Spółka B., jak i też sprzedający, po dokonaniu transakcji prowadzili i prowadzą nadal dotychczasową działalność, jako odrębne przedsiębiorstwa. Do każdego miejsca działalności przypisany był określony zespół składników majątkowych z uwagi na odrębne profile działalności (produkcja szkła oraz produkcja okien), kadra pracownicza odrębna w poszczególnych zakładach, co potwierdza, iż oba zakłady były odrębnymi zakładami, niezależnymi od siebie, z możliwością prowadzenia odrębnych działalności. Fakt zaś, iż zbywany zakład nie był formalnie wyodrębniony z całego przedsiębiorstwa na podstawie statutu lub regulaminu jest bez znaczenia. Inne bowiem w/w okoliczności przesądzają o wyodrębnieniu organizacyjnym. Nie zmienia tego również okoliczność, że działalność prowadzona w zakładzie produkcji okien przy ul. [...] była traktowana jako działalność komplementarna w stosunku do działalności prowadzonej przy ul. [...]. Jak słusznie zauważa organ - idąc tokiem rozumowania podatnika - likwidacja któregokolwiek z profilów działalności zmusiłaby T. do likwidacji działalności, bowiem konsekwencją zaprzestania produkcji szyb byłoby zaprzestanie produkcji okien. Tak się jednak nie stało. Obie firmy niezależnie od siebie nadal działalność kontynuują, a także wzajemnie dokonują pomiędzy sobą transakcji handlowych. Zakład produkcji okien prowadzony przez T. mieszczący się przy ul. [...] w S. działał na terenie S. Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Wybudowany został od podstaw, i wyposażony w linie produkcyjne, zaplecze techniczne, socjalne. Działka została uzbrojona, posiada dojazdy, miejsca parkingowe. Przeznaczony był do realizacji określonych zadań gospodarczych. W zakładzie zatrudniona była odrębna załoga. Do momentu zbycia, jak też obecnie w zakładzie produkuje się okna. Oprócz nieruchomości, maszyn, urządzeń, wyposażenia Skarżąca nabywa również od T. materiały do produkcji (wg spisu z natury sporządzonego przez T. wg stanu na dzień [...] grudnia 2018 r.). Nastąpiło również przejęcie z dniem [...].01.2019 r. pracowników firmy T. świadczących pracę przy ul. [...]. Zatem rację ma organ wnioskując, że Skarżąca przejęła zakład z pracownikami i kontynuuje tę samą działalność co poprzedni właściciel. Należy też zgodzić się ze stanowiskiem organu, wnikliwie oceniającym stan faktyczny sprawy - to, że w T. pozostał jeden pracownik, który nie został zatrudniony w firmie podatnika oraz, że osobą zarządzającą w tej firmie był szef, tj. Z. R., a jego funkcję przejął prezes Spółki B. nie ma znaczenia dla uznania, że podatnik nabył zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Również argument stanowiący o tym, że Skarżący nie nabył od firmy "T." wszystkich środków trwałych, narzędzi czy przedmiotów leasingu m.in. samochodu - na dowód czego podatnik załączył ewidencję środków trwałych sprzedającego, wykaz narzędzi czy fakturę na ratę leasingową. W niniejszej sprawie bowiem nastąpiło nabycie zorganizowanej części a nie całości przedsiębiorstwa, a firma T. nadal prowadzi działalności przy ulicy [...]w S., zatem nic dziwnego, że posiada środki trwałe, narzędzia i może decydować o ich sprzedaży. Po drugie doszło do wyodrębnienia finansowego przedsiębiorstwa. Organ zasadnie uznał, na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, że możliwe było wyodrębnienie z całości przychodów i kosztów firmy T. tylko tych wartości, które odnosiły się do zakładu produkcyjnego przy ul. [...]. Wskazuje na to m.in. pismo Z. R. z dnia [...].03.2018r. (które m.in. podatnik załącza do pisma z [...].02.2020 r.), gdzie ww. podaje, iż: "po zakończeniu miesiąca poniesione wydatki zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodu przyporządkowywano do przychodów opodatkowanych i zwolnionych". Firma T. sporządzała zestawienie przychodów i kosztów uzyskanych z powyższego tytułu, chociażby w celu monitorowania stopnia wykorzystania limitu pomocy publicznej z tytułu działalności prowadzonej na terenie S. Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dochody z tytułu działalności prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej - jako dochody zwolnione od podatku dochodowego wykazywane są w składanych zeznaniach podatkowych). Stąd też, z całości dochodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej przez T., pomimo więc prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (załączonej przez stronę do pisma z [...].02.2020 r.) do całej działalności, istniała możliwość wyodrębnienia dochodów z działalności prowadzonej na terenie Strefy, gdzie odbywała się produkcja okien drewnianych. Celnie organ punktuje, że istnienie i przejęcie zobowiązań nie jest warunkiem koniecznym uznania zespołu składników majątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Nie wszystkie bowiem elementy tworzące pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa są na tyle istotne, by bez ich zbycia, nie można było mówić o zbyciu zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Po trzecie doszło do wyodrębnienia funkcjonalnego. Skarżąca przejęła od T. wszystko, co było potrzebne do prowadzenia działalności gospodarczej w zakładzie produkcji okien przy ul. [...]. Były to: budynek, maszyny, urządzenia, wyposażenie, materiały do produkcji, wykwalifikowanych pracowników. Pozostałe składniki majątku firmy T. znajdujące się w innym miejscu, tj. przy ul. [...]oraz pracownicy pracujący w zakładzie pod tym adresem stanowiły odrębny zakład — zakład produkcji szkła, który funkcjonuje samodzielnie do chwili obecnej. Nabyty przez Skarżącą - co wynika też m.in. z zeznań p. A. B. z [...].03.2019 r. - zespół składników majątkowych wraz z pracownikami posiadał - w momencie jego nabycia - zdolność do prowadzenia działalności w zakresie produkcji okien bez potrzeby uzupełniania go o dodatkowe elementy, tzn. był on zdolny do prowadzenia działalności w ramach tej samej roli, jaką pełnił w przedsiębiorstwie zbywcy. Nabywca przejmując ten zakład oraz pracowników kontynuuje ten sam rodzaj działalności, co poprzedni właściciel tego zakładu. Spółka B. (na bazie nabytego majątku) rozpoczęła produkcję okien i drzwi w zakładzie przy ul. [...] bez żadnych przestojów, tj. dnia [...] stycznia 2019r. Spółka podejmuje produkcję bez jakichkolwiek dodatkowych nakładów. Kontynuuje działalność na bazie majątku nabytego od T. oraz materiałów do produkcji nabytych od tej firmy, kontynuuje działalność w tym samym zakresie, nie zmieniając profilu produkcji. Produkcja cały czas oparta jest na tych samych standardach, co potwierdziła Strona "Bazą produkcji 90 % okien produkowanych na rynku europejskim jest tzw. Profil IV Europejski (jest to standardowy profil). I moja firma i T. na tym profilu opiera się..." Spółka - jak wynika z wyjaśnień zawartych w piśmie z [...].10.2019 r. - realizuje także wcześniejsze zlecenia T. (kończyła zlecenia przyjęte przez Zbywcę). Ponadto z niektórych kserokopii zleceń wynika, iż Spółka B. uczestniczyła w produkcji okien i drzwi jeszcze przed formalnym przejęciem zakładu. Organ zasadnie podkreśla, że znamienne są w niniejszej sprawie, również okoliczności towarzyszące powstaniu Spółki B.. Mianowicie jeszcze przed kontrolą Pan A. B. — Prezes Spółki B. w piśmie z dnia [...] sierpnia 2018 r. (w ramach wyjaśnień dotyczących złożenia zgłoszenia rejestracyjnego przez Spółkę B.) poinformował, że " (...) lokal spółki jest wynajęty w siedzibie firmy T. przy ul. [...] w S.. Do momentu kupna fabryki okien jest ten lokal jednak rzadko przeze mnie używany. Po uzyskaniu kredytu i przejęciu fabryki okien w S. siedziba mojej firmy B. zostanie przeniesiona (...). " W piśmie zaś z dnia [...].01.2019 r. Pan A. B. zaświadcza, że pracownicy pracujący dotychczasowo w oddziale okien drewnianych firmy T. zostali przejęci przez Spółkę B. na podstawie § 23 Kodeksu pracy z dniem [...] stycznia 2019 r. Nie wpływa na dokonaną ocenę stanowisko Skarżącego, który wskazywał, że oprócz produkcji okien Spółka rozpoczęła także produkcję drzwi drewnianych, a zatem rozszerzyła profil działalności gospodarczej. Ustaliła też nowe ceny, podpisała umowy z dostawcami, czy wykonała badania odporności ogniowej. Przed zakupem zaś stworzyła także portfolio produktów oraz własną markę, ceny, podjęła działania marketingowe. Bez znaczenia dla niniejszej sprawy pozostają też argumenty, iż po uruchomieniu produkcji wdrożono funkcję badania i rozwój w celu innowacyjnego typu okien, czy na dowód czego strona przedłożyła do pisma z [...].02.2020 r. dokumenty stanowiące o uzyskaniu przez B. w lipcu 2019 r. paszportu produktu CE wraz z załącznikami. Należy zauważyć, iż powyższe okoliczności nie wpływają na okoliczność, iż Spółka od razu po przejęciu części przedsiębiorstwa (na początku stycznia 2019 r.) podjęła produkcję okien bez jakichkolwiek dodatkowych nakładów i przestojów. Rozpoczęcie produkcji drzwi nie było konieczne, aby kontynuować produkcję w zakresie w jakim wcześniej prowadził ją zbywca. Dla oceny kwestionowanych transakcji nie ma również znaczenia fakt, iż Spółka po nabyciu zakładu dokonała zakupu kolejnych materiałów do produkcji. Reasumując w niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że Organy prawidłowo w stanie faktycznym sprawy uznały, że przedmioty transakcji spełniały wszystkie określone w art. 2 pkt 27e u.p.t.u. warunki, pozwalające uznać, iż przedmiotem umowy sprzedaży była zorganizowana część przedsiębiorstwa, czyli transakcja niepodlegająca przepisom ww. ustawy na podstawie art. 6 pkt 1. W konsekwencji należy uznać, że nie zasługują na uwzględnienie również zarzuty dotyczące naruszenia art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT oraz art. 112b ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.t.u. B. sp. z o.o. nieprawidłowo odliczyła podatek naliczony i wynikający z faktur VAT dokumentujących ten zakup. Transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 6 pkt 1 cyt. ustawy, a faktury VAT wystawione przez "T." to faktury prawidłowe pod względem formalnym, ale nieprawidłowe pod względem materialnym, bowiem transakcja zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części nie podlega opodatkowaniu VAT. Zatem, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 u.p.t.u., skarżącej nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z zakwestionowanych faktur. Jednocześnie, na podstawie art. 112b ust. 1 pkt 1 lit. b u.p.t.u. należało ustalić dodatkowe zobowiązanie podatkowe w wysokości odpowiadającej 30 % kwoty zawyżenia zwrotu podatku naliczonego. Przechodząc do rozpoznania zarzutów dotyczących naruszenia prawa procesowego wskazać należy, że Sąd nie znalazł też podstaw do kwestionowania prawidłowości przeprowadzonego przez organy skarbowe postępowania dowodowego i trafności oceny przeprowadzonych dowodów. Organ dokonując ustaleń w przedmiotowej sprawie przeprowadził postępowanie z zachowaniem zasad wynikających z art. 180 § 1, art. 187 i art. 191 o.p. Sam fakt, że postępowanie podatkowe nie zostało zakończone rozstrzygnięciem korzystnym dla podatnika nie oznacza jeszcze, że organ podatkowy zgromadził dowody w sposób wybiórczy a co za tym idzie dokonaną przez niego ocenę dowodów można uznać za dowolną. W kontrolowanej sprawie podjęte zostały wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Organy zebrały i rozpatrzyły materiał dowodowy wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia. Z wyrażonej w art. 191 o.p. zasady swobodnej oceny dowodów wynika, że organ podatkowy - przy ocenie stanu faktycznego - nie jest skrępowany żadnymi regułami ustalającymi wartość poszczególnych dowodów. Organ ocenia wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych i wpływ udowodnienia jednej okoliczności na inne według swej wiedzy, doświadczenia i wewnętrznego przekonania. Wyciągnięte w sprawie wnioski należy ocenić jako logicznie poprawne i merytorycznie uzasadnione. Każdy z dowodów został poddany szczegółowej analizie i ocenie zarówno osobno jak i we wzajemnej łączności. Ponadto organ dokonał oceny argumentacji zaprezentowanej przez stronę. Organy podały stornie również zasadność przesłanek, którymi kierowały się przy załatwianiu sprawy. Zatem przeprowadzone postępowanie i podjęte rozstrzygnięcia w pełni odpowiadają przepisom postępowania oraz przepisom prawa materialnego. Z powyższych względów, na podstawie przepisu art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako niezasadną oddalono.