I SA/Bd 559/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Sędziowie sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz sędzia WSA Agnieszka Olesińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi D. o. w O. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2020r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę I SA/Bd 559/20 UZASADNIENIE W dniu [...] maja 2020 r. wpłynął do organu wniosek D. o. (Skarżący) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box). Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z [...] lipca 2020 r. wezwano do jego uzupełnienia. Uzupełnienia w związku z powyższym wezwaniem dokonano [...] lipca 2020 r. (data wpływu [...] lipca 2020 r.). We wniosku przedstawiono stan faktyczny, zgodnie z którym D. o. (dalej zwana "Spółką") powstała z przekształcenia jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę prawa handlowego (akt notarialny z [...] maja 2018 r.), specjalizuje się w produkcji wyrobów dla branż: drogowej, rowerowej, motoryzacyjnej. Obszarem działalności Spółki są przede wszystkim materiały odblaskowe (lampy odblaskowe do przyczep oraz urządzeń rolniczych i samochodów ciężarowych, odblaski instalowane na urządzeniach, maszynach, pojazdach, odblaski rowerowe, odblaski instalowane na barierach drogowych i infrastrukturze drogowej, punktowe elementy odblaskowe) zwane dalej łącznie "Produktami". Sprzedaż Produktów następuje po cenach rynkowych na rzecz firm oraz osób indywidualnych. Spółka nie dokonuje sprzedaży Produktów na rzecz podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2019r. poz. 865 ze zm. dalej jako: "ustawa o CIT", "u.p.d.o.p."). Dodatkowo Spółka realizuje przychody z produkcji narzędzi na zamówienie podmiotów trzecich. Spółka posiada własny park maszynowy umożliwiający produkcję gotowych wyrobów, natomiast część narzędzi wynajmuje od podmiotu powiązanego - działalności gospodarczej prowadzonej przez wspólnika Spółki. Spółka posiada również własną narzędziownię, w której obecnie wytwarza we własnym zakresie narzędzia wykorzystywane do wytworzenia Produktów. Produkty wypełniają wszelkie wymagane prawem normy i atesty. Spółka prowadzi również we własnym zakresie działalność polegającą na ciągłym ulepszaniu oferowanych Produktów, poszukuje nowych technologii i wzorców (zatrudnia w tym celu wykwalifikowanych pracowników lub zleca prace pracowniom wzorniczym). Wprowadzane do Produktów innowacje powodują większą odporność wyrobu na warunki atmosferyczne, uszkodzenia mechaniczne, ale również mają na celu odróżnienie oferowanych przez Spółkę produktów od tych oferowanych na rynku przez konkurencję. W ramach prac nad nowym wyrobem prowadzone są testy wytrzymałości oraz przydatności danego wyrobu zarówno w specjalistycznych laboratoriach, jak i w warunkach naturalnych, np. odblaski drogowe montuje się na elementach infrastruktury drogowej i obserwuje ich zachowanie w czasie, reakcję na ruch samochodowy (np. ścieralność, wytrzymałość na zniszczenia, kruchość materiału), odporność na warunki atmosferyczne, itp. Powyższe prace badawcze prowadzone są w sposób ciągły i systematyczny. Każdy z tworzonych nowych Produktów ma charakter twórczy, niepowtarzalny i innowacyjny. Spółka prowadzi również prace polegające na projektowaniu i tworzeniu nowych maszyn i urządzeń, dzięki zastosowaniu których będzie w stanie produkować nowe, ulepszone produkty. Spółka nieustająco dąży do uzyskania praw własności intelektualnej na swoje Produkty. Obecnie Spółka posiada trzy zarejestrowane patenty, czwarty jest w trakcie rejestracji - dotyczą one elementów odblaskowych punktowych znaków świetlnych lub odblaskowych wykorzystywanych w produkowanych lampach i odblaskach, trzy prawa z rejestracji wzorów przemysłowych na lampy do pojazdów oraz jedno prawo ochronne na wzór użytkowy dla punktowego znaku odblaskowego. Część obecnie sprzedawanych Produktów została zaprojektowana, a prawa patentowe oraz wzory przemysłowe zastrzeżone kilka lat temu, gdy działalność była prowadzona w formie jednoosobowej działalności gospodarczej przez obecnie większościowego udziałowca Spółki. Aktualnie prawa te wykorzystuje Spółka jako następca prawny - obecnie to Spółka jest podmiotem chronionych w rozumieniu prawa autorskiego. Spółka posiada ewidencję umożliwiającą ustalenie przychodów ze sprzedaży poszczególnych Produktów objętych kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej (patentami, prawami z rejestracji wzorów przemysłowych lub wzorem użytkowym) oraz pozwalającą na ustalenie kosztów wytworzenia tych Produktów. Koszty ponoszone w danym okresie, a związane z wytworzeniem kilku Produktów jednocześnie, np. koszty wynagrodzenia pracowników oraz związane z tym obciążenia publicznoprawne, koszty amortyzacji maszyn i urządzeń produkcyjnych, koszty administracyjne zostały przyporządkowane do Produktów objętych kwalifikowanym prawem własności intelektualnej poprzez zastosowanie proporcji, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o CIT, tj. w proporcji, w jakiej przychody ze sprzedaży danego Produktu odpowiadają łącznej wartości przychodów z działalności podstawowej Spółki w danym miesiącu. Wydatki ponoszone na wynajem urządzeń, jako wydatki od podmiotu powiązanego zostały ujęte w kalkulacji współczynnika nexus pod literą C. Ponieważ Spółka wynajmuje narzędzie zarówno wykorzystywane do wytworzenia Produktów objętych kwalifikowanymi prawami intelektualnymi, jak i do innego rodzaju działalności (produkcji narzędzi na rzecz podmiotów trzecich, niepowiązanych ze Spółką), a jedno narzędzie może być wykorzystane przy produkcji kilku Produktów, koszty najmu ustalone w umowie w kwocie ryczałtowej, zostały przyporządkowane do dochodów ze sprzedaży danego Produktu proporcją, jako udział przychodu ze sprzedaży tego Produktu w łącznej wartości przychodów z podstawowej działalności uzyskanych przez Spółkę w danym miesiącu. Odrębnie prowadzona jest ewidencja wydatków poniesionych w związku z opracowaniem i wytworzeniem prototypu danego Produktu, w tym, że dokumentacja w tym zakresie obejmuje całość wydatków poniesionych od stycznia 2019r., natomiast wydatki poniesione w latach poprzednich (np. na zaprojektowanie maszyny umożliwiającej produkcję obudowy do lampy jako komponentu składowego gotowego Produktu mogą być niekompletne lub trudne do ustalenia - część prac była realizowana przez pracowników, w ramach otrzymywanego przez nich wynagrodzenia). Brak kompletnej dokumentacji w tym zakresie wynika z faktu, że w latach wcześniejszych nie obowiązywał przepis art. 24d u.p.d.o.p. i Spółka, a wcześniej osoba prowadząca działalność gospodarczą, nie mogły mieć świadomości o potrzebie gromadzenia i odrębnego ewidencjonowania poniesionych wydatków. Niemniej jednak, w celu ustalenia współczynnika nexus, Spółka jest w stanie zidentyfikować wydatki poniesione na rzecz podmiotów trzecich, związanych z opracowaniem danego prawa kwalifikowanego. W związku ze zleceniem opracowania wyglądu wizualnego nowych Produktów (lamp) przez poprzednika Spółki, został poniesiony wydatek na wykonanie usługi oraz wykonawca przeniósł na ten podmiot autorskie prawa majątkowe do projektów nowych Produktów na wszelkich polach eksploatacji, bez ograniczeń czasowych. Wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich zostało ujęte w łącznej kwocie jako wynagrodzenie za usługę. Dodatkowo Spółka zawiera umowy o dzieło z podwykonawcami np. na opracowanie dokumentacji technicznej konkretnego narzędzia. W ramach ustalonego wynagrodzenia wykonawca przenosi na Spółkę prawa autorskie do dzieła. Narzędzia wykorzystywane są w procesie wytworzenia Produktu. Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Spółka jest rezydentem podatkowym w Polsce i w tym kraju podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości uzyskiwanych dochodów, nie korzysta z ulg i zwolnień podatkowych. Wnioskodawca prowadzi ewidencję rachunkową, zgodnie z art. 24e u.p.d.o.p. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania: 1. Czy prowadzone przez Spółkę prace związane z opracowywaniem nowych i ulepszaniem dotychczas oferowanych Produktów wypełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 ustawy o CIT? 2. Czy dochody uzyskane ze sprzedaży Produktów, w których wykorzystywane są kwalifikowane prawa własności intelektualnej będą korzystały z opodatkowania podatkiem dochodowym wg stawki 5 % zgodnie z treścią art. 24d ustawy o CIT? 3. Czy przedstawiony przez Spółkę sposób kalkulacji współczynnika nexus jest zgodny z treścią art. 24d ust. 4 ustawy o CIT? Zdaniem Wnioskodawcy: Ad. 1. Zgodnie z brzmieniem przepisu art. 4a ust. 26 ustawy o CIT, działalność badawczo-rozwojowa stanowi twórczą działalność obejmującą badania naukowe, prace rozwojowe, podejmowana jest w sposób systematyczny, w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Natomiast, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Spółka realizuje i w najbliższej przyszłości będzie realizowała prace badawczo-rozwojowe obejmujące: poszukiwanie nowych technologii umożliwiających wytworzenie nowych Produktów bardziej odpornych na czynniki atmosferyczne, na uszkodzenia techniczne, ale również Produktów które lepiej odbijają światła, przez co zapewnią jeszcze wyższy poziom bezpieczeństwa na drodze. Prace te są prowadzone w sposób systematyczny, w większości przez posiadany przez Spółkę zespół pracowników, a ich efektem wg zamierzenia będzie powstanie nowych pomysłów objętych ochroną patentową lub nowych produktów gotowych objętych ochroną z rejestracji wzoru przemysłowego. Tym samym, zdaniem Spółki, prowadzona przez nią działalność wypełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 i 28 ustawy o CIT. Ad. 2. Uzyskiwany przez Spółkę dochód (określony jako różnica między przychodami ze sprzedaży Produktów, w których wykorzystywane są kwalifikowane prawa własności intelektualnej (patenty, wzory przemysłowe, wzór użytkowy) a kosztami ich wytworzenia (pośrednimi i bezpośrednimi) będzie podlegał opodatkowaniu stawką 5 % zgodnie z treścią art. 24d ust. 1 ustawy o CIT po skorygowaniu o współczynnik nexus, wyliczony zgodnie z treścią art. 24d ust. 4 ustawy. Ad. 3. Zgodnie z treścią art. 24d ust. 4 ustawy o CIT, dochód z kwalifikowanego prawa IP podlega korekcie o współczynnik nexus, którego wartość nie może przekroczyć 1. Współczynnik nexus kalkulowany jest wg wzoru: (a+b)*1,3 / (a+b+c+d). Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi, jako koszty poniesione na prowadzoną działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym IP BOX, określone pod literą a) wzoru, należy zaliczyć wydatki na wynagrodzenia pracowników oraz składki ZUS w części finansowanej przez pracodawcę. W analizowanym stanie faktycznym będą to koszty wynikające z miesięcznych list płac, wynagrodzeń wypłacanych pracownikom, których praca polega na wytworzeniu Produktów oraz pozyskaniu na nie nabywców. Koszty te zostaną przyporządkowane do przychodów z poszczególnych Produktów poprzez zastosowanie proporcji, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o CIT, czyli udziału przychodów ze sprzedaży danego Produktu w miesiącu do łącznej wartości przychodów uzyskanych przez Spółkę w danym okresie ze sprzedaży towarów. Do tej kategorii kosztów zostaną również zaliczone koszty odpisów amortyzacyjnych maszyn i urządzeń wykorzystywanych bezpośrednio w procesie produkcji Produktów, koszty energii elektrycznej oraz koszty związane z rejestracją prawa (patentu, wzoru przemysłowego, wzoru użytkowego), koszty związane z pozyskaniem certyfikatów jakości jako stanowiące koszt bezpośrednio ponoszony w związku z wytworzeniem Produktów (przy zastosowaniu proporcji, o której mowa powyżej). Należy jednak pamiętać, że koszty poniesione przez podatnika na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP od innego podmiotu podatnik będzie musiał umieścić w odpowiednim miejscu we współczynniku nexus, tj. koszty poniesione na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotu niepowiązanego – w literze b, a koszty poniesione na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych od podmiotu powiązanych – w literze c. W analizowanym stanie faktycznym pod literą b zostaną umieszczone koszty poniesione przez Spółkę, jak i jej poprzednika prawnego na opracowanie graficzne Produktów wraz z uzyskanymi do nich prawami autorskimi, koszty sporządzenia dokumentacji technicznej urządzeń wykorzystywanych do produkcji Produktów. Są to wydatki poniesione na nabycie usług od podmiotów trzecich, niepowiązanych ze Spółką ani jej poprzednikiem prawnym, a pozostające w bezpośrednim związku z opracowaniem i produkcją Produktów. Pod literą c zostaną zaś ujęte wydatki ponoszone na najem narzędzi wykorzystywanych przy produkcji Produktów, na rzecz podmiotu powiązanego, tj. Większościowego wspólnika Spółki. Spółka nie ponosi wydatków zakwalifikowanych pod literą d współczynnika nexus. Jak przedstawiono w opisie stanu faktycznego, część kosztów bezpośrednich i pośrednich ponoszona jest jednocześnie w związku z wytworzeniem kilku Produktów lub pozostają w bezpośrednim związku z przychodami z produkcji narzędzi, które to przychody nie podlegają opodatkowaniu stawką 5 %. Tym samym, Spółka przypisze te koszty do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej poprzez zastosowanie proporcji, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o CIT. Zdaniem Spółki, jest to jedyny sposób pozwalający ustalić wartość dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dozwolony przez ustawodawcę i możliwy do udokumentowania. W interpretacji z dnia [...] sierpnia 2020 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uznał, że w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe. W uzasadnieniu organ przywołał ustawę z dnia 20 lipca 2018r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1668), w której od 01 października 2018r. wprowadzone zostały zmiany dotyczące definicji badań naukowych i prac rozwojowych (art. 4 pkt 27 i 28 u.p.d.o.p.). Dalej podał, że zgodnie z art. 4a pkt 26 u.p.d.o.p , przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Organ podał, że od 01 stycznia 2019r. obowiązują przepisy ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2193). Na podstawie regulacji wprowadzonych ww. ustawą zmieniającą do systemu prawa podatkowego implikowano przepisy dotyczące preferencyjnego rozwiązania w podatkach dochodowych - tzw. Innovation Box. Powyższe zmiany wprowadzają korzystne rozwiązania podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej. W tym zakresie wpisują się one w realizację "Planu na rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju", "Strategii na rzecz doskonałości naukowej, nowoczesnego szkolnictwa wyższego, partnerstwa z biznesem i społecznej odpowiedzialności nauki" oraz "Strategii na Rzecz Odpowiedzialnego Rozwoju" w obszarze innowacyjności. Znowelizowane przepisy mają prowadzić do wzrostu zainteresowania pracami badawczo-rozwojowymi prowadzonymi w [...] oraz stanowić swoiste "zamknięcie" łańcucha wartości związanego z procesem tworzenia i komercjalizacji innowacyjnych rozwiązań będących efektem prac badawczo-rozwojowych. Regulacje dotyczące stosowania opisanej powyżej ulgi zostały odzwierciedlone w art. 24d - 24e u.p.d.o.p. Zdaniem organu warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus. Poziom dochodu z IP kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) wynikającej z raportu nr 5 BEPS. Projekt przewiduje również możliwość zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom, zarówno niepowiązanym jak i powiązanym. Podatnik, który będzie chciał skorzystać z projektowanej preferencji będzie zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac. Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności wspomniany wyżej obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenia efektów prac B+R. Podatnik będzie miał możliwość stosowania przedmiotowej ulgi przez cały okres trwania ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację). Przepisy o IP Box dają podatnikowi możliwość nabycia wyników prac badawczo-rozwojowych od innych podmiotów, zarówno powiązanych jak i niepowiązanych, i wówczas nie ma ograniczenia terytorialnego dla takich działań. Podatnik musi jednak pamiętać, że koszty przez niego poniesione na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP od innego podmiotu będzie musiał umieścić w odpowiednim miejscu we współczynniku Nexus. Do kosztów, o których mowa we wskaźniku Nexus podatnik może zaliczyć między innymi wszelkie poniesione należności związane z zatrudnieniem pracowników, w tym m.in. składki na ubezpieczenie społeczne, a także poniesione należności z tytułów umowy zlecenia lub umowy o dzieło. Do kosztów, o których mowa we wskaźniku Nexus podatnik będzie miał prawo także uwzględnić koszty związane z zawarciem umowy cywilno-prawnej na tzw. samozatrudnienie. Z objaśnień Ministerstwa Finansów dot. IP-BOX (akapit nr 114) wynika, że do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus podatnik może zaliczyć między innymi wszelkie poniesione należności związane z zatrudnieniem pracowników na podstawie umowy o pracę, w tym między innymi składki na ubezpieczenie społeczne, a także poniesione należności z tytułów umowy zlecenia lub umowy o dzieło. Do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zgodnie z art. 24d ust. 2 pkt 1, 2 i 3 u.p.d.o.p. zalicza się odpowiednio: patent, prawo ochronne na wzór użytkowy oraz prawo z rejestracji wzoru przemysłowego. Organ dodał, że stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2020 poz. 286, dalej: "PWP"), prawo do uzyskania patentu na wynalazek albo prawa ochronnego na wzór użytkowy, jak również prawa z rejestracji wzoru przemysłowego przysługuje, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, twórcy. W razie dokonania wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego w wyniku wykonywania przez twórcę obowiązków ze stosunku pracy albo z realizacji innej umowy, prawo, o którym mowa w ust. 1, przysługuje pracodawcy lub zamawiającemu, chyba że strony ustaliły inaczej (art. 11 ust. 3 PWP). Zgodnie z treścią art. 20 ww. ustawy, twórca wynalazku, wzoru użytkowego albo wzoru przemysłowego uprawniony do uzyskania patentu, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji może przenieść to prawo nieodpłatnie lub za uzgodnioną zapłatą na rzecz przedsiębiorcy albo przekazać mu wynalazek, wzór użytkowy albo wzór przemysłowy do korzystania. Zgodnie z art. 24 PWP, patenty są udzielane - bez względu na dziedzinę techniki - na wynalazki, które są nowe, posiadają poziom wynalazczy i nadają się do przemysłowego stosowania. W myśl art. 25 PWP, wynalazek uważa się za nowy, jeśli nie jest on częścią stanu techniki. Natomiast, zgodnie z art. 30 PWP, uprawniony z patentu może uzyskać patent na ulepszenie lub uzupełnienie wynalazku, które posiada cechy wynalazku, a nie może być stosowane samoistnie (patent dodatkowy). Można również uzyskać patent dodatkowy do już uzyskanego patentu dodatkowego. Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem pytania nr 1 dotyczącej rozstrzygnięcia, czy prowadzone przez Spółkę prace związane z opracowywaniem nowych i ulepszaniem dotychczas oferowanych Produktów wypełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 u.p.d.o.p., organ wskazał, że w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową, konieczne jest przeprowadzić analizy nakierowanej na zidentyfikowanie przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p.). Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Spółka prowadzi również we własnym zakresie działalność polegającą na ciągłym ulepszaniu oferowanych Produktów, poszukuje nowych technologii i wzorców (zatrudnia w tym celu wykwalifikowanych pracowników lub zleca prace pracowniom wzorniczym). Wprowadzane do Produktów innowacje powodują większą odporność wyrobu na warunki atmosferyczne, uszkodzenia mechaniczne, ale również mają na celu odróżnienie oferowanych przez Spółkę produktów od tych oferowanych na rynku przez konkurencję. W ramach prac nad nowym wyrobem prowadzone są testy wytrzymałości oraz przydatności danego wyrobu zarówno w specjalistycznych laboratoriach, jak i w warunkach naturalnych, np. odblaski drogowe montuje się na elementach infrastruktury drogowej i obserwuje ich zachowanie w czasie, reakcję na ruch samochodowy (np. ścieralność, wytrzymałość na zniszczenia, kruchość materiału), odporność na warunki atmosferyczne, itp. Powyższe prace badawcze prowadzone są w sposób ciągły i systematyczny. Każdy z tworzonych nowych Produktów ma charakter twórczy, niepowtarzalny i innowacyjny. Spółka prowadzi również prace polegające na projektowaniu i tworzeniu nowych maszyn i urządzeń, dzięki zastosowaniu których będzie w stanie produkować nowe, ulepszone produkty. Spółka nieustająco dąży do uzyskania praw własności intelektualnej na swoje Produkty. Zdaniem Organu powyższe wyjaśnienia oraz przedstawione wyżej okoliczności sprawy pozwalają na stwierdzenie, że podejmowane przez Wnioskodawcę czynności, których rezultatem jest stworzenie, a następnie rozwinięcie Produktów przedstawionych we wniosku, mają charakter twórczy, systematyczny oraz nakierowane są ma zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań. Zatem, tego typu działania Spółki spełniają przesłanki do uznania ich za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów art. 4a pkt 26-28 u.p.d.o.p. W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1, że prowadzona przez niego działalność wypełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26 i 28 u.p.d.o.p., organ uznał za prawidłowe. Przechodząc do wątpliwości Wnioskodawcy objętych zakresem pytania nr 2, sprowadzających się do ustalenia, czy dochody uzyskane ze sprzedaży Produktów, w których wykorzystywane są kwalifikowane prawa własności intelektualnej będą korzystały z opodatkowania podatkiem dochodowym wg stawki 5% zgodnie z treścią art. 24d u.p.d.o.p., organ wskazał, ze dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej. Organ podał, że z art. 24d ust. 7 pkt 3 u.p.d.o.p. wynika, iż dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. Organ nie zgodził się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż uzyskiwany przez Spółkę dochód (określony jako różnica między przychodami ze sprzedaży Produktów, w których wykorzystywane są kwalifikowane prawa własności intelektualnej (patenty, wzory przemysłowe, wzór użytkowy) a kosztami ich wytworzenia (pośrednimi i bezpośrednimi) będzie podlegał opodatkowaniu stawką 5% zgodnie z treścią art. 24d ust. 1 u.p.d.o.p. po skorygowaniu o współczynnik nexus, wyliczony zgodnie z treścią art. 24d ust. 4 ustawy o CIT. Jak wynika bowiem z art. 24d ust. 1 u.p.d.o.p., opodatkowaniu preferencyjną 5% stawką podatku podlegają wyłącznie dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnego (zgodnie z art. 24d ust. 2 u.p.d.o.p.). Powyższe potwierdza również treść art. 24d ust. 8 u.p.d.o.p. Zatem, inne dochody niebędące dochodami z kwalifikowanego IP nie mogą korzystać z opodatkowania ww. preferencyjną stawką 5%. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie może całego dochodu uzyskanego ze sprzedaży Produktów IP, opodatkować preferencyjną stawką 5%, lecz wyłącznie dochód z kwalifikowanych IP uwzględnionych w cenie sprzedaży ww. Produktów. Reasumując, stanowisko Wnioskodawcy organ uznał za nieprawidłowe. Zagadnienie będące przedmiotem pytania nr 3 dotyczy kwestii, czy przedstawiony przez Spółkę sposób kalkulacji współczynnika nexus jest zgodny z treścią art. 24d ust. 4 u.p.d.o.p. Organ wskazał, że koszty poniesione na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym IP od innego podmiotu podatnik będzie musiał umieścić w odpowiednim miejscu we współczynniku nexus. Do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus podatnik może zaliczyć między innymi wszelkie poniesione należności związane z zatrudnieniem pracowników, w tym m.in. składki na ubezpieczenie społeczne, a także poniesione należności z tytułów umowy zlecenia lub umowy o dzieło. Do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus podatnik będzie miał prawo także uwzględnić koszty związane z zawarciem umowy cywilno-prawnej na tzw. samozatrudnienie. Redakcja przepisów art. 24d ust. 4 i 5 u.p.d.o.p., wskazuje, że kosztami uzyskania przychodów w reżimie prawnym IP Box są jedynie takie koszty podatkowe, które można przyporządkować do określonej kategorii (litery) w myśl art. 24d ust. 4 u.p.d.o.p. Zgodnie z art. 24d ust. 5 do kosztów, o których mowa w art. 24d ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Przez koszty prowadzonej bezpośrednio przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej należy zatem rozumieć koszty z uwzględnieniem ww. ograniczenia. Wobec powyższego organ stwierdził, że koszty pracy pracowników zaangażowanych w prowadzone przez Spółkę prace będą stanowić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4 u.p.d.o.p., jeżeli będą faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz będą miały bezpośredni związek z tą działalnością, a ich poniesienie będzie niezbędne w związku z wytwarzanym prawem własności intelektualnej w postaci autorskiego prawa do programu komputerowego. W związku z powyższym, Wnioskodawca będzie mógł zaliczyć do kosztów prowadzonej bezpośrednio działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, jako lit. "a" wskaźnika nexus, jedynie koszty pracy pracowników zaangażowanych w prowadzone przez Spółkę prace związane z wytworzonymi kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej, a nie jak wskazuje w uzasadnieniu stanowiska koszty wynagrodzenia pracowników których praca polega na wytworzeniu Produktów oraz pozyskaniu na nie nabywców. Na podstawie powyższej argumentacji, organ za nieprawidłowe uznał stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym do litery a Wnioskodawca może zaliczyć, koszty odpisów amortyzacyjnych maszyn i urządzeń wykorzystywanych bezpośrednio w procesie produkcji Produktów, koszty energii elektrycznej oraz koszty związane z rejestracją prawa (patentu, wzoru przemysłowego, wzoru użytkowego), koszty związane z pozyskaniem certyfikatów jakości jako stanowiące koszt bezpośrednio ponoszony w związku z wytworzeniem Produktów. Koszty te zostaną przyporządkowane do przychodów z poszczególnych Produktów poprzez zastosowanie proporcji, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o CIT, czyli udziału przychodów ze sprzedaży danego Produktu w miesiącu do łącznej wartości przychodów uzyskanych przez Spółkę w danym okresie ze sprzedaży towarów. Organ zgodził się z Wnioskodawcą, że wydatki na wynagrodzenia z tytułu umów o dzieło lub współpracy związane z nabyciem wyników prac badawczo-rozwojowych od tych podmiotów powinny być ujmowane pod lit. b wzoru Nexus. We własnym stanowisku Wnioskodawca wskazał również, że: pod lit. c zostaną zaś ujęte wydatki ponoszone na najem narzędzi wykorzystywanych przy produkcji Produktów, na rzecz podmiotu powiązanego. Z powyższym stanowiskiem organ się nie zgodził, bowiem najem narzędzi nie może zostać uznany za nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a tylko nabycie prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej od podmiotu powiązanego, może zostać ujęte pod lit. c współczynnika Nexus. Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3 organ uznał zatem uznać za prawidłowe. W świetle powyższych wyjaśnień, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenia, czy: . prowadzone przez Spółkę prace związane z opracowywaniem nowych i ulepszaniem dotychczas oferowanych Produktów wypełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 u.p.d.o.p. jest prawidłowe, . dochody uzyskane ze sprzedaży Produktów, w których wykorzystywane są kwalifikowane prawa własności intelektualnej będą korzystały z opodatkowania podatkiem dochodowym wg stawki 5 % zgodnie z treścią art. 24d u.p.d.o.p. jest nieprawidłowe, . przedstawiony przez Spółkę sposób kalkulacji współczynnika nexus jest zgodny z treścią art. 24d ust. 4 u.p.d.o.p. jest nieprawidłowe. W skardze do tut. Sądu Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji w części dotyczącej: - dochodów do opodatkowania wg preferencyjnej stawki 5%, uzyskanych ze sprzedaży Produktów, w których wykorzystywane są kwalifikowane prawa własności intelektualnej, na podstawie art. 24d ust 7 pkt 3 ustawy o CIT; - sposobu kalkulacji współczynnika nexus w związku z dochodami z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży Produktów sprzedawanych przez Spółkę. Spółka zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 24d ust 7 pkt 3 oraz w konsekwencji art. 24d ust 4 ustawy o CIT poprzez błędną jego wykładnią i niewłaściwe zastosowanie w sprawie oraz naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 14c § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019r. poz. 900 ze zm., dalej jako: "O.p.") przez brak wskazania prawidłowego stanowiska wraz z uzasadnieniem prawnym. Zdaniem Strony dochodem o którym mowa w art. 24d ust. 7 pkt 3 u.p.d.o.p. jest dochód uzyskany ze sprzedaży Produktów w których wykorzystane są kwalifikowane prawa własności intelektualnej, ustalony jako różnica między przychodami a kosztami wytworzenia skorygowany o współczynnik nexsus. Pojęcie dochodu zostało bowiem zdefiniowane w art. 7 ust. 2 ustawy o CIT a ustawodawca nie wskazał innego sposobu ustalania dochodu na potrzeby art. 24d ust. 7 u.p.d.o.p. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, iż sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 poz. 374 ze zm.). Zgodne z tym przepisem przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Stosownie do treści rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2020r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ustanowienia określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020r. poz.1829) począwszy od 17 października 2020r. miasto na prawach powiatu Bydgoszcz, będące siedzibą tut. Sądu, zostało objęte strefą czerwoną. Powyższe oznacza, że odpowiednie zastosowanie ma również zarządzenie nr 39 Prezesa NSA z dnia 16 października 2020r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w NSA działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu zakażenia wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym ( § 1 w zw. § 3 tego rozporządzenia). W związku z tym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału skierowano sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach z 22 października 2020 r. sygn. akt II FSK 1389/18 i II FSK 1600/18, w takiej sytuacji skierowanie sprawy celem rozpoznana na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od zgody lub sprzeciwu strony. Skarga jest bezzasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 2107) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Stosownie zaś do art. 3 § 1 i § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg m. in. na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Sąd uwzględniając skargę na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego uchyla taką interpretację (art. 146 § 1 p.p.s.a. ). Ponadto należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 57a p.p.s.a. skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Dokonując kontroli zaskarżonej interpretacji indywidualnej w oparciu o przedstawione wyżej kryteria, Sąd doszedł do przekonania, że akt ten nie narusza prawa w stopniu powodującym konieczność wyeliminowania go z obrotu prawnego. Istota sporu zaprezentowana w treści skargi dotyczy tego, czy na gruncie opisanego we wniosku stanu faktycznego dochód z kwalifikowanego IP, o którym mowa w art. 24d ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT, stanowi cały dochód uzyskany przez Skarżącą ze sprzedaży Produktów w których wykorzystane są kwalifikowane prawa własności intelektualnej, ustalony jako różnica między przychodami a kosztami wytworzenia skorygowany o współczynnik nexsus. Skarżąca zarzuciła zaskarżonej interpretacji naruszenie przepisów prawa materialnego, poprzez dopuszczenie się błędu wykładni art. 24d ust. 7 pkt 3 w zw. z art. 24d ust. 4 u.p.d.o.p. Zdaniem Skarżącej, Dyrektor dokonał błędnej wykładni art. 24d ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT, przyjmując nieuzasadnione stanowisko, zgodnie z którym dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT, należy rozumieć wyłącznie jako dochód uzyskiwany z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie Produktów IP, nie zaś jako dochód określony jako różnica między przychodami ze sprzedaży Produktów w których wykorzystywane są kwalifikowane prawa własności intelektualnej a kosztami ich wytworzenia (pośrednimi i bezpośrednimi). Od 01 stycznia 2019 r. obowiązują przepisy ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018, poz. 2193). Na podstawie regulacji wprowadzonych ww. ustawą zmieniającą do systemu prawa podatkowego implikowano przepisy dotyczące preferencyjnego rozwiązania w podatkach dochodowych - tzw. Innovation Box. Ulgi typu IP BOX obowiązują w wielu krajach (m.in. w Wielkiej Brytanii, Irlandii, Holandii czy Francji) i maja one na celu wspieranie rozwoju technologii i kreowanie wysokojakościowych miejsc pracy w innowacyjnych sektorach. Rozwiązanie przyjęte w Polsce zostało opracowane według obowiązującego standardu OECD dla ulg bazujących na dochodach z praw własności intelektualnej. Innovation Box stanowi kolejny – drugi- etap wspierający przedsiębiorców w łańcuchu tworzenia innowacji skierowanych na rynek. Pierwszym etapem jest ulga podatkowa na badania i rozwój, której głównym celem jest zachęcenie przedsiębiorców do prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej. Na tym kończy się jej formalne zadanie. To, co stanie się z wynikami prac badawczo-rozwojowych nie jest już z technicznego punktu widzenia przedmiotem zainteresowania ulgi podatkowej na badania i rozwój. W tym miejscu – po przeprowadzeniu prac badawczo-rozwojowych- zaczyna się drugi etap wspierania przedsiębiorców poprzez Innovation Box. Głównym celem Innovation Box jest zachęcenie przedsiębiorców do dokonania ochrony prawnej wyników przeprowadzonych prac badawczo-rozwojowych i komercjalizowanie tych wyników (czyli czerpanie z nich dochodów) z Polski. Zachęta następuje poprzez preferencyjne opodatkowanie dochodów uzyskiwanych z tych praw stawka 5% (por. Żagun Kiejstut, "Innovation Box – domkniecie łańcucha zachęt fiskalnych na działalność rozwojową" , PP 2019/3/19-24). Regulacje dotyczące stosowania opisanej powyżej ulgi zostały odzwierciedlone w art. 24d - 24e ustawy o CIT. Zgodnie z art. 24d ust. 1 u.p.d.o.p. podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Stosownie zaś do art. 24d ust. 7 pkt 3 u.p.d.o.p., dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. Natomiast art. 24d ust. 8 u.p.d.o.p. stanowi, iż do ustalenia dochodów, o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepis art. 11c stosuje się odpowiednio. W ocenie Sądu zgodzić należy się z organem, że z literalnego brzmienia cytowanego powyżej art. 24d ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT, jednoznacznie wynika, że dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi. Powyższe oznacza, że kwalifikowanym dochodem z kwalifikowanych praw własności intelektualnej jest wyłącznie dochód z samego kwalifikowanego IP, który jest uwzględniony (zawarty) w cenie produktu, czy usługi, a nie cała wartość produktu/usługi zawarta w cenie sprzedaży. Nie sposób zatem zgodzić się ze stanowiskiem Skarżącej, że cały dochód uzyskany ze sprzedaży Produktów będzie opodatkowany stawką 5% na podstawie art. 24d ust. 1 ustawy o CIT. Jak wynika bowiem z art. 24d ust. 1 ustawy o CIT, opodatkowaniu preferencyjną 5% stawką podatku podlegają wyłącznie dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (zgodnie z art. 24d ust. 2 ustawy o CIT). Powyższe potwierdza również treść cytowanego powyżej art. 24d ust. 8 ustawy o CIT, z którego wynika, że dochód z kwalifikowanego IP "zawarty" w cenie danego produktu lub usługi winien być ustalany w oparciu o zasadę ceny rynkowej. Zatem, inne dochody niebędące dochodami z kwalifikowanego IP nie mogą korzystać z opodatkowania ww. preferencyjną stawką 5%. Odnosząc się do argumentów Skarżącej dotyczących objaśnień podatkowych dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX a opublikowanych przez Ministerstwo Finansów na stronie internetowej, wskazać należy, iż w objaśnieniach tych wskazano m.in. że obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP. Również zatem powyższe objaśnienia nie pozostawiają wątpliwości co do prawidłowości wykładni art. 24d ust. 1 i ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT zaprezentowanej w zaskarżonej interpretacji. Podkreślić należy, że także w piśmiennictwie wskazuje się , iż mając na uwadze , że Innovation Box udziela preferencji podatkowej jedynie dla dochodu z kwalifikowanego prawa własności zawartego w sprzedawanych towarach, podatnik będzie musiał wyekstrahować ten właśnie dochód z całości dochodu , który uzyskuje ze sprzedaży danego produktu na rynku i posiadając w tym zakresie odpowiednia dokumentacje Poruszana przez Skarżącą kwestia praktycznych trudności związanych z wyodrębnieniem w dochodzie uzyskanym ze sprzedaży Produktu części dochodu przypadającego na wykorzystany w nim wzór przemysłowy pozostaje bez znaczenia dla dokonanej wykładni prawa. W świetle powyższego, stanowisko Skarżącej w zakresie ustalenia, czy w przypadku sprzedaży przez Skarżącą Produktów, których cena uwzględnia kwalifikowane prawo własności intelektualnej, dochodem Skarżącej z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT, będzie cały dochód uzyskany ze sprzedaży Produktów zasadnie uznane zostało przez organ za nieprawidłowe. Sąd nie stwierdził także naruszenia prawa w zakresie uznania za nieprawidłowe stanowiska Skarżącej co do sposobu kalkulacji współczynnika nexus. W konsekwencji powyższego za bezzasadne uznać należy podniesiony w skardze zarzut dotyczące naruszenia art. 14c § 2, oraz art. 2a O.p. Organ dokonał prawidłowej wykładni przepisów prawa i oceny sposobu ich zastosowania do opisanego stanu faktycznego, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej interpretacji. Fakt, że Skarżąca nie podziela stanowiska organu, nie jest wystarczający dla uznania stawianych przez nią zarzutów za uzasadnione. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę