III SAB/Łd 17/20

Dnia 7 maja 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Szczygielski Sędziowie Sędzia WSA Ewa Alberciak Asesor WSA Małgorzata Kowalska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2021 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. K. na bezczynność i przewlekłość postępowania Starosty [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o skoordynowanie na naradzie koordynacyjnej usytuowania przyłącza wody 1. odrzuca skargę na bezczynność Starosty [...]; 2. stwierdza, że Starosta [...] dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, które nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Starosty [...] na rzecz K. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. K. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność i przewlekłe postępowanie Starosty [...] w sprawie rozpoznania jego wniosku o skoordynowanie na naradzie koordynacyjnej usytuowania przyłącza wody w miejscowości D. na działkach nr [...] [...] [...] w obrębie D. Z akt sprawy wynika, że 4 maja 2020 r. projektant K. K. złożył do Starosty [...] za pośrednictwem systemu e-PUAP wniosek o uzgodnienie na naradzie koordynacyjnej usytuowania przyłącza wody w miejscowości D. na wyżej wskazanych działkach. 13 maja 2020 r. przedmiotowy wniosek został zarejestrowany pod numerem [...]. W tym samym dniu wnioskodawca został powiadomiony za pomocą poczty elektronicznej o konieczności uzupełnienia wniosku poprzez dostarczenie przynajmniej dwóch egzemplarzy map z wkreślonym projektem w formie papierowej, współrzędnych w postaci tekstowej, pliku pdf z autoryzacją i oryginału mapy w formacie pdf. W tym samym dniu za pomocą poczty elektronicznej wnioskodawca przesłał pliki map i współrzędnych w formacie pdf. Nie dostarczył natomiast w formie papierowej przynajmniej dwóch egzemplarzy map z wkreślonym projektem. W dniach 26 - 29 maja 2020 r. odbyła się narada koordynacyjna na której uzgodniona została lokalizacja przyłącza której dotyczył wniosek nr [...]. 18 czerwca 2020 r. za pomocą poczty elektronicznej organ przesłał wnioskodawcy uwagi i zalecenia do projektu: 1. Brak map do uzgodnienia, 2. Podkolorować przedmiot uzgodnienia, 3. Autoryzacja map, 4. Brak zwymiarowania - załączyć wykaz ze współrzędnymi z autoryzacją, 5. Mapy uaktualnić o istniejący Kabel eN - licencja (geodeta), 6. Przesłać mapę do c/p w pliku pdf. W tym samym dniu za pomocą poczty elektronicznej K. K. poinformował organ, że materiały z punktów od 1 do 4 i 6 zostały przekazane drogą elektroniczną na adres e-mail w dniu 13 maja 2020 r. i opatrzone podpisem elektronicznym. W dniu 15 lipca 2020 roku Starosta [...] przesłał wnioskodawcy kopię protokołu z 22 czerwca 2020 r. dotyczącą wniosku nr [...] wraz zaleceniem do uzupełnienia dokumentacji projektowej o plan sytuacyjny lub kopie aktualnych map zasadniczych celem uzyskania klauzuli zatwierdzającej przebieg usytuowania projektowanych sieci. W dniu 15 lipca 2020 r. skarżący wystosował do Starosty [...] ponaglenie w sprawie niezałatwienia w terminie wniosku o skoordynowanie na nardzie koordynacyjnej usytuowania przyłącza wody w miejscowości D. na działkach nr [...][...][...] w obrębie D. Starosta [...] przekazał ponaglenie [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Postanowieniem z [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uznał ponaglenie za nieuzasadnione. 31 lipca 2020 r. K. K. wystąpił ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność i przewlekłe postępowanie Starosty [...] w sprawie rozpoznania wniosku o skoordynowanie na naradzie koordynacyjnej usytuowania przyłącza wody w miejscowości D. na działkach nr [...][...][...] W uzasadnieniu skargi podniósł, że w związku z brzmieniem art. 28b ust. 4 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2020 r. poz. 276 ze zm.) – dalej "p.g.k." bezzasadne było żądanie organu dostarczenia w formie papierowej przynajmniej dwóch egzemplarzy map (poświadczonych za zgodność z oryginałem) z wykreślonym projektem. Zdaniem wnioskodawcy ze wskazanego przepisu wynika priorytetowe załączanie planu sytuacyjnego w postaci elektronicznej i obowiązek złożenia dwóch egzemplarzy tylko w sytuacji, gdy plan sytuacyjny ma postać nieelektroniczną. Wnioskodawca podkreślił, że złożył dokumenty w formie elektronicznej podpisane profilem zaufanym i przepisy nie przewidują konieczności złożenia planów w formie papierowej. Jednocześnie wskazał, że zgodnie z art. 28b ust. 3 p.g.k. do wniosku należy załączyć plan sytuacyjny sporządzony na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub kopii aktualnej mapy do celów projektowych poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta. Brak jest innych wymagań w szczególności poświadczania przez projektanta innych dokumentów np. w postaci wykazu współrzędnych geodezyjnych. Skarżący podniósł następnie, że narada koordynacyjna została wyznaczona na 26 maja 2020 r., tj. 22 dni od dnia złożenia wniosku, podczas gdy zgodnie z art. 28b ust. 5 p.g.k. Starosta zobowiązany jest do wyznaczenia narady koordynacyjnej nie później niż po upływie 14 dni od dnia otrzymania od inwestora lub projektanta planu sytuacyjnego, o którym mowa w ust. 3. 15 lipca 2020 r. organ przesłał wnioskodawcy za pośrednictwem systemu e-PUAP odpis protokołu z narady koordynacyjnej przeprowadzonej w dniach 26-29 maja 2020 r. datowany na 22 czerwca 2020 r. i podpisany w dniu 15 lipca 2020 r. bez załącznika graficznego stanowiącego integralną część uzgodnienia. W ocenie skarżącego przesłanie przez organ samego protokołu dodatkowo z przekroczeniem terminu nie oznacza, że sprawa została załatwiona. Zdaniem skarżącego organ otrzymał w sprawie wszystkie stosowne dokumenty, co potwierdza fakt przeprowadzenia narady koordynacyjnej. Tym samym wezwanie do uzupełnienia dokumentacji projektowej należy uznać za działanie bez podstawy prawnej. Ponadto, w ocenie skarżącego, organ pozostawał w zwłoce w zakresie przekazania protokołu z narady koordynacyjnej od 29 maja 2020 r., bowiem art. 28b ust. 11 p.g.k. wskazuje jednoznacznie na konieczność przekazania wnioskodawcy protokołu z narady w dniu jej zakończenia. Kończąc skarżący podkreślił, że organ błędnie wskazał podstawę prawną żądania doręczenia planu sytuacyjnego i że to po stronie organu ciąży obowiązek sporządzenia z otrzymanych dokumentów wersji papierowej, jeżeli nie dostosował się do obowiązujących przepisów prawa. Dodatkowo, zdaniem skarżącego, organ nie może wybiórczo stosować obowiązującego prawa w zakresie elektronicznego załatwiania wniosków w systemie e-PUAP. Zdaniem strony organ niedbale i nieterminowo przeprowadził postępowanie wyjaśniające, nie sprawdzając faktów oraz nie biorąc pod uwagę antydatowania dokumentów, o czym świadczy czas ich podpisania w stosunku do ich sporządzenia. Powyższe nieprawidłowości nie zostały również uwzględnione przez organ nadzoru na skutek złożonego ponaglenia. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o jej oddalenie. Organ podkreślił, że od pierwszych czynności wyraźnie wskazywał wnioskodawcy konieczność przedłożenia map w wersji papierowej, informując o braku możliwości technicznych do rozpatrywania sprawy w formie elektronicznej. Ustawodawca wbrew twierdzeniom skarżącego nie uprzywilejowuje dokumentów przedkładanych w formie elektronicznej, lecz wskazuje na dodatkowe obowiązki wynikające z posługiwania się w toku postępowania określoną formą dokumentu. W zakresie dokumentów geodezyjnych decydujące znaczenie ma określony format dokumentu i możliwości techniczne jego odtworzenia. Z tych względów w pełni zasadne były podjęte przez organ kroki zmierzające do zgromadzenia w całości materiału dowodowego celem rozpatrzenia merytorycznego złożonego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje: Skarga na bezczynność Starosty [...] podlega odrzuceniu, zaś skarga na jego przewlekłość okazała się zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej "p.p.s.a" sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania między innymi w sprawach podlegających załatwieniu w drodze czynności z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.). Uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania sąd orzeka na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym: zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności (pkt 1), zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (pkt 2) oraz stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania (pkt 3). Stosownie do art. 149 § 1a p.p.s.a. sąd jednocześnie stwierdza, czy przewlekłe prowadzenie postępowania miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 149 § 1b p.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Z kolei w myśl art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd, w przypadku o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub o przyznaniu od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W myśl art.119 pkt 4 p.p.s.a. i art. 120 p.p.s.a. sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, bowiem przedmiotem skargi była bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania. Na wstępnie wskazać należy, że z "bezczynnością" organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. A zatem skarga na bezczynność jest skargą na naruszający prawo stan postępowania administracyjnego, w którym mimo upływu określonego prawem terminu właściwego dla załatwienia sprawy, rozstrzygnięcie nie zostało wydane. W tym miejscu należy też podkreślić, że kontrolowany w wyniku skargi na bezczynność stan rzeczy musi być w dacie wniesienia skargi aktualny, nie zaś historyczny. Jak wskazała Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z 22 czerwca 2020 roku sygn. akt II OPS 5/19 (publ.w ONSAiWSA 2020/6/79) wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Formalnie uchwała ta dotyczy spraw zakończonych decyzją administracyjną, ale zawarte w uzasadnieniu uchwały rozważania są aktualne także dla postępowań kończących się innymi rozstrzygnięciami administracyjnymi. W uchwale tej NSA wyjaśnił, że w art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowiącym podstawę do wystąpienia ze skargą na bezczynność organu ustawodawca określając dopuszczalny termin jej wniesienia do sądu posłużył się terminem "w każdym czasie", który musi być postrzegany w aspekcie trwającego w dacie składania skargi i naruszającego czas załatwienia sprawy stanu postępowania administracyjnego, co prowadzi do wniosku, że możliwość wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność, z przyczyn związanych z prawną konstrukcją i istotą bezczynności, obejmuje przedział czasowy od zaistnienia stanu bezczynności "oprotestowanego" wniesionym ponagleniem aż do załatwienia sprawy, której bezczynność dotyczy. Zakończenie postępowania, którego sposób prowadzenia jest skarżony, skutkuje ustaniem stanu bezczynności. Dlatego za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. W rozstrzyganej sprawie skarżący 31 lipca 2020 roku wystąpił ze skargą na bezczynność Starosty [...] w zakresie rozpoznania jego wniosku o skoordynowanie na naradzie koordynacyjnej usytuowania przyłącza wody w miejscowości D., przy czym już w skierowanym do organu wyższego stopnia ponagleniu z 15 lipca 2020 roku wskazał, że otrzymał protokół z 22 czerwca 2020 roku z narady koordynacyjnej, która odbyła się w dniach 26-29 maja 2020 r. Z akt sprawy wynika, że wniosek skarżącego został pozytywnie uzgodniony na naradzie koordynacyjnej, która odbyła się w dniach 26-29 maja 2020 roku. Odpis protokołu z 22 czerwca 2020 roku z tej narady także skarżący otrzymał przed wniesieniem skargi na bezczynność Starosty [...]. W okolicznościach sprawy uznać zatem należało, że na dzień wniesienia skargi organ nie pozostawał w bezczynności, a zatem skarga strony na bezczynność jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Przechodząc do oceny skargi na przewlekłość postępowania Starosty [...] wskazać należy, że zgodnie z art. 53 § 2b p.p.s.a. skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu. W niniejszej sprawie skarga strony została poprzedzona ponagleniem złożonym w trybie art. 37 k.p.a. Został zatem spełniony wymóg wynikający z art. 53 § 2b p.p.s.a., wobec czego skarga podlegała merytorycznemu rozpatrzeniu. O przewlekłości postępowania administracyjnego możemy mówić wówczas gdy postępowanie w sprawie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Postępowanie jest przewlekle prowadzone, jeśli w granicach czasowych przeznaczonych na załatwienie sprawy, organ działa opieszale, nieefektywnie i nie rozstrzyga sprawy, mimo że brak jest do tego przeszkód. W doktrynie wskazuje się, że z przewlekłym prowadzeniem postępowania mamy do czynienia w sytuacji prowadzenia sprawy w sposób nieefektywny poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. J.P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2012, str. 44; J.Drachal, J.Jagielski, R.Stankiewicz [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. R.Hausera i M.Wierzbowskiego. Warszawa 2011, str. 70-71). Pojęcie "przewlekłość postępowania" obejmuje zatem opieszałe, niesprawne i nieskuteczne działanie organu w sytuacji, gdy sprawa mogła być załatwiona w terminie krótszym, jak również nieuzasadnione przedłużanie terminu załatwienia sprawy. Przewlekłość postępowania zachodzi, gdy zwłoka w rozpoznaniu sprawy przez organ przekracza rozsądne granice i nie znajduje uzasadnienia w obiektywnych okolicznościach sprawy. Dla zasadności skargi na przewlekłość postępowania nie ma przy tym znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności, czy przewlekłość została spowodowana zawinioną albo też niezawinioną opieszałością organu (por. wyroki WSA w Warszawie z 19 września 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 243/13 oraz z 12 września 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 364/13, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://orzeczenia.nsa.gov.pl - dalej "CBOSA"). Zgodnie z art. 12 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia i realizując jednocześnie obowiązek wszechstronnego zbadania stanu faktycznego sprawy( art. 7 i art. 77 k.p.a.). Wyrażona w tym przepisie zasada szybkości i wnikliwości postępowania została skonkretyzowana w art. 35 k.p.a., którego § 1 stanowi, że organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Z treści art. 35 § 3 k.p.a. wynika, że załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Z kolei art. 36 § 1 w zw. z § 2 k.p.a. stanowi, że o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 lub w przepisach szczególnych, także z przyczyn niezależnych od organu, organ ten jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli sądu była kwestia przewlekłego prowadzenia postępowania przez Starostę [...] w sprawie wniosku skarżącego o skoordynowanie na naradzie koordynacyjnej usytuowania przyłącza wody w miejscowości D. Z akt sprawy wynika, iż złożony przez skarżącego 4 maja 2020 r., za pośrednictwem systemu e-PUAP, wniosek o skoordynowanie usytuowania przyłącza wody w miejscowości D. na naradzie koordynacyjnej został wniesiony w trybie uregulowanym w art. 28b p.g.k. Jednym z załączników złożonych wraz z wnioskiem w formie elektronicznej była mapa geodezyjna z zaznaczonym przebiegiem projektowanego przyłącza. Zgodnie z art. 28b ust. 1 p.g.k. sytuowanie projektowanych sieci uzbrojenia terenu na obszarach miast oraz w pasach drogowych na terenie istniejącej lub projektowanej zwartej zabudowy obszarów wiejskich koordynuje się na naradach koordynacyjnych organizowanych przez starostę. W myśl art. 28b ust. 3 p.g.k. po otrzymaniu od inwestora lub projektanta wniosku o skoordynowanie usytuowania projektowanej sieci uzbrojenia terenu wraz z propozycją tego usytuowania przedstawioną na planie sytuacyjnym sporządzonym na kopii aktualnej mapy zasadniczej lub kopii aktualnej mapy do celów projektowych poświadczonej za zgodność z oryginałem przez projektanta, starosta wyznacza sposób, termin i miejsce przeprowadzenia narady koordynacyjnej, o czym zawiadamia: 1) wnioskodawców; 2) podmioty władające sieciami uzbrojenia terenu; 3) wójtów (burmistrzów i prezydentów miast), na obszarze właściwości których mają być sytuowane projektowane sieci uzbrojenia terenu; 4) inne podmioty, które mogą być zainteresowane rezultatami narady koordynacyjnej, w szczególności zarządzające terenami zamkniętymi, w przypadku sytuowania części projektowanych sieci na tych terenach. Przy czym jak wynika z ust. 4 analizowanego przepisu w przypadku, gdy plan sytuacyjny, o którym mowa w ust. 3, ma postać nieelektroniczną, doręcza się go staroście w co najmniej dwóch egzemplarzach. Termin narady koordynacyjnej starosta wyznacza na dzień przypadający nie później niż po upływie 14 dni od dnia otrzymania od inwestora lub projektanta planu sytuacyjnego, o którym mowa w ust. 3 (art. 28b ust. 5 p.g.k.). W przypadku gdy narada koordynacyjna ma zostać przeprowadzona za pomocą środków komunikacji elektronicznej zamiast terminu narady, o którym mowa w ust. 5, starosta wyznacza termin jej zakończenia, który nie może być krótszy niż 5 dni roboczych i dłuższy niż 10 dni roboczych od dnia dokonania zawiadomienia podmiotów, o których mowa w ust. 3 (art. 28b ust. 5a p.g.k.). Wraz z zawiadomieniem o naradzie koordynacyjnej starosta przekazuje kopię planu sytuacyjnego, o którym mowa w ust. 3, albo, w przypadku braku technicznych możliwości sporządzenia tej kopii, informację o miejscu i terminie zapoznania się z planem sytuacyjnym (art. 28b ust. 6 p.g.k.). Podkreślenia również wymaga, że obowiązujące przepisy k.p.a. przewidują możliwość wszczęcia, jak i prowadzenia postępowania administracyjnego z wykorzystaniem elektronicznych środków komunikacji, przy czym jednym z warunków procedowania w tej formie jest obowiązek opatrzenia wnoszonych podań, załączanych do nich dokumentów lub ich odpisów kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, lub uwierzytelniane w sposób zapewniający możliwość potwierdzenia pochodzenia i integralności weryfikowanych danych w postaci elektronicznej (art. 63 § 3a; art. 76a § 2 k.p.a.). Złożony za pośrednictwem systemu e-PUAP 4 maja 2020 roku wniosek skarżącego o skoordynowanie usytuowania przyłącza wody miejscowości D. jak i dołączone do niego załączniki, w tym mapa geodezyjna z zaznaczonym przebiegiem projektowanego przyłącza zostały opatrzone podpisem zaufanym skarżącego. Wezwaniem z 13 maja 2020 roku skarżący został zobowiązany do uzupełnienia wniosku poprzez dostarczenie w formie papierowej przynajmniej dwóch egzemplarzy map z wykreślonym projektem, współrzędnych w postaci tekstowej i pdf z autoryzacją oraz oryginału mapy w pdf. W tym samym dniu skarżący uzupełnił braki wniosku oraz wskazał, że wniosek został złożony w formie elektronicznej i zostały w tej samej formie dołączone do niego mapy. W dniach 26-29 maja 2020 roku projekt skarżącego został uzgodniony na naradzie koordynacyjnej. 18 czerwca 2020 roku za pomocą poczty elektronicznej przesłano do skarżącego uwagi do projektu. W tym samym dniu wnioskodawca poinformowała o wykonaniu wszystkich uwag z wyjątkiem aktualizacji o istniejący kabel energetyczny. Kopia protokołu z uzgodnieniem datowana na 22 czerwca 2020 r została do skarżącego wysłana drogą elektroniczną 15 lipca 2020 roku. Mając powyższe na uwadze sąd stwierdza, że wbrew zarzutom skargi organ nie pozostawała w zwłoce w odniesieniu do wyznaczenia i przeprowadzenia narady koordynacyjnej, którą zgodnie z art. 28b ust. 5 p.g.k. zobowiązany był wyznaczyć w ciągu 14 dni od otrzymania kompletnego wniosku. Braki wniosku zostały przez stronę uzupełnione 13 maja 2020 roku, zaś narada odbyła się za pomocą środków komunikacji elektronicznej w dniach 26-29 maja 2020 roku. Zasadnym jest natomiast zarzut wskazujący na nieuzasadnioną opieszałość w przesłaniu stronie protokołu z odbytej narady koordynacyjnej. Zgodnie z art. 28b ust. 11 p.g.k. odpis protokołu z narady koordynacyjnej wydaje się wnioskodawcy w dniu jej zakończenia. W rozstrzyganej sprawie skarżący winieni zatem ten protokół otrzymać w dniu 29 maja 2020 roku, zaś został on wnioskodawcy wysłany 15 lipca 2020 roku, a zatem z półtoramiesięcznym opóźnieniem. Usprawiedliwieniem dla takiego procedowania organu nie może być podnoszona w toku całego postępowania, a także wskazana w piśmie przewodnim przy którym przesłany został do strony protokół z 22 czerwca 2020 roku konieczność dołączenia map analogowych w calu uzyskania klauzuli zatwierdzającej przebieg projektowanej sieci. Jak wynika z powołanego wyżej art. 28b ust. 4 p.g.k., przedstawienie przez skarżącego w formie elektronicznej planu sytuacyjnego z zaznaczonym przebiegiem projektowanego przyłącza wody sieci, sporządzonego na mapie geodezyjnej wyłączało, wynikający ze wskazanego przepisu obowiązek przedłożenia organowi co najmniej 2 egzemplarzy tego planu w formie papierowej. A zatem trafnie wywodzi skarżący, że organ w sposób nieuprawniony domagał się od wnioskodawcy złożenia 2 egzemplarzy map w formie analogowej. Złożenie tych map w formie elektronicznej było prawidłowe i pozwoliło na skoordynowanie usytuowania planowanego przyłącza na naradzie w dniach 26-29 maja 2020 roku. Nie może także usprawiedliwiać opóźnienia organu w przesłaniu skarżącemu protokołu z narady, które winno nastąpić 29 maja 2020 roku. Opóźnienia w terminowym wykonaniu tej czynności nie może usprawiedliwiać podnoszony przez organ brak możliwości technicznych elektronicznej obsługi projektantów w portalu Web Ewid. Odpowiedzialność za zaniechania, czy też zaniedbania organu administracji publicznej w zakresie ciążącego na nim obowiązku dostosowania posiadanej infrastruktury informatycznej celem efektywnego i bezpiecznego świadczenia usług przez administracje publiczną, nie może być przenoszona na stronę postępowania administracyjnego, w tym poprzez nakładanie na nią obowiązków proceduralnych nie wynikających z obowiązujących przepisów prawa. Ponadto jak zostało wskazane na wstępie rozważań dla oceny zasadności skargi na przewlekłość postępowania nie mają znaczenia przyczyny, z powodu których czynność nie została dokonana w terminie, jak również to, czy opieszałość organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną przyczyną. Odnosząc się do argumentacji skarżącego wskazującej, że obligatoryjnym elementem protokołu winien być załącznik graficzny w postaci mapy z adnotacją o dokonanym uzgodnieniu projektowanego przyłącza wskazać należy, że zgodnie z art. 28c p.g.k. na dokumentacji projektowej będącej przedmiotem narady koordynacyjnej zamieszcza się adnotację zawierającą informację, iż ta dokumentacja była przedmiotem narady koordynacyjnej. Adnotację sporządza przewodniczący narady, potwierdzając ją swoim podpisem. Adnotację sporządza się w dniu zakończenia narady. Jeżeli przewodniczący narady nie sporządzi adnotacji w dniu jej zakończenia, adnotację na dokumentacji projektowej zamieszcza projektant. A zatem brak adnotacji przewodniczącego nie stanowi istotnego braku, może on bowiem zostać usunięty przez samego projektanta. W aktach sprawy zaś znajduje się mapa potwierdzająca skorzystanie przez skarżącego z możliwości przewidzianej przez art. 28c ust. 3 p.g.k. Ze wskazanych wyżej przyczyn w ocenie sądu w rozpoznawanej sprawie organ dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania, o czym orzeczono w pkt. 1 sentencji wyroku na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Jednocześnie na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a., w pkt 2 wyroku sąd orzekł, że zaistniała w sprawie przewlekłość Starosty [...] nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że o rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako celowe unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, co w rozpoznawanej sprawie - w ocenie sądu - nie miało miejsca. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, w tym także terminów do załatwienia sprawy. Wywołane pandemią Covid-19 opóźnienie w uruchomieniu modułu oprogramowania umożliwiającego w pełni elektroniczną obsługę wniosków o uzgodnienia uzasadnia ocenę braku rażącego charakteru naruszenia, którego dopuścił się organ w rozstrzyganej sprawie. O kosztach należnych skarżącemu od organu sąd orzekł w oparciu o art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. d.j.