I SA/Wr 641/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dagmara Dominik-Ogińska (sprawozdawca), Sędziowie: Sędzia WSA Piotr Kieres, Sędzia WSA Anetta Makowska-Hrycyk, po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 maja 2021 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z/s w S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] września 2020 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę w całości. 1 Postępowanie przed organami podatkowymi.. 1.1. Przedmiotem skargi A sp. z o.o. (dalej: Spółka/ Skarżąca) jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. (dalej: organ odwoławczy) z dnia [...]września 2020 r. nr [...] stwierdzające, że złożone przez Spółkę odwołanie z dnia [...] lipca 2020 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. (dalej: organ podatkowy pierwszej instancji) nr [...] z dnia [...] lutego 2020 r. w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od dnia 10 lutego 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014r. w wysokości [...] zł, zostało wniesione z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania. 1.2. Z akt sprawy wynika, że w dniu [...] lutego 2020 r. organ podatkowy pierwszej instancji we wskazanej na wstępie decyzji określił Spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za okres od dnia 10 lutego 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014 r. w kwocie [...] zł. 1.3. Strona w dniu 20 lipca 2020 r. złożyła odwołanie od przedmiotowej decyzji - data wpływu do lAS we W. – 5 sierpnia 2020 r. 1.4. Ze względu na złożenie odwołania po upływie ustawowego terminu, organ odwoławczy wydał wskazane na wstępie postanowienie stwierdzające wniesienie odwołania z uchybieniem terminu. 2. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji. 2.1. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, przywrócenie terminu do odwołania od decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego według norm przypisanych. W skardze zarzucono naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie; pogwałcenie przepisów prawa administracyjnego; naruszenie zasady praworządności i legalizmu wynikającej z art. 7 Konstytucji RP i art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.; dalej: O.p.); tendencyjną ocenę stanu faktycznego poprzez pominięcie faktów, które świadczą o zasadności wniosku o przywrócenie terminu do odwołania od decyzji US, jak i pominięcie faktów mających istotne znaczenie dla ustalenia prawdy obiektywnej; pogwałcenie art. 15 O.p., obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 29 maja 2013r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych, rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 listopada 2003r. w sprawie terytorialnego zasięgu działania oraz siedzib naczelników urzędów skarbowych i dyrektorów izb skarbowych; naruszenie: art. 551 § 5, art. 5841 - 58413 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030); art. 12 ust.2 pkt 3, art. 12 ust 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 330); art. 6g ust. 1 pkt 4b lit. a i b, art. 16h ust. 3d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 851). 2.2. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i zauważył, że skarga zawiera zarzuty nie dotyczące zaskarżonego postanowienia. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuję: 3.1. Skarga nie jest zasadna. 3.2. Należy wskazać, że Skarżąca w skardze podnosi zarzuty dotyczące prowadzonego przez organ podatkowy postępowania podatkowego i kontroli podatkowej, które nie dotyczą przedmiotowej sprawy. Oznacza to, że wskazywane w skardze przez Skarżącą zarzuty nie mogą być rozpoznane przez sąd administracyjny w niniejszej sprawie. W myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej: ppsa) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną [...]. Oznacza to, że Sąd administracyjny nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Mimo, że sąd pierwszej instancji nie jest związany granicami skargi to związanie granicami sprawy powoduje, że ocenami swoimi nie może wkraczać w sprawę inną niż ta, która była lub powinna być przedmiotem postępowania administracyjnego w wydawanych w nim aktów administracyjnych (por. m.in. wyrok NSA z dnia 13 października 2020 r., II FSK 1819/18, CBOSA). W sprawie zaś przedmiotem kontroli legalności dokonywanej przez sąd administracyjny jest postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. 3.3. Stosownie do treści art. 228 § 1 pkt 2 O.p. organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Przepis art. 228 § 1 pkt 2 O.p. ma charakter imperatywny. Uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie może przystąpić do merytorycznego rozpatrzenia środka odwoławczego, lecz ma obowiązek wydać postanowienie o stwierdzeniu uchybienia powyższego terminu. Nie jest to zależne od swobodnego uznania organu, lecz wynika z bezwzględnie obowiązującej normy prawnej. W rezultacie każde, nawet nieznaczne przekroczenie terminu stanowi samoistną podstawę do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie (por. m.in. wyrok NSA z dnia 24 marca 2021 r., II FSK 2331/19, CBOSA). 3.4. Z akt sprawy wynika, że wskazana na wstępie decyzja wymiarowa organu podatkowego pierwszej instancji została wysłana listem poleconym, za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, za pośrednictwem operatora pocztowego Poczta Polska do pełnomocnika Spółki p. K. K. na adres wskazany w pełnomocnictwie tj. na adres siedziby Spółki, ul. [...]. W decyzji prawidłowo pouczono Stronę o prawie wniesienia odwołania do organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego pierwszej instancji, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji Skarżącej. Z zamieszczonego w aktach opisu doręczenia przesyłki wynika, że przesyłka z ww. decyzją była awizowana dwukrotnie, tj. 25 lutego 2020 r. oraz 17 marca 2020 r., a ponieważ adresat nie podjął przesyłki w terminie, tj. do dnia 1 kwietnia 2020 r., przesyłkę zwrócono do US w Ś. (wpływ 7 kwietnia 2020 r.). Uznano zatem, że przedmiotowa przesyłka została doręczona w dniu 31 marca 2020 r. w trybie art. 150 § 4 O.p. Powołany przepis stanowi, że w przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. W myśl art. 150 § 1 pkt 1 O.p. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149: operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 150 § 2 O.p.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 150 § 3 O.p.). Dodatkowo stosownie do treści art. 138a § 1 O.p. strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Jeżeli ustanowiono pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi pod adresem wskazanym w pełnomocnictwie (art. 145 § 2 O.p.). W myśl art. 151 § 1 O.p. osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności - osobie upoważnionej do odbioru korespondencji lub prokurentowi. Przepisy art. 146, art. 148 § 2 pkt 1 oraz art. 150 i art. 150a stosuje się odpowiednio. 3.6. Jednocześnie w myśl przepisów art. 15 zzs ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.) oraz art. 46 pkt 20 i art. 68 ust. 6 ustawy z dnia 14 maja 2020r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r. poz. 875), w przedmiotowej sprawie termin do złożenia odwołania rozpoczął bieg 24 maja 2020r. W konsekwencji 14 dniowy termin na złożenie odwołania przez Skarżącą upłynął z dniem 8 czerwca 2020r., w związku z art. 12 § 5 O.p. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy, chyba, że ustawy podatkowe stanowią inaczej. Słusznie zatem organ odwoławczy uznał, że w przedmiotowej sprawie ostatni dzień terminu przypadał na sobotę (6 czerwca 2020 r.), to za ostatni dzień terminu na złożenie odwołania uznaje się dzień 8 czerwca 2020 r. 3.7. Skarżąca wniosła odwołanie do organu odwoławczego za pośrednictwem organu podatkowego pierwszej instancji w dniu 20 lipca 2020r., czyli z uchybieniem terminu. Należy tym samym stwierdzić, że zaskarżone postanowienie organu odwoławczego odpowiada prawu. 3.8. Należy też zauważyć, że w samej skardze Skarżąca nie kwestionuje okoliczności uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Co więcej wnosi o przywrócenie terminu do odwołania. Jednakże rozpatrzenie tego typu wniosku nie leży w kompetencji sądu administracyjnego. Ponadto Sądowi z urzędu jest wiadome, że postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r., I SA/Wr [...] tut. Sąd odrzucił skargę Skarżącej na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] września 2020 r. nr. [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. 3.9. Z tych też względów oddalono skargę w całości na podstawie art. 151 ppsa.