VII SO/Wa 6/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Antas po rozpoznaniu w dniu 11 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. O. o wymierzenie grzywny Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [...] za nieprzekazanie w ustawowym terminie skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy postanawia: 1. wymierzyć Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [...] grzywnę w wysokości 1000 (słownie: jeden tysiąc) złotych, 2. zasądzić od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] na rzecz M. O. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od wniosku. Pismem z 1 marca 2021 r. M. O. (dalej: skarżący) złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego [...] (dalej: PINB) grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: p.p.s.a. w związku z nieprzekazaniem skargi na bezczynność organu. Wskazał, że [..] grudnia 2020 r. (data wpływu do organu) wniósł do PINB skargę na bezczynność tego organu w sprawie rozpatrzenia wniosku z [...] sierpnia 2019 r. dotyczącego zrealizowanej przez Gminę S. samowoli budowlanej na działce nr ew. [...], obręb K., gm. S. Przy piśmie z 16 marca 2021 r. został przekazany PINB wniosek skarżącego z 1 marca 2021 r. o wymierzenie grzywny w celu udzielenia w terminie 30 dni odpowiedzi na niego. Odpowiadając na wniosek, PINB wniósł o jego oddalenie i wyjaśnił, że mając na uwadze art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. przekazał skargę (ponaglenie) 5 stycznia 2021 r. [...] Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. Działanie takie wynikało z przyjęcia, że wniesienie skargi powinno zostać poprzedzone wyczerpaniem środka zaskarżenia. Wskazał również, że nie przekazał Sądowi skargi ponieważ sprawa została zakończona wydaniem decyzji umarzającej postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. Powołane wyżej przepisy przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie organowi grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia terminu do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany. Pozostaje środkiem prawnym o charakterze jednocześnie dyscyplinującym, represyjnym, a zarazem prewencyjnym (por. postanowienie NSA z 25 września 2019 r. sygn. II OZ 800/19; postanowienie NSA z 12 stycznia 2016 r. sygn. II OZ 1368/15; postanowienie NSA z postanowienie NSA z 12 lutego 2014 r. sygn. I OZ 72/14) Na gruncie niniejszej sprawy należy uznać, że wyznaczony treścią art. 54 § 1 p.p.s.a. bieg terminu do przekazania Sądowi skargi M. O. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę rozpoczął się w dniu następującym po dniu wniesienia skargi (tj. 31 grudnia 2020 r.). Nie budzi równocześnie wątpliwości, że PINB temu zobowiązaniu ustawowemu niewątpliwie uchybił, do dnia rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny nie została bowiem przekazana przez organ wymagana dokumentacja sprawy. Opowiedzieć się należy za stanowiskiem, że obowiązek przekazania skargi na bezczynność do sądu administracyjnego wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę określony w art. 54 § 2 p.p.s.a. ma charakter bezwzględny i nie jest zależny od wyniku dokonywanych przez organ samodzielnie ustaleń odnoszących się do oceny dopuszczalności skargi, w szczególności rozważenia, czy skarżący przed wniesieniem skargi dopełnił wymogu opisanego w art. 53 § 2b p.p.s.a. W niniejszej sprawie nie ma wątpliwości, że pismo z 30 kwietnia 2012 r. stanowiło skargę na bezczynność skierowaną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ponieważ jednoznacznie wskazują na to forma i treść ww. pisma. Ustawowy termin, w którym organ powinien był przekazać Sądowi skargę M. O., upłynął 1 lutego 2021 r. Odrzucić należy zdecydowanie poprawność założenia, że celem skargi na bezczynność pozostaje zdyscyplinowanie organu do zakończenia postępowania, wobec czego organ mógł nie znaleźć w rozpoznawanej sprawie, jak wskazał, podstaw do przekazania skargi Sądowi, jeżeli sprawa objęta skargą wniesioną przez skarżącego została zakończona wydaniem decyzji administracyjnej. Wymierzenie grzywny w wysokości 1000 zł jest adekwatne do uchybienia, jakiego organ dopuścił się, nie przekazując skargi wraz z odpowiedzią na skargę, jak i aktami sprawy. Taki wymiar grzywny, jak przyjmuje Sąd, pełni funkcję prewencyjną, ale i dyscyplinującą. Ta ostatnia w rozpoznawanym przypadku nie może zostać pominięta, uwzględniając, że ujawnienie wadliwości w działaniu organu nie koresponduje z bezzwłocznym zrealizowaniem przez PINB ciążącego na nim obowiązku. Z przedstawionych powodów, na podstawie art. 55 § 1 oraz art. 200 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.