I SA/Wa 968/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. i K. S. na decyzję Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości [...] z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącym J. P. i K. S. solidarnie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem wpisu od skargi. Komisja do spraw reprywatyzacji nieruchomości [...] – dalej zwana "Komisją" postanowieniem z [...] kwietnia 2019 r. wszczęła z urzędu postępowanie rozpoznawcze w sprawie nr [...] dotyczącej decyzji Prezydenta [...] z [...] lipca 2012 r. nr [...] ustalającej odszkodowanie na rzecz K. S., J. P., M. K., K. S. za część przejętej dekretem z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze [...] (Dz.U z 1945 r. Nr 50 poz. 279) nieruchomości położonej w [...] przy ul. [...], pochodzącej z nieruchomości hipotecznej nr hip. [...] "[...]", która obecnie stanowi część działek ewidencyjnych nr [...],[...] i [...], z obrębu [...]. Komisja decyzją z [...] lutego 2020 r. sygn. [...], działając na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 4a ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o szczególnych zasadach usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości [...], wydanych z naruszeniem prawa (Dz.U. z 2018 r. poz. 2267) – zwanej dalej "ustawą o szczególnych zasadach", uchyliła w całości decyzję Prezydenta [...] z [...] lipca 2012 r. i przekazała sprawę do ponownego rozpatrzenia Prezydentowi [...]. Decyzja z [...] lutego 2020 r. została publicznie ogłoszona [...] lutego 2020 r. na stronie podmiotowej urzędu obsługującego Ministra Sprawiedliwości, zgodnie z art. 16 ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach. Miasto [...] pismem z [...] marca 2020 r. (data wpływu do Ministerstwa Sprawiedliwości [...] marca 2020 r.) złożyło wniosek o uzupełnienie rozstrzygnięcia decyzji Komisji z [...] lutego 2020 r. o orzeczenie w zakresie obowiązku zwrotu, na rzecz Miasta [...], równowartości nienależnego świadczenia, odpowiadającego kwocie odszkodowania ustalonego i wypłaconego na podstawie decyzji Prezydenta [...] z [...] lipca 2012 r. [...] marca 2020 r., przed rozpoznaniem przez Komisję powyżej opisanego wniosku, J. P. i K. S. złożyli skargę na decyzję Komisji. Jednocześnie w skardze wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, z uwagi na to, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W odpowiedzi na skargę Komisja wniosła o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Zdaniem Komisji w związku ze złożonym przez Miasto [...] wnioskiem o uzupełnienie decyzji z [...] lutego 2020 r. i tym, że przed datą złożenia skargi na decyzję nie wydano rozstrzygnięcia odnośnie złożonego wniosku, skargę na decyzję Komisji – na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) – dalej zwanej "ppsa" – należało odrzucić jako niedopuszczalną. Stosownie bowiem do treści art. 111 § 1 kpa strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia, co do rozstrzygnięcia bądź, co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego, albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Według § 1b tego przepisu, uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia. Stosownie natomiast do art. 111 § 2 kpa, w przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1 b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. Powyższe – zdaniem Komisji - oznacza, że skarżący wnieśli skargę przedwcześnie, z naruszeniem art. 53 § 1 ppsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Zgodnie z art. 53 § 1 ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast zgodnie z art. 111 § 1 kpa, strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia, co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach. Jak wynika z art. 111 § 1b kpa, uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia. A jak stanowi art. 111 § 2 kpa, w przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w art. 111 § 1b kpa, termin dla strony do wniesienia skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia. Zgodnie zaś z art. 49 § 1 kpa, jeżeli przepis szczególny tak stanowi, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia, w innej formie publicznego ogłoszenia zwyczajowo przyjętej w danej miejscowości lub przez udostępnienie pisma w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej właściwego organu administracji publicznej. Warunki dopuszczalności wykorzystania trybu zawiadamiania stron określonego w art. 49 § 1 kpa wynikają z przepisów szczególnych. Zaskarżona decyzja z [...] lutego 2020 r. została wydana na podstawie ustawy o szczególnych zasadach. Zgodnie z jej art. 16 ust. 3 strony mogą być zawiadamiane o wszczęciu postępowania, decyzjach i innych czynnościach Komisji do spraw reprywatyzacji nieruchomości [...] poprzez ogłoszenie w Biuletynie Informacji Publicznej, na stronie podmiotowej urzędu obsługującego Ministra Sprawiedliwości. Na podstawie powołanego przepisu w postępowaniu rozpoznawczym przed Komisją zastosowano zatem tryb publicznego ogłoszenia o dokonywanych przez Komisję czynnościach i wydawanych aktach. Rozwiązanie zawarte w art. 16 ust. 3 ustawy o szczególnych zasadach stanowi przepis szczególny w stosunku do art. 49 § 1 kpa. Zgodnie z art. 16 ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach, zawiadomienie albo doręczenie uważa się za dokonane po upływie 7 dni od dnia publicznego ogłoszenia. W niniejszej sprawie decyzja z [...] lutego 2020 r. została publicznie ogłoszona [...] lutego 2020 r. na stronie internetowej urzędu obsługującego Ministra Sprawiedliwości. Zatem zawiadomienie uznać należało za dokonane po upływie 7 dni od dnia publicznego ogłoszenia, tj. w tym wypadku z upływem [...] marca 2020 r. Z akt administracyjnych wynika, że [...] marca 2020 r. wpłynął do Komisji wniosek o uzupełnienie rozstrzygnięcia decyzji Komisji z [...] lutego 2020 r. Zgodnie z art. 61 § 1 kpa wszczęte zostało na żądanie strony postępowanie o uzupełnienie rozstrzygnięcia decyzji. Według art. 61 § 3 kpa datą wszczęcia tego postępowania był dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej, a więc [...] marca 2020 r. Stan zagrożenia epidemicznego rozpoczął się 14 marca 2020 r. i trwał do 20 marca 2020 r. [§ 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 433) oraz § 1, 3 i 4 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 marca 2020 r. (Dz.U. z 2020 r. poz. 490)]. Z kolei stan epidemii trwa od 20 marca 2020 r. do odwołania (§ 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. – Dz.U. z 2020 r. poz. 491). W tej sytuacji bieg terminu na załatwienie sprawy o uzupełnienie decyzji uległ od 14 marca 2020 r. zawieszeniu, na mocy art. 15zzs ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.) - dalej zwanej "ustawą o szczególnych rozwiązaniach". [...] maja 2020 r. do akt sprawy o sygn. akt I SA/Wa 985/20 (fakt znany sądowi z urzędu) wpłynęło postanowienie Komisji z [...] maja 2020 r. nr [...] odmawiające uzupełnienia decyzji z [...] lutego 2020 r. Z opisanego wyżej stanu sprawy wynika, że skarżący wnieśli skargę przedwcześnie i wobec tego zaistniała przesłanka do odrzucenia skargi określona w art. 58 § 1 pkt 6 ppsa, skoro – zgodnie z art. 111 § 2 kpa w zw. z art. 38 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach - termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego biegnie dopiero od dnia ogłoszenia postanowienia Komisji załatwiającego wniosek w przedmiocie uzupełnienia decyzji z [...] lutego 2020 r. Z akt sprawy o sygn. akt I SA/Wa 985/20 (fakt znany sądowi z urzędu) wiadomo, że [...] maja 2020 r. (w czasie stanu epidemii) miało miejsce zawiadomienie stron (w trybie publicznego ogłoszenia na stronie internetowej urzędu obsługującego Ministra Sprawiedliwości) o wydaniu postanowienia Komisji z [...] maja 2020 r. Termin 7 dni, o którym mowa w art. 16 ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach nie rozpoczął biegu, co wynika z art. 15zzs ust. 1 pkt 6 ustawy o szczególnych rozwiązaniach. Termin ten rozpoczął bieg dopiero [...] maja 2020 r., co wynika z art. 68 ust. 6 w zw. z art. 46 pkt 20 i art. 76 ustawy z dnia 14 maja 2020 r. zmieniającej ustawę o szczególnych rozwiązaniach (Dz.U. z 2020 poz. 875). Postanowienie z [...] maja 2020 r. zostało zatem wprowadzone do obrotu prawnego [...] czerwca 2020 r. i stało się ostateczne. Od tego momentu możliwe będzie zatem wniesienie skargi do sądu administracyjnego na decyzję Komisji z [...] lutego 2020 r. W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany jest pogląd, że orzeczenie o uzupełnieniu lub odmowie uzupełnienia decyzji nie ma samodzielnego bytu prawnego, ale pozostaje częścią aktu administracyjnego, którego uzupełnienia domaga się strona. W związku z tym dzieli los tego aktu. Z tych też względów nie przysługuje na nie zażalenie, a jedynym z jego skutków procesowych jest przesunięcie początku terminu do wniesienia środka zaskarżenia na dzień doręczenia postanowienia, o którym mowa w art. 111 § 1b kpa. Oznacza to, że przed doręczeniem tego postanowienia termin do wniesienia skargi nie biegnie (por. postanowienia NSA: z 8 maja 2014 r. sygn. akt II OSK 1089/14, z 9 kwietnia 2015 r. sygn. akt I OSK 837/15, z 6 września 2017 r. sygn. akt I OSK 1775/17). Skarga wniesiona przed rozpoczęciem terminu do jej wniesienia jest skargą przedwczesną i podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Skoro zaś w skardze zgłoszony został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, to dzieli on także losy niedopuszczalnej skargi i jako przedwczesny nie mógł być uznany za skuteczny. Z art. 61 ppsa wynika bowiem, że rozpatrzenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uwarunkowane skutecznym wniesieniem skargi. Dotyczy zatem skargi spełniającej wymogi formalne, której można nadać dalszy bieg procesowy. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.