VI SA/Wa 1460/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W. na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić A. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W. kwotę 1000 (słownie: tysiąc) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi A. sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w W., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2019 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Zarządzeniem z dnia 28 lipca 2020 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz złożenie dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej na dzień udzielenia pełnomocnictwa, wydanego przez Centralną Informację KRS oryginału pełnego odpisu z KRS, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 24 sierpnia 2020 r. W zakreślonym przez Sąd terminie braki formalne skargi nie zostały uzupełnione . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.), dalej "p.p.s.a.", merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Podnieść należy, że osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu (art. 28 § 1 w zw. z art. 29 p.p.s.a.). Wykazanie umocowania przez wspomniane osoby warunkuje przyjęcie, że skarga została złożona przez osobę uprawnioną do działania w imieniu strony skarżącej. Wskazanie właściwych organów mających kompetencje do działania za konkretne podmioty następuje albo w oparciu o przepisy regulujące ich strukturę organizacyjną i działalność lub poprzez zbadanie danych dotyczących zasad reprezentacji tych podmiotów ujawnionych w rejestrach. Podstawowe znaczenie będzie miał KRS (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2007 r., sygn. akt II FSK 615/06). Nieprzedstawienie powyższego dokumentu należy traktować jako brak formalny skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 lutego 2005 r., sygn. akt GSK 1337/04). W myśl podanego przepisu jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2009 r. sygn. akt I FSK 1453/09). W niniejszej sprawie wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa oraz pełnego odpisu z KRS potwierdzającego umocowanie osoby udzielającej pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej na dzień udzielenia pełnomocnictwa, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik strony skarżącej nie odpowiedział na wezwanie Sądu i nie uzupełnił braków formalnych skargi. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w pkt 1 postanowienia, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2, Sąd działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.