VII SA/Wa 870/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Janeczko (spr.), Sędziowie sędzia WSA Joanna Gierak – Podsiadły, sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w [...] S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w [...] Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Zarządu Zlewni w [...] z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie określenia opłaty stałej za usługi wodne oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia z [...] lutego 2021 r. Nr [...] Dyrektor Zarządu Zlewni w [...], Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie ( dalej: "organ"), na podstawie art. 273 ust. 6 w zw. z art. 271 ust. 4, art. 14 ust. 2 i 6 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz. U. z 2020 r., poz. 310, dalej: "Prawo wodne") oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a."), określił dla Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w [...] S.A. ( dalej: "Skarżący", "Spółka"), opłatę stałą w wysokości 8632,00 PLN za odprowadzanie do wód [...], za pośrednictwem kanału deszczowego – Rowu [...], na działce o nr ew. [...] obręb [...] w dzielnicy [...], wód opadowych i roztopowych z terenu dzielnicy [...]. Powyższa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: W dniu 20 stycznia 2021 r., Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Zarząd Zlewni w [...] na podstawie art. 271 ust. 4 Prawa wodnego, ustaliło, w formie informacji rocznej, Miejskiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji w [...] S.A, za okres od 1 stycznia 2021 roku do 31 grudnia 2021 roku, opłatę stałą w wysokości 8632 PLN za odprowadzanie do wód [...], za pośrednictwem kanału deszczowego – Rowu [...], na działce o nr ew. [...] obręb [...] w dzielnicy [...], wód opadowych i roztopowych z terenu dzielnicy [...]. Skarżący w dniu 8 lutego 2021 r. złożył reklamację, w której nie zgodził się z taką wysokością i sposobem naliczenia opłaty. W złożonej reklamacji Skarżący podniósł, że Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Zarząd Zlewni w [...] naliczyło opłatę stałą za odprowadzenie wód opadowych i roztopowych jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty wynoszącej 2,50 zł, maksymalnej ilości wód określonej w pozwoleniu wodnoprawnym w ilości 9,46 m3/s oraz czasu wyrażonego w dniach, wynoszącego 365 dni. Zdaniem Skarżącego, przyjęcie 365 dni, wskazuje na możliwość ciągłego odprowadzania tych wód w ciągu roku, natomiast odprowadzanie wód opadowych i roztopowych jest ściśle powiązane z warunkami meteorologicznymi tj. zależy od występowania opadów w danym obszarze. W związku z powyższym odprowadzanie do wód [...], za pośrednictwem kanału deszczowego – Rowu [...], na działce o nr ew. [...] obręb [...] w dzielnicy [...], wód opadowych i roztopowych z terenu dzielnicy [...], nie może odbywać się w sposób ciągły i w żadnym wypadku nie trwa przez cały rok. W ocenie Skarżącego, organ w Informacji nie powinien przyjąć, że odprowadzanie wód opadowych i roztopowych dokonuje się przez 365 dni w roku i nie może utrzymać się interpretacja, zgodnie z którą Skarżący ponosi opłatę stałą za odprowadzanie wód opadowych za każdy dzień w odniesieniu do całego roku. Zasadnym jest w ocenie Skarżącego, aby liczba dni przyjęta na potrzeby Informacji, była równa, co najwyżej liczbie dni z opadem w roku kalendarzowym, która wynosi 160 dni. Liczbę dni określono na podstawie danych pomiarowo-obserwacyjnych (dobowe sumy opadu ze stacji klimatologicznej [...] z pięciu lat (2015-2019), przekazywanych przez Instytut Meteorologii i Gospodarki Wodnej w [...]. Zatem opłata w niniejszej sprawie powinna wynosić 3784 PLN. Ponadto Skarżący podniósł, że w zaskarżonej Informacji brak jest wyczerpującego uzasadnienia powodu, dla którego czynnik "czasu wyrażonego w dniach" przyjęto 365 dni i brak takiego uzasadnienia uniemożliwia zrozumienie motywów jakimi kierował się organ przy obliczaniu wysokości opłaty, a zgodnie z art. 9 zdanie pierwsze Kodeksu Postępowania Administracyjnego "Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego". Zdaniem Skarżącego opłata stała w niniejszej sprawie, powinna zostać obliczona w sposób następujący: Czynniki iloczynu: - stawka jednostkowa (zł/db/m3/s): 2,5 - dni: 160 - ilość maksymalna ilość wód (m3/s): 9,46 co daje wynik: 2,5 x 160 x 9,46 = 3784 zł. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie Zarząd Zlewni w [...] nie uznało reklamacji Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji w [...] S.A. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, organ wskazał, że przedmiotowa opłata stała za odprowadzenie wód opadowych i roztopowych, została naliczona na podstawie ważnego pozwolenia wodnoprawnego udzielonego przez Dyrektora Zarządu Zlewni w [...] decyzją z dnia [...].12.2019 r., znak: [...]. Organ podkreślił, że opłata stała, jest ściśle powiązana z wydanym pozwoleniem, a wielkości przyjęte w pozwoleniu stanowią składową wzoru służącego jej wyliczeniu, o którym mowa w art. 271 ust. 4 ustawy Prawo wodne. Określenia wysokości opłaty stałej Dyrektor Zarządu Zlewni Wód Polskich dokonał w oparciu normę prawną wynikającą z art. 271 ust. 4 pkt. 1 Prawa wodnego oraz § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2502), zwanego dalej "rozporządzeniem". Zgodnie z art. 271 ust. 4 Prawa wodnego wysokość opłaty stałej za odprowadzanie do wód, wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach, określonej w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalnej ilości wód, wyrażonej w m3/s, odprowadzanych do wód. Z § 6 rozporządzenia w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne wynika, że jednostkowa stawka opłaty za odprowadzenie do wód - wód opadowych lub roztopowych w formie opłaty stałej wynosi - 2,50 zł na dobę za 1 m3/s za określoną w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalną ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód z otwartych lub zamkniętych systemów kanalizacji deszczowej służących do odprowadzania opadów atmosferycznych. Organ wskazał, że opłata stała, została obliczona jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty wynoszącej 2,50 PLN, czasu wyrażonego w dniach, wynoszącego 365 dni i maksymalnego zrzutu określonego w sentencji pozwolenia wodnoprawnego (z dnia [...].12.2019 r., znak: [...] w ilości 9,46 m3/s. Odnosząc się do argumentów Skarżącego, podnoszącego, że zrzuty wód opadowych i roztopowych występują tylko przy pojawianiu się opadów atmosferycznych, organ wskazał, że powyższe informacje nie są podane w ww. pozwoleniu i nie mogą stanowić podstawy do obliczenia opłaty stałej. Organ przywołując orzecznictwo wyjaśnił, że ideą opłaty stałej za usługi wodne, jest określenie maksymalnej presji na środowisko wodne w jednostce czasu. Opłata stała jest zatem odzwierciedleniem gotowości środowiska wodnego do przyjęcia wód opadowych i roztopowych w ramach usług wodnych przez cały rok. Innymi słowy opłata stała jest odzwierciedleniem gotowości środowiska wodnego do przyjęcia odprowadzanych wód opadowych i roztopowych do wód, od momentu uzyskania ostatecznego pozwolenia wodnoprawnego i trwa przez cały okres jego obowiązywania, niezależnie od tego czy faktycznie dochodzi do ich odprowadzania. Organ wyjaśnił, że wskazana przez Skarżącego okoliczność, że zrzuty wód opadowych i roztopowych występują tylko przy pojawianiu się opadów atmosferycznych, jest istotna dla opłaty zmiennej, gdzie zarówno obowiązek jej ponoszenia, jak i jej wysokość jest uzależniona od faktycznego korzystania ze środowiska, np. faktycznego odprowadzania wód opadowych i roztopowych, opłata stała, jest natomiast ustalana jest w formie informacji rocznej na podstawie art. 271 ust. 1 Prawa wodnego. Skarżący kwestionując powyższą decyzję, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zaskarżył decyzję w całości zarzucając : 1. naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 271 ust. 4 pkt 1 w związku z art. 273 ust. 6 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2020 poz. 310 z późn. zm.) poprzez jego błędną interpretację, niewłaściwe zastosowanie i wydanie przez Organ decyzji z dnia [...] lutego 2021 r., znak [...] nakładającej na Skarżącego obowiązek uiszczenia opłaty stałej za odprowadzanie do wód [...], za pośrednictwem kanału deszczowego - Rowu-[...], na działce o nr ew. [...] obręb [...] w dzielnicy [...], wód opadowych i roztopowych z terenu dzielnicy [...], w wygórowanej kwocie 8632,00 zł, w której przyjęto do wyliczenia, że wprowadzanie wód opadowych i roztopowych dokonuje się w sposób ciągły przez 365 dni w roku, podczas gdy na potrzeby naliczenia opłaty stałej, zasadnym jest przyjęcie czasu wyrażonego w dniach, kiedy faktycznie następuje odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do wód czyli jako liczbę dni równą co najwyżej liczbie dni z opadem atmosferycznym w roku kalendarzowym, 2. naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2020 r., poz. 256 z późn. zm.) w związku z art. 273 ust. 6 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2020 poz. 310 z późn. zm.) poprzez niewłaściwe zastosowanie i wydanie przez Organ zaskarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2021 r., znak [...], w której pomimo wątpliwości co do treści normy prawnej określonej w art. 271 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2020 poz. 310 z późn. zm.), z której treści nie wynika, że należy przyjąć 365 dni tj. maksymalną ilość dni w roku, a jedynie wynika, że należy przyjąć czas wyrażony w dniach, w celu obliczenia opłaty stałej, wątpliwości tych Organ nie rozstrzygnął na korzyść Skarżącego, 3. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 k.p.a. w związku z art. 273 ust. 6 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2020 poz. 310 z późn. zm.) poprzez wydanie przez Organ decyzji z dnia [...] lutego 2021 r., znak [...] z przekroczeniem granic uznania administracyjnego, tj. w sposób dowolny nakładającej na Skarżącego obowiązek uiszczenia opłaty stałej za odprowadzanie do wód [...], za pośrednictwem kanału deszczowego - Rowu-[...], na działce o nr ew. [...] obręb [...] w dzielnicy [...], wód opadowych i roztopowych z terenu dzielnicy [...], w wygórowanej kwocie 8632,00 zł, w której przyjęto do wyliczenia, że wprowadzanie wód opadowych i roztopowych dokonuje się w sposób ciągły przez 365 dni w roku, podczas gdy na potrzeby naliczenia opłaty stałej, zasadnym jest przyjęcie czasu wyrażonego w dniach, kiedy następuje odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do wód czyli jako liczbę dni równą co najwyżej liczbie dni z opadem atmosferycznym w roku kalendarzowym, co powoduje nałożenie na Skarżącego obowiązku uiszczenia opłaty stałej za taką ilość odprowadzonych wód opadowych i roztopowych , której Skarżący w rzeczywistości nie odprowadza, 4. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 8 § 1 k.p.a. w związku z art. 273 ust. 6 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2020 poz. 310 z późn. zm.) poprzez wydanie przez Organ decyzji z dnia [...] lutego 2021 r., znak [...] z pominięciem zasady pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej i nakładającej na Skarżącego obowiązek uiszczenia opłaty stałej za odprowadzanie do wód [...], za pośrednictwem kanału deszczowego - Rowu-[...], na działce o nr ew. [...] obręb [...] w dzielnicy [...] , wód opadowych i roztopowych z terenu dzielnicy [...], w wygórowanej kwocie 8632,00 zł, w której przyjęto do wyliczenia, że wprowadzanie wód opadowych i roztopowych dokonuje się w sposób ciągły przez 365 dni w roku, podczas gdy na potrzeby naliczenia opłaty stałej, zasadnym jest przyjęcie czasu wyrażonego w dniach, kiedy następuje odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do wód czyli jako liczbę dni równą co najwyżej liczbie dni z opadem atmosferycznym w roku kalendarzowym, 5. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 77, 107 § 3 k.p.a. w związku z art. art. 273 ust. 6 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2020 poz. 310 z późn. zm.) poprzez wydanie przez Organ zaskarżonej decyzji w oparciu o nienależycie ustalony przez Organ stan faktyczny sprawy, co w konsekwencji doprowadziło do nałożenia na Skarżącego obowiązku uiszczenia wygórowanej opłaty stałej w wysokości 8632,00 zł za odprowadzanie do wód [...], za pośrednictwem kanału deszczowego - Rowu-[...], na działce o nr ew. [...] obręb [...] w dzielnicy [...], wód opadowych i roztopowych z terenu dzielnicy [...], 6. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 77 i 107 § 3 kpa poprzez zaniechanie przez Organ podjęcia czynności mających na celu dokładne wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, należytego zebrania materiału dowodowego i przedstawienie ustaleń dokonanych na ich podstawie w uzasadnieniu faktycznym decyzji administracyjnej. W związku z podniesionymi zarzutami, które znalazły rozwinięcie w uzasadnieniu skargi, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przyjęte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy, nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Kontrolując legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o powyższe kryteria, Sąd uznał, że skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2021 r., organ określił Skarżącemu za okres od 1 stycznia 2021 roku do 31 grudnia 2021 roku opłatę stałą w wysokości 8632,00PLN za odprowadzanie do wód [...], za pośrednictwem kanału deszczowego – Rowu [...], na działce o nr ew. [...] obręb [...] w dzielnicy [...], wód opadowych i roztopowych z terenu dzielnicy [...]. Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest sposób obliczania opłaty stałej za odprowadzanie wód opadowych. Zdaniem Skarżącego, opłata ta powinna być wyliczana, nie na podstawie pełnej liczby dni w roku, lecz na podstawie czasu wyrażonego w dniach, kiedy faktycznie następuje odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych do wód czyli w oparciu o liczbę dni, równą co najwyżej liczbie dni z opadem atmosferycznym w roku kalendarzowym. W ocenie Sądu, argumentacja Skarżącego, nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawę prawną ustalonej opłaty stanowił przepis art. 271 ust. 4 Prawa wodnego oraz § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne. Zgodnie z art. 271 ust. 4 Prawa wodnego, wysokość opłaty stałej za odprowadzanie do wód: 1) wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast, 2) wód pochodzących z odwodnienia gruntów w granicach administracyjnych miast - ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i określonej w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalnej ilości wód, wyrażonej w m3/s, odprowadzanych do wód. Zgodnie zaś z treścią § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2502), jednostkowa stawka opłaty stałej za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych wynosi 2,50 zł na dobę za 1 m3/s za określoną w pozwoleniu wodnoprawnym maksymalną ilość wód opadowych lub roztopowych odprowadzanych do wód z otwartych lub zamkniętych systemów kanalizacji deszczowej służących do odprowadzania opadów atmosferycznych. Uwzględniając brzmienie powyższych przepisów, organ ustalając powyższą opłatę stałą, słusznie w ocenie Sądu, odwołał się do wielkości przyjętych w decyzji z dnia [...] października 2019 r. ( która stała się ostateczna z dniem [...] grudnia 2019 r.), znak: [...]., na podstawie której udzielono Skarżącemu pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie do wód [...], wód opadowych i roztopowych z terenu dzielnicy [...]. Opłata stała została w ocenie Sądu prawidłowo obliczona przez organ jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, wynoszącej 2,50 PLN, czasu wyrażonego w dniach, wynoszącego 365 dni i maksymalnego zrzutu określonego w pozwoleniu wodnoprawnym. Zarówno bowiem literalne brzmienie art. 271 ust. 4 Prawa wodnego, jak też § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne, wskazuje, że podstawą dokonywania wyliczeń, nie jest faktyczny czas odprowadzania wód opadowych i roztopowych, lecz czas określony w pozwoleniu wodnoprawnym. Prawidłowość stanowiska organu, znajduje potwierdzenie w orzecznictwie, gdzie wyrażony został pogląd, że czynnik czasu korzystania z wód jako element iloczynu będącego podstawą obliczenia wysokości opłaty stałej za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast, nie może być rozumiany jako okres rzeczywistego odprowadzania wód opadowych lub roztopowych w ciągu roku (zob. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 17 września 2019 r., sygn. akt II SA/Rz 653/19, LEX nr 2725460, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 17 września 2020 r., sygn. akt III SA/Gd 589/20, LEX nr 3060462, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 17 stycznia 2020 , sygn. akt III SA/Gd 618/20, LEX nr 3062445 ). Jak trafnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 20 września 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 838/18, LEX nr 2563729, ideą opłaty stałej za usługi wodne jest określenie maksymalnej presji na środowisko wodne w jednostce czasu. Opłata stała jest zatem odzwierciedleniem gotowości środowiska wodnego do przyjęcia wód opadowych i roztopowych w ramach usług wodnych przez cały rok. Innymi słowy opłata stała jest odzwierciedleniem gotowości środowiska wodnego do przyjęcia odprowadzanych wód opadowych i roztopowych do wód, od momentu uzyskania ostatecznego pozwolenia wodnoprawnego i trwa przez cały okres jego obowiązywania, niezależnie od tego czy faktycznie dochodzi do ich odprowadzania. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela powyższe poglądy i przyjmuje je za własne na gruncie stanu faktycznego rozpoznawanej sprawy. Jak słusznie wskazał organ, czas faktycznego odprowadzania wód opadowych i roztopowych, jest okolicznością, która ma znaczenie dla opłaty zmiennej. Należy bowiem przyjąć, że ustawodawca wprowadzając podział opłat za usługi wodne na opłaty stałe i opłaty zmienne, wyraźnie zmierzał do osiągnięcia odmiennego celu i zróżnicowania charakteru tych opłat. Opłata stała stanowi ustalany abstrakcyjnie, według określonego wzoru, ekwiwalent za gotowość środowiska do świadczenia usług określonych w pozwoleniu wodnoprawnym. Opłata ta naliczana jest ryczałtowo, w taki sam sposób w stosunku do wszystkich podmiotów korzystających z określonych usług wodnych i uniezależniona jest od realnej i efektywnej ilości wód będących przedmiotem korzystania, a jej wysokość jest zróżnicowana w zależności od treści pozwolenia wodnoprawnego. Z kolei opłata zmienna, wnoszona za określone w ustawie usługi wodne, uzależniona jest od faktycznej ilości wód wykorzystanych, mierzonych w określony sposób, stanowi zindywidualizowany ekwiwalent za korzystanie ze środowiska, uzależniony od różnych dodatkowych czynników np. istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych (zob. art. 270 ust. 11 Prawa wodnego) czy też właśnie dodatkowych parametrów mierzalnych, jak w przypadku faktycznego poboru wód podziemnych lub wód powierzchniowych (zob. art. 270 ust. 1Prawa wodnego). O ile zatem wysokość opłaty zmiennej jest uzależniona od faktycznej ingerencji w środowisko naturalne, o tyle wysokość opłaty stałej, kształtują te same czynniki, a jej wysokość zależy wyłącznie od ilości, w tym przypadku odprowadzanych wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej, określonych w pozwoleniu wodnoprawnym, bowiem pozostałe parametry są identyczne dla wszystkich podmiotów ( wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 grudnia 2020 r., sygn. akt IV SA/Wa 1523/20, LEX nr 3149534). Przedstawiony przez Skarżącego sposób interpretacji art. 271 ust. 4 pkt 1 Prawa wodnego, jak słusznie zauważył organ, nawiązuje do charakteru opłaty zmiennej za odprowadzanie do wód - wód opadowych lub roztopowych ujętych w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacji deszczowej służące do odprowadzania opadów atmosferycznych albo systemy kanalizacji zbiorczej w granicach administracyjnych miast, zależnej od istnienia urządzeń do retencjonowania wody z terenów uszczelnionych. Nie jest zasadny w ocenie Sądu, zarzut naruszenia art. 7a § 1 k.p.a. w związku z wątpliwościami dotyczącymi interpretacji art. 271 ust. 4 Prawa wodnego. Art. 7a § 1 k.p.a. stanowi, że jeżeli przedmiotem postępowania administracyjnego jest nałożenie na stronę obowiązku bądź ograniczenie lub odebranie stronie uprawnienia, a w sprawie pozostają wątpliwości co do treści normy prawnej, wątpliwości te są rozstrzygane na korzyść strony, chyba że sprzeciwiają się temu sporne interesy stron albo interesy osób trzecich, na które wynik postępowania ma bezpośredni wpływ. Wbrew zarzutom skargi, przepis art. 271 ust. 4 Prawa wodnego nie powoduje natomiast wątpliwości interpretacyjnych, prowadzących do ustalenia różnych wysokości opłaty stałej. Przepis wskazuje na sposób ustalania wysokości opłaty stałej za odprowadzanie wód opadowych lub roztopowych. Ustala się ją jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty, czasu wyrażonego w dniach i określonej w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym maksymalnej ilości wód, wyrażonej w m3/s, odprowadzanych do wód. Regulacja przewidziana w art. 7a k.p.a. nie znajdzie zatem zastosowania w rozpoznawanej sprawie. Skoro jednym z elementów służących określaniu wysokości opłaty, jest maksymalna ilość wód opadowych i roztopowych jaka może być odprowadzona na podstawie pozwolenia wodnoprawnego, a pozwolenie wodnoprawne określa tylko jeden wskaźnik, a przy tym opłata stała określana jest w wymiarze rocznym, to językowa wykładnia art. 271 ust. 4 Prawa wodnego, prowadzi do wniosku, że opłatę roczną należy ustalać w oparciu o czas wyrażony w dniach i określony w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym, a nie w oparciu o trudny do określenia czas rzeczywistej liczby dni kalendarzowych, w których występują opady atmosferyczne. Organ nie naruszył dyspozycji art. 7a § 1 k.p.a., przyjmując do ustalenia opłaty stałej za odprowadzenie wód opadowych i roztopowych czas roczny oraz wskaźnik maksymalny przewidziany w pozwoleniu wodnoprawnym. Nie doszło zatem także do naruszenia art. 271 ust. 4 Prawa wodnego poprzez ustalenie rocznej opłaty stałej w wysokości nieadekwatnej do dopuszczalnej rocznej wielkości korzystania z wód, jakim jest odprowadzanie do wód [...], za pośrednictwem kanału deszczowego – Rowu [...], wód opadowych i roztopowych z terenu dzielnicy [...]. Nie doszło także w ocenie Sądu do naruszenia przez organ zasad postępowania dowodowego wynikających z art. 7 i 77 k.p.a. Organ w sposób prawidłowy przeprowadził postępowanie dowodowe zgodnie z wyrażoną w art. 7 k.p.a. zasadą ustalenia prawdy obiektywnej oraz wynikającą z art. 77 § 1 k.p.a. zasadą zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji spełnia wymogi prawidłowo sporządzonego uzasadnienia określone w art. 107 § 3 k.p.a. ponadto opartego stosownie do treści art. 80 k.p.a. na przekonującej ocenie całokształtu materiału dowodowego. W związku z powyższym, Sąd nie znalazł podstaw do uznania zasadności podniesionych w skardze zarzutów i na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.