I OSK 1058/21

PostanowienieNaczelny Sąd Administracyjny2021-08-26

Skład orzekający: Iwona Bogucka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość przejętą pod drogę zależy od wyniku postępowania cywilnego dotyczącego ustalenia istnienia umowy o zwolnienie z długu przyszłego?
Ratio decidendi
Naczelny Sąd Administracyjny odmówił zawieszenia postępowania, uznając, że sprawa cywilna dotycząca ustalenia istnienia umowy o zwolnienie z długu przyszłego nie ma charakteru prejudycjalnego dla sprawy sądowoadministracyjnej o odszkodowanie za nieruchomość. Rozstrzygnięcie w sprawie cywilnej nie będzie miało decydującego znaczenia dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, ponieważ nie dotyczy skuteczności jednostronnego oświadczenia woli o zrzeczeniu się odszkodowania.
Stan faktyczny
Strony wniosły o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie dotyczącej odszkodowania za nieruchomość przejętą pod drogę, do czasu prawomocnego zakończenia sprawy cywilnej o ustalenie istnienia umowy o zwolnienie z długu przyszłego. Skarżący argumentowali, że wynik sprawy cywilnej będzie miał decydujące znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, ponieważ opiera się ona na jednostronnym oświadczeniu woli. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie odszkodowania.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Pełny tekst orzeczenia

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku B. B., M. B., P. B., S. D., W. B. i R. B. o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi kasacyjnej B. B., M. B., P. B., S. D., W. B. i R. B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 17 lutego 2021 r. sygn. akt II SA/Gd 762/20 w sprawie ze skargi B. B., M. B., P. B., S. D., W. B. i R. B. na decyzję Wojewody P. z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odszkodowania za nieruchomość przejętą pod drogę postanawia: odmówić zawieszenia postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z 17 lutego 2021 r., II SA/Gd 762/20, oddalił skargę B. B., M. B., P. B., S. D., W. B. i R. B. na decyzję Wojewody P. z [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odszkodowania za nieruchomość przejętą pod drogę. Pismem z 21 lutego 2021 r. skarżący wnieśli o zawieszenie postępowania – na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – do czasu prawomocnego zakończenia sprawy toczącej się przed Sądem Rejonowym w Wejherowie, sygn. akt I C 349/19. Wskazano, że pozwem z 15 stycznia 2019 r. Gmina W., na podstawie art. 189 k.p.c., zażądała ustalenia, że skarżących kasacyjnie i Gminę W. wiąże umowa o zwolnienie z długu przyszłego, jakim miało być odszkodowanie za wywłaszczone na rzecz Gminy działki nr: [...], [...], [...], [...]. Wskazano, że stwierdzenie, iż strony wiąże umowa powodowa Gmina opiera na treści oświadczenia podpisanego przez M. B. oraz H. B., a datowanego na dzień 5 kwietnia 1993 r., innych dowodów na tę okoliczność w toku procesu nie przedstawiono. Aktualnie przesłuchano część świadków, kolejni będą słuchani w dniu 4 marca 2021 r. Zaznaczono, że jako, iż w/w oświadczenie jest jedynym dowodem, na którym Gmina opiera swoje twierdzenia o rzekomym negocjacyjnym ustaleniu odszkodowania dochodzonego w niniejszej sprawie, w ocenie skarżących kasacyjnie, rozstrzygnięcie niniejszej sprawy będzie zależeć od wyniku postępowania toczącego się pod sygn. akt I C 349/19. W przypadku prawomocnego oddalenia powództwa Gminy potwierdzonym zostanie, że między Gminą a skarżącymi kasacyjnie nie doszło do zawarcia jakiejkolwiek umowy, co powinien wziąć pod uwagę Sąd orzekający w niniejszej sprawie. Wskazano, że pogląd taki został już wcześniej wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w analogicznych sprawach o sygn. akt: I OZ 338/19, I OZ 395/19, I OSK 1985/20, I OSK 1177/20, a nadto przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawach o sygn. akt: II SA/Gd 882/18, II SA/Gd 91/19. W skardze kasacyjnej od wyroku skarżący ponowili powyższy wniosek o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego zakończenia sprawy toczącej się przed Sądem Rejonowym w Wejherowie, sygn. akt I C 349/19. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zastosowanie przez Sąd art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny. Ocena jego zasadności pozostawiona została do uznania sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy. Aby móc zastosować art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. między daną sprawą sądowoadministracyjną, a innym postępowaniem musi istnieć związek tego rodzaju, że wynik już toczącego się postępowania będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie tylko wtedy będzie upoważniało do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona. Należy w tym miejscu wskazać, że z akt niniejszej sprawy wynika, że sprawa zawisła przed Sądem Rejonowym w Wejherowie z powództwa Gminy W. dotyczy ustalenia istnienia umowy o zwolnienie z długu przyszłego, a nie dotyczy tego, czy zrzeczenie się odszkodowania lub oświadczenie o nieodpłatnym przekazaniu przedmiotowej działki – jako jednostronne oświadczenie woli było prawnie skuteczne, czy też nie. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 oraz art. 131 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło